Blasphemous

Ετοιμαστείτε για Metroidvania Souls
by Φάνης Κουσουρής on 29 Σεπτεμβρίου 2019

Ας αρχίσουμε από το γεγονός ότι δεν ταιριάζει μόνο με τη θεματολογία ο τίτλος, αλλά και με τις χριστοπαναγίες που αδιαμφισβήτητα θα ρίξετε μέχρι να το τερματίσετε. Λίγο πολύ όποιος περίμενε αυτό το παιχνίδι, είτε το είχε στηρίξει, είτε είχε διαβάσει γι’αυτό, ξέρει πως πρόκειται για ένα πάντρεμα metroidvania (platforming και δομή), και Dark Souls (μάχη). Κρατάω μικρό καλάθι όταν παίζουν τέτοιες δηλώσεις, ενώ το καλάθι μικραίνει με kickstarter και early access τίτλους, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ποια είναι η αναλογία από παιχνιδάρες που βγήκαν με αυτό τον τρόπο (βλ. Wasteland 2) προς σαβούρες.

Το game προς τιμήν του αρπάζει την προσοχή σου απο το πρώτο δευτερόλεπτο. Μπαίνει δυνατά τόσο ως πλοκή, αλλά και με boss fight πρώτο encounter για να θυμίσει From Software με το καλημέρα. Τα γραφικά αν και pixelated είναι για τα γούστα μου υπέροχα και ο σχεδιασμός κάποιων χαρακτήρων ευχάριστα απρόβλεπτος. Ήχος και μουσική είναι απόλυτα ταιριαστά και εκτός απο το να βοηθάνε τη φοβερή ατμόσφαιρα του Blasphemous, βοηθάνε και στη μάχη.

Στα γραφικά μόνη εξαίρεση βρήκα το σχεδιασμό του βασικού χαρακτήρα, καθώς ο μετανοημένος αμαρτωλός μας για κάποιο λόγο μοιάζει με τον Prince of Persia να φοράει το μεγαλύτερο tin-foil καπέλο του κόσμου. Ίσως η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία και προσπαθούσε να συνοδεύσει το τραύμα απ’την παιδική ηλικία σας με τα χιλιάδες παλουκώματα που σας περιμένουν στο Blasphemous.

H μάχη είναι όντως αρκετά δύσκολη αλλά αδιανόητα rewarding, καθώς όταν καταφέρεις να πιάσεις τις κατά περίσταση απαιτήσεις θα νιώσεις από άχρηστο νουμπίδι ένας θεός που κόβει βόλτες ανάμεσα στους παπαδοανώμαλους του κόσμου του παιχνιδιού. Ξεχνάς το σπαμάρισμα κουμπιών στο χειριστήριο, αλλιώς δεν την παλεύεις ούτε στα πρώτα δωμάτια. Κάθε αντίπαλος – και εννοώ όλους, όχι μόνο τα bosses – έχει τις δικές τους ιδιότητες, την δική του προσέγγιση στο πώς θα σου επιτεθεί και κατά συνέπεια τον δικό του τρόπο να νικηθεί. Στα bosses όπως ήταν αναμενόμενο η τακτική προσέγγιση κορυφώνεται και το περιθώριο για λάθος είναι πολύ μικρό, αλλά η μάχη συγχωρεί κάποιες απροσεξίες στα 2 πρώτα επίπεδα δυσκολίας. Με το κατάλληλο itemization επίσης και αν έχετε κάνει εκτενή εξερεύνηση (άρα και upgrades) ενίοτε ίσως βγάλετε και κάποιο boss ψιλοχαλαρά (στο normal/hard ξαναλέω). Το παιχνίδι έχει δυσκολίες για όλα τα γούστα με τα μεγάλα επίπεδα δυσκολίας να αποτελούν από μόνα τους ένα οδυνηρό μαζοχιστικό εγχείρημα μετάνοιας για τις αμαρτίες σας.

 

Τη μάχη σε γενικές γραμμές τη βρήκα ευκολότερη αλλά και πολύ ενδιαφέρουσα ως προσέγγιση, αν και υπολείπεται κάπως τακτικά λόγω 2D, σε σχέση πχ. με τα Dark Souls και τους κλώνους τους. Ωστόσο η δυσκολία του Blasphemous ανεβαίνει κατακόρυφα όταν συνδυάζεις τους βασισμένους στο skill μηχανισμούς μάχης με ένα platforming που μισεί ό,τι είναι όμορφο σε αυτή τη ζωή.

