Beautiful Desolation - Review

by Βασίλης Τατσιόπουλος on 18 Ιουνίου 2021

Σε ένα είδος που εύκολα πέφτει σε μανιέρες και κλισέ, αυτό της επιστημονικής φαντασίας, έρχονται πού και πού μερικά έργα που δοκιμάζουν να δώσουν κάτι διαφορετικό, είτε καινοτομώντας ολικά είτε συνδυάζοντας ετερόκλητα στοιχεία από άλλες δημιουργίες του είδους ή και άλλων genres.

Μία τέτοια περίπτωση είναι το Beautiful Desolation, ένα παράξενο μείγμα διαφορετικών επιρροών όσον αφορά την αισθητική και την αφήγηση, αλλά και το ίδιο το gameplay. Βλέποντας το παιχνίδι, αμέσως σκέφτεται κανείς πως θα παίξει ένα isometric RPG, καθώς η κάμερα μαρτυρά κάτι τέτοιο, ενώ και τα γραφικά παλιάς σχολής και χαμηλού μπάτζετ για τα σημερινά δεδομένα δείχνουν ότι πρόκειται για ένα indie παιχνίδι ρόλων με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας.

Ωστόσο, ανατρέποντας τις προσδοκίες, το Beautiful Desolation αμέσως δείχνει πως είναι ένα παιχνίδι περιπέτειας, ένα adventure που έχει περισσότερα κοινά στοιχεία με τα κλασικά point and click παρά με τα RPG τύπου Fallout. Στην ουσία, δηλαδή, πρόκειται για ένα point and click adventure, απλώς με παράξενη επιλογή κάμερας. Στο παιχνίδι αυτό, λοιπόν, παίρνουμε τον ρόλο ενός χαρακτήρα που μπλέκεται σε μία ιστορία που τον στέλνει σε κάποιον παράξενο κόσμο μέσω μιας συνάντησης με ένα υπερεξελιγμένο μηχάνημα, και μετά μας αφήνει να ψάξουμε πώς θα επιστρέψουμε στον «κανονικό» κόσμο.

Συγκεκριμένα, πηγαίνουμε στο μακρινό μέλλον, το οποίο έχει «ξεφύγει» τελείως από όσα γνωρίζουμε στον πραγματικό κόσμο αλλά και σε εκείνον του παιχνιδιού, και δεν είναι η κλασική φουτουριστική απεικόνιση που συνηθίζεται στην επιστημονική φαντασία.

Η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα, αλλά αυτό που κλέβει την παράσταση είναι το worldbuilding και κατ’ επέκταση το lore, που δανείζονται στοιχεία από περιοχές που δεν βλέπουμε συχνά σε sci-fi έργα. Εδώ, πάμε στην Αφρική, και έτσι έχουμε επιρροές που φεύγουν από τα συνηθισμένα ευρωπαϊκά/αμερικανικά setting, με πανέμορφες τοποθεσίες, πόλεις και ενδυμασίες με στοιχεία της χώρας, αλλά και ανάλογη προφορά από τους voice actors. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι πραγματικά ιδιαίτερο και εξαιρετικά στημένο, είτε κοιτάμε απλώς τις περιοχές είτε τους χαρακτήρες και τα ρούχα τους, ή πάμε πιο μακριά, στο βαθύ lore που είναι γεμάτο παραξενιές και απόκοσμα έθιμα, αλλά και πλάσματα που δεν ανήκουν στον κόσμο μας, με μηχανικά μέλη και ανατομία που «ξεφεύγει».

