Aliens: Fireteam Elite - Review

Διασκεδαστικό shooter, αδιάφορο Alien
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 6 Σεπτεμβρίου 2021

Μια κατάρα έχει στοιχειώσει το franchise του Alien, μια κατάρα που αποτρέπει τη δημιουργία ενός πολύ αξιόλογου παιχνιδιού βασισμένο στη σειρά και το σύμπαν της. Το Alien: Isolation έσπασε το ξόρκι, αλλά ήταν εξαίρεση καθώς συνήθως οι τίτλοι που βασίζονται με κάποιον τρόπο στο Alien είναι στην καλύτερη περίπτωση συμπαθητικοί.

Το νέο, co-op shooter τρίτου προσώπου παιχνίδι, Aliens: Fireteam Elite δεν επιχειρεί να ταράξει τα νερά, αλλά κυρίως θέλει να μας δώσει μερικές ώρες διασκέδασης στο διάσημο sci-fi σύμπαν. Είναι κρίμα, γιατί ένα τέτοιο franchise έχει πολλές δυνατότητες και θα μπορούσε να γεννήσει τεράστια παιχνίδια, αντίστοιχου επιπέδου με τις καλύτερες ταινίες της σειράς, ή έστω να μας δώσει κάτι αξιομνημόνευτο και σκοτεινά όμορφο, κι ας μην είναι κορυφαίας ποιότητας σε κάθε του πτυχή.

Όμως, για άλλη μία φορά, οι προοπτικές του franchise μένουν ανεκμετάλλευτες και έχουμε ένα shooter ικανό να μας κρατήσει συντροφιά για μερικά απογεύματα, όχι όμως να ανανεώσει την πίστη μας και να σπάσει την κατάρα.

Πρόκειται για ένα απλό στη δομή shooter με συμμετοχή έως τριών ατόμων τη φορά (μόνο online), και με ένα μικρό campaign περίπου 6-8 ωρών με εντγελώς αδιάφορο σενάριο. Αυτό είναι και το πρώτο μελανό σημείο: το lore δίνει το υλικό, αλλά το παιχνίδι δεν το αξιοποιεί και τελικά μας δίνει μία ιστορία που δεν είναι καθόλου ελκυστική και μοιάζει τελείως πρόχειρη -κάτι που ενισχύεται από την πλήρη απουσία κινήσεων στα πρόσωπα των χαρακτήρων, ακόμα και όταν μιλάνε εκτός μιας πίστας. Με λίγα λόγια, το campaign έχει ως εξής: κάτι συμβαίνει και εμείς, ένας/μία στρατιώτης χωρίς προσωπικότητα, πρέπει να πάμε να δούμε τι έγινε και να λύσουμε το πρόβλημα. Θα πατήσετε skip στους διαλόγους μέχρι να πάρουν φωτιά τα δάχτυλά σας, μετά θα πάτε σε μία generic αποστολή όπου θα σκοτώσετε πολλούς εξωγήινους και θα σώσετε έναν άγνωστο σε εσάς τύπο ή θα πάρετε ένα σημαντικό για κάποιον λόγο αντικείμενο, ή κάτι παρόμοιο, πάντα αδιάφορο και διεκπεραιωτικό.

Προσπερνώντας την αδιάφορη ιστορία και τον ακόμα πιο βαρετό τρόπο αφήγησης μέσω διαλόγων χωρίς «σπίθα» και χαρακτήρων που δεν μένουν στη μνήμη, έχουμε τουλάχιστον τοποθεσίες, πλάσματα και χαρακτηριστικά από το lore γενικότερα, που δίνουν ώθηση στο εικαστικό κομμάτι και στην ατμόσφαιρα και πλάθουν έναν όμορφο, σκοτεινό, αηδιαστικό κόσμο, εντελώς επιβλητικό και μεγαλειώδη σε σημεία. Στον αντίποδα, το level design που φτιάχνει μικρές πίστες με διαδρόμους και μεγάλα δωμάτια εν είδει αρένας, για να εξυπηρετήσει το gameplay του αυστηρά -κάτι που κάνει επιτυχώς- αφήνοντας όμως έτσι στην άκρη το μεγαλείο των τοποθεσιών και κάνοντάς τες να μοιάζουν μικρές.

