ARMS

Εμπρός καλά μου χέρια!
by Παναγιώτης Τριάντης on 7 Ιουνίου 2017
Reviews

H Nintendo δεν κάνει συχνά το μεγάλο βήμα να μας παρουσιάσει ένα ολοκαίνουργιο IP. Τελευταία φορά που έγινε αυτό ήταν με το Splatoon στο Wii U και φάνηκε πως η εταιρία “το’χει” και μπορεί να δημιουργήσει νέους εξαιρετικούς τίτλους χωρίς να βασίζεται σε κάποιο υπάρχον franchise. Με το Nintendo Switch να κυκλοφορεί μόλις λίγους μήνες και τη Nintendo να θέλει να το ενισχύσει όσο περισσότερο μπορεί, ανακοινώνει το ARMS, έναν fighting τίτλο σε ένα ολοκαίνουργιο σύμπαν που δεν έχουμε δει ξανά στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο σενάριο πέρα από το ότι μαχητές λαμβάνουν μέρος στο Grand Prix του ARMS με απώτερο σκοπό να γίνουν οι πρωταθλητές. Κάθε φορά που ξεκινάμε το πρωτάθλημα μαθαίνουμε λίγα πράγματα για την ιστορία κάθε χαρακτήρα, ωστόσο στο τέλος δεν έχουμε διαφορετικά endings όπως υπάρχουν σε άλλους τίτλους του είδους προκειμένου να δούμε έστω και το παραμικρό στιγμιότυπο για τη ζωή του μαχητή μας μετά τη νίκη του. Το μόνο που έχουμε είναι τον εκφωνητή να ανακοινώνει τα αποτελέσματα και να δίνει τα συγχαρητήριά του στον νικητή, ευχαριστώντας όσους παρακολούθησαν τη μετάδοση του πρωταθλήματος.

Το roster του τίτλου περιλαμβάνει μόλις δέκα διαφορετικούς χαρακτήρες, αριθμός αρκετά μικρός για fighting τίτλο, αν συγκριθεί με άλλα γνωστά παιχνίδια του είδους. Όπως και να έχει, κάθε χαρακτήρας διαφοροποιείται από τον άλλο. Έχουμε τους Spring Man και Ribbon Girl, δυο χαρακτήρες που θυμίζουν σούπερ-ήρωες, έναν νίντζα που ακούει στο όνομα Ninjara, μια τεράστια μούμια που ονομάζεται Master Mummy, τη Mechanica που πολεμά μέσα από μια ρομποτική στολή, τη Min Min με κινέζικη καταγωγή, τον Helix που αποτελεί ένα γενετικό πείραμα, τη σταρ του κινηματογράφου Twintelle, τον ρομποτικός αστυνομικός Byte μαζί με τον σκύλο του Barq και, τέλος, τον Kid Cobra που είναι ένας snakeboarder (ναι σωστά διαβάσατε) και κάνει livestreams.

Κάθε ένας από αυτούς τους χαρακτήρες έχει και μια διαφορετική ικανότητα. Για παράδειγμα, ο Ninjara μπορεί να εξαφανίζεται, καθώς κάνει dash, είτε είναι στον αέρα, είτε όχι. Αντίστοιχα, η Twintelle μπορεί να ακινητοποιήσει για λίγο χρονικό διάστημα τα arms των αντιπάλων της και άλλα. Άλλο ένα ενδιαφέρον παράδειγμα είναι ο Master Mummy, ο οποίος είναι υπερβολικά αργός από θέμα κίνησης, ωστόσο έχει δυνατά arms και μπορεί να αναπληρώσει ενέργεια όσο αμύνεται. Αυτά μας έκαναν να σκεφτούμε αρκετά πριν επιλέξουμε χαρακτήρα, καθώς επηρεάζει τον τρόπο που θα παίξουμε και την τακτική που θα ακολουθήσουμε.

