Assassin's Creed Odyssey

We Remember
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 1 Οκτωβρίου 2018

Τελικά, θέλουμε την αλλαγή; Θέλουμε μία σειρά παιχνιδιών να αλλάξει με τον καιρό; Τι είναι αυτό που προσδίδει σε ένα franchise την ταυτότητά του; Είναι απαραίτητα τα tank controls ή η κάμερα τρίτου προσώπου για να ονομάζεται ένα παιχνίδι “Resident Evil”; Χωρίς turned based μάχες, υπάρχει Final Fantasy; Αν βγάλουμε τις λευκές στολές και τις κουκούλες από το Assassin's Creed, τι μένει;

Ήδη από το προηγούμενο παιχνίδι, το Origins, η σειρά Assassin's Creed άλλαξε πολύ. Μετατράπηκε σε ένα μείγμα action-adventure, stealth και open world RPG παιχνιδιού. Κατάφερε να συνδυάσει το παλιό με το νέο και να δώσει φρεσκάδα στο αποτέλεσμα. Με την επόμενη προσθήκη στο franchise, η Ubisoft αποστασιοποιείται ακόμη περισσότερο από το παλιό και αγκαλιάζει το νέο. Το Assassin's Creed Odyssey απέχει πολύ από τα γνωστά χαρακτηριστικά της σειράς. Είναι τόσο διαφοροποιημένο, μάλιστα, που πολλοί θα αμφισβητήσουν το δικαίωμά του να φέρει την ονομασία Assassin's Creed. Όμως, τι είναι τελικά αυτό που δίνει την ταυτότητα αυτή στα παιχνίδια της σειράς;

Το Assassin's Creed Odyssey, είναι Assassin's Creed. Μπορεί, λόγω setting και περιόδου να μην έχουμε τους Templars και τους Assassins στο προσκήνιο. Ναι, πλέον έχουμε να κάνουμε με έναν τίτλο που είναι αμιγώς action RPG. Οι χαρακτηριστικές αμφιέσεις καθώς και οι κρυμμένες λεπίδες είναι άφαντες. Παρόλα αυτά, το Odyssey είναι Assassin's Creed, επειδή μοιράζεται πολλά ουσιαστικά και μη στοιχεία με τα παιχνίδια της σειράς, αλλά και επειδή αποπνέει το feeling που πρέπει. Η Ubisoft μάζεψε τα καλύτερα χαρακτηριστικά της σειράς στο σύνολό της και προσπάθησε να τα ενσωματώσει στο νέο Assassin's Creed, δίνοντάς του παράλληλα και άλλα τόσα καινούρια.

Το Assassin's Creed Odyssey κάνει από την αρχή γνωστές τις διαθέσεις του· είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς που μας δίνει επιλογή του φύλου του κεντρικού χαρακτήρα, μεταξύ δηλαδή του Αλέξιου και της Κασσάνδρας. Η επιλογή αυτή, επηρεάζει το παιχνίδι με διάφορους τρόπους. Όμως, παρόλο που το Odyssey είναι RPG, μην περιμένετε πολύπλοκα συστήματα. Το φύλο του χαρακτήρα μας δεν αλλάζει σε βάθος την εμπειρία. Προφανώς, μόνο και μόνο η διαφορετική όψη και φωνή προσδίδουν άλλα χαρακτηριστικά στον ήρωά μας, όμως δεν επηρεάζονται τα διάφορα συστήματα με περίπλοκους τρόπους.

Σε γενικές γραμμές, τα RPG mechanics του Assassin's Creed Odyssey, μοιάζουν με την επιλογή του φύλου: δεν κάνουμε, συνήθως, ουσιαστικές αλλαγές με τις επιλογές μας. Κάθε διάλογος δίνεται με το γνωστό σύστημα επιλογών, που έχουμε δει αμέτρητες πλέον φορές σε παιχνίδια του είδους. Επιλέγουμε μεταξύ -συνήθως- δύο ή τριών διαφορετικών απαντήσεων τη φορά. Το εύρος των διαθέσιμων απαντήσεων είναι ικανοποιητικό τις περισσότερες φορές και οι περιγραφές τους αρκετά σαφείς, ώστε να ξέρουμε τι επιλέγουμε. Δεν έχουμε, σε καμία περίπτωση όμως ένα πολύπλοκο σύστημα επιλογών και συνεπειών. Ως επί το πλείστον, οι διάλογοι και οι αντιδράσεις μας, αυτό που κάνουν είναι να δημιουργούν την εικόνα του χαρακτήρα μας και να στήνουν το fluff.

Στους διαλόγους, πολλές φορές έχουμε και επιλογές που φανερώνουν κάποια ενέργεια εκ μέρους μας. Μπορούμε για παράδειγμα να πούμε ψέματα, να φλερτάρουμε ή να δηλώσουμε πρόθεση για μάχη. Γενικά, οι επιλογές αυτού του είδους εξυπηρετούν κυρίως το role-playing, καθώς δεν υπάρχει active persuasion ή κάτι παρόμοιο. Τα στατιστικά όσον αφορά τα RPG mechanics είναι λίγα και επικεντρωμένα στις μάχες, οπότε δεν βλέπουμε σκληροπυρηνικό role-playing

Παρόλα αυτά, υπάρχουν οι στιγμές στις οποίες παίρνουμε πραγματικές αποφάσεις με αντίκτυπο. Προς τιμήν της, η Ubisoft έφτιαξε ένα σχετικά απλό σύστημα, χωρίς υπερβολές και φανφάρες. Δεν προσπαθεί να φτάσει πιο μακριά από όσο του επιτρέπει το διασκέλισμά του. Όπου χρειάζεται, το σύστημα αποδίδει. Υπάρχουν φορές που είναι “μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα” και άλλες που, αφού κάναμε την επιλογή μας, νιώσαμε άσχημα. Επίσης, κάποιες επιλογές μας αλλάζουν την έκβαση του εκάστοτε quest και άλλες έχουν συνέπειες αργότερα στο παιχνίδι. Δεν περιμέναμε περίπλοκα RPG mechanics και δεν χρειάζονταν. Το νέο σύστημα διαλόγων που φέρνει το Odyssey στη σειρά, είναι ικανοποιητικό και του ταιριάζει.