Ο σχεδιασμός όσον αφορά το οπτικό αποτέλεσμα είναι επαρκής, τα γραφικά επίσης, και οι επιδόσεις ικανοποιητικές, αν εξαιρέσουμε τα διαρκή bugs που εκνευρίζουν πολύ. Μάλιστα, χειρότερα γίνονται τα πράγματα εξαιτίας της δομής της εμπειρίας, που μας στέλνει σε ξεχωριστές πίστες με διάρκεια περίπου 20 λεπτά έκαστη, χωρίς τη δυνατότητα για checkpoint ή κάτι παρόμοιο. Αυτό σημαίνει ότι, αν χάσουμε, πάμε απ’ την αρχή της κάθε πίστας, όμως αυτό δεν είναι πρόβλημα, αφού η δυσκολία είναι σωστή σε κάθε της διαβάθμιση. Το θέμα είναι πως, εδώ κι εκεί και πιο συχνά από όσο επιτρέπεται, εμφανίζονται bugs του τύπου εκείνου που παγώνει την πρόοδο με μια πόρτα που δεν ανοίγει ή κάτι αντίστοιχο (υπάρχουν και οπτικά glitches και θέματα στην ΑΙ). Και, όλα εντάξει αν τύχει στην αρχή του επιπέδου. Αν όμως μια πόρτα μάς κλειδώσει απ’ έξω στα τελευταία λεπτά μιας πίστας, πάμε απ’ την αρχή ξανά χωρίς να φταίμε. Επίσης, τα loading είναι μεγαλύτερα από το αναμενόμενο και το παιχνίδι δεν έχει και πολύ κόσμο, με αποτέλεσμα να περιμένουμε αρκετή ώρα για να μπούμε τελικά στην πίστα με 2 bots, που δεν είναι ιδιαίτερα βοηθητικά, αφού ήδη έχουμε ξαναπαίξει και ξεκινήσει απ’ την αρχή λόγω bug. Άκομψο, χωρίς αμφιβολία.

Πάντως, το gameplay στον πυρήνα του, που είναι το συνεργατικό shooting, είναι αυτό που συχνά λέμε «τίμιο». Δεν πρόκειται να ανανεώσει το είδος του, αλλά είναι διασκεδαστικό και ευχάριστο. Οι δραστηριότητες είναι απλές, συνήθως απλώς καθαρίζουμε ένα δωμάτιο από ανδροειδή ή xenomorphs και πάμε στο επόμενο, ενώ σε μερικά πρέπει να στήσουμε παγίδες και turrets για να προστατεύσουμε την περιοχή και να επιβιώσουμε για ένα χρονικό διάστημα. Τα όπλα είναι πετυχημένα και αντιδρούν όπως θα θέλαμε, αν εξαιρέσουμε τον ήχο που (δεν) κάνουν, καθώς ακόμα και αν καθόμαστε δίπλα από ένα τεράστιο πολυβόλο, δεν ακούγεται σχεδόν τίποτα. Αντίθετα, το οπτικό feedback είναι πλούσιο και μάλιστα μερικές φορές πολύ, με ένα φλογοβόλο, για παράδειγμα, που γεμίζει όλη την οθόνη με φωτιές και κάνει δύσκολη την κατανόηση του χώρου -ιδίως για τους άλλους δύο παίκτες και όχι εκείνον που ρίχνει τις φλόγες.

