Ace Combat 7: Skies Unknown

Dark Blue Skies
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 18 Ιανουαρίου 2019

Το Ace Combat είναι μια παλιά αγαπημένη σειρά που είχε εξαφανιστεί για αρκετά χρόνια. Η τελευταία προσθήκη στο main franchise ήταν το Ace Combat 6: Fires of Liberation, από την κυκλοφορία του οποίου έχουν περάσει πάνω από 10 χρόνια. Σαφέστατα, ζούμε την εποχή του επαναπροσδιορισμού των video games. Το μέσο έχει πλέον αρκετά χρόνια ζωής και έτσι έχει περάσει από διάφορες μεταβάσεις και περιόδους. Τα παιχνίδια σήμερα, δεν είναι όπως ήταν πριν από 10 ή 15 χρόνια. Αυτό είναι σίγουρα θετικό, γιατί και εμείς δεν ζητάμε τα ίδια από τα παιχνίδια μας, σε σχέση με μία δεκαετία πριν.

Έτσι, όταν παίζαμε Ace Combat πριν από 20 χρόνια, μας αρκούσε το να ανεβαίνουμε ψηλά στον ουρανό και να βλέπουμε την εντυπωσιακή κάθοδο του αεροσκάφους μας. Από το Ace Combat 7: Skies Unknown, όμως, θέλουμε κάτι παραπάνω. Μετά από πολλά remakes, reboots ή απλά sequels που έφεραν παλιές σειρές στις μέρες μας, ήρθε η ώρα του Ace Combat να κάνει την επανεμφάνισή του.

Το πρώτο που κοιτάξαμε παίζοντας το νέο Ace Combat, είναι το σύστημα χειρισμού. Έχουμε στη διάθεσή μας δύο τύπους ελέγχου του αεροσκάφους. Ο ένας είναι πιο απλός και ο άλλος, χωρίς να αγγίζει επίπεδα προσομοίωσης, είναι πιο ρεαλιστικός. Χωρίς καμία αμφιβολία, ο δεύτερος είναι η ιδανική επιλογή. Το Ace Combat 7 δεν στοχεύει μόνο στους λάτρεις των αεροσκαφών· ο κάθε παίκτης μπορεί να το απολαύσει εξίσου. Συνεπώς, μην περιμένετε απίστευτα δύσκολο χειρισμό. Απλώς, με το δυσκολότερο εκ των δύο συστημάτων, τα mechanics μπορούν να ξεδιπλωθούν επαρκώς. Οι δυνατότητες που μας δίνονται με αυτόν τον τρόπο υπερτερούν αδιαμφησβήτητα των αντίστοιχων του εύκολου mode. Σας προτείνουμε να επιλέξετε το expert control mode και να αφιερώσετε τον απαιτούμενο χρόνο στην εκμάθησή του. Η συμπερίληψη του πιο εύκολου mode είναι σίγουρα καλοδεχούμενη και θα βολέψει κάποιους, όμως εγγυόμαστε πως θα απολαύσετε την εμπειρία περισσότερο με το expert.

Θεωρώντας το expert mode το “canon” σύστημα χειρισμού, μπορούμε να κρίνουμε πως είναι άψογο. Η απόκριση είναι πάντοτε υποδειγματική και το mapping των κουμπιών δεν θα μπορούσε να είναι πιο εύστοχο. Εκτός από την τεχνικά εξαιρετική του απόδοση, ο χειρισμός διαθέτει και τη δυνατότητα να μεταδίδει την απαιτούμενη αίσθηση συνεχώς. Δημιουργείται σύνδεση μεταξύ του παίκτη και του σκάφους, το οποίο αρχίζει να γίνεται προέκτασή του. Όσο συνηθίζουμε τον χειρισμό, οι μανούβρες που πραγματοποιούμε γίνονται όλο και πιο εντυπωσιακές. Είναι από τις περιπτώσεις που είναι εύκολες στην εκμάθηση αλλά δύσκολες στην τελειοποίηση.