Ξεκινώντας το Assassin's Creed Odyssey, βρισκόμαστε στην Κεφαλονιά. Μαθαίνουμε τα βασικά για το σενάριο και έχουμε στη διάθεσή μας ένα μικρό open world, το νησί, ώστε να μάθουμε και πώς λειτουργεί το παιχνίδι. Το σενάριο είναι μεγάλο σε διάρκεια. Είναι η Οδύσσεια του Αλέξιου ή της Κασσάνδρας. Θα χρειαστεί να πάρουμε εκδίκηση, να αποφασίσουμε για τη μοίρα πολλών ανθρώπων, να εμπλακούμε σε μεγάλες μάχες και δολοπλοκίες. Θα συναντήσουμε χαρακτήρες από την ιστορική περίοδο στην οποία διαδραματίζεται το παιχνίδι, αυτήν του Πελοπονησσιακού Πολέμου, το 431 π.Χ. για την ακρίβεια.

Πολλά ιστορικά πρόσωπα θα παίξουν τον ρόλο τους στο ταξίδι μας. Θα μιλήσουμε με τον Σωκράτη για βαθιά φιλοσοφικά ζητήματα, θα βρεθούμε σε συμπόσιο του Περικλή, θα εκνευριστούμε από τα αστεία του Αριστοφάνη. Η λίστα είναι μεγάλη και με αρκετά πετυχημένες επιλογές προσώπων, η απόδοση των οποίων είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Η κεντρική ιστορία του Assassin's Creed Odyssey διαρκεί πάνω από τριάντα ώρες, κοντά στις σαράντα. Το ενδιαφέρον μένει αμείωτο καθώς δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε. Υπάρχουν και οι στιγμές που αναγκαζόμαστε να ασχοληθούμε με παράπλευρο περιεχόμενο, για να ανεβάσουμε το level μας πριν επιστρέψουμε στο main quest. Ευτυχώς, δεν συμβαίνει συχνά.

Στην πορεία για να εκπληρώσουμε τους στόχους μας, θα ταξιδέψουμε σε όλη σχεδόν την Αρχαία Ελλάδα και θα συναντήσουμε πολλά πρόσωπα και καταστάσεις. Θα συμμετάσχουμε σε αγώνες παγκρατίου στην αρχαία Ολυμπία, θα βοηθήσουμε τον Ιπποκράτη να θεραπεύσει τους ασθενείς του και θα διαλέξουμε πολλές φορές στρατόπεδο μεταξύ Σπάρτης και Αθήνας. Το main quest μοιάζει ακριβώς με αυτό που μας υπόσχεται το παιχνίδι: με Οδύσσεια. Ο ρυθμός είναι ικανοποιητικός και ο συνδυασμός της ιστορίας του παιχνιδιού με ιστορικά γεγονότα της εποχής έχει πολύ ενδιαφέρον και είναι υλοποιημένος σωστά. Η πλοκή προς το τέλος κινείται λίγο γρήγορα και κλείνει κάπως απότομα, όμως συνολικά δεν απογοητεύει.

Προφανώς, υπάρχει και το κομμάτι του present day. Όπως είναι συνηθισμένο στα παιχνίδια της σειράς, έτσι και εδώ θα δούμε, παράλληλα με το ιστορικό setting και ένα σύγχρονο. Στο Odyssey, συνεχίζεται η ιστορία της Layla Hassan από το Origins. Οι αποκαλύψεις και οι ανατροπές που σχετίζονται με αυτό το κομμάτι της ιστορίας είναι σίγουρα ενδιαφέρουσες. Δυστυχώς, τα present day τμήματα είναι λίγα και αραιά μεταξύ τους, ενώ μερικά είναι σχεδόν προαιρετικά. Αν θέλουμε να μάθουμε περισσότερα, πρέπει να διαβάσουμε αρκετά μηνύματα και e-mails, ενώ παίζουμε ως Layla. Όπως είναι φυσικό, το σενάριο εδώ ασχολείται με τον First Civilization και συνδέεται με ενδιαφέροντες τρόπους με το αρχαίο setting.

Η αίσθηση της περιπέτειεας είναι πάρα πολύ έντονη και συνεχώς νιώθουμε πως ταξιδεύουμε πραγματικά. Σε αυτό, βοηθάει υπερβολικά το υπέρ του δέοντος καλοδουλεμένο setting. Η Αρχαία Ελλάδα του Assassin's Creed Odyssey είναι καταπληκτική. Η κάθε πόλη έχει τον δικό της χαρακτήρα, είτε μιλάμε για αρχιτεκτονική, για διακόσμηση είτε για τη φύση. Τα πολύχρωμα αγάλματα και τα κτίσματα προκαλούν δέος. Τα νησιώτικα σπίτια με το μπλέ τους χρώμα, σε συνδυασμό με τις ηλιόλουστες και καταγάλανες θάλασσες, είναι ένα από τα πολλά highlights.

Κάθε τόπος, επίσης, έχει δικά του φυσικά χαρακτηριστικά. Θα δούμε κίτρινα φθινοπωρινά δάση, ομιχλώδεις παραλίες, πολλά γνωστά αξιοθέατα της Ελλάδας, καταπράσινους κάμπους και χιονισμένες βουνοκορφές. Η θάλασσα είναι πολύ μεγάλη σε έκταση και δείχνει πραγματικά υπέροχη -όσο ταξιδεύουμε με το πλοίο μας, αλλά και ενώ κάνουμε καταδύσεις. Ο χάρτης είναι τεράστιος και οι τοποθεσίες του δεν γίνονται ποτέ βαρετές. Η αίσθηση που μας μεταδίδει το setting είναι απαράμιλλη και δεν βρίσκεται εύκολα όμοιά της σε παιχνίδια του είδους.