To πραγματικό ζουμί της υπόθεσης του ARMS βρίσκεται στα... arms. Οι χαρακτήρες ξεκινούν με ένα συγκεκριμένο loadout από τρία διαφορετικά χέρια. Κάθε ένα από αυτά συμπεριφέρεται ανάλογα με το τι είναι. Για παράδειγμα, υπάρχουν κλασικά γάντια του μποξ, μπούμερανγκ, ακόμα και πτηνά και δράκοι, τα οποία μπορούν να γίνουν charge προκειμένου να πραγματοποιήσουν μια πιο δυνατή επίθεση. Τα arms έρχονται σε διαφορετικά είδη που τους δίνουν επιπλέον δυνατότητες. Έτσι, τα γάντια του μποξ μπορεί να είναι φωτιάς ή πάγου, και αντίστοιχα όταν είναι charged να έχουν διαφορετικές επιπτώσεις στους αντιπάλους, όπως το να πάρουν φωτιά και να χάνουν ζωή όσο περνάει ο χρόνος αν μιλάμε για τα γάντια φωτιάς, ή να παγώσουν για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Στην αρχή του γύρου, έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε ποιο χέρι θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε, ενώ μπορούμε να έχουμε διαφορετικό στο αριστερό και διαφορετικό στο δεξί. Έτσι, ακόμα και κάθε γύρος μπορεί να είναι πολύ διαφορετικός από τον προηγούμενο ή τον επόμενο, ανάλογα με τις αποφάσεις των παικτών.

Παρά τα τρία default χέρια που μας δίνονται, μπορούμε να ξεκλειδώσουμε και άλλα μέσα από ένα mini-game. Για να παίξουμε, όμως, σε αυτό το παιχνίδι πρέπει να συγκεντρώσουμε κέρματα, κερδίζοντας αγώνες. Στο συγκεκριμένο mini-game έχουμε περιορισμένο χρόνο και πρέπει να πετύχουμε στόχους και κουτιά με χέρια που ξεκλειδώνονται για τον χαρακτήρα, με τον οποίο παίζουμε και όχι μόνο. Όπως και να’χει, τα χέρια που ξεκλειδώνονται δεν είναι άλλα από αυτά που έχουν οι άλλοι χαρακτήρες και απλά γίνονται διαθέσιμα στους υπόλοιπους. Έτσι, όποια και αν είναι η ποικιλία, στην πραγματικότητα περιοριζόμαστε στα 30 arms που μοιράζονται οι δέκα χαρακτήρες.

Ο γενικότερος χειρισμός του χαρακτήρα μας είναι απλός. Χρησιμοποιούμε τον αναλογικό μοχλό για την κίνηση του παίκτη και μπορούμε να τον πατήσουμε μέσα για να αμυνθούμε. Επιπλέον, έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε dash προκειμένου να αποφύγουμε επιθέσεις των αντιπάλων μας και να πηδήξουμε στον αέρα. Ο συνδυασμός των δύο μας φάνηκε αρκετά χρήσιμος κατά τη διάρκεια των αγώνων. Ακόμα και στον χειρισμό, το ζουμί πάλι βρίσκεται στα arms. Καταρχάς, μπορούμε να ελέγξουμε κάθε χέρι ξεχωριστά, ενώ έχουμε τη δυνατότητα να του δώσουμε κλίση για να χτυπήσει από τα πλάγια. Αυτό μπορεί να φανεί αρκετά χρήσιμο, μιας και με μερικές επαναλήψεις στο ίδιο σημείο, ο αντίπαλος μπορεί να χάσει το χέρι του για μικρό χρονικό διάστημα αφήνοντας τον εκτεθειμένο. Μία ακόμη δυνατότητα που έχουν όλοι οι παίκτες είναι το rush που μπορεί να ενεργοποιηθεί όταν γεμίσει η μπάρα δίπλα από τη ζωή μας. Όταν είναι ενεργό, μπορούμε να κάνουμε μεγάλη ζημιά στον αντίπαλο μας με μεγάλη ταχύτητα.

