2016 Hall of Shame

by Σταύρος Ζήσης on 2 Μαρτίου 2017

Πάει ο παλιός ο χρόνος! Ας γιορτάσουμε παιδιά; Σίγουρα! Με τα τόσα πολλά τρομοκρατικά χτυπήματα, τους πολλούς θανάτους αγαπημένων προσώπων και την άφιξη του Gods of Egypt στους κινηματογράφους, το 2016 δεν ήταν και η καλύτερη χρονιά. Όμως, ασχέτως των παραπάνω, είναι ευκαιρία τώρα να κάνουμε μια αντικειμενική ανασκόπηση και να δούμε τα πράγματα από την gaming πλευρά.

 

Το 2015 έθεσε πολύ υψηλά τον πήχη με τις εξαιρετικές του κυκλοφορίες και τα πολύ καλά παιχνίδια για όλα τα γούστα όπως το The Witcher 3, το Bloodborne, το Metal Gear Solid V: The Phantom Pain και το Rise of the Tomb Raider έτσι απλά για να αναφέρω μερικά. Αναμφίβολα μια από τις καλύτερες χρονιές για το gaming κοινό. Σίγουρα κανείς δεν λέει ότι το 2016 ήταν η χειρότερη χρονιά ή έστω κακιά (μην ξεχνάμε ότι κυκλοφόρησαν παιχνίδια όπως το Battlefield 1 και το Final Fantasy XV που το περιμέναμε 10 χρόνια και τελικά αγκαλιάστηκαν από τον κόσμο), αλλά σίγουρα δεν έφτανε το 2015 και την ποικιλία παιχνιδιών που είχε. Αφού ψηφίσατε και εσείς και εμείς για τα καλύτερα παιχνίδια του 2016, ήρθε τώρα η ώρα να πάμε στο άλλο άκρο: το Hall of Shame! Από τους 2 πρώτους μήνες που διανύσαμε φαίνεται ότι το 2017 θα είναι ένα πολύ καλό έτος για τους gamers, αλλά πάμε να δούμε τι μας στεναχώρησε το 2016.

 

Παρακάτω θα παρουσιάσουμε 5 παιχνίδια που για τον έναν ή για τον άλλο λόγο δεν θα μείνουν τελικά χαραγμένα στη μνήμη μας, ή αν θα μείνουν θα είναι για τον λάθος λόγο. Για να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε, υπάρχει διαφορά μεταξύ του “απογοήτευση” και του “απλά κακό”. Όταν λέμε για απογοήτευση, μιλάμε για πράγματα τα οποία είχαν πάρα πολύ hype και τελικά όταν κυκλοφόρησαν δεν ήταν αυτό που περιμέναμε. Μπορεί να βγήκαν καλά, αλλά σίγουρα όχι αυτό που διαφήμιζαν, ή πολύ χειρότερα απ’ όσο περιμέναμε.

#5. ReCore

recore

Το ReCore είναι ένα από τα δημιουργήματα του Keiji Inafune (με τον οποίο θα ξανακλάψουμε σύντομα) και της Comcept και υποσχόταν μια εμπειρία παρόμοια με τα πιο παλιά Metroid και με το πρώτο trailer να έχει αφήσει πολύ θετικές εντυπώσεις, δεν υπήρχε κανένας λόγος για το κοινό να μην είναι ενθουσιασμένο (εκτός από το γεγονός ότι ο Inafune είναι ο director).

inafune

Fast forward στον Σεπτέμβρη του 2016 και με την κυκλοφορία του παιχνιδιού κυκλοφόρησαν και πάρα πολλά αρνητικά σχόλια. Στα προβλήματα του τίτλου συγκαταλέγονται οι πολύ μεγάλοι χρόνοι φόρτωσης, τα bugs και το ότι το παιχνίδι γενικά φαίνεται πολύ βεβιασμένο. Ειδικά το γεγονός ότι έπρεπε να πηγαίνεις από τη μια άκρη του χάρτη στην άλλη και να συλλέγεις συνέχεια Prismatic Cores για να ξεκλειδώσεις τις πιο μετέπειτα περιοχές δεν ευχαρίστησε κανέναν γιατί ήταν κάτι που θα έπρεπε κατά κύριο λόγο να είχε μείνει σαν side-content περιεχόμενο. Και πάλι όμως, είναι ένα αρκετά διασκεδαστικό παιχνίδι, αλλά θα ήταν ακόμα περισσότερο αν του είχε δοθεί λίγο περισσότερη προσοχή και παραπάνω playtesting.