Προσπερνώντας το απίστευτο setting και αφού κυκλοφορήσουμε λίγο μέσα του, βλέπουμε και πώς λειτουργεί. Από πολύ νωρίς, είμαστε ελεύθεροι να ταξιδέψουμε όπου θέλουμε, χωρίς τοίχους ή άλλους παρόμοιους περιορισμούς. Η θάλασσα είναι ανοιχτή και η στεριά δεν έχει φυσικά εμπόδια τα οποία δεν μας επιτρέπεται να σκαρφαλώσουμε. Ο μόνος περιορισμός, έρχεται με τη μορφή του level scaling. Όσο ανεβάζουμε levels στον χαρακτήρα μας, οι εχθροί δυναμώνουν αντίστοιχα. Κάθε περιοχή έχει το δικό της εναρκτήριο level.

Mπορεί για παράδειγμα μία τοποθεσία να έχει εχθρούς οι οποίοι είναι δέκα levels πάνω από εμάς, καθιστώντας έτσι αδύνατο το ταξίδι μας εκεί. Μέχρι να ανεβάσουμε το levels μας ώστε να γίνει ίσο με το δικό τους, δεν δυναμώνουν περισσότερο. Όταν φτάσουμε στο ίδιο επίπεδο με εκείνους και τους προσπεράσουμε, αρχίζουν να αυξάνουν και το δικό τους level, παράλληλα με εμάς. Έτσι, υπάρχει μία κάπως καθορισμένη πορεία στον χάρτη του παιχνιδιού. Δεν ενοχληθήκαμε από αυτό το χαρακτηριστικό, καθώς κάθε περιοχή έχει αρκετό περιεχόμενο για να μας κρατήσει για ώρες.

Το περιεχόμενο που θα συναντήσουμε, είναι πιστό στο πνεύμα της σειράς. Υπάρχουν τα ψηλά σημεία, όπου κάνουμε συγχρονισμό και έκτοτε λειτουργούν ως fast travel points. Βρίσκουμε σπηλιές, ορυχεία, καταυλισμούς κλεφτών, φρούρια και πολλά άλλα μέρη, τα οποία μας δίνουν δραστηριότητες να ολοκληρώσουμε. Θα αναζητήσουμε θησαυρούς σε τάφους, θα σκοτώσουμε τους αρχηγούς σε φρούρια, θα κλέψουμε τις προμήθειές τους και θα κάψουμε τα όπλα τους. Γενικά, τα αντικείμενα προς συλλογή και οι δραστηριότητες που καλούμαστε να αναλάβουμε στον ανοιχτό χάρτη, είναι πάρα πολλά. Ο Ίκαρος, ο πιστός μας αετός, βοηθάει αρκετά στην αναζήτησή τους, καθώς μπορούμε ανά πάσα στιγμή να τον χειριστούμε και να σκανάρουμε την περιοχή από ψηλά, μέσα από τα μάτια του. Το περιεχόμενο αυτού του είδους καθιστά ξεκάθαρο πως παίζουμε παιχνίδι της Ubisoft και δη πως έχουμε να κάνουμε με Assassin's Creed.

Για όσους έχουν τη μανία της ολοκλήρωσης, το Odyssey προσφέρει πολλές ώρες ενασχόλησης. Οι δραστηριότητες αυτές δεν είναι βαρετές, για τους παίκτες που ενδιαφέρονται για τέτοιου είδους ασχολίες και είναι εντελώς προαιρετικές. Ευτυχώς, η μάχη του Assassin's Creed Odyssey είναι πολύ διασκεδαστική. Έτσι, οι εξορμήσεις παραμένουν ευχάριστες ακόμη και ύστερα από δεκάδες ώρες. Το σύστημα μάχης, μοιάζει με εκείνο του Origins στον χειρισμό και το στήσιμο.

Δεν είναι, όμως, ολόιδιο. Στο Odyssey, δεν έχουμε ασπίδες. Αν θέλουμε να αμυνθούμε, έχουμε δύο επιλογές: dodge ή parry. Και οι δύο τρόποι αποφυγής του damage λειτουργούν ικανοποιητικά, ομαλά και άμεσα. Αν πετύχουμε μία τέλεια αποφυγή, δημιουργείται ένα παραθυράκι στην άμυνα του εχθρού και έτσι αποκτούμε πλεονέκτημα. Όσον αφορά την επίθεση, μπορούμε να χτυπήσουμε τους εχθρούς μας με γρήγορα ή δυνατά χτυπήματα, πατώντας το κατάλληλο πλήκτρο. Επίσης, στη διάθεσή μας έχουμε μία καλή ποικιλία όπλων, από σπαθιά, τόξα και τσεκούρια, μέχρι ραβδιά και δόρατα. Μπορούμε να διαμορφώσουμε το playstyle μας όπως εμείς επιθυμούμε.

Η παραμετροποίηση δεν σταματά στα όπλα, καθώς φοράμε ξεχωριστά κάθε κομμάτι της πανοπλίας. Εκτός από τους πόντους στο συνολικό armor μας, κάθε τμήμα του ρουχισμού δίνει και άλλα, επιπλέον buffs και perks, τα οποία μπορούμε να προσωποποιήσουμε περαιτέρω με μία επίσκεψη στους blacksmiths.

