Anamorphine

by Βασίλης Τατσιόπουλος on 14 Αυγούστου 2018

Αρκετοί δημιουργοί έχουν χρησιμοποιήσει τα video games ως μέσο προσωπικής έκφρασης. Έχουμε παίξει βαθιά προσωπικούς τίτλους όπως το That Dragon, Cancer και άλλα, συνήθως “μικρά” παιχνίδια. Σε τέτοιες προσπάθειες βλέπουμε ιστορίες που ασχολούνται με θέματα που δεν συναντάμε συχνά σε video games. Μία ακόμη περίπτωση που κινήθηκε σε παρόμοια λημέρια ήταν το Hellblade: Senua's Sacrifice. Ήταν μία από τις λίγες φορές που ένα παιχνίδι καταπιάστηκε με ζητήματα ψυχικής υγείας και το έκανε συνειδητοποιημένα, νηφάλια και με αρκετή έρευνα. Εμείς, πιστεύουμε πως τέτοιου είδους σενάρια και απεικονίσεις θα μπορούσαν να εμφανίζονται συχνότερα. Τα video games είναι ένα μέσο που έχει πολλές ανεξερεύνητες αφηγηματικές δυνατότητες, όπως έχουμε δει αρκετές πλέον φορές. Είναι πολύ ενδιαφέρον να έχουμε όλο και περισσότερα παιχνίδια που να παρουσιάζουν τέτοια δύσκολα θέματα και έτσι το μέσο μόνο μπροστά μπορεί να πάει. Το Anamorphine είναι μία νέα περίπτωση.

Το εν λόγω παιχνίδι έχει ως κεντρικό θέμα την κατάθλιψη και το πως διαχειριζόμαστε μία τραγωδία. Η ιστορία μάς βάζει στον ρόλο ενός άντρα, του οποίου η σύντροφος πέρασε μία εμπειρία που της στέρησε ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής της. Δεν θα κάνουμε spoilers, άρα δεν θα πούμε περισσότερα. Η τραγική κατάσταση που περνάει το ζευγάρι μάς δίνεται μέσα από τα μάτια του άντρα, του Tyler. Δεν βιώνουμε από πρώτο χέρι τα όσα ζει η Elena· εμείς, βλέπουμε την δύσκολη κατάσταση ως Tyler. Βλέπουμε πώς προσπαθεί εκείνος να είναι δίπλα στην Elena και πώς αντιμετωπίζει την αλλαγή στη ζωή του ζευγαριού. Η Elena κλείνεται στον εαυτό της, απομακρύνεται και έχει συναισθηματικές εκρήξεις. Ο Tyler προσπαθεί να ανταπεξέλθει: να της συμπαρασταθεί στα πάντα, παράλληλα όμως να βρει τρόπο να μην χάσει τον εαυτό του. Οι καταστάσεις αυτές είναι δύσκολες και για τα δύο εμπλεκόμενα πρόσωπα, με διαφορετικό όμως τρόιπο.

Το Anamorphine προσπαθεί να μας μεταδώσει την μία πλευρά της εξίσωσης. Μας ταξιδεύει στις αναμνήσεις του Tyler και, κατά συνέπεια, του ζευγαριού και της Elena. Βέβαια, έχουμε να κάνουμε με σουρεαλιστική αφήγηση των γεγονότων. Πολλές φορές ταξιδεύουμε κυριολεκτικά στις αναμνήσεις, με τα πόδια ή με ποδήλατο. Η απεικόνιση είναι πολύ συμβολική. Κάθε τοποθεσία και αντικείμενο αντιπροσωπεύει κάτι σχετικό με το σενάριο και τους χαρακτήρες. Βλέπουμε πώς ένα απλό, καθημερινό αντικείμενο όπως ένα ποδήλατο ή ένα μπουκάλι, μπορεί να έχει τεράστια σημασία για έναν άνθρωπο.

