A Plague Tale: Innocence

Sweet is the voice of a sister in the season of sorrow
by Ελένη Δρίβα on 28 Μαΐου 2019

Στο πλαίσιο μιας βιομηχανίας που λατρεύει να προσπαθεί λίγο και να κερδίζει πολλά ως αντάλλαγμα, η Focus Home Interactive είναι μια αξιέπαινη εταιρεία. Βρισκόμαστε κάπου στα μισά του 2019 και λίγο πολύ, έχουμε ήδη δει δεκάδες multiplayers που προσπαθούν να ξεχωρίσουν μόνο και μόνο για να περάσουν στη λήθη μετά από μερικούς μήνες. Από την άλλη, η γαλλική εταιρεία φρόντισε να δοκιμάσει το “χέρι” της στα multiplayer, με το World War Z, χωρίς όμως να εγκαταλείψει το είδος που την έχει κάνει να ξεχωρίσει: τα single-player παιχνίδια.

Αυτή τη φορά, η Focus Home Interactive επιστρατεύει την Asobo Studio και μας χαρίζει το A Plague Tale: Innocence. Όπως προδίδει και το όνομα του, το A Plague Tale: Innocence καταπιάνεται με ένα από τα πιο μελανά σημεία της ανθρώπινης ιστορίας και το κάνει με έναν μοναδικό τρόπο. Το κλίμα είναι ασφυκτικό, τα συναισθήματα που προκύπτουν είναι ποικίλα και η μαεστρία της Asobo αδιαμφισβήτητη. Πρόκειται για έναν τίτλο που αγγίζει το επίπεδο των AAA παιχνιδιών, χωρίς να έχει το απαιτούμενο budget.

Το A Plague Tale: Innocence είναι ένα καθηλωτικό ταξίδι με αρχή, μέση και τέλος. Είναι για τους παίκτες που δεν ψάχνουν ατελείωτες ώρες αδιάφορης περιπλάνησης, αλλά θέλουν να δουν ένα σωστά δομημένο σενάριο να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια τους. Είναι για αυτούς που θέλουν να “ταξιδέψουν” για μερικές ώρες, χωρίς να ανησυχούν για level caps και περίπλοκους χειρισμούς.

Η Asobo Studio μας θυμίζει πως το απλό μπορεί να είναι και όμορφο. Ξεκινάει από το σημείο Α για να μας πάει στο σημείο Β και δεν χάνει ποτέ τον στόχο της, ούτε ξεχνάει την ταυτότητα του παιχνιδιού. Δεν μπερδεύει. Δεν κουράζει. Δεν κάνει ανούσιες διακλαδώσεις. Το γαλλικό στούντιο είχε ένα όραμα και φρόντισε να το μεταφέρει αυτούσιο στην οθόνη. Μην γελιέστε όμως, το A Plague Tale: Innocence μπορεί να είναι απλό, αλλά δεν είναι μονότονο.

Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκονται δυο αδέρφια, η Amicia και ο Hugo De Rune, που προσπαθούν να επιβιώσουν στη Γαλλία του 14ου αιώνα, κατά τη διάρκεια του Εκατονταετή Πολέμου μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας, όταν είχε ξεσπάσει η επιδημία της πανώλης (πανούκλας) στην Ευρώπη. Οι δυο πρωταγωνιστές αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το σπίτι τους, όταν το Inquisition έρχεται για να πάρει τον Hugo, ο οποίος πάσχει από μια μυστήρια ασθένεια από τότε που γεννήθηκε. Στο ταξίδι τους, τα δυο αδέρφια συναντάνε πολλές φρικαλεότητες, αλλά και πολλούς συμμάχους, ενώ η εξάπλωση της πανώλης είναι μια μόνιμη απειλή, καθώς οι δρόμοι έχουν γεμίσει με μολυσμένα ποντίκια.

