1-2-Switch

1-2... Switch the game
by Νίκος Λυμπέριος on 23 Μαρτίου 2017

To 1-2-Switch είναι από τις περιπτώσεις των παιχνιδιών που σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί δεν συμπεριλαμβάνονται μαζί με την κονσόλα. Ως παιχνίδι που έρχεται για να παρουσιάσει τις δυνατότητες του Switch όπως έκαναν πριν από αυτό το Wii Sports για το Wii και το Nintendo Land για το Wii U έχει αρκετές ελλείψεις αναφορικά με τον κλασσικό τρόπο παιχνιδιού και το πώς αλληλεπιδρά με τον παίκτη. Το Wii Sports προσέφερε ημερήσιες αποστολές στους παίκτες με πολλά και ενδιαφέροντα mini games, ενώ το Nintendo Land είχε αποστολές που μπορούσες να ολοκληρώσεις ολομόναχος ή και με παρέα και συνδεόταν άρτια με το πρωτοεμφανιζόμενο Miiverse. Αυτός είναι ένας από τους βασικότερους λόγους που ως παιχνίδι το 1-2-Switch αποτελεί ενδεχομένως μια από τις δυσκολότερες κριτικές που θα χρειαστεί κάποιος να γράψει, γιατί ακριβώς δεν αποτελεί παραδοσιακό παιχνίδι, αλλά ένα σύνολο εμπειριών. Δεν διαθέτει τρισδιάστατα γραφικά, παρά μόνο στατικές εικόνες και εισαγωγικά βίντεο που παρουσιάζουν τους τρόπους που παίζονται το κάθε ένα από τα 28 mini games που διαθέτει. Δεν διαθέτει κάποιο soundtrack και ο ήχος του περιορίζεται στις ελάχιστες ηχητικές ενδείξεις του εκάστοτε παιχνιδιού. Το σίγουρο είναι ότι μιλάμε για έναν ιδιαίτερο τίτλο που χρησιμοποιεί τα Joy-Cons με ασυνήθιστους τρόπους, κυρίως για να παρουσιάσει τον τρόπο με τον οποίο αυτά δουλεύουν.

Όπως αναφέραμε, το 1-2-Switch περιλαμβάνει 28 μικρά παιχνίδια που παίζονται αποκλειστικά με δυο παίκτες. Βασικός σκοπός του παιχνιδιού είναι να φέρει τους δυο παίκτες σε φυσική αλληλεπίδραση τον έναν με τον άλλον, προσπαθώντας να τους περάσει το γεγονός πως η κονσόλα δεν υφίσταται. Το πρόβλημα του παιχνιδιού είναι ότι από τα 28 διαθέσιμα παιχνίδια ελάχιστα είναι αυτά που θα κεντρίσουν πραγματικά το ενδιαφέρον των παικτών, κυρίως γιατί ο τίτλος σε πολλά από αυτά απαιτεί την χρήση... φαντασίας. Για παράδειγμα ένα από αυτά τα παιχνίδια θέλει τους δυο παίκτες να παίζουν ping pong σε ένα αόρατο τραπέζι με ένα αόρατο φιλέ. Το παιχνίδι κάνει σαφές ότι τα γυροσκόπια των Joy-Cons δουλεύουν άψογα και με μεγάλη ακρίβεια, όμως αποτυγχάνει ως mini game να αποδώσει το άθλημα όπως θα έπρεπε, γιατί το εικονικό φιλέ ποτέ δε θα είναι όπως το πραγματικό ή έστω όπως όταν το βλέπεις στην τηλεόραση έχοντας έτσι αίσθηση του χώρου. Το ίδιο πρόβλημα παρουσιάζουν και άλλα παρόμοια παιχνίδια του τίτλου όπως η ξιφασκία ή η κόντρα των μάγων.