Γενικά, το Anamorphine επιδιώκει να δείξει τις αναμνήσεις μέσω του πώς τις θυμόμαστε και τις αντιλαμβανόμαστε. Πώς δενόμαστε με ένα αντικείμενο, πως μισούμε ένα άλλο. Πώς μερικά πράγματα δεν τα θυμόμαστε όπως πραγματικά έγιναν. Πώς το μυαλό μας συγκρατεί μονάχα όσα έχουν για εμάς σημασία. Έχει γίνει πολύ καλή δουλειά και οι ιδέες είναι πολύ έξυπνες. Η χρήση του χώρου και των μοντέλων των χαρακτήρων και αντικειμένων είναι ιδιαιτέρως εύστοχη.

Βρισκόμαστε, για παράδειγμα, σε ένα νοσοκομείο. Περιμένουμε έξω από το δωμάτιο, με το δικό μας πρόσωπο να βρίσκεται μέσα, με σωλήνες και ορούς. Δεν έχουμε ακόμη νέα για την κατάστασή του. Είμαστε ανήμποροι να βοηθήσουμε. Φέρνουμε βόλτες στους διαδρόμους του νοσοκομείου. Οι υπόλοιποι άνθρωποι και οι δικές τους, προσωπικές τραγωδίες δεν μας αγγίζουν. Δεν βλέπουμε καν τα πρόσωπά τους και τα ρούχα τους. Είναι απλά ακίνητες, ανέκφραστες και πανομοιότυπες φιγούρες. Ο χρόνος έχει σταματήσει για εμάς. Οι διάδρομοι αρχίζουν να μοιάζουν με λαβύρινθο. Έτσι, με παρόμοιους τρόπους το Anamorphine μάς μεταδίδει συναισθήματα και καταστάσεις μέσω περιβαλλοντικής αφήγησης και μόνο, καθώς δεν ακούμε διαλόγους και λόγια σχεδόν ποτέ.

Επίσης, μέσω της σουρεαλιστικής απεικόνισης μάς μεταδίδονται περισσότερα στοιχεία του σεναρίου, των χαρακτήρων και των σχέσεών τους. Ταξιδεύουμε σε εξωγήινα, παλλόμενα τοπία γεμάτα με τεράστια και πολύχρωμα λουλούδια και σε καυτές, άγονες ερήμους. Συνεχώς βλέπουμε τις μεταφορές και τις παρομοιώσεις μεταξύ χώρου, καταστάσεων και ανθρώπων. Το στήσιμο είναι πετυχημένο και ενδιαφέρον, όμως έχει μερικά προβλήματα. Σε γενικές γραμμές, οι μεταφορές λειτουργούν καλύτερα στην αρχή του Anamorphine. Υπάρχει αρκετή επανάληψη ιδεών και τρόπων αφήγησης, καθώς και τοποθεσιών. Σε κάποιες περιπτώσεις, η επανάληψη αυτή λειτουργεί θετικά. Όσο τριγυρνάμε στο σπίτι του ζευγαριού, στους ίδιους ακριβώς χώρους, υπάρχει λόγος και νόημα. Όμως, μετά από πολλά ταξίδια στην έρημο, αρχίζει να χάνεται ο αντίκτυπος της μεταφοράς.

Το Anamorphine είναι ένα ταξίδι στη συναισθηματική κατάπτωση, την απώλεια, την κατάχρηση ουσιών και την αυτοκαταστροφή. Στις πιο δυνατές του στιγμές, χτυπάει σαν βαριοπούλα. Ο χρόνος παγώνει, καθώς δεν έχει σημασία όταν βρίσκεται κανείς σε καθοδική πορεία προς το σκοτάδι. Βλέπουμε πώς η ίδια η ζωή μπορεί να καταστρέψει τα όνειρα ενός ανθρώπου. Μέσω έυστοχων επιλογών και αποτελεσματικού σχεδιασμού, το Anamorphine καταφέρνει να μας μεταδώσει τον πόνο.

