Beyond: Two Souls

Once Pandora's box is open, it can never be closed again
by Νίκος Λυμπέριος on 2 Δεκεμβρίου 2015
Reviews

Λίγοι developers έχουν διχάσει τον κόσμο τόσο όσο η Quantic Dream. Ο διχασμός προέρχεται από το γεγονός ότι το studio έχει ιδιαίτερη προτίμηση στην κινηματογραφική προσέγγιση των παιχνιδιών της, δίνοντας μεγαλύτερο βάρος στην ιστορία και τους χαρακτήρες του παιχνιδιού και όχι τόσο στους ίδιους τους μηχανισμούς του. Τα παιχνίδια της Quantic Dream αποτελούν τη γέφυρα μεταξύ των κλασικών action παιχνιδιών και των παιχνιδιών της Telltale Games, συνδυάζοντας άριστο οπτικό-ακουστικό τομέα και δίνοντας μεγάλο βάρος στην ιστορία, την εξέλιξη της και το πώς εμείς μπορούμε να τη χτίσουμε.

Τα δυο πρώτα παιχνίδια του studio, τα Fahrenheit και Heavy Rain, αποτέλεσαν τα πρώτα πειραματικά βήματα της Quantic Dream και μπορεί να δίχασαν για το στήσιμο τους, δημιούργησαν όμως με επιτυχία ένα καινούριο είδος παιχνιδιών που έχει αγαπηθεί αρκετά από τον κόσμο. Με το Beyond: Two Souls, o David Cage και η Quantic Dream δε προσπάθησαν να αλλάξουν το στυλ του παιχνιδιού ή να ξανά-ανακαλύψουν τον τροχό. Αντιθέτως προχώρησαν ένα βήμα πιο πέρα την ήδη επιτυχημένη συνταγή, βελτιώνοντας τους βασικούς μηχανισμούς των δυο προηγούμενων τίτλων και εστιάζοντας περισσότερο στη ροή της ιστορίας και το πώς αυτή παρουσιάζεται στον παίκτη. Για να το πραγματοποιήσουν αυτό έφεραν πραγματικούς ηθοποιούς και έθεσαν ως στόχο τη δημιουργία κάτι μοναδικού που ξεπερνάει οτιδήποτε υπάρχει διαθέσιμο.

Beyond_-Two-Souls™_201511262318111

Το Beyond: Two Souls αφηγείται την ιστορία της Jodie Holmes, το ρόλο της οποίας έχει αναλάβει η γνωστή και ταλαντούχα Ellen Page και παρουσιάζει τη μάχη που δίνει στη ζωή της ζώντας μαζί με μια υπερφυσική οντότητα από την μέρα της γέννησής της. Η ιστορία εξελίσσεται σε διαφορετικές χρονικές στιγμές και εναλλάσσεται από τα πρώτα χρόνια της ζωής της Jodie μέχρι και το παρόν. Η εναλλαγή των χρονικών στιγμών είναι έξυπνα τοποθετημένη στο παιχνίδι, ώστε να μπορέσει ο παίκτης να καταλάβει τι συμβαίνει και τι είναι αυτό που δένει τους δυο ήρωες. Είναι δύσκολο να περιγράψεις την ιστορία ενός παιχνιδιού που αποτελεί ουσιαστικά μια διαδραστική ταινία, γιατί εύκολα μπορείς να προδώσεις το σενάριο και μαζί να κάνεις το παιχνίδι ανούσιο για όποιον θέλει να το παίξει. Μαζί με την Ellen Page, την εμφάνιση του ως Nathan Dawkins κάνει ο Willem Dafoe που αποτελεί τον μέντορα και καθοδηγητή της Jodie κατά την διάρκεια του παιχνιδιού, προσπαθώντας παράλληλα να κατανοήσει την ύπαρξη του Aiden (της οντότητας) και της σύνδεσης του με την ηρωίδα.