Άλλα παιχνίδια όπως οι γορίλες, το άνοιγμα του μπουκαλιού της σόδας, το ποντάρισμα με τα ζάρια και το νανούρισμα του μωρού είναι απλά αδιάφορα, είτε γιατί δεν προσφέρουν κάποιον ιδιαίτερο gameplay μηχανισμό ή γιατί αγγίζουν τα όρια του αλλόκοτου.  Σίγουρα με κάποια από αυτά, όπως το νανούρισμα του μωρού που απαιτεί την σύνδεση των Joy-Cons στο βασικό σώμα της κονσόλας και χρήση της ως ένα μωρό ή το παιχνίδι με το γάλα και την αγελάδα όπου χρησιμοποιούμε τα Joy-Cons για να την αρμέξουμε μια μεγάλη παρέα θα διασκεδάσει...για λίγο.

Τα παιχνίδια που σίγουρα αξίζουν αναφορά και που προσφέρουν γέλιο και ενδιαφέρουσα αλληλεπίδραση μεταξύ των δυο παικτών είναι τα:

  • Quick Draw και Fake Draw: Στο 1-2-Switch δίνονται ως ξεχωριστά mini games αλλά στην ουσία βασίζονται στον ίδιο gameplay μηχανισμό. Είμαστε καουμπόηδες και τα Joy-Cons αποτελούν τα όπλα μας. Είμαστε έτοιμοι για μονομαχία και νικητής είναι αυτός που θα τραβήξει το Joy-Con και θα πυροβολήσει πρώτος με το άκουσμα της λέξης Fire. Η διαφορά του Fake Draw είναι ότι ο παρουσιαστής του παιχνιδιού πριν πει Fire λέει διάφορες λέξεις που αρχίζουν από F για να μπερδέψει τους δυο παίκτες.
  • Ball Count: Αυτό το παιχνίδι κάνει χρήση του εξαιρετικού νέου HD Rumble χαρακτηριστικού. Το mini game αυτό ζητάει από εμάς κρατώντας το Joy-Con στο χέρι σαν να κρατάμε ένα μικρό ορθογώνιο κουτάκι να καταλάβουμε πόσες μπίλιες βρίσκονται μέσα του βάση της δόνησης κουνώντας το χειριστήριο. Είναι πραγματικά τρομερή η αίσθηση και η ακρίβεια που δίνει η δόνηση στο να αντιλαμβανόμαστε σε αρκετές των περιπτώσεων με ακρίβεια το πόσες μπίλιες υπάρχουν μέσα στο κουτί και κάτι που μας κάνει να περιμένουμε με αγωνία μελλοντική αξιοποίηση της τεχνολογίας από μεγάλους τίτλους.
  • Treasure Chest: Εδώ έχουμε ως στόχο να ελευθερώσουμε από μια μπλεγμένη αλυσίδα ένα σεντούκι και για να το καταφέρουμε αυτό ξετυλίγουμε το σεντούκι κάνοντας χρήση του γυροσκοπίου των Joy-Cons.
  • Safe Crack: Στόχος του mini game είναι το ξεκλείδωμα του χρηματοκιβωτίου και νικητής ο γρηγορότερος από τους δυο παίκτες. Στο παιχνίδι αυτό κρατάμε το Joy-Con όπως θα κρατάγαμε τη στρόφιγγα που γυρνάμε για να ξεκλειδώσουμε ένα πραγματικό χρηματοκιβώτιο και ταυτόχρονα προσπαθούμε μέσω της δόνησης να νιώσουμε το κλικ της απασφάλισης της κλειδαριάς. Άλλο ένα παιχνίδι που παρουσιάζει το πόσο καλά λειτουργούν τα νέα χειριστήρια.

