Μια κριτική στην κριτική που δέχεται το Pokemon GO

Πόσο εναλλακτικός ένιωσες αυτή τη βδομάδα;
by Afaza on 25 Ιουλίου 2016
Αφιερώματα

Ως άνθρωπος που παρακολουθεί την επικαιρότητα άλλα και ως gamer, μου έχει προκαλέσει τεράστια εντύπωση ο ντόρος που έχει προκληθεί γύρω από το καινούριο παιχνίδι της Niantic και της Nintendo: το Pokemon GO. Θα προσπεράσω τις γραφικότατες τοποθετήσεις της Ελληνικής Εκκλησίας, όπου μετά τα ‘’σατανικά’’ είδη μουσικής, βλέπει μια ανώτερη κακή δύναμη και μέσα στα Pokemon, απομακρύνοντας όπως λένε οι ίδιοι τα παιδιά από τον δρόμο του Θεού. Ως αντιπαράθεση, θα πω πως το Pokemon GO φέρνει τα παιδιά στις Εκκλησίες, καθώς τις έχει κάνει όλες γυμναστήρια, όπου θα μπορούν να δίνουν μάχες, άλλα το θέμα είναι πως απλά δεν επιθυμούν να μπουν μέσα και αυτό είναι δικό σας πρόβλημα (Έχω ακούσει ανθρώπους της Εκκλησίας να καταριούνται για να πεθάνουν άνθρωποι και μάλιστα πολύ πρόσφατα, πράγμα που δεν θα έκανε ποτέ ο Pikachu ή ο Charmander ή ο Bulbasaur). Αν με έβαζες και εμένα να διαλέξω μέσα από αυτές τις δύο εταιρίες και εγώ την Nintendo θα διάλεγα, χωρίς καν να είμαι και κανένας μεγάλος φαν.

Αυτό που με ενοχλεί πιο πολύ είναι ότι οι gamers και τα videogames έχουν γίνει ο εύκολος στόχος για όλους και για τα πάντα, όπως πχ. ‘’την αποβλάκωση’’ της νεολαίας, "τρομοκρατικές’’ ενέργειες κλπ. Όπως έχω γράψει και σε προηγούμενο αφιέρωμα τα videogames είναι όλες οι τέχνες του κόσμου μαζί και είναι διαφορετικό το να κριτικάρεις μια μορφή τέχνης για να διαπιστώσεις αν σου αρέσει και διαφορετικό να την κατακρίνεις, επειδή δεν μπορείς να την καταλάβεις

Οι εποχές περνούν και η τεχνολογία κάνει τα ίδια γοργά βήματα και συνεχίζει να εξελίσσεται με τους ίδιους γρήγορους ρυθμούς που γίνεται και τώρα. Αυτό που είδαμε με το Pokemon Go δεν είναι ούτε κάτι πρωτοποριακό, ούτε κάτι που έγινε για πρώτη φορά καθώς την ίδια τεχνολογία είχε εφαρμόσει και η Sony με το "Invizimals", όπου έπρεπε να κάνεις ακριβώς τα ίδια πράγματα μέσα από το PS Vita απλά δεν έγινε τόσο μεγάλος χαμός, επειδή η Nintendo χρησιμοποίησε ένα από τα πιο δυνατά της franchise για να το πετύχει αυτό και μάλιστα σε μια συσκευή που έχει όλος ο κόσμος και όχι σε κάποια κονσόλα της. Μάλιστα το διέθεσε και δωρεάν και καλά έκανε κατά την ταπεινή μου γνώμη.

Δέχομαι την κριτική, αρκεί να είναι εποικοδομητική, πράγμα που δεν συμβαίνει στην συγκεκριμένη περίπτωση. Δε δέχομαι από ανθρώπους, που δουλεύουν όλη την ζωή τους για να πάρουν ακριβά αμάξια ή για να πάνε ένα δεκαήμερο στην Μύκονο να λένε "ζόμπι" τα παιδιά που βγαίνουν στους δρόμους για να παίξουν με τους φίλους τους Pokemon GO. Όχι, οπαδέ, δε δέχομαι να με λες κατεστραμμένο για το Pokemon GO όταν παίζεις μπουνιές με κάποιον άλλον που ούτε καν ξέρεις επειδή δεν έβαλε goal το σέντερ φορ, που παίρνει τα λεφτά που δεν θα δούμε ποτέ μας. Προφανώς δεν δέχομαι αυτούς τους χαρακτηρισμούς, γιατί δεν τους αξίζω ούτε εγώ, ούτε κανείς gamer και όταν το mainstream κοινό εγκαταλείψει την μόδα του Pokemon GO, όλα αυτά θα μείνουν σαν ρετσινιά στους gamers που τερματίζουν παιχνίδια, που ούτε θα μπορούσες να φανταστείς φίλε αναγνώστη που εύχεσαι μνημόνια, μέχρι να σβήσει ο ήλιος επειδή κάποιος έχει άλλα χόμπι και άλλους τρόπους διασκέδασης από εσένα.