Περνώντας στα modes του τίτλου, έχουμε ήδη αναφερθεί στο Grand Prix. Το συγκεκριμένο mode είναι σαν τα “Arcade” άλλων fighting τίτλων. Ερχόμαστε αντιμέτωποι με δέκα αντιπάλους, μέσα από όχι μόνο από απλές μάχες, αλλά και άλλα είδη αγώνων όπως τα V-Ball, Hoops και Skillshot. To V-Ball είναι το αντίστοιχο βόλεϋ, μόνο που αντί για μια απλή μπάλα, έχουμε μια μπάλα που σκάει κάθε φορά που ακουμπάει στο έδαφος ή περάσει αρκετός χρόνος δίνοντας έναν βαθμό σε όποιον δεν έχει σκάσει. Αυτός με το μεγαλύτερο σκορ στο τέλος του χρόνου κερδίζει. Αντίστοιχα, το Hoops είναι ένα mode στο οποίο οι παίκτες προσπαθούν να γραπώσουν τον αντίπαλο τους και να τον περάσουν μέσα από τη μπασκέτα που βρίσκεται στον χώρο. Με ένα απλό grab κοντά στη μπασκέτα, οι παίκτες μπορούν να πάρουν δύο βαθμούς, ενώ αν ενεργοποιηθεί το rush μετράει ως τρίποντο. Το Skillshot βάζει τον ένα αντίπαλο απέναντι από τον άλλο και ανάμεσα τους εμφανίζονται στόχοι που πρέπει να χτυπηθούν. Εκτός από τους στόχους που πρέπει να πετύχουν οι παίκτες, μπορούν να χτυπήσουν και τους αντιπάλους τους προκειμένου να έχουν ένα προβάδισμα κάνοντας το ένα ενδιαφέρον mode σε αντίθεση με τα V-Ball και Hoops που είναι πιο απλά.

Κάθε παίκτης έχει και μια πίστα εμπνευσμένη από τον ίδιο και κάπου εκεί κρύβεται ένα μικρό πρόβλημα του Grand Prix. Ανάλογα με τον χαρακτήρα που έχουμε επιλέξει, ο πρώτος αγώνας γίνεται πάντα στην πίστα που είναι εμπνευσμένη από τον ίδιο. Όλοι οι υπόλοιποι αγώνες θα είναι στην πίστα, η οποία είναι εμπνευσμένη από τον αντίπαλο αντί να είναι τυχαία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τους ίδιους αντιπάλους στις ίδιες πίστες που κάποια στιγμή καταντάει μονότονο. Κάθε πίστα έχει ξεχωριστά χαρακτηριστικά με ειδικές πλατφόρμες όπου οι παίκτες αναπηδούν ή σβούρες οι οποίες τους κάνουν να κινούνται πιο γρήγορα στο χώρο, όμως, ακόμα και αυτά “παλιώνουν” όταν αντιμετωπίζουμε συνέχεια τους ίδιους αντιπάλους στα ίδια μέρη.

Όλα τα modes που συναντάμε στο Grand Prix μπορούμε να τα βρούμε και στο Versus προκειμένου να τα παίξουμε με παρέα ή και μόνοι μας με CPUs ως αντιπάλους. Εκτός από αυτά, στο Versus mode βρίσκουμε τα Team Fight όπου οι παίκτες μπορούν να χωριστούν σε ομάδες με όποιο τρόπο επιθυμούν και να πολεμήσουν μεταξύ τους και το 1-v-100, ένα πολύ ενδιαφέρον mode στο οποίο εμφανίζονται αντίπαλοι με παρόμοια μορφή με αυτή του Helix. Ο παίκτης καλείται να νικήσει εκατό από αυτούς μέσα από διάφορες φάσεις όπου εμφανίζονται σιγά σιγά όλο και περισσότεροι, πιο δυνατοί και πιο “έξυπνοι” αντίπαλοι. Τα modes του Versus συμπληρώνουν τα ARMS Test όπου μας δίνονται τυχαία χέρια και προσπαθούμε να κάνουμε το μεγαλύτερο streak, αλλά και το Training.