Τελευταίο και σημαντικότερο στοιχείο του συστήματος μάχης, είναι οι abilities. Ανεβάζοντας levels, παίρνουμε πόντους, τους οποίους βάζουμε στο ability tree. Έτσι, ξεκλειδώνουμε ειδικές ιδιότητες, τις οποίες χρησιμοποιούμε σπαταλώντας την μπάρα αδρεναλίνης, η οποία γεμίζει ενώ μαχόμαστε. Οι ιδιότητες είναι χωρισμένες σε τρία μέρη: Hunter, Warrior και Assassin. Σε κάθε τμήμα περιέχονται passive και active abilities. Τις δεύτερες, για να τις χρησιμοποιήσουμε, πρέπει να τις αναθέσουμε στα πλήκτρα του χειριστηρίου. Μπορούμε να έχουμε ταυτόχρονα τέσσερις (στην αρχή τουλάχιστον) για melee μονομαχία και τέσσερις για ranged. Οι abilities, εκτός από το ότι είναι αρκετά διασκεδαστικές, είναι εξαιρετικά χρήσιμες, αν όχι απαραίτητες. Όπως και αν επιλέξουμε να αναπτύξουμε τον χαρακτήρα μας, οι μάχες είναι απαιτητικές και χρειάζονται σωστή χρήση των κατάλληλων ιδιοτήτων. Ευτυχώς, υπάρχει χώρος και για τα τρία playstyles και μπορούμε να παίξουμε όπως θέλουμε.

Τα ability trees και τα μενού επιλογής εξοπλισμού, όπως και όλα τα μενού του παιχνιδιού, είναι πεντακάθαρα και η περιήγηση μέσα τους πολύ εύκολη και άμεση. Ακόμη και όταν έχουμε αποκτήσει πολλά αντικείμενα και quests, δεν χανόμαστε στα μενού. Επίσης, κάθε φορά που ανοίγουμε το κεντρικό μενού, ακούμε το main theme του Assassin's Creed Odyssey, το οποίο είναι εξαιρετικό.

Γενικότερα, η μουσική του Assassin's Creed Odyssey, είναι υπέροχη. Είτε ακούμε γαλήνιες μελωδίες με αιθέρια φωνητικά, είτε γρήγορους, μαχητικούς ρυθμούς στους οποίους κυριαρχεί το μπουζούκι, το επίπεδο είναι πάντοτε πολύ υψηλό. Διάφορες μελωδίες από το παιχνίδι μάς έμειναν στο μυαλό για ώρες, αφού είχαμε κλείσει την κονσόλα. Εκτός του ότι οι συνθέσεις είναι πολύ ευχάριστες για τα αυτιά μας, είναι και απόλυτα ταιριαστές στο setting, καθώς το ελληνικό στοιχείο είναι διάχυτο παντού μέσα τους.

Σίγουρα θα αναρωτιέστε για το αν το Assassin's Creed Odyssey έχει Assassinations. Ευτυχώς, η απάντηση είναι καταφατική. Μπορεί να μην διαθέτουμε hidden blades – τη δουλειά κάνει αυτή τη φορά το σπασμένο δόρυ του Λεωνίδα- όμως θα κληθούμε πολλές φορές να εκτελέσουμε κάποιον μέσα από τις σκιές. Το stealth, βέβαια, δεν είναι ποτέ μονόδρομος καθώς πλέον παίζουμε ένα διαφορετικό Assassin's Creed. Παρόλα αυτά, οι εκτελέσεις κινούνται στο γνωστό ύφος της σειράς και το stealth είναι διασκεδαστικό. Το μόνο που χαλάει λίγο την εμπειρία είναι η απλοϊκή AI των αντιπάλων.

Εκτός από τα Assassinations, το Odyssey διατηρεί και το παρκούρ. Δεν είναι εντελώς απαραίτητο και δεν υπάρχουν κυνηγητά σε πόλεις και σκεπές, όμως υπάρχει σαν επιλογή και είναι ένας εύκολος τρόπος μετακίνησης, εκεί που δεν πάει το άλογό μας. Αν μη τι άλλο, οι ακροβατικές κινήσεις πάνω στον Παρθενώνα και στα διάφορα τεράστια αγάλματα, είναι κάτι που θέλαμε από το παιχνίδι.

Ο άλλος τρόπος μετακίνησης στον κόσμο, είναι το ταξίδι με το πλοίο. Το σύστημα πλεύσης είναι παρόμοιο με εκείνο του Black Flag, όπως παρόμοιες είναι και οι ναυμαχίες. Βέβαια, το setting έχει διαφοροποιήσει κάπως την κατάσταση, αφού αυτήν τη φορά μπορούμε να κάνουμε κουπί και να δώσουμε ώθηση στο πλοίο μας, ενώ δεν υπάρχουν κανόνια. Οι μάχες στη θάλασσα γίνονται με βέλη και δόρατα (και με συγκρούσεις των ίδιων των πλοίων βεβαίως). Μετά από κάποια upgrades, το πλοίο μας γίνεται πολεμική μηχανή και εξαπολύει φλεγόμενα βέλη δεξιά και αριστερά. Επίσης, μπορούμε να βρίσκουμε το αδύναμο σημείο ενός εχθρικού πλοίου και να του προκαλούμε μεγαλύτερη ζημιά.

Φυσικά, αφού κατατροπώσουμε ένα πλοίο, μπορούμε να επιβιβαστούμε σε αυτό, να αποτελειώσουμε το πλήρωμα σε μάχη σώμα με σώμα και να μαζέψουμε τα λάφυρα. Αν δεν θέλουμε να το κάνουμε αυτό μόνοι μας, πρέπει να τοποθετήσουμε συντρόφους στα κατάλληλα πόστα, ώστε να μας ακολουθήσουν στη μάχη. Μπορούμε να πάρουμε εχθρούς στο πλήρωμά μας, ακινητοποιώντας τους και παίρνοντάς τους με το μέρος μας, με έναν τρόπο παρόμοιο με του Shadow of War (χωρίς όμως λογική εξήγηση, καθώς έρχονται μαζί μας αμέσως, χωρίς ερωτήσεις). Οι ναυμαχίες δεν έχουν το βάρος που είχαν στο Black Flag, είναι όμως διασκεδαστικές, γρήγορες και καλοστημένες. Τα τραγούδια στα αρχαία Ελληνικά, που ακούμε από το πλήρωμα ενώ ταξιδεύουμε, είναι ένα από τα καλύτερα σημεία, όπως και τα sea shanties του Black Flag.