Ετοιμαστείτε να ιδρώσετε για να βγάλετε χωρίς death απίστευτες μάχες, για να ψοφήσετε άδοξα 32 φορές σε κάποιο κομμάτι με τσεκούρια που κρέμονται απο το ταβάνι, παγίδες που θα σας εξαντλήσουν, το κομμάτι με τη διαλομένη την καμπάνα, και φυσικά, το παλιό, καλτ, αγαπημένο insta-death από τα παλούκια στο έδαφος. Ας πούμε ότι στην αρχή, μέχρι να εξοικιωθείτε με το πόσα πράγματα πρέπει να κάνετε σωστά ταυτόχρονα στο Blasphemous, θα βαρεθείτε να βλέπετε το Exemplaris Excomunicationis.

Aυτός ο Λιθουανός ο Εξκομουνικατσιόνις έχει φάει τα καντήλια του αιώνα.

Και όμως ενώ είναι ένα άκρως απαιτητικό game, προσωπικά δεν το βρήκα κουραστικό ούτε στιγμή και με εξαίρεση το τελευταίο boss δεν είναι ούτε άδικο. Συκγεκριμένα δεν μπορούσα να σταματήσω να το παίζω, τελειώνοντας το πρώτο playthrough σε 22 ώρες σε 3 μόλις μέρες. Φυσικά δεν τα κατάφερα μόνος, βοήθησε απίστευτα μετά το 60-70% αυτός ο χάρτης και κάποια ακόμη guides, και θα εξηγήσω γιατί.

Αρχικά το παιχνίδι ξεκινάει με ένα πολύ σύντομο γραμμικό μονοπάτι, αλλά γρήγορα ανοίγονται μπροστά σας όλο και περισσότερες επιλογές. Όλα φαίνονται να λειτουργούν οργανικά και ως ένα απιστευτα καλοσχεδιασμένο metroidvania. Ανοιχτές επιλογές, μέχρι εκεί που μπλοκάρεις, και κρατάς μία νοητική σημείωση να επιστρέψεις στο μέρος που μάλλον θα μπορείς να φτάσεις όταν έχεις μάθει το double jump για παράδειγμα. Το παιχνίδι τις πρώτες ώρες μού φαινόταν σαν ένα αριστούργημα στον τομέα του level design. Συνεχώς νέα μέρη, νέοι εχθροί, νεες ικανότητες, νέο lore, νέα items, ακόμη και κάποιοι γρίφοι αργότερα. Ακόμα και τα progress upgrade δεν ήταν κουρασμένα και αναμενόμενα διπλά άλματα ή σπασίματα μεταλλικών εμποδίων, αλλά κάτι ματωμένα αόρατα σκαλοπάτια, εκτεινόμενοι κορμοί δέντρων, ή δυνατότητα να κινείσαι μέσα σε τοξικά σύννεφα ή να πηδάς από βούρκους και λάσπες ενώ πριν δεν μπορούσες.

Αυτές οι αναβαθμίσεις έρχονται υπό την μορφή είτε prayers που διαλέγεις ένα για το fervor (mana) attack, hearts με τα πιο ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ bonus που έχετε δει ποτέ στη ζωή σας με ελάχιστες εξαιρέσεις (προσοχή κάποιες είναι απλά αυτοκτονικές), Relics (τα βασικά που «αλλοιώνουν» την αντίληψη του ήρωα και βλέπει τα διαφορα νεα paths), και τα rosary beads που θεωρώ είναι τα πιο ενδιαφέροντα, χρήσιμα και αυτά που έχει νόημα να κάνεις rotate στο equip. Eπίσης θα έχετε και διάφορα lore items που δίνουν κάποια στοιχεία για τους λίγους γρίφους του παιχνιδιού, καθώς και quest items, που είναι κάπως αόριστο πού πρέπει να τα δώσετε για να πάρετε κάτι άλλο, αλλά ευτυχώς με ένα απλό κλικ το σωστό item εμφανίζεται αν είναι να χρησιμοποιηθεί κάπου.

Ωστόσο όσο μεγαλύτερο ποσοστό του χάρτη ανακαλύπτεις, τόσο περισσότερο βρίσκεις λιγότερη απόλαυση και περισσότερο ταξίδι μπρος πίσω – ειδικά όταν έχεις κολλήσει με το progress σου. Όταν τελικά ξεκολλάς σε περιμένει για ακόμη μια φορά ικανοποίηση για άλλη μια νέα περιοχή που ανακαλύπτεις γεμάτη με εντελώς ξένο υλικό. Όσο αυτό λειτουργεί για να ανακαλύψεις νέες περιοχές με τις νέες ικανότητες είναι ενδιαφέρον. Όταν επιστρέφεις σε παλιές περιοχές με το δεύτερο Relic (Blood Perpetuated in Sand) μετά από αυτό που μιλάς στους νεκρούς, έχει ακόμη λίγο νόημα. Όταν όμως και με το 3ο και 4ο relic θα πρέπει να ξαναπάς σε περιοχές που έχεις ήδη δει τόσες φορές, αρχίζει λίγο να κουράζει. Χωρίς κάποια βοήθεια για να μειώσεις τα περιττά πήγαινε έλα, ίσως γινόταν πολύ πιο βαρετό.