Όπως αναφέραμε ήδη, το Ace Combat 7 δεν απευθύνεται σε όσους θέλουν μία ρεαλιστική εμπειρία εναέριας μάχης. Δεν είναι simulator, όμως δεν είναι σε καμία περίπτωση άμυαλο shooter. Δεν πρόκειται να δείτε επαναπροσδιορισμούς και τολμηρά στοιχεία. Το έβδομο παιχνίδι της σειράς είναι το παλιό, καλό Ace Combat που αγαπήσαμε. Έτσι, δεν υπάρχουν για παράδειγμα ανοιχτοί κόσμοι ή κάποιο άλλο σημερινό trend. Παρόλα αυτά, μην νομίσετε ούτε στιγμή πως η εταιρεία ανάπτυξης δεν έχει λάβει υπόψιν της τις σύγχρονες τάσεις του gaming. Η πολυετής εμπειρία της είναι εμφανής σε κάθε στιγμή. Το Ace Combat δείχνει τα χρόνια του, με τον τρόπο που θα το έκανε ένα παλαιωμένο ουίσκι.

Το Ace Combat 7 γνωρίζει πολύ καλά τι είναι και τι πρέπει να είναι και καταφέρνει αβίαστα να συγχωνεύσει τις δύο αυτές ταυτότητές του: είναι ό,τι ακριβώς πρέπει να είναι. Η δομή του, σε κάθε πτυχή του gameplay, είναι άριστη. Μάλιστα, σε πολλά σημεία του σχεδιασμού του, το Ace Combat 7 επιδεικνύει δεξιοτεχνία και έμπνευση που δεν συναντάται συχνά. Η δουλειά που έχει γίνει είναι τόσο ολοκληρωμένη και ικανοποιητική, που υπερβαίνει τις όποιες ανάγκες επαναπροσδιορισμού και καινοτομιών.

Ο εύστοχος σχεδιασμός χωρίζεται σε μερικά ξεχωριστά τμήματα του παιχνιδιού, όμως όλα είναι αλληλένδετα και έξυπνα συνδεδεμένα. Αρχίζοντας μία αποστολή, όπως είναι αναμενόμενο, βλέπουμε το mission briefing. Νομίζαμε πως θα ακούσουμε στρατιωτικούς όρους και φλυαρία, στα οποία δεν χρειάζεται να δώσουμε σημασία και υπάρχουν μόνο για να στήσουν την απαιτούμενη ατμόσφαιρα. Ως πρώτη ευχάριστη έκπληξη, το briefing είναι άμεσα συνδεδεμένο με το gameplay. Σε τέτοιο σημείο, που η ακρόασή του είναι αναγκαία. Αρκετές ήταν οι φορές που αποτύχαμε σε κάποια αποστολή, χωρίς να γνωρίζουμε τον λόγο. Ο λόγος, όμως, υπήρχε και το παιχνίδι μάς τον είχε ήδη περιγράψει πολύ αναλυτικά, απλώς δεν δώσαμε σημασία. Εκτός από το briefing, σημαντικό ρόλο παίζουν οι συνομιλίες στον ασύρματο που λαμβάνουν χώρα ενώ παίζουμε.

Γενικά, το Ace Combat 7 μάς θέλει συνεχώς σε εγρήγορση. Πρέπει να προσέχουμε πολλούς παράγοντες ταυτόχρονα για να πετύχουμε τους σκοπούς μας. Έχουμε το ραντάρ που μας δείχνει εχθρούς και φίλους, το ύψος στο οποίο βρισκόμαστε, την ταχύτητα του σκάφους και τα εναπομείναντα πυρομαχικά, μεταξύ άλλων. Κάθε ένα από αυτά τα στοιχεία παίζει τον ρόλο του και πρέπει να λαμβάνεται συνεχώς υπόψιν. Όμως, μην περιμένετε τη συμβολή του ραντάρ και του HUD ώστε να καταλάβετε ποιος είναι ο στόχος της εκάστοτε αποστολής, γιατί δεν πρόκειται να πάτε μακριά. Τα στοιχεία που μας δίνει το HUD, πρέπει να ερμηνεύονται σε συνδυασμό με όσα ακούμε στο briefing και στον ασύρματο. Αναμφίβολα, μία πολύ έξυπνη και ενδιαφέρουσα προσέγγιση που, ευτυχώς, υλοποιείται άψογα.