Στη θάλασσα, ακόμη, μπορούμε να βρούμε διάφορα ναυάγια οι σπηλιές, αν βουτήξουμε στα βαθιά. Κολυμπώντας υποθαλάσσια, ανακαλύπτουμε θησαυρούς και άλλα κρυμμένα μυστικά. Υπάρχουν, βέβαια και απειλές. Θα αντιμετωπίσουμε αιμοβόρρους καρχαρίες με το σπαθί μας, προσέχοντας παράλληλα να μην αδειάσει η μπάρα οξυγόνου.

Μιλώντας για το Shadow of War, να αναφέρουμε ότι στο Assassin's Creed Odyssey υπάρχει ένα σύστημα που μοιάζει με το Nemesis, σε απλούστερη μορφή όμως. Στο πλαίσιο του συστήματος αυτού, θα συναντήσουμε έναν μεγάλο αριθμό από μισθοφόρους. Συνήθως, δεν έχουν καμία σχέση με εμάς και κυκλοφορούν στον κόσμο χωρίς να μας δίνουν σημασία. Μπορούμε βέβαια να τους επιτεθούμε και να ανεβούμε στις βαθμίδες. Όταν διαπράττουμε εγκλήματα, γινόμαστε επικηρυγμένοι και οι μισθοφόροι αρχίζουν να μας κυνηγούν. Όσο περισσότερα εγκλήματα, τόσο μεγαλύτερη η αμοιβή και συνεπώς τόσο περισσότεροι και δυνατότεροι μιισθοφόροι στο κατόπι μας. Το κηνύγι μισθοφόρων είναι μία ευχάριστη ασχολία, ενώ σκοτώνοντάς τους αποκτούμε και αξιόλογο εξοπλισμό. Αν το επιθυμούμε, μπορούμε να πληρώσουμε το bounty που αντιστοιχεί στις πράξεις μας και να καθαρίσουμε το όνομά μας, για να ησυχάσουμε. Οι μισθοφόροι που κυκλοφορούν στον κόσμο με τα πόδια, με άλογα ή με πλοία, τον κάνουν να μοιάζει περισσότερο ζωντανός.

Ακόμη πιο οργανικός γίνεται ο κόσμος του παιχνιδιού, με τα Conquest Battles. Κάθε περιοχή έχει τον δικό της ηγέτη και την ανάλογη ισχύ. Εμείς, μπορούμε να προβούμε σε πράξεις σαμποτάζ και να ρίξουμε τη δύναμη του ηγέτη, προτού συμμετάσχουμε στον πόλεμο για τον εκθρονισμό του. Σε αυτό το σημείο, παίρνουμε μέρος σε μεγάλες μάχες, οι οποίες πρέπει να είναι το πιο μακρινό από τα κλασικά Assassin's Creed στοιχείο, που περιλαμβάνει το Odyssey. Δύο μπάρες αντιπροσωπεύουν τα αντίπαλα στρατόπεδα και, σκοτώνοντας μέλη του ενός, ρίχνουμε την μπάρα του μέχρι να μηδενιστεί και να κερδίσουμε, αλλάζοντας ηγέτη στην τοποθεσία. Είναι ένα σύστημα που μας θυμίζει Dynasty Warriors, όμως ταιριάζει στο setting της Αρχαίας Ελλάδας. Οι μάχες που προκύπτουν, με πολυάριθμους στρατιώτες ταυτόχρονα στην οθόνη, είναι εντυπωσιακές.

Στο ίδιο ύφος με το σύστημα των μισθοφόρων, έχουμε και ένα αντίστοιχο, αυτή τη φορά με μέλη μίας μυστικής οργάνωσης. Εδώ, όμως, τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα, καθώς δεν γνωρίζουμε την ταυτότητά τους, ούτε το πού βρίσκονται. Έτσι, πρέπει να ακολουθήσουμε διάφορα στοιχεία και να κάνουμε δευτερεύουσες αποστολές, ώστε να βρούμε τα διάφορα μέλη και να τα εξοντώσουμε. Μπορούμε να ασχοληθούμε με αυτό το κομμάτι για πάρα πολλές ώρες, μέχρι να το ολοκληρώσουμε και είναι καλοστημένο και ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος του.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, υπάρχουν και τα side quests, των οποίων η βαρύτητα και η σημασία ποικίλουν. Μπορούμε να αναλάβουμε contracts, που είναι ως επί το πλείστον generic αποστολές, να βοηθήσουμε τους πολίτες με τα διάφορα αιτήματά τους. Κάποιες αποστολές είναι του πιο απλού τύπου: πάμε εκεί, σκοτώνουμε τον κλέφτη, γυρίζουμε πίσω για την ανταμοιβή. Υπάρχουν όμως άλλες, που είναι πολύπλοκες, μεγάλες σε διάρκεια και με ενδιαφέρουσα ιστορία. Γενικά, πολλές από τις δευτερεύουσες αποστολές, ακόμη και αν όσα μας ζητούνται για να τις ολοκληρώσουμε είναι πολύ απλά, έχουν στον αντίποδα καλογραμμένες και ενδιαφέρουσες μικρές ιστορίες. Δεν έχουμε περιεχόμενο του ύφους του Witcher 3, για παράδειγμα, όμως είναι τίμια προσπάθεια και μπορεί να μας κρατήσει για ώρες.