Το έξυπνο level design πάντως εισαγάγει σε καλές στιγμές το fast travel για να περιορίζεται λίγο αυτό. Δυστυχώς τα αμαρτωλά δάκρυα που μαζεύεις και είναι το «gold» του παιχνιδιού, έχουν πολύ κακή κατανομή με συνέπεια να μην μπορείς να πάρεις ουτε βασικά upgrades αρχικά, αλλά να φτάνεις στο τέλος με 100.000 από αυτά που δεν έχεις που να χρησιμοποιήσεις.

Πηγαίνοντας πίσω σε παλιές περιοχές νιώθεις απίστευτα δυνατός. Από τη μία αναβαθμισμένα αντικείμενα, καλύτερες δυνατότητες, αλλά και το γεγονός ότι έχεις χωνέψει πως να βγάζεις τους αντιπάλους της εκάστοτε περιοχής αλλά έχεις γίνει και καλύτερος, γρηγορότερος και πιο άνετος στην κίνηση σου στον κόσμο του παιχνιδιού γιατί αντιμετώπισες δυσκολότερους αντιπάλους και παγίδες-εμπόδια. Σκοτώνεις τους εχθρούς με χάρη ενώ πριν πάλευες να κρατηθείς ζωντανός μέχρι το επόμενο save point, πηδάς πάνω από πλατφόρμες που αιωρούνται στην άβυσσο χωρίς φόβο ενώ φυσάει αέρας ή ενώ σου επιτίθονται ημιαόρατοι εχθροί. Όλα αυτά γιατί έγινες καλύτερος, με τόσο κόπο και προσπάθεια και... πέφτεις σε ένα χαντάκι με 2 παλούκια επειδή δεν πρόσεχες, και τελευταία φορά που γονάτισες σε βωμό ήταν 8 περιοχές μακριά. Επειδή είχες υπερβολική σιγουριά ή επειδή βιαζόσουν ή επειδή κράτησες το δεξιά πατημένο ενώ πέρναγες απο μια πόρτα που μετά είχε πεζούλι 2 χιλιοστά και μετά παλούκια. Δεν έχει σημασία, θα φύγουν βρισίδια, θα σπάσουν μοχλοί, θα σε ακούσει η γειτονιά.

Ναι, το παιχνίδι θα σε κάνει να βλαστημήσεις. Βασικά το Blasphemous θα σε κάνει να περάσεις από όλα τα στάδια της θλίψης:

Άρνηση: «Δεν είναι δυνατόν να πέθανα από έναν χαβαλέ της 1ης «πίστας» ενώ πριν λίγο διέλυσα με την πρώτη προσπάθεια ένα γιγαντιαίο boss. Δεν είναι δυνατόν να έχω πεθάνει 43 φορές στο κομμάτι με τα τσεκούρια. Δεν είναι δυνατόν να μη βρίσκω το δωμάτιο που 10’ πριν είχα δει εκείνο το γρίφο.»
Θυμός: Βρισίδια στους δημιουργούς, στο PS4, στη Sony, στον Hideo Kojima (έτσι χωρίς λόγο, δεν έχει σχέση με αυτό το παιχνίδι), νεύρα για τον 15ο σερί θάνατο, πολύ, πάρα πάρα πολύ βλασφήμια.
Διαπραγμάτευση: «Δεν είναι δυνατόν, αφού πατούσα ακόμη στην άκρη της πλατφόρμας, είναι bug, είναι το rng, δεν γίνεται να μου συμβαίνει αυτό όντως».
Κατάθλιψη: Ε εντάξει αυτό ήταν, ας πεθάνω σε κάθε προσπάθεια. Έχει φτάσει και 50% το fervor. Πάω να παίξω hollow knight αν είναι.
Αποδοχή: Git gud.

Tελικά το Blasphemous είναι μια εθιστικότατη και πολύ διασκεδαστική εμπειρεία, και χειρίζεται με καλό τρόπο το σχεδιασμό του παιχνιδιού γύρω από ένα συνδυασμό εξερεύνησης και άριστα δομημένου κύκλου εκμάθησης και βελτίωσης (learning curve). Eίναι χωρίς αρνητικά; Σε καμία περίπτωση.