Όλα αυτά, έχουν σημασία κυρίως επειδή το Ace Combat 7 είναι δύσκολο. Το campaign του χωρίζεται σε 20 αποστολές, κάθε μία εκ των οποίων διαρκεί περίπου 30 λεπτά. Αυτό, αν την ολοκληρώσουμε μονομιάς, κάτι που σπάνια συμβαίνει. Η μία ώρα είναι ο προβλεπόμενος χρόνος ολοκλήρωσης των περισσότερων αποστολών (μερικές μπορεί να πάρουν έως και δύο ώρες βέβαια). Αυτό, συμβαίνει εξαιτίας διάφορων χαρακτηριστικών του σχεδιασμού.

Αρχικά, οφείλουμε να αντιληφθούμε ακριβώς τι μας ζητά η αποστολή. Ακόμα και όταν γνωρίζουμε τι χρειάζεται να κάνουμε, δεν είναι όλα εύκολα. Πολλοί από τους στόχους που καλούμαστε να ολοκληρώσουμε, χρειάζονται σκέψη. Σε καμία στιγμή δεν πρόκειται να δείτε αποστολές που να αποτελούνται από “πήγαινε εκεί, σκότωσε αυτούς” στόχους. Για την ακρίβεια, στη θεωρία, αυτό κάνουμε. Όμως, τα επιμέρους στοιχεία και η δομή της κάθε αποστολής δεν προσκαλούν, ούτε και επιτρέπουν τέτοιες τακτικές. Θα κάνουμε αναγνωριστικές πτήσεις, stealth, θα χρησιμοποιήσουμε τα σύννεφα ως κάλυψη, θα καταστρέψουμε ολόκληρους στόλους σε μονομαχίες που μοιάζουν με puzzle και θα πολεμήσουμε εξαιρετικά bosses, μεταξύ πολλών άλλων. Κάθε αποστολή και όλες οι μεμονωμένες στιγμές του Ace Combat 7 θα σας χαραχθούν στη μνήμη· τίποτα δεν είναι generic και ο σχεδιασμός είναι άψογος και γεμάτος ποικιλία. Επίσης, το level design είναι αψεγάδιαστο και ενισχύει κατά πολύ τον εξαιρετικό σχεδιασμό των αποστολών.

Επιπλέον, το briefing χρησιμεύει στην προετοιμασία μας, πριν την αποστολή. Πρέπει να επιλέξουμε το κατάλληλο σκάφος, τα σωστά όπλα και τα ιδανικά upgrades, με βάση τα ζητούμενα της αποστολής. Αν πρέπει, για παράδειγμα, να εξοντώσουμε κυρίως εχθρούς που βρίσκονται στο έδαφος και εξοπλιστούμε με πυρά κατάλληλα για εναέριες μονομαχίες, θα έχουμε πρόβλημα. Τα σκάφη και τα upgrades, αποκτώνται μέσω ενός επαρκώς εκτενούς δέντρου επιλογών και είναι καθόλα ικανοποιητικά.

Ένα ακόμα κομμάτι της δυσκολίας, έγκειται στα checkpoints και την τοποθέτησή τους. Κάθε φορά που χάνουμε, επιστρέφουμε πολύ πίσω, καθώς τα checkpoints είναι πολύ αραιά. Όμως, τα σημεία στα οποία έχουν τοποθετηθεί, είναι σαφώς προσεκτικά επιλεγμένα. Έτσι, δημιουργείται η αρμόζουσα πίεση και ένταση, καθώς και η επιθυμία να προσέξουμε και να τα πάμε καλύτερα την επόμενη φορά.

Αυτό που βοηθάει πάρα πολύ, είναι η μουσική. Το soundtrack είναι υπέροχο. Δίνει την αίσθηση του ύψους, της Top Gun επικούρας και πραγματικά δεν χορταίναμε να ακούμε τις μελωδίες του. Έτσι, παίζοντας μια δύσκολη αποστολή, αφού έχουμε ήδη χάσει μερικές φορές, εκνευριζόμαστε και μπαίνουμε σε mode “τώρα θα το καταφέρω”. Σε εκείνες τις περιπτώσεις, η επική μουσική κάνει θαύματα στο ηθικό. Ακόμη, καταλήγει να είναι χρήσιμη καθώς, μετά από μιάμιση ώρα στην ίδια αποστολή, δεν βαριόμαστε καθόλου και μεγάλο ρόλο σε αυτό παίζει το ότι η επανάληψη σημαίνει πως θα ακούσουμε ξανά κάποια υπέροχη μελωδία.

