Assassin's Creed Origins

by Βαγγέλης Λερός on 30 Οκτωβρίου 2017
Reviews

Για να το αγοράσετε πατήστε εδώ

Η σειρά Assassin's Creed, που συμπληρώνει φέτος 10 χρόνια ζωής, αν μη τι άλλο, λογίζεται ως ένα από τα πιο επιτυχημένα franchises στην ιστορία του gaming industry. Mια θέση που κέρδισε στην υπόληψη του μέσου gamer ταράζοντας τα διψασμένα για αλλαγές, λιμνάζοντα νερά του action - adventure είδους και αποτάσσοντας την ιδιότητα του Prince of Persia spin-off που το ακολουθούσε, πριν οδηγηθεί στην καταξίωση και εδραιωθεί στον χώρο.

Μια χούφτα επιτυχίες αργότερα και με το saga του βασικού πρωταγωνιστή, Desmond Miles, να φτάνει σε ένα άδοξο μα λυτρωτικό τέλος, η εκδότρια εταιρία Ubisoft δεν έδειξε διατεθειμένη να αφήσει το μεγάλο της όπλο να μπει στα χρονοντούλαπα της ιστορίας. Αντιθέτως, ενέδωσε στον πειρασμό του λεγόμενου milking και αφαίμαξε σταδιακά το franchise, προχωρώντας σε μια σειρά από κυκλοφορίες που απογοήτευσαν κοινό και κριτικούς, τόσο λόγω των προβλημάτων - απόρροια της προχειρότητας που προωθούσε το μοντέλο ετήσιων κυκλοφοριών, όσο και λόγω του πλήγματος που υπέστη η ταυτότητα του franchise, αλλάζοντας πρωταγωνιστές "σαν τα πουκάμισα" και μην μπορώντας να ζυγοσταθμίσει εντός του οτιδήποτε τολμούσε να σταθεί πλησίον του θρυλικού Ezio Auditore da Firenze.

Φέτος, η Ubisoft δεσμεύτηκε να παραδώσει κάτι διαφορετικό. Αυτός ήταν και ο λόγος που το Καναδέζικο studio της στο Montreal "πήρε τον χρόνο του", ξεκινώντας το project από το 2014, ενώ παράλληλα δεν είχαμε κυκλοφορία Assassin's Creed μέσα στο 2016, δείχνοντας την πρόθεση που υπήρχε από μεριάς της εταιρίας να γίνει σοβαρή δουλειά και να ανακάμψει η σειρά. Προσωπικά, έχοντας αναλάβει προ διετίας το review του Assassin's Creed Syndicate, βίωσα ένα μικρό Deja Vu ολοκληρώνοντας το Origins. Τότε, όπως και τώρα, είχα στα χέρια μου τις υποσχέσεις της Ubisoft ότι αυτό που θα παίξω θα είναι διαφορετικό. Το Syndicate ήταν μια σαφέστατη βελτίωση μπροστά στο Unity και έλαμπε σε κάποια σημεία, ενώ αλλού υπέφερε. Το Origins είναι και αυτό ένα παιχνίδι αντιθέσεων, με πράγματα να αγαπήσεις και να μισήσεις, όμως πάνω απ' όλα καταφέρνει να σε πείσει πως η σειρά βρίσκεται σε σημείο καμπής.

Βρίσκομαι, λοιπόν, ξανά στην άβολη θέση να σας παρουσιάσω έναν Assassin's Creed τίτλο που απόλαυσα όσο λίγους και μίσησα όσο πολλούς. Έχοντας κάθε καλή διάθεση να υποδεχτώ τον νέο πρωταγωνιστή, υποκύπτω στην τάση μου να εξάρω το αθάνατο πνεύμα του Auditore. Προσεγγίζοντας με επιφύλαξη τις αλλαγές στο gameplay, τελικά τις ερωτεύομαι. Απογοητεύομαι με τα κλισέ, πλέον, προβλήματα που κουβαλάνε τα παιχνίδια της Ubisoft, λες και κάποια μούμια την καταράστηκε να μη μπορεί να βρει προκοπή. Κι αν η εμπειρία μου με τα Assassin's games έγινε πια ρουτίνα, σαν την Ubisoft θα ορθώσω ανάστημα και με αυταπάρνηση θα το κάνω διαφορετικά. Ή και όχι...