Πολύ ενδιαφέρον είναι το πως όλα τα συστήματα και το περιεχόμενο που προαναφέραμε, παρόλο που δεν ανήκουν στο κεντρικό σενάριο εξ ολοκλήρου, συνδέονται μαζί του με πετυχημένους τρόπους. Πολλές φορές δεν το γνωρίζουμε καν: δεχόμαστε ένα απλό side quest από έναν χωρικό, για να δούμε στην πορεία να εμφανίζονται χαρακτήρες ή στοιχεία που έχουν πολλή σημασία για τον χαρακτήρα μας. Κάποιες φορές υπάρχει έλλειψη διακριτικότητας και οι συνδέσεις είναι πασιφανείς, αλλά συνολικά έχει γίνει καλή δουλειά.

Γενικά, το Assassin's Creed Odyssey προσπαθεί να μας κάνει να ψάξουμε, να κυκλοφορήσουμε και να αναζητήσουμε μόνοι μας στοιχεία και σημεία ενδιαφέροντος. Υπάρχουν δύο διαθέσιμα modes, το Exploration και το Guided. Το δεύτερο μάς δίνει τον κάθε στόχο μας άμεσα, με τη χρήση των markers. Παίζοντας όμως στο Exploration mode, πρέπει να βρούμε εμείς που βρίσκεται το κάθετι. Η αναζήτηση είναι απλή και εύκολη, αλλά ευχάριστη και προσδίδει στην ατμόσφαιρα και την αίσθηση της περιπέτειας του χαρακτήρα μας. Υπάρχουν μάλιστα διάφορα σημεία, στα οποία όποιο mode και αν έχουμε επιλέξει, πρέπει να ψάξουμε χειροκίνητα. Επικροτούμε την προσπάθεια αυτή της Ubisoft και ελπίζουμε να τη δούμε πιο ανεπτυγμένη στο μέλλον.

Εκτός από τη σύνδεση του παράπλευρου περιεχομένου με το κύριο, υπάρχει και η ένταξη του πολιτικού και κοινωνικού σκηνικού της Αρχαίας Ελλάδας της εποχής στο σενάριο. Στο ταξίδι μας στον κόσμο του παιχνιδιού, θα δούμε πολλά γεγονότα της ιστορικής περιόδου και μάλιστα σε πολλά από αυτά θα παίξουμε ενεργό ρόλο. Έχουν ενσωματωθεί πολλές λεπτομέρειες που δίνουν πνοή στον κόσμο. Οι επιγραφές, τα τραγούδια και οι ομιλίες των περαστικών στα Αρχαία Ελληνικά είναι πολύ σωστά δοσμένα στοιχεία και βοηθούν πάρα πολύ το immersion. Επίσης, στην φύση υπάρχουν παρόμοιες πινελιές, όπως τα όρνια που τρώνε τα κουφάρια ή τα διάφορα ζώα που σκοτώνονται μεταξύ τους. Οι λεπτομέρειες αυτού του τύπου είναι πολυάριθμες και βρίσκονται παντού.

Το writing των χαρακτήρων, των διαλόγων και του κόσμου γενικότερα είναι πολύ ταιριαστό στο setting και καλής ποιότητας συνολικά. Η Αρχαία Ελλάδα θεωρήθηκε κατάλληλο υπόβαθρο για να μπει το χιούμορ στο προσκήνιο. Το κλίμα, σε γενικές γραμμές, είναι ελαφρύ και αστείο, ενώ η λέξη “μαλάκας” έχει την τιμητική της. Δεν βρίσκουμε αστεία που να μας κάνουν να γελάμε με λυγμούς, όμως υπάρχει συνεχώς μία ευχάριστη και χιουμοριστική νότα. Ομολογουμένως, η απόδοση της Αρχαίας Ελλάδας στο Assassin's Creed Odyssey, εκτός από προϊόν πολλής έρευνας και ενασχόλησης με την ιστορική περίοδο, είναι και διασκεδαστική. Ποιός δεν θα ήθελε, άλλωστε να λογομαχήσει με τον Σωκράτη μεθυσμένο;

Όπως είναι ήδη γνωστό, το Assassin's Creed Odyssey περιλαμβάνει fantasy στοιχεία. Προτιμούμε να μην πούμε περισσότερα για να μην σας το χαλάσουμε. Απλώς θα αναφέρουμε πως η ένταξη του φανταστικού σε μία σειρά που είναι γνωστή για την πιστή ιστορική απόδοση, σίγουρα ξενίζει. Παρόλα αυτά, ταιριάζει πολύ στο συγκεκριμένο setting και θεωρούμε πως καλά έκανε και το τόλμησε η Ubisoft, ιδίως με τον τρόπο που επέλεξε να το κάνει. Δεν πρόκειται να δείτε κένταυρους και μινώταυρους να αλωνίζουν στις πόλεις, αν αναρωτιέστε αυτό. Η ένταξη του fantasy στοιχείου έχει γίνει διακριτικά και με πιστότητα στην Ελληνική μυθολογία και το αποτελεσμα δικαιώνει.

Κάτι ακόμα που μοιάζει φανταστικό, είναι το γεγονός ότι το Assassin's Creed Odyssey δεν έχει bugs. Εκτός από μερικά ασήμαντα οπτικά glitches, όπως χαρακτήρες να αιωρούνται εκτός του πλοίου και πάνω από τη θάλασσα ενώ αυτό κινείται, δεν βρήκαμε τίποτα. Ούτε game breaking bugs, ούτε corrupted saves, ούτε κάτι παρόμοιο. Η εμπειρία μας ήταν ανέλπιστα ομαλή και δίνουμε συγχαρητήρια στην Ubisoft. Δεν έχουμε συνηθίσει παιχνίδια τέτοιου μεγέθους και περιεχομένου να κυλούν απροβλημάτιστα.