Δίχως ίχνος αμφιβολίας, το πιο δυνατό σημείο του A Plague Tale: Innocence είναι η ιστορία που διηγείται. Σε αυτό συμβάλλουν πολλά, όπως ο τρόπος με τον οποίο αποδίδεται, η θεματολόγια, οι πρωταγωνιστές, τα τοπία και ο ρυθμός με τον οποίο εξελίσσονται τα γεγονότα. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε δει παιχνίδια να κάνουν “κοιλιά” κάπου στα μισά, όμως εδώ δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η ροή της ιστορίας είναι ιδανική. Η Asobo Studio ήξερε πότε έπρεπε να τελειώσει η περιπέτεια, ήξερε ότι ένας ανοιχτός κόσμος ήταν, όχι μόνο περιττός, αλλά και επιβλαβής για τον ρυθμό του παιχνιδιού.

Αντί λοιπόν, να προσθέτει ασταμάτητα σε διάφορες πτυχές του A Plague Tale: Innocence, για να μπορεί απλά να πει ότι ο τίτλος διαρκεί 40 και 100 ώρες, η Asobo κινήθηκε πιο μεθοδικά. Πήρε μερικά στοιχεία από διάφορα genres και τα ένωσε αρμονικά σε μια ιστορία των 12 ωρών και 17 κεφαλαίων, χωρίς να τα κάνει περίπλοκα δίχως λόγο. Κατά βάθος, πρόκειται για μια περιπέτεια που στηρίζεται στην αδελφική αγάπη, όμως στον δρόμο μας συναντάμε πινελιές τρόμου, αγωνίας, stealth, μέχρι και το υπερφυσικό. Όλα αυτά όμως γίνονται με τέτοιο τρόπο, που μοιάζει φυσικό.

Στην ουσία, το A Plague Tale: Innocence δεν κάνει κάτι ιδιαίτερα πρωτότυπο, όμως αυτό που επιλέγει να κάνει, το κάνει πολύ σωστά. Το concept του προστάτη (για κάποιους της babysitter) μας είναι αρκετά γνώριμο πλέον, αλλά στην προκειμένη οι πρωταγωνιστές είναι αξιαγάπητοι, η αλληλεπίδραση μεταξύ τους είναι από τα πιο ωραία σημεία του παιχνιδιού και ο τρόπος που υλοποιείται δεν εκνευρίζει, ούτε κουράζει.

Παράλληλα, στον δρόμο μας συναντάμε διάφορους χαρακτήρες που είναι εξίσου ενδιαφέροντες και προσθέτουν έντονα στην εμπειρία, ενώ μας βοηθάνε να κάνουμε πράγματα που η Amicia και ο Hugo δεν μπορούν (όπως να ανοίξουν κλειδωμένες πόρτες). Από την άλλη, οι “κακοί” της υπόθεσης έχουν δυο μορφές: ανθρώπινη και μη.

Τα ποντίκια είναι μια μόνιμη απειλή, μια δύναμη της φύσης που προκαλεί τρόμο και απελπισία, ενώ κάθε φορά που εμφανίζονται, συνοδεύονται από μερικές ανατριχιαστικές νότες βιολιού που προκαλούν ανατριχίλα. Η ύπαρξή τους έχει κάνει τον κόσμο να φτάσει στα άκρα, ανάμεσά τους και οι ήρωες της ιστορίας μας, αφού πολλές φορές θα αναγκαστούν να κατευθύνουν τα μολυσμένα τρωκτικά προς το μέρος των ανθρώπινων εχθρών, όπως το Inquisition.

Η Asobo έχει αναφέρει πως τα ποντίκια που κατακλύζουν την οθόνη μας φτάνουν έως και τα 5.000, σε ορισμένες σκηνές.