ΣΕΝΑΡΙΟ

Το Assassin's Creed Origins τοποθετείται χρονικά στην Αίγυπτο της Ελληνιστικής Περιόδου και πιο συγκεκριμένα εκείνη της Πτολεμαϊκής βασιλείας. Έχουμε τον ρόλο του Bayek από την μικρή πόλη της Siwa, ο οποίος επαγγέλλεται "medjay" και είναι ορκισμένος να προστατεύει τον λαό, βοηθώντας τους ανθρώπους με τα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην ζωή τους. Τα πάντα κυλούν ομαλά και ήσυχα για εκείνον και την οικογένειά του, ώσπου μια μέρα, μια μυστηριώδης ομάδα μασκοφόρων, απαγάγει τον μοναχογιό του για να τον εκβιάσουν, ώστε να αποκτήσουν πρόσβαση στο vault του ναού του Amun. Στην κατοχή τους έχουν το -γνωστό στους fan της σειράς- Apple of Eden, ένα μαγικό, αρχαίο κειμήλιο με την ικανότητα να ελέγχει το μυαλό των ανθρώπων. Στην προσπάθεια τους να λυγίσουν τον Bayek, τον οδηγούν μέσω του "μήλου" στο να σκοτώσει το ίδιο του το παιδί, ενώ στην συνέχεια τον αφήνουν αιμόφυρτο και ετοιμοθάνατο να θρηνεί για την απώλεια μαζί με την σύζυγό του, Aya. Οι δυο τους, αποφασίζουν να θέσουν σαν στόχο της ζωής τους το να πάρουν εκδίκηση, ξεσκεπάζοντας τους μασκοφόρους, βρίσκοντας τον υπεύθυνο για τον θάνατο του παιδιού τους και σκοτώνοντας οτιδήποτε σταθεί εμπόδιο στα σχέδιά τους.

Το Origins, στον πυρήνα του, είναι μια τραγική ιστορία απώλειας και εκδίκησης. Για τον πρωταγωνιστή, τα κίνητρα είναι απλά και ξεκάθαρα: το μίσος, η οργή και η απόδοση της δικαιοσύνης σε όσους καταπιέζονται από το τυραννικό καθεστώς. Συνολικά, όμως, βλέπουμε την κορυφή ενός παγόβουνου, με τις συνέπειες των πράξεων του ήρωα να αποτελούν απλά το έναυσμα για την σύσταση των Ασασίνων, κάτι που θα γίνει μεταγενέστερα χωρίς την ανάμιξή του. Ο κοινός παρονομαστής είναι ο πόλεμος ανάμεσα σε δυο κατηγορίες ανθρώπων, όπου οι μεν αποζητούν έναν ειρηνικό κόσμο μέσα από τον έλεγχο και οι δε μέσω της ελεύθερης βούλησης. Το "beef", δηλαδή, των Templars με τους Assassins, είναι ο ιδεολογικός απόγονος της σύγκρουσης του Bayek με τους μασκοφόρους (Ancient Ones). Το Origins, λοιπόν, δεν αναλώνεται σε κλισέ διαδικασίες αυτοπροσδιορισμού και δεν αφηγείται τα κατορθώματα του πρώτου αντικαθεστωτικού που φόρεσε κουκούλα. Κάνει στην άκρη τον δογματισμό που χαρακτηρίζει τα προηγούμενα παιχνίδια και καταπιάνεται με προβλήματα ανθρώπινα, απτά και προσγειωμένα, αφήνοντας τον πόλεμο ιδεών για αργότερα.