Βέβαια, κάποια θεματάκια στον τεχνικό τομέα, υπάρχουν. Για παράδειγμα, κάποιες φορές τα textures αργούν να φορτώσουν και για λίγο βλέπουμε απλοϊκά πολυγωνικά σχήματα. Επίσης, τυχαίνει να “παγώσει” το παιχνίδι και να γίνεται loading για μερικά δευτερόλεπτα, σε τυχαίες στιγμές ενώ παίζουμε. Γενικά, οι χρόνοι loading είναι κάπως μεγαλύτεροι από όσο θα θέλαμε, αν και -με εξαίρεση το fast travel- δεν τους βλέπουμε συχνά. Η ΑΙ των χαρακτήρων, είναι αρκετά προβληματική. Όταν ακολουθούμε κάποιον, αρκετά συχνά αλλάζει πορεία χωρίς λόγο, σταματάει για λίγο και γενικά δεν κινείται με ρεαλιστικό τρόπο. Τα πράγματα είναι χειρότερα στο νερό, αφού αν ρίξουμε μέσα έναν εχθρό, άλλες φορές βγαίνει και μας επιτίθεται, ενώ άλλες απλώς μας κοιτάει απορημένος. Ευτυχώς, στις μάχες η επιθετική ΑΙ αποδίδει καλύτερα -αν και όχι πάντα ιδανικά- και μας αναγκάζει να παίζουμε προσεκτικά. Μερικές φορές τα FPS είναι ασταθή, όμως, ακόμη και στις μεγάλες conquest battles, δεν είχαμε πρόβλημα.

Οπτικά, το Assassin's Creed Odyssey είναι εντυπωσιακό. Βέβαια, κύριος υπαίτιος είναι το setting και ο σχεδιασμός και όχι η τεχνική αρτιότητα. Το συνολικό αποτέλεσμα μοιάζει αρκετά με του προκατόχου του, του Origins, αν κοιτάμε τον τεχνικό τομέα και τα assets. Ευτυχώς, η Αρχαία Ελλάδα είναι τόσο ιδιαίτερη ως setting που καταφέρνει να διαφοροποιήσει το νέο Assassin's Creed.

Το νερό και τα physics του είναι πολύ όμορφα και έχουν πετυχημένες μικρές πινελιές. Καταρχάς, όπως αρμόζει σε παιχνίδι που περιλαμβάνει ναυμαχίες, το νερό επηρεάζει την κίνησή μας, είτε κολυμπάμε είτε οδηγούμε το πλοίο μας. Τα κύματα αλλάζουν την πλεύση και δημιουργούν εντυπωσιακές ναυμαχίες, μέσα σε καταιγίδες. Επίσης, ο τρόπος που τα κύματα σβήνουν στις ακτές ή σκάνε πάνω σε βράχια, κάνει το νερό να φαίνεται και να κινείται σαν πραγματικό.

Ο φωτισμός, είτε βρισκόμαστε υποθαλάσσια είτε σε δάση και σπηλιές, είναι απόλυτα ικανοποιητικός. Ο κύκλος ημέρας νύχτας δημιουργεί εντυπωσιακές ανατολές και δύσεις του Ηλίου. Οι ακτίνες του ανάμεσα στα κλαδιά των δέντρων είναι πάντοτε όμορφο θέαμα. Χαιρόμαστε, επίσης, που υπάρχουν σκοτεινές περιοχές, όπου ο πυρσός είναι απαραίτητος (όπως και στο Origins).

Τα animations των χαρακτήρων και οι εκφράσεις του προσώπου τους, είναι σε γενικές γραμμές ικανοποιητικά. Δεν είναι σε καμία περίπτωση εντυπωσιακά. Πολλές φορές μάλιστα -ιδίως τα πρόσωπα- φαίνονται παράταιρα ή αστεία, όμως δεν ενοχλούν και σε κάποιες σημαντικές στιγμές είναι βελτιωμένα. Επίσης, υπάρχουν μερικές λεπτομέρειες που είναι αρκετά ευχάριστες, όπως οι κινήσεις των χεριών των χαρακτήρων ενώ βρίσκονται σε διάλογο.

Ο χειρισμός δεν κάνει τίποτα απροσδόκητο και -ειδικά όσοι έχουν παίξει το Origins- θα νιώσουν σαν στο σπίτι τους. Θεωρούμε πως το σύστημα του παρκούρ χρειάζεται κάποια ανανέωση. Ο χειρισμός όταν σκαρφαλώνουμε και πηδάμε δεν αποκρίνεται πάντοτε όπως πρέπει και πολλές φορές βρισκόμαστε σε διαφορετικά σημεία από εκεί που στοχεύαμε.

Κάτι που μας στεναχώρησε, είναι η περιορισμένη αλληλεπίδραση με το περιβάλλον και τους χαρακτήρες και η έλλειψη εναλλακτικών τρόπων προσέγγισης. Για παράδειγμα, σε κάποια στιγμή μας ζητήθηκε να μπούμε σε έναν στάβλο που φυλασσόταν από στρατιώτες. Θεωρήσαμε λογικό να σκαρφαλώσουμε και να μπούμε από ψηλά, χωρίς να μας δει κανείς. Δυστυχώς, τέτοιου είδους πειραματισμοί δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν. Το παιχνίδι μάς εμφάνισε στην είσοδο και μιλήσαμε με τους φρουρούς, παρόλο που εμείς σκαρφαλώναμε κρυφά.

Για τη μουσική μιλήσαμε ήδη και είναι ένα από τα καλύτερα δείγματα της σειράς (όχι ασήμαντο κατόρθωμα, όταν έχει να ανταγωνιστεί το soundtrack του Jesper Kyd στο Assassin's Creed 2, για παράδειγμα). Ο ήχος, γενικά, είναι πολύ πετυχημένος. Τα πάντα δίνουν πόντους στην ατμόσφαιρα: οι ηχοι των κυμμάτων, τα πουλιά που κελαηδούν, ο άνεμος στο χορτάρι και στα κλαδιά των ελαιόδεντρων, όπως και άλλα πολλά, είναι εκπληκτικά και ζωντανεύουν τον κόσμο με μοναδικό τρόπο.