Η δυσκολία του Ace Combat 7 είναι πολύ πετυχημένη και άριστα δομημένη, όσον αφορά την εξέλιξη και άυξησή της. Το παιχνίδι μάς γνωστοποιεί όσα πρέπει να ξέρουμε και μας δίνει όλα τα απαραίτητα εργαλεία· είναι στο χέρι μας να αξιοποιήσουμε τα πάντα ώστε να βγούμε νικητές και ποτέ δεν χάνουμε άδικα.

Η δομή των αποστολών του Ace Combat 7 μπορεί να είναι ανέλπιστα πετυχημένη, όμως δεν είναι το μόνο σημείο στο οποίο λάμπει το gameplay. Άλλο ένα, είναι οι εναέριες μονομαχίες, τα λεγόμενα dogfights. Έχουμε παίξει πολλά παιχνίδια με τέτοιου είδους μάχες, λίγα όμως το κάνουν όπως το Ace Combat. Με περισσή ευτυχία σας διαβεβαιώνουμε πως τα dogfights στο έβδομο κεφάλαιο της σειράς είναι καταπληκτικά. Η ένταση που δημιουργείται, η απόλυτη προσοχή που απαιτείται, ο άριστος χειρισμός και τα πανέμορφα γραφικά, συντελούν στη δημιουργία μονομαχιών που συνεχώς κλέβουν την παράσταση. Οι μονομαχίες δεν έχουν καμία σχέση με button mashing ή κάτι παρόμοιο: είναι πολύπλοκες, ατσάλινες χορογραφίες, εναέρια κυνηγητά γεμάτα χάρη και στρατηγική σκέψη. Το μόνο σημείο που ενδέχεται να ενοχλήσει, είναι η διαρκής υπενθύμιση πως υπάρχει ρουκέτα στο κατόπι μας, όμως, ευτυχώς, οι μάχες είναι τόσο έντονες που μας κάνουν να μην την παρατηρούμε πάρα πολύ. Τα dogfights είναι εξαιρετικά στο campaign, αλλά και στο multiplayer κομμάτι, το οποίο είναι πολύ διασκεδαστικό και καλοστημένο, χωρίς τεχνικά προβλήματα.

Χωρίς προβλήματα είναι και όλη η εμπειρία, συνολικά. Οπτικά, τα πάντα κινούνται ομαλά και δείχνουν πανέμορφα, είτε μιλάμε για τα αεροπλάνα, είτε για τις τοποθεσίες ή για τα καιρικά φαινόμενα και τα εφέ που εντυπωσιάζουν. Τα physics των αεροπλάνων, επίσης, είναι πολύ πειστικά και καλοστημένα. Highlight είναι τα σύννεφα, τα οποία εκτός από το ότι είναι υπέροχα σχεδιασμένα, προκαλούν εξαιρετικά οπτικά εφέ και επηρεάζουν άμεσα το gameplay (όπως και τα υπόλοιπα, για παράδειγμα ο αέρας και οι κεραυνοί).

Αφού τελειώσει το campaign, μπορούμε να παίξουμε για να μαζέψουμε όλα τα αεροπλάνα, τα upgrades και τα διάφορα achievements. Μετά, έχουμε το multiplayer για μερικές ακόμη ώρες διασκέδασης και κάποια ranks. Τέλος, υπάρχει και το VR mode. Δυστυχώς, η διάρκειά του είναι πολύ περιορισμένη, καθώς περιλαμβάνει μόνο τρεις αποστολές. Παρόλα αυτά, η εμπειρία είναι μοναδική, πανέμορφη και απίστευτα καλοστημένη. Θα λέγαμε χωρίς ενδοιασμούς πως είναι μία από τις καλύτερες εμπειρίες που είχαμε με την εικονική πραγματικότητα.

Ο τρόπος που έχει προσαρμοστεί το HUD και η δυνατότητα να κοιτάμε με κινήσεις του κεφαλιού μας τα αεροπλάνα που κυνηγάμε, αλλάζουν το gameplay πάρα πολύ και το αποτέλεσμα κόβει την ανάσα. Αν η διάρκειά του ήταν μεγαλύτερη ή αν -ιδανικά- μπορούσαμε να παίξουμε όλο το campaign σε VR, το mode αυτό θα αποτελούσε έναν από τους σημαντικότερους λόγους απόκτησης του παιχνιδιού. Παρόλα αυτά, ως έχει, παραμένει εντυπωσιακό και είναι κάτι που όσοι έχετε τη δυνατότητα, οφείλετε να βιώσετε. Ακόμα, το VR mode δίνει μία επιπλέον αφορμή εξοικείωσης με το expert σύστημα χειρισμού, καθώς παίζει μόνο με αυτό. Να σημειωθεί πως για την ώρα το VR είναι αποκλειστικό για το PS VR.