Τον ανθρωποκεντρικό του χαρακτήρα δεν τον μαρτυρά μόνο το main story, αλλά και τα side quests, όπου δεν συναντάμε πια μονότονες, πεντάλεπτες ξεπέτες, αλλά ολόκληρα quest-lines με προσεγμένους διαλόγους και ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Κάποιες δευτερεύουσες αποστολές συνδέονται με πρόσωπα που συναντάμε στο main quest-line και χαίρουν αντίστοιχης μεταχείρισης, δίνοντας την αίσθηση ενός παιχνιδιού που δεν έχει δυο μέτρα και δυο σταθμά σε κάθε πτυχή του. Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού κινούμαστε μεταξύ διαφορετικών χρονικών περιόδων, αλλά και χαρακτήρων. Η Aya, η γυναίκα του Bayek, έχει δικά της σχέδια και φιλοδοξίες και εμείς κάνουμε ένα μικρό πέρασμα από την ζωή της, ενσαρκώνοντας την ικανότατη ηρωίδα σε κάποιες από τις περιπέτειές της.

Πίσω στο σήμερα και στο κομμάτι της ιστορίας που διαδραματίζεται στην σύγχρονη εποχή, έχουμε, όπως σε κάθε Assassin's game, έναν ήρωα που χρησιμοποιεί τον μηχανισμό Animus για να ταξιδέψει στον χρόνο μέσω των αναμνήσεων που κρύβονται στο ανθρώπινο DNA. Μετά τον θάνατο του Desmond Miles, αυτό το κομμάτι της ιστορίας, που σε πολλούς περνούσε αδιάφορο λόγω της τάσης του να περιπλέκει τα πράγματα επικίνδυνα, υποτροπίασε, ενώ δεν υπήρξε κάποιος άξιος συνεχιστής του. Στο Origins, συνδετικό κρίκο μεταξύ του Bayek και του σήμερα, αποτελεί η Layla Hassan, μια νεαρή και ενθουσιώδης κοπέλα που εργάζεται για την Abstergo και επιθυμεί να ενταχθεί στο Animus Project. Προφανώς, η Abstergo δεν την θεώρησε άξια, ή ικανή για κάτι τέτοιο, οπότε εκείνη σκέφτηκε πως η γνώμη τους θα άλλαζε, αν έπαιρνε την πρωτοβουλία να μπει μόνη της στον αρχαίο τάφο του Bayek, χρησιμοποιώντας το DNA του για να ταξιδέψει στο παρελθόν με τα μέσα που αναπτύσσει η εταιρία. Η Abstergo φυσικά εξοργίζεται και προσπαθεί να την σταματήσει.

Αν σας φάνηκε γνώριμο όλο αυτό, έχετε δίκιο. Το παιχνίδι μας πετάει, περιοδικά, εκτός Animus, για να δούμε τη Layla να βιώνει το bleeding effect από την υπερβολική χρήση της -πειραματικής ακόμα- τεχνολογίας και να ακούσουμε την φίλη της να μας υπενθυμίζει το πόσο κακή ιδέα είναι να παίζουμε με τα παιχνίδια του εργοδότη μας, πίσω από την πλάτη του και χωρίς προφανή λόγο, πέραν του "θέλω" και "μπορώ". Η Layla Hassan είναι ο πιο αδιάφορος, ο πιο βαρετός χαρακτήρας που έχουν δει τα μάτια σας στην πολύπαθη αυτή σειρά παιχνιδιών. Μια "basic" κοπέλα που πιθανότατα μεγάλωσε με αφίσες της Lara Croft στον τοίχο του παιδικού δωματίου της και η πλήξη της ζωής της την οδήγησε σε παράτολμες κινήσεις, όπως το να τα βάλει με μια σατανική πολυεθνική, επειδή δεν την "έπαιζαν".

GAMEPLAY

Ευτυχώς για εμάς, οι ολιγόλεπτες εξορμήσεις της Layla στην σπηλιά που βρίσκεται ο τάφος του Bayek αποτελούν μια μικρή παρένθεση σε ένα χορταστικό 20ωρο βασικών αποστολών, που μαζί με τις υπόλοιπες ασχολίες, τα side quest και την εξερεύνηση του αχανή κόσμου του Origins, μπορεί να ξεπεράσει και τις 50! Ούτως ή άλλως, το παιχνίδι μας αναγκάζει να παραστρατούμε από το main plot, ορίζοντας προτεινόμενο level για κάθε quest. Οι εχθροί που ξεπερνάνε το επίπεδο μας δεν είναι απλά απίθανο να "πέσουν" από τα χτυπήματά μας, αλλά μπορούν να μας "ρίξουν", συνήθως, με μια τους κίνηση.