Η δουλειά που έχει γίνει καταφέρνει να γραπώσει την προσοχή αμέσως και να τη διατηρήσει για ώρες, ενώ τα κείμενα αλλά και οι διάλογοι που διαβάζουμε ενισχύουν το immersion και τις γνώσεις που έχουμε για τον συναρπαστικό αυτόν κόσμο. Υπάρχουν διάφορα σημεία που είναι αξιομνημόνευτα, όπως για παράδειγμα ένα… ζωντανό τρένο, μεταξύ άλλων. Γενικά, είναι μία εμπειρία που προτείνεται ανεπιφύλακτα σε λάτρεις του sci-fi και ακόμα περισσότερο σε όσους έχουν κουραστεί ελαφρώς από το είδος και τα κλισέ που ακολουθούν πολλοί δημιουργοί. Πρόκειται για ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και ιδιαίτερα post apocalyptic settings που θα βρείτε, και αυτό λέει αρκετά, καθώς είναι ένα κάπως κορεσμένο υπόβαθρο πλέον.

Το σενάριο είναι καλογραμμένο, όμως το gameplay δυστυχώς δεν ακολουθεί πάντοτε και κρατάει πίσω τη συνολική εμπειρία, καθώς αποτελείται από αρκετά παράξενα τμήματα με γρίφους που δεν βγάζουν νόημα και με δομή που δεν έχει ιδανική ροή και πολλές φορές οδηγεί σε αδιέξοδα, αφού δεν είναι πάντοτε κατανοητό το πού πρέπει να πάμε και γιατί. Το interface είναι επίσης χοντροκομμένο και ο χειρισμός στα μενού δημιουργεί προβλήματα συνεχώς, αφού η μετάβαση από τη μια μεριά του μενού στην άλλη είναι ιδιαίτερα δύσκολη υπόθεση, και δεν είναι καν αντιληπτό πολλές φορές το πώς λειτουργεί. Γενικά, οπτικά το παιχνίδι είναι μεν όμορφο, με καλοσχεδιασμένα backgrounds και χαρακτήρες, όμως αφήνει πολλά στη φαντασία όταν μπαίνει το gameplay στην εξίσωση, χάνοντας μια ευκαιρία που θα ανέβαζε πάρα πολύ ένα τέτοιο setting ποιοτικά. Οι περιοχές, παρά τις λεπτομέρειες που βλέπουμε στην οθόνη μας, είναι άδειες στην ουσία και εξυπηρετούν το gameplay με πολύ φανερό τρόπο, αφού έχουν δημιουργηθεί μόνο και μόνο για να πάμε από το ένα σημείο στο άλλο, να μαζέψουμε φαινομενικά άχρηστα αντικείμενα που μετά, όπως σε όλα τα old school point and click παιχνίδια, βρίσκουν σημαντικές εφαρμογές από το πουθενά.

Οι συναντήσεις με τους χαρακτήρες του κόσμου είναι πάντοτε ενδιαφέρουσες, όμως το voice acting δεν καταφέρνει πάντοτε να αποδώσει επαρκώς τις προσωπικότητες, καθώς κάποιοι ηθοποιοί δίνουν ερμηνείες που είναι κάτω του μετρίου ποιοτικά. Το soundtrack έχει ως συνθέτη τον Mick Gordon, που είναι γνωστός από τη δουλειά του στο Doom μεταξύ άλλων, και είναι πετυχημένο συνολικά, ταιριαστό και ατμοσφαιρικό, δίχως να κλέβει την παράσταση.

Οι επισκέψεις σε περιοχές καταλήγουν συχνά σε fetch quests χωρίς ουσία, που υπάρχουν δηλαδή μόνο για να μεγαλώσει η διάρκεια και να νιώθουμε πως ταξιδεύουμε στον παράξενο αυτόν κόσμο. Αυτό είναι κάτι ζητούμενο, όμως αν δεν προκύψει η ψευδαίσθηση πως έχουμε ρόλο στο setting, ότι πάμε κάπου για να ολοκληρώσουμε σημαντικές αποστολές, τελικά απλώς περιφερόμαστε σε scripted δραστηριότητες, τις οποίες δεν ξέρουμε καν για ποιον λόγο αναλαμβάνουμε, μερικές φορές, ενώ δεν βοηθά καθόλου το pixel hunting, η αναζήτηση «ψύλλων στ' άχυρα» δηλαδή.