Το multiplayer ίσως είναι και αυτό που μας κράτησε περισσότερο και το βρήκαμε πολύ ενδιαφέρον και ευχάριστο. Αφού επιλέξουμε παίκτη και loadout βρίσκουμε τους εαυτούς μας σε ένα lobby με άλλους παίκτες. Με τυχαίους συνδυασμούς αγωνιζόμαστε με τους υπόλοιπους σε επίσης τυχαία modes. Για παράδειγμα, μπορεί να παίξουμε μια μάχη εναντίων ενός παίκτη, στη συνέχεια να παίξουμε V-Ball με άλλους δύο και στη συνέχεια να παίξουμε δύο εναντίον ενός. Όλο αυτό συνεχίζει ασταμάτητα και αλλάζουν τα είδη των αγώνων και οι αντίπαλοι μας διαρκώς με αποτέλεσμα να μη χάνουμε το ενδιαφέρον μας. Φυσικά, υπάρχει και το Ranked, το οποίο αποτελείται από αγώνες κατάταξης και έχει ένα πιο σοβαρό ύφος.

Είναι γεγονός πως ο οπτικός τομέας του ARMS δεν είναι κάτι ιδιαίτερο. Μπορεί να υπάρχει αρμονία ανάμεσα στις πίστες και τους παίκτες με τα έντονα χρώματα τους και οπτικά το αποτέλεσμα να είναι όμορφο, αλλά μπορεί να μην ενθουσιάσει κάποιους. Φυσικά ο τίτλος τρέχει άριστα τόσο σε docked όσο και φορητή λειτουργία της κονσόλας, με το Switch να διαρκεί περίπου τρεις ώρες ως φορητό, κάτι που έχουμε συνηθίσει από τους πιο απαιτητικούς τίτλους της κονσόλας. Μεγάλο θετικό είναι οι τρόποι που μπορεί να παίξει κανείς το ARMS και είναι πάρα πολλοί. Εκτός των κλασικών pro controller και joycons στις διάφορες “μορφές” τους, δηλαδή πάνω στην κονσόλα και στη βάση-χειριστήριο, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ξεχωριστά για το multiplayer κομμάτι του. Κάτι που δεν έχουν οι υπόλοιποι τίτλοι που έχουμε δει μέχρι τώρα, όμως, είναι το motion controlling με τον τίτλο να είναι πλήρως συμβατός. Τα joycons κάνουν αρκετά καλά τη δουλειά τους και είναι διασκεδαστικό να παίζει κανείς με motion controllers, ωστόσο είμαστε σίγουροι πως δεν θα είναι για κανέναν ο βασικός χειρισμός.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την CD Media για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

ARMS

Συντάκτης
7 Ιουνίου 2017
Developer

Nintendo EPD

Publisher

Nintendo

Διανομή

CD Media

Πλατφόρμες

Nintendo Switch

Tested on

Nintendo Switch

Κυκλοφορία

16 Ιουνίου 2017

Είδος

Fighting

PEGI

7

Θετικά

+ Πολλοί συνδυασμοί από arms
+ Ευχάριστο online mutliplayer που σε κρατάει
+ Ποικιλία από modes
+ Πρωτότυπο gameplay για fighting

Αρνητικά

- Πολύ μικρό roster
- Μονοτονία στο Grand Prix
- Κανένα ίχνος ιστορίας, εκτός από κάποιες μικρές εισαγωγές

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
7.0
Συνοψίζοντας

Το ARMS είναι ένα αρκετά καλό fighting game και ένα εξαιρετικό νέο IP για την Nintendo. Ο τίτλος στήνει μια βάση για ένα πιο δυναμικό sequel, μιας και υστερεί από θέμα περιεχομένου ως προς τους χαρακτήρες και λίγο λιγότερο ως προς τα διαθέσιμα arms. Τα ποικίλα modes και το online multiplayer μπορούν να σας κρατήσουν, παρά το μονότονο Grand Prix. Σίγουρα θα μπορούσαμε να δούμε κάτι καλύτερο, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι κακός τίτλος ή ότι δεν θα τον ευχαριστηθεί κάποιος.

Οι φίλοι των fighting games θα το απολαύσουν στο έπακρο μιας και προσφέρει κάτι ξεχωριστό από τα παραδοσιακά 2D fighting παιχνίδια.

7.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1