Chivalry 2 - Review

Μεσαιωνικό μακελειό και τακτικές μονομαχίες
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 17 Ιουνίου 2021

Με τη λέξη Chivalry εννοούμε εκείνη την ιδιότητα του ιπποτισμού, της τιμής και της ευγένειας. Παίζοντας το παιχνίδι Chivalry 2, το τελευταίο πράγμα που έρχεται στο μυαλό μας είναι η έννοια αυτή, καθώς την περισσότερη ώρα βλέπουμε ανθρώπινα μέλη να ξεριζώνονται και να εκσφενδονίζονται σε μεσαιωνικές αρένες, και πάνοπλους στρατιώτες με σπαθιά και τσεκούρια να επιτίθενται σε κάστρα ουρλιάζοντας με ιαχές που αγγίζουν το καρτουνίστικο ύφος.

Αν περιμένετε, δηλαδή, ρεαλισμό από το Chivalry 2, που είναι ένα multiplayer hack and slash παιχνίδι σε μεσαιωνικό setting, καλύτερα να κοιτάξετε αλλού, αφού εδώ έχουμε έναν τίτλο με ragdoll physics και γελοιότητα σε κάθε σημείο. Είναι αυτό κακό; Καθόλου, και μάλιστα είναι από τα πιο ευχάριστα στοιχεία του τίτλου…

Προσοχή, δεν πρόκειται για χαβαλετζίδικο παιχνίδι σε κάθε του πτυχή, αφού αν βγάλουμε απ’ έξω την αστεία παρουσίαση, έχουμε εξαιρετικό βάθος στα mechanics, βάθος που θα περιμέναμε να δούμε σε ένα πιο «σοβαρό» hack and slash. Έχουμε το κλασικό σύστημα μάχης που παραπέμπει σε τίτλους όπως το Mount & Blade, το οποίο μας βάζει να χτυπάμε τους εχθρούς λαμβάνοντας υπόψη την κατεύθυνση της κίνησης του όπλου μας. Είναι ένας μηχανισμός εξαιρετικά απλός στη χρήση, αλλά πολύ δύσκολος στην εκμάθηση σε ανώτερο επίπεδο.

Πρόκειται για ένα παιχνίδι που μπορεί κανείς να απολαύσει ακόμα και ως button mashing εμπειρία, να ορμάει στο τσούρμο των εχθρών και να πετσοκόβει με γιγάντια τσεκούρια στο ψαχνό, αλλά και ως ένα τεχνικό hack and slash, στο οποίο χρειάζονται ακριβείς κινήσεις, ελιγμοί, σωστή τοποθέτηση, αντανακλαστικά, παρατηρητικότητα, καλή γνώση του συστήματος, υπομονή, μπορώ να συνεχίσω, αλλά καταλάβατε: χρειάζεται ακονισμένη ικανότητα μετά από εκπαίδευση για πολλές ώρες. Ενδιαφέρον έχει το σύστημα του parry: αντί να πατάμε απλώς ένα πλήκτρο την κατάλληλη στιγμή, πρέπει να πατάμε το κατάλληλο πλήκτρο την κατάλληλη στιγμή. Δηλαδή, πρέπει να καταλάβουμε, βλέποντας τις κινήσεις του εχθρού και λαμβάνοντας υπόψη ακόμα και προσποιήσεις, αν θα μας χτυπήσει με stab, με slash ή με ό,τι άλλο, και να πατήσουμε το πλήκτρο που αντιστοιχεί στην επίθεση που εξαπολύει εναντίον μας, λίγο πριν αυτή μας αγγίξει. Υπάρχουν φυσικά και dodges, αλλά και άλλων ειδών άμυνες, που όλες μαζί συνθέτουν μία γρήγορη και τεχνικά απαιτητική χορογραφία.

Όπως κι αν παίξετε πάντως, είναι μία πάρα πολύ διασκεδαστική εμπειρία, σε ομαδικές μάχες αλλά και όταν προκύπτουν μονομαχίες δύο ατόμων. Εξαιρετικά σημαντικός παράγοντας για την ποιότητα της μάχης είναι η αίσθηση των όπλων και, κατά συνέπεια, η αίσθηση των χτυπημάτων που δίνουμε και που δεχόμαστε. Καταρχάς, δεν είναι εύκολη υπόθεση η επίτευξη ενός χτυπήματος στο σώμα του εχθρού, αφού οι άμυνες είναι αρκετές και αποτελεσματικές. Ωστόσο, όταν καταφέρνουμε να τις διαπεράσουμε και να κόψουμε τον αντίπαλο, η ικανοποίηση που προσφέρεται είναι πολύ μεγάλη, καθώς η παρουσίαση και το feedback έχουν στηθεί άψογα και πολύ λεπτομερώς, είτε επιλέξουμε να παίζουμε σε πρώτο είτε σε τρίτο πρόσωπο.