Το μόνο κομμάτι του Ace Combat 7 που μας απογοήτευσε, είναι το σενάριο. Έχουμε να κάνουμε με μία ιστορία που περιλαμβάνει γεωπολιτική, φανταστικές τοποθεσίες με περίεργα ονόματα, drones και AI. Το σενάριο θυμίζει κάτι από Metal Gear Solid, όμως το writing δεν του επιτρέπει να φτάσει αρκετά ψηλά. Μάλιστα, κατά περιπτώσεις, το writing είναι τόσο αδιάφορο και –ενίοτε- κακό, που μας τραβάει το χέρι προς το κουμπί skip. Η ιστορία μάς συστήνει αρκετούς χαρακτήρες που έχουν μηδαμινή προσωπικότητα και κανέναν αντίκτυπο, ενώ παράλληλα είναι αχρείαστα μελοδραματική, υπερφίαλη και σοβαρή. Οι διάλογοι είναι κακογραμμένοι και τα πάντα μοιάζουν ασύνδετα μεταξύ τους. Ευτυχώς, το moment-to-moment storytelling εν μέσω gameplay βρίσκεται σε καλύτερη μοίρα και, προς το τέλος, το σενάριο έχει μερικές (λίγες) ενδιαφέρουσες στιγμές.

Τίποτα δεν είναι αρκετό για να μειώσει το Ace Combat 7: Skies Unknown. Το campaign του είναι εξαιρετικό και το design των επιπέδων και των αποστολών είναι καθόλα άψογο. Ο εκπληκτικός χειρισμός, τα πανέμορφα γραφικά και το άπιαστα επικό soundtrack, θα σας κερδίσουν από το πρώτο λεπτό και το VR mode θα σας αποτελειώσει. Το Ace Combat 7: Skies Unknown είναι τόσο καλοσχεδιασμένο στο σύνολό του, που το προτείνουμε ανεπιφύλακτα σε όλους, είτε είναι λάτρεις της σειράς και του είδους, είτε όχι.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από τη Bandai Namco Entertainment Hellas για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Ace Combat 7: Skies Unknown

Συντάκτης
18 Ιανουαρίου 2019
Developer

Bandai Namco Studios

Publisher

Bandai Namco Entertainment

Διανομή

Bandai Namco Entertainment Hellas

Πλατφόρμες

PC / PS4 / Xbox One

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

18 Ιανουαρίου 2019 (1 Φεβρουαρίου 2019 σε PC)

Είδος

Combat flight simulator

PEGI

12

Θετικά

+ Άψογος σχεδιασμός αποστολών και επιπέδων με ολόσωστη δυσκολία
+ Εκπληκτική μουσική
+ Πετυχημένη οπτική απεικόνιση και πανέμορφα εφέ που επηρεάζουν το gameplay
+ Άριστο σύστημα χειρισμού και καταπληκτικές μονομαχίες
+ Διασκεδαστικό multiplayer και VR mode που κλέβει την παράσταση

Αρνητικά

- Το σενάριο απογοητεύει
- Το VR mode διαρκεί πολύ λίγο
- Το ηχητικό μήνυμα προειδοποίησης επικείμενης ρουκέτας κουράζει

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.5
9.5
Συνοψίζοντας

Τίποτα δεν είναι αρκετό για να μειώσει το Ace Combat 7: Skies Unknown. Το campaign του είναι εξαιρετικό και το design των επιπέδων και των αποστολών είναι καθόλα άψογο. Ο εκπληκτικός χειρισμός, τα πανέμορφα γραφικά και το άπιαστα επικό soundtrack, θα σας κερδίσουν από το πρώτο λεπτό και το VR mode θα σας αποτελειώσει. Το Ace Combat 7: Skies Unknown είναι τόσο καλοσχεδιασμένο στο σύνολό του, που το προτείνουμε ανεπιφύλακτα σε όλους, είτε είναι λάτρεις της σειράς και του είδους, είτε όχι.

8.5
Βαθμός
9.5
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1