Πρωταρχικό ρόλο, έτσι, αποκτά το leveling του χαρακτήρα μας, το οποίο πραγματοποιείται με την συλλογή XP, τόσο από τα quest, όσο και από την εξερεύνηση του χάρτη. Μας δίνεται η δυνατότητα να ανακαλύψουμε τα μυστικά που κρύβουν οι ναοί, οι πυραμίδες και άλλα μνημεία της αρχαίας Αιγύπτου, να λεηλατήσουμε φρούρια και κρησφύγετα των bandits, να τρέξουμε στον ιππόδρομο, να ανέβουμε στα γνωστά synchronization points και να απολαύσουμε τη θέα, όπως επίσης και η φρέσκια δυνατότητα να εκδικηθούμε τον θάνατο άλλων παικτών, μέσα από events που μας ζητούν να εξοντώσουμε εκείνους που "τέλειωσαν" τους άτυχους fellow gamers.

Για κάθε level που αποκτούμε, λαμβάνουμε και ένα skill point, που μπορούμε να ξοδέψουμε σε abilities, ώστε να εμπλουτίσουμε τον τρόπο που παίζουμε. Ξεκινώντας, οι δυνατότητές μας είναι περιορισμένες, ωστόσο αγοράζοντας τα κατάλληλα skill, μπορούμε να αποκτήσουμε ικανότητες, όπως το δάμασμα άγριων ζώων, η χρήση poison, sleep dart και βομβών φωτιάς και καπνού. Μέσα από το level progression μπορούμε επίσης να βελτιώσουμε τα attributes του χαρακτήρα μας και το ποσοστό XP που λαμβάνουμε από συγκεκριμένες κινήσεις.

To level μας, ωστόσο, αφορά μόνο στο πρώτο μέρος της εξίσωσης, με το gear μας να αποτελεί το δεύτερο. Υπάρχουν αμέτρητες επιλογές όπλων κάθε κατηγορίας, που με τη σειρά τους χωρίζονται σε υποκατηγορίες. Κάθε είδος έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, όπως και μοναδικά χαρακτηριστικά. Οι αμέτρητες επιλογές σε όπλα, ασπίδες, outfits και mounts, πλαισιώνονται από ένα απλό, αλλά λειτουργικό crafting system, που μας επιτρέπει να αξιοποιήσουμε τις πρώτες ύλες που συλλέγουμε στο κυνήγι άγριων ζώων και το loot μας, για να βελτιώσουμε τον εξοπλισμό μας. Ο,τι περισσέψει μπορούμε να το πουλήσουμε στους blacksmiths και τις weavers που συναντούμε σε κάθε πόλη, ενώ με τις οικονομίες μας αγοράζουμε νέο ή βελτιώνουμε το υπάρχον gear.

Μια από τις αλλαγές που διατυμπάνισε η Ubisoft, σχετικά με το Assassin's Creed Origins, ήταν η στροφή του battle system σε ένα πιο ευέλικτο, ανοιχτό μοντέλο που εξυπηρετεί τις ιδιαιτερότητες του setting. Πράγματι, η μάχη έχει δεχτεί ένα ολικό ρετούς, εγκαταλείποντας το Batmanικό μοτίβο του "attack, stun, counter attack" και εφαρμόζοντας τους μηχανισμούς που συναντάμε στα περισσότερα σύγχρονα Action RPG: Attack, Heavy Attack, Shield, Dodge, Parry, Bow Aiming και Special Attack που "φορτίζει" σε ένα gauge αδρεναλίνης. Ο χαρακτήρας κινείται, γενικότερα, ταχύτερα, κάνοντας τη μάχη πιο ρευστή και το γεγονός αυτό αντισταθμίζεται με την βελτίωση της αντίπαλης A.I., αφού πλέον οι εχθροί αποφεύγουν τα χτυπήματά μας με σχετική ευκολία και συγχρονίζουν τις επιθέσεις τους με τρόπο τέτοιο ώστε να μπορούν να εκμεταλλευτούν την αριθμητική τους υπεροχή. Σε συνδυασμό με τα skills και τα tools που "ξεκλειδώνουμε", αλλά και την καταλυτική σημασία των στατιστικών μας, μπορούμε να συμπεράνουμε πως το Origins δεν είναι πια τόσο Action Adventure, όσο RPG.