Δεν πρόκειται για ξερό fight to the death παιχνίδι, παρόλο που το εξαιρετικό σύστημα μάχης θα μπορούσε άνετα να στηρίξει κάτι τέτοιο. Το Chivalry 2 είναι objective based, βασίζεται δηλαδή σε αποστολές που μας δίνονται προς ολοκλήρωση σε κάθε πίστα. Για την ακρίβεια, εκτός από την offline εκπαίδευση και το tutorial, υπάρχουν 3 modes: ένα ομαδικό με 64 άτομα ταυτόχρονα, ένα –πάλι ομαδικό- με 48 και ένα free for all με 64, στο οποίο παλεύει ο καθένας για τον εαυτό του. Στο τελευταίο, είναι απλά τα πράγματα: ξύλο μέχρι θανάτου και όποιος έχει περισσότερους πόντους κερδίζει.

Στα υπόλοιπα, τα ομαδικά, καλούμαστε να ολοκληρώσουμε με την ομάδα μας κάποιες διαδοχικές αποστολές: σπρώχνουμε τους πολιορκητικούς κριούς, σπάμε τις πόρτες, καταλαμβάνουμε τα οχυρά, καίμε τα χωριά, περνάμε τη γέφυρα, μπαίνουμε στο κάστρο, σκοτώνουμε τον αρχηγό. Αυτά, αν είμαστε στην πλευρά των επιτιθέμενων. Αν είμαστε απέναντι, πρέπει να αμυνθούμε, να προστατεύσουμε διάφορους στόχους από την εισβολή των εχθρών, μέχρι να τελειώσει ένα χρονικό όριο για να κερδίσουμε. Οι αποστολές είναι απλές αλλά καλοσχεδιασμένες και ιδανικό υπόβαθρο για το μακελειό και τον χαμό της μάχης.

Τη στιγμή της κυκλοφορίας του τίτλου, πάντως, το περιεχόμενο δεν είναι αρκετό για να διατηρήσει για πολλές ώρες το ενδιαφέρον. Υπάρχουν εκτενείς επιλογές για customization, όπλα και subclasses για να ξεκλειδώσουμε παίζοντας, υπάρχουν microtransactions για στολές και λοιπά, όμως τίποτα δεν είναι επαρκές για μεγάλο χρονικό διάστημα. Βέβαια, είναι αναμενόμενο να κυκλοφορήσει αργότερα νέο περιεχόμενο με επιπλέον πίστες ή και modes, όμως για την ώρα, μετά από 10 ώρες περίπου, αν δεν σκοπεύετε να ασχοληθείτε σε πολύ βάθος με τα συστήματα του τίτλου, οι αποστολές θα αρχίσουν να σας φαίνονται κάπως βαρετές.

Υπάρχουν ξεχωριστές κλάσεις για να διαλέξουμε, με κάποιες να έχουν πιο βοηθητικό ρόλο, βάζοντας παγίδες και θεραπεύοντας συμπαίκτες, και άλλες να μας στέλνουν στην πρώτη γραμμή με διαφορετικά όπλα, ασπίδες και ταχύτητες. Κάθε κλάση έχει μοναδική αίσθηση και δικές της χρήσεις, και όλες είναι διασκεδαστικές και σημαντικές στο πεδίο της μάχης. Μετά, υπάρχουν και οι τοξότες, που είναι ευχάριστη προσθήκη και προσφέρουν ικανοποιητικά στημένο gameplay όταν παίζουμε ως τέτοιοι, αλλά σπάνε εύκολα νεύρα όταν είμαστε απέναντί τους, αφού αρκετές φορές πεθαίνουμε με βέλη από εχθρούς που δεν έχουμε καν δει. Βέβαια, γενικά πρόκειται για χαοτικές μάχες και το respawn time δεν είναι πολύ μεγάλο, οπότε δεν προκύπτει σοβαρό θέμα.

Πάντως, όσον αφορά στα τεχνικά ζητήματα, δεν εντοπίστηκε τίποτα απαγορευτικό, αφού σε 20 περίπου ώρες ενασχόλησης είχαμε μόνο μερικές αποσυνδέσεις εκτός παιχνιδιού, στο μενού δηλαδή, και ένα bug που είναι κάπως συχνό και κάνει τον ήχο να μένει μόνιμα, όταν χάσουμε και κάνουμε respawn, με αποτέλεσμα να κολλάει ένα ηχητικό εφέ και να ακούγεται διαρκώς. Επίσης, κάποιες φορές εμφανίζονταν προβλήματα με τα hit boxes και το detection, και γενικά είναι κάπως ενοχλητικό το collision, ειδικά σε στενούς διαδρόμους, καθώς κάνει τις κινήσεις των χαρακτήρων να μοιάζουν παράταιρες και μας αναγκάζουν να μένουμε πίσω από άλλους παίκτες ή να σταματάμε να τρέχουμε, χάνοντας έτσι τη φόρα μας.