#4. Mirror’s Edge: Catalyst

Ναι, κι όμως η EA άμα το θέλει μπορεί να φτιάξει και "διαμαντάκια" πού και πού, όπως έγινε με το πολύ underrated Unravel. Άλλο ένα κλασσικό παράδειγμα είναι και το Mirror's Edge, που κυκλοφόρησε χωρίς πολύ ντόρο, αλλά κατάφερε να αποκτήσει ένα cult κοινό λόγω του πρωτότυπου concept του με την αξιοποίηση του παρκούρ. Το Mirror's Edge είχε αρκετά προβλήματα, αλλά ήταν ένα πολύ καλό proof of concept που με λίγη παραπάνω δουλειά θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι μεγαλειώδες.

mirrors-edge-catalyst

Ή τουλάχιστον αυτό ήλπιζε ο κόσμος όταν είχε πρωτοανακοινωθεί το Mirror's Edge Catalyst. Όσο πλησίαζε η ημερομηνία κυκλοφορίας, τόσο μεγάλωνε και η ανυπομονυσία και οι προσδοκίες του κοινού. Τα πράγματα δυστυχώς δεν πήγαν τόσο καλά. Η φυσιολογική αντίδραση για το sequel του πολύ καλού proof of concept θα έπρεπε να ήταν το "Now they got it right!" και όχι το "Τι μεγάλο κρίμα που είναι αυτό". Το μόνο που βελτιώθηκε είναι το παρκούρ. Η ιστορία είναι πολύ μέτρια και ο ανοιχτός κόσμος που ήταν το μεγάλο selling point του τίτλου δεν αξιοποιήθηκε καλά. Ο κόσμος του Mirror’s Edge Catalyst είναι εντελώς άδειος και το μόνο που θα βλέπετε μπροστά σας θα είναι ταράτσες, ενώ τα side-quests απαρτίζονται από διαδρομές με χρονικό περιθώριο και κανένα νόημα.

 

Το Mirror's Edge: Catalyst τελικά, αν συμπεριλάβουμε και το γεγονός ότι απλά κυκλοφόρησε χωρίς ιδιαίτερο promotion, μοιάζει πιο πολύ σαν να φτιάχτηκε μόνο και μόνο για να ικανοποιηθούν κάποιοι fans χωρίς να κοστίσει πολύ στην εταιρεία. Τελικά ούτε αυτοί ικανοποιήθηκαν.

#3. Street Fighter V

Από πού να πρωτοξεκινήσει κανείς για το Street Fighter V! Ξέρεις ότι κάτι δεν πάει καλά με την ποιότητα αυτής της χρονιάς όταν το παιχνίδι που ανακυρήχθηκε fighting game of the year καταφέρνει να κερδίσει και θέση μέσα σε μια τέτοια λίστα.

streetfighterv

Για να μην τα πολυλογούμε, το Street Fighter V κυκλοφόρησε πολλούς μήνες πιο πριν από όταν θα έπρεπε να είχε κυκλοφορήσει. Αυτό που βγήκε από την πόρτα της Capcom ήταν ένα μισοτελειωμένο project που βγήκε σε μια προσπάθεια να προσεγγίσει το fighting κοινό, το οποίο δεν είχε κάτι άλλο για εκείνη την περίοδο και ήταν και οι πιο εύκολοι στόχοι για τις γνωστές πολιτικές της εταιρείας.

Το παιχνίδι ήταν ελειπές ακόμα και στα πιο βασικά πράγματα που θα έπρεπε να έχει ένας fighting τίτλος, αλλά παρόλα αυτά ήταν τίγκα στα micro-transactions. Θέλατε single-player arcade mode; Χαχαχαχα, περιμένετε ένα 6μηνο μέχρι να έρθει με patch (απ' ότι φαίνεται έρχεται με το γαϊδουράκι). Διπλό offline versus ή versus AI; Πολλά ζητάτε. Turorial mode; Αυτό μάλλον μην το περιμένετε καν. Όλοι οι γνωστοί και αγαπημένοι χαρακτήρες έγιναν DLC και παρ'όλο που θα μπορούσατε να τους αποκτήσετε με in-game λεφτά, αυτοί ήταν τόσο ακριβοί που οι επιλογές σας θα ήταν ή να τους αγοράσετε με πραγματικά λεφτά ή να λιώσετε στα matches ενός παιχνιδιού με σχεδόν καθόλου περιεχόμενο. Ελπίζαμε ότι η Capcom θα είχε πάρει το μάθημά της μετά το Street Fighter X Tekken, αλλά κάναμε λάθος.

#2. Mighty No. 9

Να ένα παιχνίδι που πραγματικά ο κόσμος θα το θυμάται για όλους τους λάθος λόγους. Όταν πρωτοεμφανίστηκε στο Kickstarter και μάλιστα με επικεφαλής τον ίδιο τον Keiji Inafune.

inafune

Miss me?

και με την υπόσχεση ότι θα αναβιώσει τα platformers του είδους του Mega Man (ο οποίος φαίνεται να είναι εντελώς ξεγραμμένος από την Capcom), όλοι οι fans είχαν πετάξει από τη χαρά τους και έσπευσαν να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξη του παιχνιδιού. Μάλιστα, ο ενθουσιασμός ήταν τόσο μεγάλος που όχι μόνο το παιχνίδι χρηματοδοτήθηκε πλήρως σε λιγότερο από 24 ώρες, αλλά ο Inafune και η Comcept άρχισαν να προσθέτουν ακόμα περισσότερους στόχους στην ανάπτυξη, οι οποία εν τέλει επιτεύχθηκαν.