Για κάθε νέο μηχανισμό που εισήγαγε στο παιχνίδι η Ubisoft, αφαίρεσε έναν από τους παλιούς. Πέραν της απουσίας του συστήματος counter attack, που έκανε το παιχνίδι να τρέχει στον... αυτόματο, πιο φτωχό είναι και το κομμάτι του παρκούρ, που, αν και φαντάζει άχρηστο για το αμμώδες, ανοικοδόμητο στο μεγαλύτερο μέρος του, Αιγυπτιακό τερέν, χαρακτήριζε ως τώρα την σειρά. Πλέον, αρκούμαστε σε ένα κουμπί αναρρίχησης και ένα κουμπί καταρρίχησης, χωρίς την ύπαρξη run modifier στις σκανδάλες. Σαφώς φτωχότερο είναι και το κομμάτι των Hidden Blade assassinations, με την περίφημη λεπίδα των Assassin να μη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν όπλο στη μάχη και να περιορίζεται σε βασικά stealth και aerial assassinations.

Ακολούθως, η stealth προσέγγιση είναι μεν δυνατή, με όσα μέσα διαθέτουμε, παύει όμως να αποτελεί τον πυρήνα του gameplay για το παιχνίδι. Δεν υπάρχουν καν stealth objectives στις αποστολές, οι οποίες ως πρότινος είχαν τη μορφή sequence αναμνήσεων και απαιτούσαν μια σχετική διακριτικότητα ώστε να εκπληρωθούν στο εκατό τοις εκατό. Δεν είμαστε πια ninja που κινούνται σαν σκιές και δρουν σαν τον Hitman, δεν stalkάρουμε ανθρώπους και δε μας πειράζει να ανοίξουν ρουθούνια. Θα έλεγα πως το παιχνίδι μας βάζει περισσότερο σε μια στρατηγική επιθετικής λογικής, υιοθετώντας αρκετά από τα γνωρίσματα του Far Cry, όπως η αξιοποίηση των άγριων ζώων που οι εχθροί κρατούν σε κλουβιά, το σαμποτάζ των συναγερμών της βάσης τους κ.ο.κ.

Σημαντικό κομμάτι του gameplay αποτελεί και η Senu, ο αετός που συντροφεύει τον πρωταγωνιστή στα ταξίδια του και δεν σταματά στιγμή να αποδεικνύεται σωτήρια χρήσιμη. Με το πάτημα ενός κουμπιού, η Senu προσφέρει μια εναέρια προοπτική του πεδίου δράσης μας, δίνοντάς μας την δυνατότητα να ταγκάρουμε τους αντιπάλους και κάνοντας την δουλειά μας ευκολότερη, δίχως ανεπιθύμητες εκπλήξεις. Καθώς ανεβαίνουμε level, το perception της αναβαθμίζεται, ενώ υπάρχουν και συγκεκριμένα skills που, αφού τα αγοράσουμε, επιτρέπουν στην φτερωτή μας φίλη να βοηθήσει πιο ενεργά στο έργο μας.

Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά οφείλω να κάνω στο Animus Pulse που, παρά τις ομοιότητες που παρουσιάζει με το γνωστό μας από τα προηγούμενα Assassin's "Eagle Vision", διαφέρει αρκετά. Πολλά από τα quests του παιχνιδιού σχετίζονται με υποθέσεις που πρέπει να διαλευκάνουμε και σε αυτό μας βοηθά η ανανεωμένη λειτουργία σκαναρίσματος του χώρου, η οποία μαρκάρει τα σημαντικά σημεία και τα loot points με την σχετική ένδειξη. Μια καλοδεχούμενη προσθήκη, που προσομοιάζει με το Witcher Sense, στο ομώνυμο παιχνίδι της CD Projekt και δίνει νέα πνοή τόσο στο investigation progress, όσο και στο "σκούπισμα" των ναών που ξεχειλίζουν από λάφυρα.

ΑΙΣΘΗΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

Αν κάτι περνάει δύσκολα απαρατήρητο στο Origins, αυτό είναι το επίπεδο της ποιότητας στον αισθητικό του τομέα. Ειδικά, όταν την εν λόγω ποιότητα μοιράζεται απ' άκρη σ' άκρη ένας από τους μεγαλύτερους χάρτες βιντεοπαιχνιδιών που έχετε δει στην ζωή σας. Η ποικιλομορφία του κόσμου με έκανε να ψαρώσω άσχημα τις πρώτες ώρες παιχνιδιού, ενώ μετέπειτα φρόντισε να με σοκάρει τακτικά, μην μπορώντας παρά να νιώσω γοητευμένος από την ομορφιά του παιχνιδιού και την προσοχή του στην λεπτομέρεια. Από τις κοσμοπολίτικες ελληνικές αποικίες και τα παραδοσιακά βοσκοχώρια, ως τις αφιλόξενες ερήμους και τους αρχαίους τάφους των φαραώ, οι ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής έχουν αποδοθεί προσεκτικά και συνδέονται μεταξύ τους με αξιοθαύμαστη ομαλότητα. Το Origins σφύζει από ζωή και αυτό προβάλλεται με φυσικότητα σε ένα οικοσύστημα που όλα συνυπάρχουν αρμονικά μεταξύ τους, αλληλεπιδρώντας και συνθέτοντας ένα ρεαλιστικό περιβάλλον. Δεν ήταν λίγες οι φορές που θέλησα να απαθανατίσω αυτό που έβλεπα στην οθόνη μου και το Photo Mode που περιλαμβάνεται στο παιχνίδι με βοήθησε αρκετά σε αυτό, δίνοντάς μου τα βασικά εργαλεία και κάποια φίλτρα για τις φωτογραφίες μου.

Ο τρόπος που η Ubisoft εξόπλισε το Origins, ακουστικά, είναι υποδειγματικός. Η Sarah Schachner, με την συμμετοχή της στην σύνθεση των soundtrack προηγούμενων Assassin's Creed αλλά και Far Cry, έπαιξε ρόλο εγγυητή στις προβλέψεις πως το μουσικό αποτέλεσμα θα ήταν σαγηνευτικό. Όπερ και εγένετο. Φανταστείτε, απλά, κομμάτια βασισμένα στην εμβληματική μουσική επένδυση των προηγούμενων τίτλων, με έθνικ πινελιές που ταξιδεύουν σε άλλες εποχές και μέρη.

Το voice acting είναι εφάμιλλης ποιότητας, με εξαιρετικούς ηθοποιούς να δανείζουν τις φωνές τους στους χαρακτήρες και πολλούς από τους διαλόγους να εντυπωσιάζουν με την παραστατικότητά τους. Εξίσου θετικές εντυπώσεις μου άφησε η ηχητική επένδυση του παιχνιδιού, γενικότερα, με τα ambient sounds να βοηθούν σημαντικά στην αντίληψη του κόσμου εκεί που κρίνεται αναγκαίο, όπως για παράδειγμα στις μάχες. Παράλληλα, με ενθουσίασε η χρήση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, στα μέρη όπου αυτή ομιλούνταν εκείνη την εποχή, χωρίς να λείπουν, όμως, και οι αντίστοιχες τοπικές διάλεκτοι της περιοχής. Το οπτικοακουστικό αποτέλεσμα σε πόλεις σαν την Αλεξάνδρεια, άφησε ένα ηλίθιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου και μια τεράστια δίψα για το επόμενο setting της σειράς, που φημολογείται ότι θα επισκεφτεί την χώρα μας.