Το level design είναι αποδοτικό, με σωστά τοποθετημένες παγίδες και κτήρια, ώστε να προκύπτουν ξέφρενες καταστάσεις που διασκεδάζουν πάρα πολύ: για παράδειγμα, υπάρχουν τάφροι με καρφιά και ο τρόπος που έχουν στηθεί οι πίστες μάς ωθεί να πολεμήσουμε δίπλα τους σε επικές μονομαχίες για το ποιος θα μείνει τελευταίες στο χώμα και ποιος θα παλουκωθεί.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι λειτουργίες του DualSense, που με την απτική ανάδραση ενισχύει αρκετά το immersion ακόμα και σε απλές στιγμές, όπως για παράδειγμα όταν τρέχουμε, με εναλλάξ δόνηση  σε κάθε πλευρά όταν πατάει το πόδι στο έδαφος. Επίσης, το stamina εκφράζεται μέσω των σκανδάλων δυναμικής απόκρισης, με αποτέλεσμα να μας γνωστοποιείται το αν έχουμε αρκετή αντοχή για να κάνουμε άμυνα ή για μία δυνατή επίθεση, αφού τα πλήκτρα «κλειδώνουν» όταν η μπάρα αδειάζει.

Οπτικά, δεν υπάρχουν προβλήματα, αφού πρόκειται για έναν όμορφο τίτλο, με πετυχημένα μοντέλα χαρακτήρων και διασκεδαστικά animations, ιδίως στο πλαίσιο του αστείου, καρτουνίστικου vibe, και εντυπωσιακές τοποθεσίες με τεράστια επιβλητικά κάστρα, ατμοσφαιρικά καιρικά εφέ και όλα αυτά με ικανοποιητικές επιδόσεις χωρίς πτώσεις στα καρέ, με τα 60 FPS να διατηρούνται επαρκώς ακόμα και σε χαοτικές μάχες.

Εξαιρετική είναι επίσης η μουσική, η οποία απουσιάζει σε όλη τη διάρκεια ενός ματς και εμφανίζεται μόνον όταν κοντεύει να τελειώσει ο χρόνος, αυξάνοντας έτσι την «επικούρα» και την αδρεναλίνη. Τα ηχητικά εφέ είναι από τα καλύτερα στοιχεία του παιχνιδιού, με δυνατές κλαγγές σπαθιών και χτυπήματα που ακούγονται ξεκάθαρα, αλλά και με τρομερές ιαχές και απίστευτα διασκεδαστικές ερμηνείες στις ελάχιστες γραμμές διαλόγου που ακούγονται.

Τελικά, το Chivalry 2 είναι ένα παιχνίδι γεμάτο υπερβολή και χιούμορ, με βάθος όμως στα συστήματα και προσοχή στη λεπτομέρεια. Είναι ένα παιχνίδι με τακτικές, σπινθηροβόλες μάχες που απαιτούν απόλυτη προσήλωση, με βία και επικές μονομαχίες σε επιβλητικά κάστρα, στο οποίο όμως αν ξεμείνουμε από όπλα ή αν μας κόψουν το χέρι, μπορούμε να ορμήσουμε στη μάχη με ένα κοτόπουλο ή ένα ψάρι στο χέρι… Προτείνεται ανεπιφύλακτα σε λάτρεις του μεσαιωνικού setting, της μάχης με σπαθιά και κοντάρια, και του multiplayer γενικότερα.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review. 

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Chivalry 2 - Review

Συντάκτης
17 Ιουνίου 2021
Πλατφόρμες

PC, PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One, Xbox Series X/S

Tested on

PS5

Κυκλοφορία

8 Ιουνίου 2021

Είδος

Hack and slash

PEGI

18

Θετικά

+ Εξαιρετική οπτικοακουστική παρουσίαση με ικανοποιητικές επιδόσεις
+ Τακτικές μονομαχίες με πολύ βάθος στα συστήματα
+ Διασκεδαστικό μέχρι δακρύων
+ Πετυχημένες αποστολές και άρτιο level design
+ Gore και χιούμορ σε σωστές δόσεις
+ Αξιοποίηση του DualSense που προσφέρει αρκετά

Αρνητικά

- Μερικά bugs και ελαφρώς προβληματικό collision
- Ελλιπές περιεχόμενο στο launch
- Κάποιες αποσυνδέσεις

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.5
Συνοψίζοντας

Τελικά, το Chivalry 2 είναι ένα παιχνίδι γεμάτο υπερβολή και χιούμορ, με βάθος όμως στα συστήματα και προσοχή στη λεπτομέρεια. Είναι ένα παιχνίδι με τακτικές, σπινθηροβόλες μάχες που απαιτούν απόλυτη προσήλωση, με βία και επικές μονομαχίες σε επιβλητικά κάστρα, στο οποίο όμως αν ξεμείνουμε από όπλα ή αν μας κόψουν το χέρι, μπορούμε να ορμήσουμε στη μάχη με ένα κοτόπουλο ή ένα ψάρι στο χέρι… Προτείνεται ανεπιφύλακτα σε λάτρεις του μεσαιωνικού setting, της μάχης με σπαθιά και κοντάρια, και του multiplayer γενικότερα.

8.5
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1