Όλα τα διαθέσιμα παιχνίδια μπορούν να παιχτούν είτε αυτόνομα κατ’ επιλογήν του παίχτη, είτε τυχαία, είτε μέσω της λειτουργίας Team Battle. Το Team Battle είναι εμπνευσμένο σε ένα βαθμό από το Mario Party και παρουσιάζει ένα μεγάλο ταμπλό όπου οι ομάδες κινούνται σε αυτό παίζοντας διάφορα mini games. Ο νικητής του κάθε γύρου γυρνάει έναν τροχό που επιλέγει το επόμενο παιχνίδι και φυσικά προχωράει στο ταμπλό. Στο τέλος του παιχνιδιού εμφανίζεται ένας πίνακας στατιστικών που δεν έχει ιδιαίτερο νόημα, αφού η νικητήρια ομάδα δεν είναι αυτή με τις περισσότερες νίκες παιχνιδιών αλλά αυτή που έφερε τους περισσότερους βαθμούς.

Τεχνικά όπως αναφέραμε και στην αρχή της κριτικής το 1-2-Switch δεν διακρίνεται για κάτι ξεχωριστό. Πλαισιώνεται από στατικά περιβάλλοντα και ουσιαστικά δρα ως διαιτητής μεταξύ των δυο παικτών. Δεδομένου λοιπόν ότι ο οπτικός του τομέας είναι ουσιαστικά άδειος θεωρούμε ότι έχει αρκετά μεγάλους χρόνους φόρτωσης και πως τα εισαγωγικά βίντεο κάποιων παιχνιδιών είναι λιγότερο σαφή από ότι θα έπρεπε να είναι ώστε να παρουσιάζουν το mini game σωστά στους παίκτες. Ως tech demo για την παρουσίαση των δυνατοτήτων των χειριστηρίων κάνει εξαιρετική δουλειά δείχνοντας ότι όλα όσα έχει χωρέσει η Nintendo στα Joy-Cons λειτουργούν άψογα.

Ως ιδέα, το 1-2-Switch -ως ένα "άλλο" Wii Sports"- θέλει να παρουσιάσει την λογική του παιχνιδιού ανά πάσα ώρα και στιγμή γύρω από την οποία χτίστηκε το Switch, καθώς και να δείξει τις δυνατότητες που φέρουν τα Joy-Cons. Δυστυχώς το πρόβλημα του 1-2-Switch είναι ότι αφενός δεν είναι ούτε όσο διασκεδαστικό ήταν το Wii Sports αφετέρου κοστίζει και μάλιστα αρκετά για το προσφερόμενο υλικό.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από τη CD Media για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

1-2-Switch

Συντάκτης
23 Μαρτίου 2017
Developer

Nintendo EAD

Publisher

Nintendo

Διανομή

CD Media

Πλατφόρμες

Switch

Tested on

Switch

Κυκλοφορία

3 Μαρτίου 2017

Είδος

Party Game

PEGI

7

Θετικά

+ Ως tech demo παρουσιάζει άψογα τις δυνατότητες των Joy-Cons

Αρνητικά

- Μεγάλο κόστος για το προσφερόμενο πακέτο
- Πέρα από ελάχιστες εξαιρέσεις, τα περισσότερα mini games είναι αδιάφορα
- Μικρή διάρκεια σε βάθος χρόνου

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
4.5
3.3
Συνοψίζοντας

Το 1-2-Switch καταφέρνει να παρουσιάσει ιδανικά τις δυνατότητες του Nintendo Switch και κυρίως τη φύση και τα χαρακτηριστικά των νέων χειριστηρίων. Αποτυγχάνει όμως να γίνει αυτό που ήταν το Wii Sports για το Wii: ένα παιχνίδι που κυκλοφορεί μαζί με την κονσόλα και θέλουν όλοι να παίξουν.

Το μεγαλύτερο του πρόβλημα είναι το μεγάλο του κόστος για το προσφερόμενο πακέτο και ότι το περιεχόμενο, πέρα από μερικές εξαιρέσεις, δεν προσφέρει κάτι ουσιαστικό. Στην τιμή που διατίθεται, ένας κάτοχος Switch μπορεί να αγοράσει καλύτερα παιχνίδια και στην κατηγορία των Party Games υπάρχουν σίγουρα καλύτερες προτάσεις από αυτή του 1-2-Switch.

4.5
Βαθμός
3.3
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1