Το πρόβλημα του παιχνιδιού βρίσκεται αφενός στο γεγονός ότι η άριστη ηθοποιία των Dafoe - Page δε συνοδεύεται από ένα καλό υπόλοιπο cast χαρακτήρων και ότι είναι παγιδευμένο μεταξύ δυο κόσμων: Των video games και του σινεμά. Από την μια αποτελεί την καλύτερη ταινία που έχετε παίξει, από την άλλη όμως δεν αποτελεί Beyond_ Two Souls™_20151126231809το καλύτερο παιχνίδι. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σε αρκετές από τις σκηνές δράσης ο παίκτης διατηρεί το συναίσθημα ότι δεν έχει τον έλεγχο που θα ήθελε να έχει, ώστε να δώσει τη δική του κατάληξη ή έστω να του δοθεί μια μεγάλη γκάμα επιλογών, ώστε να διαλέξει την κατάληξη που εκείνος θα ήθελε. Είναι με απλά λόγια δέσμιος του σεναρίου. Υπάρχουν κάποια σημεία με επιλογές που δίνουν μια διαφορετική προσέγγιση σε μια κατάσταση. Σπάνια όμως οι επιλογές μας έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην ιστορία, όπως για παράδειγμα στο Heavy Rain και αυτές δυστυχώς δεν έχουν το συναισθηματικό αντίκτυπο, ούτε τις συνέπειες που θα θέλαμε από έναν τέτοιο τίτλο που βασίζεται τόσο πολύ στο σενάριο του και στο δέσιμο που θέλει να προκαλέσει μεταξύ ηρωίδας και παίχτη. Αυτό οφείλεται κυρίως στο μεταφυσικό του στοιχείο που δυστυχώς μιας και αποτελεί προϊόν φαντασίας, σπάει τους δεσμούς ρεαλισμού, ώστε να μπορέσει ο παίκτης να έρθει στη θέση του πρωταγωνιστή και να βιώσει έστω και εικονικά το δράμα του. Φυσικά και σε αυτό το παιχνίδι υπάρχουν σημεία που ο παίκτης μέσω του εξαιρετικού screenplay βιώνει τον πόνο της Jodie, είναι όμως μεμονωμένες περιπτώσεις και δε καλύπτουν την μεγαλύτερη εικόνα του σεναρίου.

Είναι δύσκολο να περιγράψεις την ιστορία ενός παιχνιδιού που αποτελεί ουσιαστικά μια διαδραστική ταινία.

το VG24 λέει

Εκεί που χάνει το παιχνίδι στην ροή της ιστορίας και στην δύναμη που δίνει στον παίκτη να την επηρεάσει, κερδίζει στην δυναμικότητα των επιλογών του. Παράλληλα με την Jodie έχουμε και τον έλεγχο του Aiden, του μεταφυσικού συνεταίρου της ηρωίδας μας. Αρκετά παιχνίδια έχουν αγγίξει το μεταφυσικό στοιχείο του κόσμου, που μας περιβάλλει, αλλά μόνο στο Beyond: Two Souls μας δίνεται η δυνατότητα να ελέγξουμε το ον που ακολουθεί την Jodie σε κάθε της βήμα, σε κάθε στιγμή της ζωής της. Είναι ένα πράγμα να ελέγχεις μια νεαρή κοπέλα και να βιώνεις τους προβληματισμούς της και την ψυχολογική ανισορροπία που δημιουργείται από την παρουσία ενός μεταφυσικού «πλάσματος» και άλλο το να μπορείς να ελέγξεις το ίδιο το «πλάσμα» και την δύναμη που αυτό κατέχει. Εκεί είναι που ξεχωρίζει το Beyond: Two Souls και σε αυτά τα σημεία είναι που θριαμβεύει η αφήγηση του παιχνιδιού. Στα σημεία που κατά την χρήση του Aiden προκύπτουν ηθικά ερωτήματα για το πότε πρέπει να μπει ένα φρένο στην αλόγιστη χρήση της δύναμης του.

Πόσο σωστό είναι να αφήσουμε τον Aiden να μετατραπεί σε κατά συρροή δολοφόνο και αν μέσω των κακών πράξεων του γινόμαστε και εμείς ένας. Η μοναδικότητα του παιχνιδιού κρύβεται στην δύναμη που μας δίνει να βάζουμε μια γραμμή στο όριο των κινήσεων του Aiden, ενός μεταφυσικού φίλου μας, που στην προσπάθεια του να προστατέψει την Jodie, ξεπερνάει ανά περιπτώσεις τα όρια της και μετατρέπεται σε ένα αιμοδιψή δολοφόνο που η ζήλια του τον κάνει να αποζητά την εκδίκηση. Υπάρχουν σημεία που γεννάται το ερώτημα αν ο Aiden λειτουργεί αυτόνομα ή αν επί της ουσίας οι κινήσεις του αποτελούν πράξεις που θέλει η χαμηλών τόνων Jodie να εκφράσει. Σε αυτές τις καταστάσεις φαίνεται το ταλέντο που διακατέχει τον David Cage να δημιουργεί σενάρια που εξάπτουν την φαντασία του παίκτη και τον αναγκάζουν να σκεφτεί και να αναθεωρήσει για τις πράξεις του.