Ο χαρακτήρας μας, εκτός από τα όπλα, μπορεί να διαφοροποηθεί και με ξεχωριστές ιδιότητες με βάση την κλάση που θα επιλέξουμε για εκείνον. Υπάρχει μία που επικεντρώνεται στο healing με ένα φορητό αντικείμενο που τοποθετείται στο έδαφος και γιατρεύει τους γύρω του, άλλη αυξάνει τις επιδόσεις των συντρόφων μας που είναι κοντά, ενώ άλλη εστιάζει στον έλεγχο του πλήθους με παγίδες και χειροβομβίδες που καθυστερούν τους εχθρούς. Τα πάντα αναβαθμίζονται, σιγά-σιγά αλλά όχι με μεγάλη ανάγκη για grinding, αλλά ούτε με microtransactions (απουσιάζουν πλήρως τα πραγματικά χρήματα), και το level up δίνει ενδιαφέρουσες ιδιότητες. Γενικά, πρόκειται για ένα επαρκές σύστημα looting, που δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά συμπληρώνει ευχάριστα το διασκεδαστικό shooting.

Οι μάχες βελτιώνονται από την εξαιρετική μουσική του Austin Wintory, αλλά και από τις φρενήρεις κινήσεις των εξωγήινων. Υπάρχουν διάφοροι τύποι εχθρών, επαρκώς διαφορετικοί μεταξύ τους ώστε να χρειάζεται να αλλάξουμε ελαφρώς τον τρόπο αντιμετώπισης, όμως δεν πρόκειται για ιδιαίτερα εμπνευσμένες κατηγορίες αντιπάλων και οι προσεγγίσεις είναι επιφανειακές. Ωστόσο, το να βλέπεις 20 xenomorphs να τρέχουν σε έναν τοίχο και από κάτω να τους πυροβολούν ανδροειδή, είναι πάντα ελκυστικό θέαμα και σε βάζει άνετα μέσα στη δράση, σε δευτερόλεπτα. Το shooting μάς δίνει τα απαραίτητα εργαλεία, με cover, κωλοτούμπα για dodge και κινήσεις που αποκρίνονται αμέσως στις εντολές μας.

Τελικά, το Aliens: Fireteam Elite είναι ένα ευχάριστο παιχνίδι με διασκεδαστικό shooting, με πετυχημένη παρουσίαση που βουτά στο lore του franchise, αλλά… μέχρι εκεί. Δεν πρόκειται να ανανεώσει το ενδιαφέρον για τη σειρά, ούτε να ξεκινήσει νέο ρεύμα θαυμαστών, αφού πιάνει τα στοιχεία της ίσα-ίσα για να θεωρηθεί Alien τίτλος. Ως shooter είναι διασκεδαστικό για μερικές ώρες, με τα προβλήματά του βέβαια, ως Alien παιχνίδι όμως είναι εντελώς αδιάφορο. Ίσως την επόμενη φορά;

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Aliens: Fireteam Elite - Review

Συντάκτης
6 Σεπτεμβρίου 2021
Developer

Cold Iron Studios

Publisher

Cold Iron Studios
EU: Focus Home Interactive

Διανομή

AVE S.A.

Πλατφόρμες

PC / PS4 / PS5 / Xbox One / Xbox Series X|S

Tested on

PS5

Κυκλοφορία

24 Αυγούστου 2021

Είδος

Third-person shooter

PEGI

16

Θετικά

+ Διασκεδαστικό shooting
+ Πετυχημένη ατμόσφαιρα, εξαιρετική μουσική
+ Δεν χρειάζεται grinding, δεν έχει microtransactions

Αρνητικά

- Δεν εκμεταλλεύεται το franchise
- Παντελώς αδιάφορο σενάριο
- Τεχνικά προβλήματα
- Κακοσχεδιασμένα ηχητικά εφέ
- Βαρετές αποστολές

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
6.0
Συνοψίζοντας

Το Aliens: Fireteam Elite είναι ένα ευχάριστο παιχνίδι με διασκεδαστικό shooting, με πετυχημένη παρουσίαση που βουτά στο lore του franchise, αλλά… μέχρι εκεί. Δεν πρόκειται να ανανεώσει το ενδιαφέρον για τη σειρά, ούτε να ξεκινήσει νέο ρεύμα θαυμαστών, αφού πιάνει τα στοιχεία της ίσα-ίσα για να θεωρηθεί Alien τίτλος. Ως shooter είναι διασκεδαστικό για μερικές ώρες, με τα προβλήματά του βέβαια, ως Alien παιχνίδι όμως είναι εντελώς αδιάφορο.

6.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1