Ο χειρισμός με το χειριστήριο της κονσόλας είναι πολύ κατώτερος του ιδανικού και ενισχύει τα προηγούμενα προβλήματα, καθώς φαίνεται πως πρόκειται για παιχνίδι στημένο με βάση το ποντίκι. Με το χειριστήριο, πολλές είναι οι φορές που δεν καταλαβαίνουμε πού μπορούμε να πάμε και πού όχι, ενώ όταν τελικά αποφασίσουμε να κινηθούμε, συχνά πηγαίνουμε σε άλλο σημείο από εκείνο που επιθυμούσαμε. Επίσης, στο ίδιο ύφος ενισχύει τα προβλήματα και η εικόνα, αφού, παρά τον όμορφο σχεδιασμό, υπάρχει αρκετή θολούρα και οι διάλογοι εμφανίζονται σε κουτάκια που θυμίζουν παιχνίδια μιας εντελώς άλλης εποχής και πλήττουν το immersion. Όλοι αυτοί οι αναχρονισμοί συμβάλλουν στο στήσιμο μίας ιδιότυπης ατμόσφαιρας, όμως τελικά κουράζουν αρκετές φορές και δεν μπορούμε παρά να φανταζόμαστε πόσο καλύτερο θα ήταν αυτό το παιχνίδι αν είχε υψηλότερα production values.

Τελικά, το Beautiful Desolation είναι ένας τίτλος που θα δώσει στους λάτρεις του είδους μία ενδιαφέρουσα, αλλόκοτη εμπειρία που διαρκεί περίπου 10 ώρες και απομακρύνεται από κλισέ, βαρετές, συνηθισμένες απεικονίσεις για να δώσει μία άκρως ικανοποιητική ιστορία. Το gameplay δυστυχώς δεν ακολουθεί και έχει πολλά προβλήματα, όμως συνολικά είναι ένα παιχνίδι που έχει αρκετά να δώσει, αν μπορείτε να παραβλέψετε τις ελλείψεις του.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review. 

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Beautiful Desolation - Review

Συντάκτης
18 Ιουνίου 2021
Developer

THE BROTHERHOOD

Publisher

THE BROTHERHOOD

Πλατφόρμες

PC, PS4, Switch

Tested on

PS5 (PS4 έκδοση)

Κυκλοφορία

28 Μαΐου 2021 (PS4, Switch) / 26 Φεβρουαρίου 2020 (PC)

Είδος

Adventure

PEGI

16

Θετικά

+ Εξαιρετικά στημένο lore
+ Ενδιαφέρον σενάριο με αλλόκοτους χαρακτήρες
+ Όμορφη, νοσταλγική εικαστική αποτύπωση και ικανοποιητικό soundtrack

Αρνητικά

- Προβληματικός χειρισμός
- Παράξενη δομή, ανούσιοι γρίφοι, βαρετές δραστηριότητες
- Σε σημεία, παραείναι "low-budget"
- Άνισο voice acting
- Όμορφος κόσμος, χωρίς όμως σημαντικό περιεχόμενο

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
6.5
Συνοψίζοντας

Το Beautiful Desolation είναι ένας τίτλος που θα δώσει στους λάτρεις του είδους μία ενδιαφέρουσα, αλλόκοτη εμπειρία που διαρκεί περίπου 10 ώρες και απομακρύνεται από κλισέ, βαρετές, συνηθισμένες απεικονίσεις για να δώσει μία άκρως ικανοποιητική ιστορία. Το gameplay δυστυχώς δεν ακολουθεί και έχει πολλά προβλήματα, όμως συνολικά είναι ένα παιχνίδι που έχει αρκετά να δώσει, αν μπορείτε να παραβλέψετε τις ελλείψεις του.

6.5
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1