Εκεί που χάνει το παιχνίδι στην ροή της ιστορίας και στην δύναμη που δίνει στον παίκτη να την επηρεάσει, κερδίζει στην δυναμικότητα των επιλογών του.

το VG24 λέει

Οι νεοεισερχόμενοι στο είδος ίσως τρομάξουν αρχικά από το στήσιμο του παιχνιδιού και το πώς αυτό παίζεται. Σε πρώτη φάση δεν υπάρχουν καθαρά action κομμάτια. Το παιχνίδι ουσιαστικά αποτελεί μια διαδραστική ταινία. Κάθε σκηνή της "ταινίας" αυτής απαιτεί την χρήση κάποιων κουμπιών για να προχωρήσει, γνωστά και ως quick time events. Η κίνηση του χαρακτήρα γίνεται με τον αριστερό μοχλό και όλες οι διαδράσεις με το περιβάλλον πραγματοποιούνται με τον δεξή μοχλό σε όσα σημεία φέρουν τη λευκή κουκκίδα. Από την άλλη ο οπτικοακουστικός τομέας του τίτλου είναι εξαιρετικός. Μπορεί να μην υπάρχει η ελευθερία κινήσεων που συναντάμε σε πιο action τίτλους, ανταμειβόμαστε όμως με έναν υπέροχο σε γραφικά τίτλο. Η χρήση της τεχνολογίας motion capture σε συνδυασμό με τους εξαιρετικούς βασικούς ηθοποιούς και την σκηνοθετική ματιά του David Cage έφεραν στη ζωή μερικές από τις πιο όμορφες αναπαραστάσεις χαρακτήρων σε παιχνίδι, ξεπερνώντας και αυτών που είδαμε στο L.A. Noire. Είναι από τους λίγους τίτλους που προέρχονται από την προηγούμενη γενιά και στέκονται επάξια δίπλα σε παιχνίδια αντίστοιχα του είδους όπως το Until Dawn.

Αν και η μετάβαση στο PlayStation 4 δεν έφερε την τεράστια διαφορά που κάποιος θα περίμενε, η αύξηση της ανάλυσης στα 1080p καθάρισε τη συνολική εικόνα του παιχνιδιού, χωρίς να φέρνει στο προσκήνιο ατέλειες του τίτλου. Μόνο μας παράπονο είναι η διατήρηση της κινηματογραφικής αναλογίας της εικόνας που παρέμεινε στα 2.35:1 και δεν άλλαξε σε απεικόνιση πλήρους οθόνης, ενδεχομένως λόγω δυσκολίας και κόστους δημιουργίας όλων των γραφικών του παιχνιδιού. Βελτίωση είδαμε και στον χειρισμό του παιχνιδιού όπου οι εντολές πραγματοποιούνται άμμεσα σε σχέση με την καθυστέρηση που υπήρχε στην πρωτότυπη έκδοση του PlayStation 3. Ο ήχος διατηρεί τα υψηλά επίπεδα ποιότητας των γραφικών με ηχητικά cues και δυναμικούς τόνους να ενισχύουν το κλίμα του παιχνιδιού. Ξεχωρίζουν και εδώ οι βασικοί ηθοποιοί με την ερμηνεία τους και τους καταπληκτικούς τους διαλόγους. Με το Remaster προστέθηκε η δυνατότητα να παίξουμε το παιχνίδι με χρονολογική σειρά και μαζί δίνεται και το DLC που κυκλοφόρησε για το παιχνίδι, το Advanced Experiments.