Όταν μιλάμε για φρικαλεότητες λοιπόν, δεν μιλάμε μόνο για τα δεινά που συνέβησαν εκείνη την εποχή και γνωρίζουμε (η απομόνωση και το κάψιμο των μολυσμένων είναι ένα από τα πολλά που είχαν συμβεί), αλλά και για τα όσα αναγκάζεται να πράξει η Amicia. Η έφηβη πρωταγωνίστρια δεν είναι καμία “πιστοποιημένη” ηρωίδα (όπως η εμβληματική Lara Croft), αλλά δεν είναι αβοήθητη ή απροστάτευτη. Καθ’ όλη τη διάρκεια του τίτλου, η Amicia θα προστατεύσει τον Hugo στο μέγιστο των δυνατοτήτων της και αυτό σημαίνει πως θα χρειαστεί να σκοτώσει, όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

Το έχουμε αναφέρει ήδη, πιθανότατα θα το αναφέρουμε ξανά πριν το τέλος της κριτικής, η Asobo Studio έχει κάνει εξαιρετική δουλειά και η Amicia είναι μια από τις αποδείξεις. Ανάμεσα σε δεκάδες “άπιαστους” ήρωες, η μεγάλη αδερφή του Hugo είναι προσιτή. Η πρώτη φορά που θα αναγκαστεί να σκοτώσει είναι μια στιγμή με μεγάλη βαρύτητα και κάθε θάνατος που ακολουθεί, συνεχίζει να τη στοιχειώνει. Η εξέλιξή της συμβαίνει φυσικά και ρεαλιστικά.

Όλος ο κόσμος του A Plague Tale: Innocence εξελίσσεται φυσικά. Στην αρχή της ιστορίας, η εξάπλωση της πανώλης έχει μόλις ξεκινήσει και όσο οι ώρες περνάνε, βλέπουμε πώς αυτό επηρεάζει τα πάντα. Τα στρατόπεδα έχουν μετατραπεί σε μαζικοί τάφοι, οι πολίτες μέσα στην απελπισία τους έχουν στραφεί ο ένας ενάντια στον άλλον και πάει λέγοντας. Η ιστορία μπορεί να περιστρέφεται γύρω από τους πρωταγωνιστές μας, αλλά στη διήγησή της συμβάλλουν και τα περιβάλλοντα, σαν ένα ον που ζει και αναπνέει ανεξάρτητα από τα δυο παιδιά που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το σπίτι τους.

Μιλάμε λοιπόν για ένα σενάριο που χτυπάει όλες τις σωστέςνότες”. Έχουμε ανθρώπινους πρωταγωνιστές, σωστή ροή και ρυθμό, μια πλοκή που καθηλώνει και έναν κόσμο που δεν βρίσκεται εκεί σαν δεύτερη σκέψη, αλλά ως το υπόβαθρο για μια περιπέτεια που προκαλεί αντικρουόμενα συναισθήματα. Είναι μια προσεκτικά δομημένη εμπειρία των δώδεκα ωρών, που προκαλεί φόβο, αγωνία, ελπίδα και πολλά άλλα συναισθήματα.

Κάθε κεφάλαιο, έχει διάφορα εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσετε, είτε αυτά είναι στρατιώτες που είναι πρόθυμοι να σκοτώσουν, είτε γρίφοι που πρέπει να λύσετε. Διατηρώντας την απλότητά του και χωρίς να γίνεται μονότονο, το A Plague Tale: Innocence αυξάνει τη δυσκολία σταδιακά και σχεδόν μέχρι το τέλος του, συνεχίζει να εισάγει νέα στοιχεία στο gameplay.

Το μοναδικό σας “όπλο” είναι μια σφεντόνα, που έχει στην κατοχή της η Amicia. Με αυτή μπορεί να πετάξει πέτρες, εξουδετερώνοντας τους εχθρούς, αν τους πετύχει στο κεφάλι με δύναμη και διάφορα παρασκευάσματα που δημιουργεί με τα αντικείμενα που βρίσκει γύρω της (crafting). Τα παρασκευάσματα μπορεί να είναι εύφλεκτα (Igifier), για να ανάβετε φωτιές και να διώχνετε τα ποντίκια, όξυνα (Devorantis), για να καταστρέφετε κομμάτια από την πανοπλία των εχθρών ή πιο… παράξενα, κάτι που δεν θα αναλύσουμε για να μην υπάρξουν spoilers.