Οι ηθοποιοί μιλούν Αγγλικά στους διαλόγους μαζί μας και αρχαία Ελληνικά στις τυχαίες συνομιλίες που ακούμε από περαστικούς. Τα Ελληνικά βοηθούν τις πόλεις να μοιάζουν πραγματικές, σα να βγήκαν από τις σελίδες ενός βιβλίου ιστορίας. Τα Αγγλικά, μπορεί να ξενίσουν μερικούς, όμως δεν μπορούσε με τα τωρινά δεδομένα να γίνει διαφορετικά. Οι ηθοποιοί που ενσαρκώνουν τους χαρακτήρες είναι στην πλειονότητά τους Έλληνες και μιλούν με έντονη, βαριά, εσκεμμένη ελληνική προφορά. Η απόδοση αυτή, μπορεί να ενοχλήσει κάποιους παίκτες, ειδικά στην αρχή που δεν την έχουν συνηθίσει. Όμως, με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται μία μοναδική ατμόσφαιρα και η Αρχαία Ελλάδα αποκτά δικό της χαρακτήρα. Οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι ως επι το πλείστον ικανοποιητικές. 

Το Assassin's Creed Odyssey, λοιπόν, είναι όντως ένα Assassin's Creed και μάλιστα πολύ αξιόλογο. Οι μάχες του είναι από τις πιο διασκεδαστικές που έχουμε δει στο franchise και το περιεχόμενό του παρά τον τεράστιο όγκο του, παραμένει ενδιαφέρον. Το σενάριο είναι αρκετά καλογραμμένο για να μας κρατήσει μέχρι τέλους. Οι αλλαγές που έχουν γίνει στον πυρήνα του gameplay έχουν ενσωματωθεί με εύστοχο τρόπο. Η μουσική είναι υπέροχη, τεχνικά προβλήματα δεν μας απασχόλησαν και τα διάφορα συστήματα είναι πολύ πετυχημένα. Εκεί, όμως, που το Assassin's Creed Odyssey λάμπει περισσότερο, είναι η απίστευτη απόδοση του setting. Η σειρά μάς έχει συνηθίσει στα εκπληκτικά settings, αυτή τη φορά όμως ξεπέρασε τον εαυτό της.

Για fans των παλιών Assassin's Creed και για νεοφερμένους στη σειρά, το Assassin's Creed Odyssey αποτελεί μία πολύ καλή επιλογή. Επίσης, προφανώς, παρουσιάζει εξτρά ενδιαφέρον για τους παίκτές από την Ελλάδα. Το Assassin's Creed Odyssey επιλέγει προσεκτικά τα καλύτερα στοιχεία ολου του franchise και τα συνδέει με μαεστρία μεταξύ τους, αλλά και με νέα, δίνοντάς μας ένα απαραίτητο παιχνίδι για τους fans της σειράς και των action RPG γενικότερα. Ναι, το Assassin's Creed άλλαξε και μας αρέσει.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Assassin's Creed Odyssey

Συντάκτης
1 Οκτωβρίου 2018
Developer

Ubisoft Quebec

Publisher

Ubisoft

Διανομή

CD Media

Πλατφόρμες

PC / PS4 / Xbox One

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

5 Οκτωβρίου 2018

Είδος

Action RPG, stealth

PEGI

18

Θετικά

+ Το αρχαιοελληνικό setting είναι υπέροχο σε κάθε πτυχή του
+ Οι μάχες είναι διασκεδαστικές και απαιτητικές
+ Από τα καλύτερα soundtracks της σειράς
+ Τεράστιο μέγεθος, χωρίς bugs
+ Τα RPG mechanics είναι ταιριαστά και ικανοποιητικά
+ Πολλές δραστηριότητες και συστήματα, αποτελούμενα από τα καλύτερα στοιχεία της σειράς και αρκετά νέα χαρακτηριστικά

Αρνητικά

- Κάπως απότομο τελευταίο κομμάτι της ιστορίας
- Ο τεχνικός τομέας, ο χειρισμός και η ΑΙ ήθελαν ανανέωση σε σημεία
- Θέλαμε περισσότερα present day τμήματα

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.0
7.9
Συνοψίζοντας

Το Assassin's Creed Odyssey, λοιπόν, είναι όντως ένα Assassin's Creed και μάλιστα πολύ αξιόλογο. Οι μάχες του είναι από τις πιο διασκεδαστικές που έχουμε δει στο franchise και το περιεχόμενό του παρά τον τεράστιο όγκο του, παραμένει ενδιαφέρον. Το σενάριο είναι αρκετό για να μας κρατήσει μέχρι τέλους και οι αλλαγές που έχουν γίνει στον πυρήνα του gameplay έχουν ενσωματωθεί με εύστοχο τρόπο. Η μουσική είναι υπέροχη, τεχνικά προβλήματα δεν μας απασχόλησαν και τα διάφορα συστήματα είναι πολύ πετυχημένα. Εκεί, όμως, που το Assassin's Creed Odyssey λάμπει περισσότερο, είναι η απίστευτη απόδοση του setting. Η σειρά μάς έχει συνηθίσει στα εκπληκτικά settings, αυτή τη φορά όμως ξεπέρασε τον εαυτό της.

Για fans των παλιών Assassin's Creed και για νεοφερμένους στη σειρά, το Assassin's Creed Odyssey αποτελεί μία πολύ καλή επιλογή. Επίσης, προφανώς, παρουσιάζει εξτρά ενδιαφέρον για τους παίκτές από την Ελλάδα. Το Assassin's Creed Odyssey επιλέγει προσεκτικά τα καλύτερα στοιχεία ολου του franchise και τα συνδέει με μαεστρία μεταξύ τους, αλλά και με νέα, δίνοντάς μας ένα απαραίτητο παιχνίδι για τους fans της σειράς και των action RPG γενικότερα. Ναι, το Assassin's Creed άλλαξε και μας αρέσει.

8.0
Βαθμός
7.9
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
25%
Cheers
50%
Τιιιιι ;
13%
Μπαααα
13%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1