Μιλώντας με τεχνικούς όρους, ο τίτλος τρέχει τόσο στις βασικές, όσο και τις ενισχυμένες κονσόλες σε dynamic resolution, με το PS4 να διατηρεί natively το [email protected], παρουσιάζοντας μικρές πτώσεις σε ανάλυση και frame rates υπό πίεση και το Xbox One να πασχίζει διατηρώντας το συνηθισμένο πια 900p. Το PS4 Pro έχει μια απόδοση που κυμαίνεται μεταξύ 1350p και 1584p, ενώ με τεράστιο ενδιαφέρον αναμένουμε την κυκλοφορία του Xbox One X, όπου, κρίνοντας απ' όσα είδαμε στο Λονδίνο και γράψαμε στο preview μας, το παιχνίδι πραγματικά... λάμπει, σε 4K ανάλυση και με υψηλότερο detail. Τις ατέλειες του παιχνιδιού κρύβει μια έξυπνη μέθοδος anti-aliasing, που κάνει την εικόνα πιο smooth, χωρίς ιδιαίτερο performance hitback.

Δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα προβλήματα, βέβαια, από ένα παιχνίδι τέτοιων διαστάσεων. Υπάρχουν, δυστυχώς, πολλά bugs και glitches. Αντιμετώπισα, επίσης πολλές φορές, ένα περίεργο stutter που διαρκούσε για μερικά δευτερόλεπτα κάθε φορά και έκανε την εμφάνιση του τυχαία χωρίς προφανή λόγο και αιτία. Τέλος, παρά το ομολογουμένως εξαιρετικό draw distance, δεν λείπει το object popping, ειδικά όταν κινούμαστε με μεγάλη ταχύτητα. Αισιοδοξώ ότι πολλά από τα παραπάνω προβλήματα θα διορθωθούν σε μελλοντικά updates, όμως, ως τότε οφείλω να ομολογήσω πως κάθε φορά που ο τίτλος με πέταξε στο αρχικό μενού της κονσόλας, βλαστήμησα σκεπτόμενος τα τεράστια loading times, που δεν περιορίζονται μόνο στο πρώτο φόρτωμα του παιχνιδιού, αλλά και σε διαδικασίες σαν το fast travel.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από τη CD Media για τις ανάγκες του Review.


Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Assassin's Creed Origins

Συντάκτης
30 Οκτωβρίου 2017
Developer

Ubisoft Montreal

Publisher

Ubisoft

Διανομή

CD Media

Πλατφόρμες

PlayStation 4 / Xbox One / PC

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

27 Οκτωβρίου 2017

Είδος

Action Adventure - RPG

PEGI

18

Θετικά

+ Λεπτομερής, καλοσχεδιασμένος κόσμος
+ Η στροφή σε Action RPG gameplay mechanics, που εμπλουτίζουν το παιχνίδι
+ Ενδιαφέροντα κύρια, αλλά και δευτερεύοντα quest lines
+ Μεγάλο σε διάρκεια και έκταση

Αρνητικά

- Λείπουν αρκετά από τα βασικά στοιχεία που χαρακτήριζαν τη σειρά στο παρελθόν
- Τεχνικά προβλήματα, bugs και glitches

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.0
8.9
Συνοψίζοντας

Το Assassin's Creed Origins αλλάζει ριζικά, εισάγοντας στη σειρά καινοτόμα στοιχεία gameplay, που μεταμορφώνουν το πολυφορεμένο σύστημά του σε ένα ενδιαφέρον υβριδικό κράμα Action Adventure και RPG μηχανισμών. Στον βωμό αυτών των αλλαγών, θυσιάζεται για ακόμη μια φορά η ταυτότητα του τίτλου, που ενώ βελτιώνεται τεχνικά, συνεχίζει να αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα με bugs και glitch κάθε είδους.

Αισθητικά, η Ubisoft έκανε θαύματα, δημιουργώντας έναν πανέμορφο, αχανή κόσμο για εξερεύνηση, με την ιστορία που διηγείται να κεντρίζει το ενδιαφέρον μου, χωρίς να μπορώ να πω το ίδιο για την άχαρη, αδιάφορη βασική πρωταγωνίστρια.

Συνολικά, πάντως, προσφέρει πάνω από 50 ώρες απολαυστικού παιχνιδιού και θέτει τις βάσεις για την αναγέννηση του franchise κάνοντας βήματα προς την σωστή κατεύθυνση.

8.0
Βαθμός
8.9
Βαθμός
15 ratings
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1