Το Anamorphine παίζει σε πρώτο πρόσωπο (και σε VR, όμως όχι ακόμη σε PSVR) και είναι ένα walking simulator. Δεν υπάρχει κουμπί αλληλεπίδρασης. Την περισσότερη ώρα απλώς περπατάμε και κοιτάμε αντικείμενα και καταστάσεις. Το level design είναι μέτριο, καθώς στους μεγαλύτερους χώρους δεν είναι επαρκώς λειτουργικό. Τα κόλπα με την προοπτική και τη χρήση του χώρου (και των μαλλιών της Elena) είναι πολύ πετυχημένα, όπως και τα αντίστοιχα με τον ήχο. Ακούμε αναπνοές και αγκομαχητά που προσδίδουν πάρα πολλά στο σύνολο και είναι πολύ έξυπνα στημένα. Επίσης, η μουσική είναι υπέροχη. Είναι ενταγμένη στο σενάριο με ολόσωστο τρόπο και αποτελείται από πολύ ενδιαφέρουσες και ταιριαστές μελωδίες. Σε συγκεκριμένα σημεία, η μουσική υπόκρουση δημιουργεί από μόνη της πολύ έντονη συναισθηματική φόρτιση.

Το ίδιο δεν μπορεί να ειπωθεί για τον οπτικό τομέα. Ο σχεδιασμός είναι επαρκώς πετυχημένος, όμως υπάρχει σωρεία προβλημάτων. Τα γραφικά είναι αδιάφορα και δεν περιμέναμε και κάτι πιο εντυπωσιακό. Παρόλα αυτά, ο τεχνικός τομέας καταστρέφει το παιχνίδι. Τα loading times εμφανίζονται πολύ συχνά και είναι τεράστια. Κάθε φορά που αλλάζουμε χώρο, υπάρχει μία παύση της κίνησης ενώ ο ήχος συνεχίζει. Αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα, γιατί ένα από τα ατού του Anamorphine είναι το ταξίδι μέσα σε ρωγμές που ενώνουν πραγματικότητα και ονειρικά τοπία. Όταν η μετάβαση γίνεται ομαλά, είναι πολύ επιδραστική. Όταν, όμως, “κολλάνε” τα πάντα, υπάρχει θέμα. Το frame rate είναι υπερβολικά προβληματικό. Ακόμη και σε χώρους όπου δεν υπάρχουν καν assets, πέφτει σε απαγορευτικά χαμηλούς αριθμούς. Έτσι, ένα παιχνίδι που στηρίζεται κυρίως στο immersion, χάνει πάρα πολλούς πόντους σπάζοντας το immersion του μέσω του τεχνικού τομέα.

Το Anamorphine είναι ένα παιχνίδι που στηρίζεται στο immersion που δημιουργεί και στην περιβαλλοντική του αφήγηση. Καταπιάνεται με ένα δύσκολο και βαρύ ζήτημα και σε γενικές γραμμές, αποδίδει. Καταφέρνει να πετύχει τον σκοπό του, ως επί το πλείστον και μας μεταφέρει τα συναισθήματα που αρμόζουν.Το gameplay του είναι μηδαμινό, καθώς δεν υπάρχει αλληλεπίδραση, όμως η εμπειρία είναι ενδιαφέρουσα. Δυστυχώς, ο τεχνικός τομέας την καταρρακώνει.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του Review. 

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Anamorphine

Συντάκτης
14 Αυγούστου 2018
Developer

Artifact 5

Publisher

Artifact 5

Πλατφόρμες

PC / PS4

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

31 Ιουλίου 2018

Είδος

Adventure

Θετικά

+ Πετυχημένη και ενδιαφέρουσα περιβαλλοντική αφήγηση
+ Συναισθηματική φόρτιση που αρμόζει στο σενάριο
+ Θέμα που σπάνια βλέπουμε σε video games
+ Η μουσική

Αρνητικά

- Ο τεχνικός τομέας είναι καταστροφικός
- Υπάρχει αρκετή επανάληψη

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
6.0
Συνοψίζοντας

Το Anamorphine είναι ένα παιχνίδι που στηρίζεται στο immersion που δημιουργεί και στην περιβαλλοντική του αφήγηση. Καταπιάνεται με ένα δύσκολο και βαρύ ζήτημα και σε γενικές γραμμές, αποδίδει. Καταφέρνει να πετύχει τον σκοπό του, ως επί το πλείστον και μας μεταφέρει τα συναισθήματα που αρμόζουν.Το gameplay του είναι μηδαμινό, καθώς δεν υπάρχει αλληλεπίδραση, όμως η εμπειρία είναι ενδιαφέρουσα. Δυστυχώς, ο τεχνικός τομέας την καταρρακώνει.

6.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1