Ας μιλήσουμε λοιπόν για τον καπιταλισμό (Ο καπιταλισμός είναι ένα οικονομικό σύστημα όπου η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και διακίνησης των προϊόντων, όπως και οι επενδύσεις σε οικονομικά αγαθά, παραγωγή, κατανομή, το εμπόριο και υπηρεσίες, κατέχονται από ιδιώτες, με κυρίαρχο κίνητρο/στόχο το κέρδος ) στον οποίο ζούμε και κάποιοι από εμάς μπορεί να έχουμε και σκοπό να τον ανατρέψουμε. Η κοινωνία μοιάζει με καζάνι που βράζει και γι’ αυτό σίγουρα δεν φταίνε οι νέοι που παίζουν στις κονσόλες ή τα PC τους ή ακόμα και με τα smartphones τους με αφορμή το Pokemon GO. Δεν γίνεται να μου μιλάς για ανθρώπους-ζόμπι που πέφτουν θύματα σε ότι τους πλασάρει ο καπιταλισμός και να μου το κάνεις μέσω Facebook.

Σκοπός του ανθρώπου είναι η γνώση και η εξέλιξη και το Pokemon GO μπορεί να μη σε κάνει επιστήμονα, άλλα σκέψου πόσα μικρά πράγματα κάνεις στην ζωή σου, που ούτε αυτά πρόκειται να μην σου προσφέρουν κάτι πέρα από μερικές στιγμές ξεγνοιασιάς. Ο λαός της πρώην Σοβιετικής ένωσης αγκάλιασε το όραμα του Alexey Pajitnov με το Τetris το 1984 και το έκανε μέχρι και σήμερα το πρώτο παιχνίδι παγκοσμίως σε πωλήσεις με ρεκόρ που ούτε τώρα με τις υπερπαραγωγές του δεν μπορεί να σπάσει ο δυτικός κόσμος. Ένα βιβλίο περιγράφει μια ιστορία, μια ταινία κάνει το ίδιο με εικόνα, ενώ τα videogames κάνουν όλα τα παραπάνω συν ότι χειρίζεσαι τον πρωταγωνιστή η σε μερικές περιπτώσεις αλλάζεις ακόμα και το σενάριο. Ε, αν δεν είναι αυτό εξέλιξη, τι είναι; Το ότι σταμάτησες να παίζεις βατραχάκια στο τάβλι και ξαφνικά παίζεις πόρτες, τι σημαίνει; Και αν το κάνεις αυτό, γιατί κρίνεις άλλους, που το κάνουν με πιο εξελιγμένους τρόπους;

Αυτό που με τρομάζει πιο πολύ είναι τι θα γίνει όταν το VR (εικονική πραγματικότητα) θα έρθει για τα καλά στην ζωή μας, αφού θα κυκλοφορήσει επίσημα και σε αρκετά προσιτή τιμή στην πρώτη σε πωλήσεις κονσόλα (PlayStation 4) του 2016. Εκεί οι gamers σίγουρα θα απομακρυνθούν ξανά από τους δρόμους και λογικά αφού δεν θα "βλέπετε" τα ζόμπι έξω δεν θα σας ενοχλεί; Αν ισχύει αυτό έχουμε να κάνουμε με μια μόδα, που επειδή δεν μπορείτε να ακολουθήσετε, την κατακρίνετε ή όντως σας ενοχλεί να βλέπετε ανθρώπους στον δρόμο με τα κινητά στο χέρι; Γιατί αν είναι το τελευταίο, δε χρειαζόταν το Pokemon GO... Τέτοιοι υπήρχαν και θα υπάρχουν και ή θα ποστάρουν κάτι στο Facebook ή θα ποζάρουν στο Instagram ή θα στέλνουν κάποιο tweet.

Θα μπορούσα να γράψω τουλάχιστον 10 ‘’παιχνίδια’’ που είναι σκάλες πιο πάνω από το αγαπημένο σου βιβλίο ή την αγαπημένη σου ταινία, άλλα δεν θα το κάνω. Ξέρεις γιατί; Διότι αν μάθαμε κάτι σαν gamers είναι να σεβόμαστε κάθε μορφή τέχνης, γιατί έχουμε δει πως αν τις ενώσεις όλες αυτές, βγαίνουν αριστουργήματα. Μην γίνεσαι μίζερος, γίνε gamer και θα το διαπιστώσεις και εσύ.

Βρείτε μας στo Pokemon GO Greek Community
Σχόλια
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%