Ομολογουμένως, η σφεντόνα δεν είναι πολύ δημοφιλής στα βιντεοπαιχνίδια, ειδικά ως βασικό όπλο. Παρόλα αυτά, στην προκειμένη είναι μια ευχάριστη αλλαγή από τα συνηθισμένα. Παράλληλα, έως ένα βαθμό, μπορείτε να την αναβαθμίσετε (upgrades), όπως και άλλα υπάρχοντα της Amicia, κάθε φορά που βρίσκετε ένα workbench και έχετε στην κατοχή σας τα απαιτούμενα υλικά.

Γενικά, οι χειρισμοί του A Plague Tale: Innocence είναι ικανοποιητικοί, με μόνη εξαίρεση τις λίγες φορές που αναγκαστικά θα εμπλακείτε σε μάχες και είναι εμφανές ότι η άμεση σύγκρουση με εχθρούς δεν ήταν ποτέ ο σκοπός του παιχνιδιού (και ούτε θα έπρεπε να είναι, γιατί τότε δεν θα λέγαμε τίποτα κολακευτικό για αυτόν τον τομέα). Ευτυχώς, αυτές οι περιπτώσεις είναι πραγματικά ελάχιστες.

Το stealth, με τη σειρά του, αν και είναι εξίσου στοιχειώδες, δουλεύει πολύ καλύτερα από τη μάχη. Κατά βάση, κρύβεστε πίσω από εμπόδια, πετάτε αντικείμενα σε άλλη κατεύθυνση για να ξεγελάσετε τους εχθρούς και ούτω καθεξής. Μπορείτε επίσης να πείτε στον Hugo και στους υπόλοιπους συνταξιδιώτες σας να παραμείνουν σε μια θέση ή να σας ακολουθήσουν, αν έχετε κάποιο σχέδιο κατά νου. Κυρίως όμως, δουλεύει σωστά γιατί ο Hugo κινείται μαζί με την Amicia σε πλήρη αρμονία, μιας και σχεδόν πάντα τον κρατάει από το χέρι.

Στη συνεχεία έχουμε τους γρίφους, που είναι πάντα ευχάριστοι και ιδιαίτεροι. Σε αντίθεση με το stealth και τη μάχη, δεν θα σας κουράσουν ποτέ, αφού είναι πάντα σύντομοι και αρκετά έξυπνοι, τίποτα το υπερβολικά απαιτητικό όμως. Τα περισσότερα puzzles αφορούν τα ποντίκια και την απέχθειά τους για το φως, που σημαίνει ότι πολύ συχνά θα πρέπει να αξιοποιήσετε κάθε πηγή φωτός που σας προσφέρεται.

Στη σύντομη εξερεύνηση που προσφέρει το παιχνίδι θα συναντήσετε και μερικά collectibles, που δεν είναι δύσκολο να βρεθούν και πάντα προσφέρουν μια σύντομη περιγραφή για τις πεποιθήσεις και τις συνήθειες της τότε εποχής. Με έναν διακριτικό τρόπο, δίνουν περισσότερο βάθος στην ιστορία και είναι μια ευπρόσδεκτη λεπτομέρεια.

Όπως προαναφέραμε στην αρχή, το A Plague Tale: Innocence αγγίζει το επίπεδο των AAA παιχνιδιών, χωρίς να έχει το απαιτούμενο budget. Όντως, παρά τα ελαττώματά του, το δημιούργημα της Asobo Studio είναι εντυπωσιακό. Τα ηχητικά εφέ και το voice acting (με μια χαριτωμένη νότα από γαλλική προφορά ακόμα και στα αγγλικά) είναι απολαυστικά, αλλά τις εντυπώσεις κλέβει ο κόσμος και η προσοχή στην λεπτομέρεια.