Πρώτον είναι – ακόμη και στην έκδοση για PS4 – γεμάτο με bugs. Eίχα σε πλήρες playthrough πάνω απο 5 μπλέ οθόνες, 2-3 περιπτώσεις βγήκα εκτός οθόνης με το χαρακτήρα, παμπολλες κάποια bosses απλά χάνονταν, μερικές φορές κολλούσαν τα controls. Δεύτερον, το γράψιμο ακροβατεί μεταξύ κλασσικών θρησκευτοκλισεδιών και ένα εντελώς χαοτικού πράγματος που δεν το λες ακριβώς στόρυ και που ίσως ξενίσει αρκετό κόσμο. Δεν με χάλασε προσωπικά αλλά το νιώθω ότι μπορεί να είναι πολύ περίεργο για κάποιους, ακόμη και αν για να είμαστε ειλικρινής κανείς δεν θα παίξει Blasphemous για το στόρι.

Για να καταλάβετε θα αναφέρω ένα παράδειγμα ενός quest, που αφού μαζέψεις 3 εντελώς ετερόκλητα και χωρίς νόημα ή σύνδεση μεταξύ τους αντικείμενα, τα προσφέρεις σε ένα βωμό σε ένα τεράστιο κουβάρι μαλλί, που τελικά είναι η βερσιόν του Κέρβερου σε σιαμαίες γυμνόστηθες υπερμακρύτριχες τύπισσες, που σου δίνουν το σιχαμένο αυγό τους (;;) το οποίο το πας σε ένα δέντρο, το δέντρο το κλωσσάει στην κουφάλα (sic) του, και βγάζει ένα παραμορφωμένο αυγό το οποίο μετά θα το καθαγιάσεις εκεί που πλένει τις πατούσες της η Μαγδαληνή στο όνειρο σου, και θα πάρεις ένα τρίγλωσσοδέτη (ένα τι;) που σε βοηθάει να βλέπεις προεκτεινόμενους κορμούς. Ναι όπως είπα κανείς δεν θα το παίξει για το στόρυ, αλλά τέτοιο τριπάρισμα δεν είναι κι άσχημο!

Τελειώνοντας το στο 90% και γνωρίζοντας εκ των υστέρων ότι έχω χάσει 2-3 ωραία πραγματα, θα ήθελα να το παίξω πάλι σε μεγαλύτερη δυσκολία, και διαλέγοντας διαφορετικά μονοπάτια αυτήν τη φορά για αρχή. Δεν έχει πιστεύω ωστόσο κάποιο replayability περισσότερο από ένα δεύτερο speed run, τουλάχιστον όπως έχουν τα πράγματα. Ο χάρτης είναι τεράστιος αλλά νομίζω αφού τα δεις όλα από μια φορά, και έχοντας επιστρέψει 2-3 ακόμη λόγω των upgrades, αρχίζει να γίνεται λίγο λιγότερο fun.

Πέραν των αρνητικών που ανέφερα ωστόσο, είναι χωρίς συζήτηση ένας τίτλος φουλ διασκεδαστικός, ενδιαφέρων και ατμοσφαιρικός, ο οποίος αξίζει να ασχοληθείτε μαζί του.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Blasphemous

Συντάκτης
29 Σεπτεμβρίου 2019
Developer

The Game Kitchen

Publisher

Team17

Πλατφόρμες

PlayStation 4 / Xbox One / PC / Nintendo Switch

Tested on

PlayStation 4 Pro

Κυκλοφορία

10 Σεπτεμβρίου 2019

Είδος

Action/Platformer

PEGI

16

Θετικά

+ Σκοτεινή και μακάβρια ατμόσφαιρα με απόλυτα ταιριαστα γραφικά και ήχο
+ Προσεγμένο level design
+ Ποικιλία αντιπάλων και περιοχών
+ Σκληρό επίπεδο δυσκολίας που σε αφήνει ικανοποιημένο
+ Εθιστικό και απολαυστικό gameplay

Αρνητικά

- Όχι για όλα τα γούστα, τόσο απο πλευράς σεναρίου όσο και δυσκολίας
- Bugs και λίγα κρασαρίσματα
- Το skill tree είναι φτωχό και το μισό άχρηστο
- Η πολλαπλή επίσκεψη παλιών περιοχών ίσως κουράσει

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.0
8.0
Συνοψίζοντας

Το Blasphemous ξαφνιάζει ευχάριστα κάνοντας αρκετά καλά όλα αυτά που υποσχόταν πως θα κάνει. Θα μπορούσε να είναι αριστούργημα με λίγο περισσότερη δουλειά και προσοχή σε κάποιους τομείς, αλλά σίγουρα θα είναι ένα από τα παιχνίδια που θα αφήσει το στίγμα του (wink wink) στη φετινή gaming χρονιά και δεν θα με ξάφνιαζε αν βρει αρκετούς μιμητές σύντομα. Εξοπλιστείτε λοιπόν με υπομονή, απομακρύνετε από κοντά σας αντικείμενα που μπορούν να εκτοξευτούν προς την οθόνη και απολαύστε την αμαρτία που λέγεται Blasphemous.

8.0
Βαθμός
8.0
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
100%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1