Κλείνω ακόμα ένα review ενός remaster παιχνιδιού προσπαθώντας να μην επαναλάβω τα ίδια και τα ίδια. Τα Remasters δεν απευθύνονται σε όλους. Υπάρχουν καθαρά για όσους δεν έχουν παίξει το εκάστοτε παιχνίδι στην αρχική του κυκλοφορία και για όσους θέλουν να έχουν στη συλλογή τους ένα παιχνίδι της προηγούμενης γενιάς αναβαθμισμένο. Επιπρόσθετα, εξαιτίας της φύσης του Beyond: Two Souls δε μπορώ να το προτείνω σε όσους το έπαιξαν στην προηγούμενη γενιά στο PlayStation 3. Έχει αρκετά καλή τιμή για το περιεχόμενο του, αποτελεί όμως έναν τίτλο που βασίζεται καθαρά στο σενάριο του. Επιπλέον οι διακλαδώσεις των επιλογών του δεν οδηγούν σε σημαντικά διαφορετικές καταλήξεις, με αποτέλεσμα το σενάριο να παραμένει το ίδιο και να μην δίνει κάτι φρέσκο στους παίχτες που επιστρέφουν. Τα επιπλέον στοιχεία που προστέθηκαν στο Remaster δεν προσφέρουν κάτι ουσιώδες με αποτέλεσμα το παιχνίδι να παραμένει το ίδιο. Η Quantic Dream κάνει εξαιρετική δουλειά στην κατηγορία των Interactive Drama ταινιών και δείχνει ότι έχει το πάθος και τη θέληση για να προσφέρει ακόμα περισσότερα. Αυτό που θα ήθελα στο επόμενο παιχνίδι της είναι να συνδυάσει την ανθρώπινη πλευρά του σεναρίου του Heavy Rain με την άριστη ηθοποιία των πρωταγωνιστών του Beyond: Two Souls.

Το παιχνίδι μας παραχωρήθηκε από την επίσημη αντιπροσωπεία της Sony Computer Entertainment στη χώρα μας, Sony Hellas, για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Beyond: Two Souls

Author

Νίκος Λυμπέριος

Developer

Quantic Dream

Publisher

Sony Computer Entertainment

Διανομή

Sony Hellas

Πλατφόρμες

PlayStation 3 / PlayStation 4

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

24 Νοεμβρίου 2015

Είδος

Interactive Drama

PEGI

18

Θετικά

+ Ελάχιστη βελτίωση στον ήδη εξαιρετικό οπτικό τομέα
+ Η τιμή του
+ Ελλήνικοί υπότιτλοι όπως και στο πρωτότυπο
+ Η Ellen Page και ο William Dafoe...

Αρνητικά

- ...οι δεύτερης σημασίας ηθοποιοί δεν φτάνουν το επίπεδο των βασικών
- To Remaster απευθύνεται μόνο σε όσους δε το έχουν παίξει
- Η ιστορία δεν έχει το αντίκτυπο του Heavy Rain
- Το σενάριο ίσως παραξενέψει

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
7.0
7.7
Συνοψίζοντας

Η Quantic Dream με την εμπειρία της από τα Fahreneit και Heavy Rain κάνει το επόμενο βήμα φέρνοντας τα παιχνίδια ένα βήμα πιο κοντά στον κινηματογράφο με το Beyond: Two Souls. Η παρουσία των εξαιρετικών Ellen Page και Willem Dafoe μπορεί να μη συνοδεύεται κατάλληλα από το συμπληρωματικό cast του τίτλου, δίνουν όμως τα μέγιστα στην παρουσίαση του δράματος της Jodie μέσω των ερμηνειών τους.

Τα επιπλέον στοιχεία που προστέθηκαν στο Remaster δεν προσφέρουν κάτι ουσιώδες, με αποτέλεσμα το παιχνίδι να παραμένει το ίδιο. Η Quantic Dream κάνει εξαιρετική δουλειά όμως στην κατηγορία των Interactive Drama ταινιών και δείχνει ότι έχει το πάθος και τη θέληση για να προσφέρει ακόμα περισσότερα. Αυτό που θα ήθελα στο επόμενο παιχνίδι της είναι να συνδυάσει την ανθρώπινη πλευρά του σεναρίου του Heavy Rain με την άριστη ηθοποιία των πρωταγωνιστών του Beyond: Two Souls.

7.0
Βαθμός
7.7
Βαθμός
2 ratings
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
40%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
60%
Sad
0%
Rage
0%