Η επιτυχία του Mighty No.9 στο Kickstarter ώθησε κι άλλους developers στο να δημιουργήσουν τα δικά τους παιχνίδια μέσω crowdfunding όπως ο Koji Igarashi έκανε με το Bloodstained. Μετά όμως άρχισαν τα προβλήματα...

mightyno9

Το παιχνίδι πήγαινε συνεχώς από αναβολή σε αναβολή και εν τέλει κυκλοφόρησε 1,5 χρόνο πιο αργότερα απ’ όσο υπολόγιζαν, ο τεχνικός του τομέας ήταν πιο πολύ εφάμιλλος με το project ενός αρχάριου παρά με κάτι φτιαγμένο από επαγγελματίες developers με 4.000.000$ budget και σαν gameplay δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες του κόσμου.

Το κερασάκι στην τούρτα ήταν το γεγονός ότι πριν καν εμφανιστούν σημάδια για την κυκλοφορία του παιχνιδιού, ο Inafune είχε ξεκινήσει κι άλλα Kickstarters για ένα CGI cartoon, μια live-action ταινία Mighty No. 9 και ένα εντελώς ξεχωριστό παιχνίδι με όνομα Red Ash το οποίο τελικά πήγε άπατο στο Kickstarter. Ακριβώς, πριν καν το βασικό παιχνίδι παιχνίδι βγει στην αγορά, ο Inafune ή ήταν τόσο πεπεισμένος ότι θα πουλήσει τόσο καλά, ώστε να γίνει multi-media franchise, ή απλά ήθελε να εκμεταλλευτεί το hype όσο προλάβαινε. Την κατάσταση φυσικά ήρθε να αποτελειώσει το περιβόητο Masterclass trailer που κάθε άλλο παρά καλό promotion θα το έλεγε κανείς.

#1. No Man’s Sky

Πείτε την αλήθεια, με το που είδατε τη λίστα και τον όρισμο που έδωσα στην εισαγωγή περιμένατε ότι κάπου εδώ θα ήταν και το No Man's Sky. Με διαφορά ο ορισμός του overhype και underdeliver.

nomanssky

Από όταν το βλέπαμε σε παρουσιάσεις, η ομάδα ανάπτυξης πάντα έδειχνε κάτι καινούργιο και παρουσίαζε συνεχώς πράγματα που θα έκαναν ακόμα πιο πλούσια την εξερεύνηση και τον κόσμο του παιχνιδιού. Μέχρι που δυστυχώς και για αυτούς και για τους καταναλωτές, έφτασε η ημέρα κυκλοφορίας του παιχνιδιού. Η κατάσταση κυκλοφορίας του παιχνιδιού μπορεί να περιγράφει τέλεια σαν μια beta προς πώληση. Σχεδόν τίποτα από αυτά που υπόσχονταν δεν βρίσκονταν στην τελική έκδοση, υπήρχαν όμως πολλαπλά τεχνικά προβλήματα και μια σοβαρή έλλειψη περιεχομένου. Ακόμα και μια βδομάδα μετά την κυκλοφορία του δεν θα ήταν σπάνιο θέαμα το να δει κανείς ακόμα και 5 αντίτυπα στα ράφια μεταχειρισμένων παιχνιδιών ενός μαγαζιού.

 

Ένα δίμηνο μετά την κυκλοφορία του, το No Man’s Sky έχασε το 90% του userbase του, ενώ πολλοί δυσαρεστημένοι αγοραστές έκαναν αιτήσεις για αποζημίωση στη Sony και στη Valve για παραπλανητικές διαφημίσεις. Βέβαια, η Hello Games μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να δώσει σημεία ζωής, δημοσίευσε το περιβόητο Foundations update που όντως έφερε το παιχνίδι σε μια πολύ πιο αξιοπρεπή κατάσταση και πρόσθεσε μέσα σχεδόν όλα όσα είχαν υποσχεθεί πριν την κυκλοφορία του, αλλά δυστυχώς γι αυτούς η ζημιά είχε ήδη γίνει και ο κόσμος είχε μετακινηθεί σε άλλα παιχνίδια.

 

Σίγουρα θα υπάρχουν κι άλλες απογοητεύσεις για το 2016, όπως το Teenage Mutant Ninja Turtles της Platinum Games, το Dino Dini's Kick off και το Ghostbusters, αλλά θεωρούμε ότι τα 5 παραπάνω ξεχώρισαν μέσα στο πλήθος. Ελπίζουμε να μην μας τα γυρίσει όλα ανάποδα το 2017 στην πορεία. Έχετε εσείς κατά νου κάποιο παιχνίδι που μας διέφυγε; Περιμένουμε να ακούσουμε τις απαντήσεις σας στα σχόλια.

Σχόλια
What's your reaction?
LOL
40%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
20%
Μπαααα
20%
Sad
0%
Rage
20%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1