Το σύμπαν που δημιούργησε η Asobo Studio είναι μαγικό. Η γαλλική εταιρεία έχει διαχειριστεί πολύ έξυπνα τα όσα γνωρίζουμε για την τότε εποχή, δημιουργώντας μια ρευστή χρωματική παλέτα, με λεπτομέρειες που επηρεάζουν την ψυχολογία των παικτών. Κάθε τοποθεσία είναι τόσο προσεκτικά φτιαγμένη, που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα πως το A Plague Tale: Innocence έχει έναν από τους πιο όμορφους και εντυπωσιακούς κόσμους που έχουμε δει σε AA παιχνίδι.

Για την ακρίβεια, όλο το παιχνίδι, σαν σύνολο, βρίσκεται δυο βήματα έξω από το φάσμα των AAA τίτλων, κυρίως λόγω των ατελειών που μπορούν να εντοπιστούν στην κίνηση των χαρακτήρων, που μερικές φορές είναι "ξύλινη" και στο lip synch. Τα textures στο περιβάλλον αλλά και τα ρούχα των πρωταγωνιστών είναι πολύ προσεγμένα, αν και δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τους υπόλοιπους χαρακτήρες. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί και ο αριθμός των τρωκτικών που μπορεί να χωρέσει στην οθόνη χωρίς προβλήματα (η Asobo έχει αναφέρει πως φτάνουν έως και τις 5.000 σε ορισμένες σκηνές).

Από θέμα ανάλυσης, στις απλές κονσόλες (PlayStation 4 και Xbox One) έχουμε 1080p, ενώ και στο PS4 Pro η ανάλυση είναι 1080p με υψηλότερης ποιότητας assets και εφέ όμως. Στο Xbox One X έχουμε 1440p ανάλυση και επίσης υψηλής ποιότητας assets. Όλες οι πλατφόρμες στοχεύουν στα 30fps και στο PlayStation 4, όπου και δοκιμάστηκε το παιχνίδι, δεν παρατηρήθηκαν frame drops. Το παιχνίδι είναι στην καλύτερή του μορφή σε PC, όπου σε Ultra settings βλέπουμε πραγματικά τη δουλειά της Asobo να λάμπει, καθώς χρησιμοποιείται μάλιστα και δική της (proprietary) μηχανή γραφικών.

Ειδική αναφορά αξίζει και στο soundtrack του τίτλου, το οποίο επιμελήθηκε ο Olivier Deriviere (οι καταθλιπτικές και όμορφες νότες του είχαν στολίσει και το Vampyr, επίσης της Focus Home Interactive). Τα ακούσματα του ταλαντούχου συνθέτη είναι κομμένα και ραμμένα στα μέτρα της αποπνικτικής Γαλλίας του 14ου αιώνα, καθώς και στα μέτρα των δυο πρωταγωνιστών. Οι δυσοίωνες νότες από βιολί είναι τόσο άρρηκτα δεμένες με τα όσα συμβαίνουν στην οθόνη, που χωρίς αυτές το A Plague Tale: Innocence δεν θα ήταν το ίδιο αξιομνημόνευτο.

Την ώρα που η βιομηχανία του gaming πασχίζει να ακολουθήσει τα trends των καιρών, η Asobo Studio μας προσφέρει το A Plague Tale: Innocence, μια αυστηρά single-player εμπειρία, που μέσα στην απλότητά της σαγηνεύει. Εδώ δεν υπάρχει ένας υπερβολικά μεγάλος κόσμος που, στην προσπάθειά του να εντυπωσιάσει, καταντάει μονότονος και άψυχος. Δεν έχουμε περίπλοκους χειρισμούς. Είναι ένα παιχνίδι που ξεκινάει από ένα σημείο για να μας πάει σε ένα άλλο γραμμικά, όμορφα, ξεκάθαρα και χωρίς να χάνει τον στόχο του και την ταυτότητά του κάπου στα μισά.

Το A Plague Tale: Innocence δεν έχει άφθονο replayability, δεν έχει multiplayer και εντυπωσιακές πανοπλίες, όχι. Μάλιστα, το gameplay του μερικές φορές είναι υπερβολικά απλοποιημένο, ενώ τα τεχνικά προβλήματα δεν λείπουν. Παρόλα αυτά, καταφέρνει να βρει την αξία του στην όμορφη και φρικαλέα περιπέτεια που διηγείται, τόσο μέσα από τον κόσμο του, όσο και από τους χαρακτήρες που τον κατοικούν. Στο τέλος, είναι το συναισθηματικό ταξίδι που έλειπε από την γκάμα του 2019, έως τώρα.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την IGE S.A. για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

A Plague Tale: Innocence

Συντάκτης
28 Μαΐου 2019
Developer

Asobo Studio

Publisher

Focus Home Interactive

Διανομή

IGE S.A.

Πλατφόρμες

PC / PlayStation 4 / Xbox One

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

14 Μαΐου 2019

Είδος

Action-adventure, stealth

PEGI

18

Θετικά

+ Καταιγιστικό σενάριο, με εξαιρετική ροή και αξιαγάπητους χαρακτήρες
+ Η εξέλιξη της Amicia και η ανθρωπινή προσέγγιση στον χαρακτήρα της
+ Έξυπνοι και ευχάριστοι γρίφοι
+ Ο τρόπος με τον οποίο ενσωματώνονται τα τρωκτικά στην ιστορία
+ Ένα απλό και όμορφο ταξίδι, που διαρκεί ακριβώς όσο πρέπει
+ Το ανατριχιαστικό soundtrack

Αρνητικά

- Υπερβολικά απλοποιημένοι χειρισμοί στην ελάχιστη μάχη που υπάρχει
- Η κίνηση των χαρακτήρων είναι, σε αρκετές περιπτώσεις, "ξύλινη"
- Μέτριο lip synch

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.5
9.2
Συνοψίζοντας

Την ώρα που η βιομηχανία του gaming πασχίζει να ακολουθήσει τα trends των καιρών, η Asobo Studio μας προσφέρει το A Plague Tale: Innocence, μια αυστηρά single-player εμπειρία, που μέσα στην απλότητα της σαγηνεύει. Εδώ δεν υπάρχει ένας υπερβολικά μεγάλος κόσμος που, στην προσπάθεια του να εντυπωσιάσει, καταντάει μονότονος και άψυχος. Δεν έχουμε περίπλοκους χειρισμούς. Είναι ένα παιχνίδι που ξεκινάει από ένα σημείο για να μας πάει σε ένα άλλο γραμμικά, όμορφα, ξεκάθαρα και χωρίς να χάνει τον στόχο του και την ταυτότητά του κάπου στα μισά.

Το A Plague Tale: Innocence δεν έχει άφθονο replayability, δεν έχει multiplayer και εντυπωσιακές πανοπλίες, όχι. Μάλιστα, το gameplay του μερικές φορές είναι υπερβολικά απλοποιημένο, ενώ τα τεχνικά προβλήματα δεν λείπουν. Παρόλα αυτά, καταφέρνει να βρει την αξία του στην όμορφη και φρικαλέα περιπέτεια που διηγείται, τόσο μέσα από τον κόσμο του, όσο και από τους χαρακτήρες που τον κατοικούν. Στο τέλος, είναι το συναισθηματικό ταξίδι που έλειπε από τη γκάμα του 2019, έως τώρα.

8.5
Βαθμός
9.2
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
60%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
20%
Sad
0%
Rage
20%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1