The Dark Pictures Anthology: Little Hope - Review

Η μικρή ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία
by Στάμος Μιχελλαράκης on 10 Νοεμβρίου 2020

Τι είναι αυτό που μας κάνει να τρομάζουμε; Είναι ο φόβος του άγνωστου, οι υπερφυσικές μορφές των τεράτων; Ή μήπως το κυνήγι από κάποιο παρανοϊκό δολοφόνο και τα απότομα τρομάγματα στο σκοτάδι; Ό,τι και να είναι αυτό που τρομάζει και ανεβάζει την αδρεναλίνη στον καθένα, η Supermassive Games έρχεται να μας προτείνει τη νέα της δημιουργία για να προσφέρει αρκετές ανατριχίλες, είτε παίζουμε μόνοι ή και με παρέα.

Το Little Hope αποτελεί το δεύτερο αυτοτελές μέρος της ως τώρα επιβεβαιωμένης τριλογίας The Dark Pictures Anthology, μιας σειράς horror adventure games, εμπνευσμένης από τον πρώτο σχετικό τίτλο της εταιρείας που σημείωσε μεγάλη επιτυχία, το Until Dawn.

Ο πρώτος τίτλος της ανθολογίας, το Man of Medan, διαδραματιζόταν σε ένα πλοίο φάντασμα και σε αντίθεση, το δεύτερο αυτό installment μας οδηγεί στο Little Hope, μία κωμόπολη της Αμερικής με σκοτεινή και αιματοβαμμένη ιστορία κατά την περίοδο του κυνηγιού μαγισσών που φαίνεται να στοιχειώνει τους κατοίκους της μέχρι και σήμερα. Οι πρωταγωνιστές μας είναι φοιτητές που έρχονται στο Little Hope μαζί με τον καθηγητή τους ως μέρος ερευνητικής εκδρομής. Το λεωφορείο τους εμπλέκεται σε ένα ατύχημα και μόλις συνέρχονται και δίχως έχοντας εναλλακτική λύση, παίρνουν τον δρόμο μέσα από το Little Hope, αρχικά για να βρουν βοήθεια και αργότερα για να επιβιώσουν.

Το Little Hope, όπως και οι προηγούμενοι horror τίτλοι της Supermassive Games, αποτελεί adventure εξερεύνησης με έντονο το στοιχείο των επιλογών που κάνουμε και τις συνέπειες αυτών, οι οποίες αρκετές φορές είναι και φονικές. Χειριζόμαστε τους χαρακτήρες σε τρίτο πρόσωπο με εναλλαγή του ελεγχόμενου χαρακτήρα ανάλογα με το σημείο της ιστορίας. Μπορούμε να εξερευνήσουμε τις τοποθεσίες για στοιχεία και να μιλήσουμε με τους υπόλοιπους χαρακτήρες.

Στους περισσότερους διαλόγους, μας δίνονται 3 επιλογές. Οι 2 κυμαίνονται από απλή κατάφαση ή άρνηση μέχρι και πιο περίπλοκες συναισθηματικές ή λογικές αντιδράσεις και η τρίτη επιλογή είναι απλά να παραμείνουμε σιωπηλοί. Όλες οι επιλογές μας έχουν αντίκτυπο στην ιστορία και τη σχέση με την υπόλοιπη ομάδα, ακόμη κι αν το αποτέλεσμα αυτό δεν είναι άμεσα αντιληπτό. Υπάρχουν επίσης και στιγμές δράσης που απαιτούν γρήγορα αντανακλαστικά με τη μορφή quick time events και aiming σε στενά χρονικά πλαίσια που κάνουν την υπόθεση ακόμα πιο immersive και το playstyle μας ακόμη πιο σημαντικό για ένα happy ending ή ένα βίαιο τέλος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι όπως και στα προηγούμενα installments, ο θάνατος δεν είναι το τέλος. Ακόμη κι αν ένας χαρακτήρας βρει τον χαμό του, η υπόλοιπη ομάδα θα συνεχίσει να προσπαθεί να επιβιώσει από τη στοιχειωμένη αυτή πόλη. Διάφορα αντικείμενα προσφέρουν σύντομα οράματα από το μέλλον, η εκδοχή των hints στο Little Hope, τα οποία το μόνο που καταφέρνουν είναι να προσφέρουν μία “α, αυτό εννοούσε” αντίδραση όταν είναι πλέον πολύ αργά για να αλλάξουν τα δρώμενα.

Ο χειρισμός των χαρακτήρων είναι αρκετά βαρύς όταν πρέπει να κινηθούν, γεγονός που από τη μία μπορεί να προκαλέσει αίσθημα δυσφορίας στον παίκτη, από την άλλη προσδίδει πόντους στη στοιχειωμένη ατμόσφαιρα που θέλει να αποδώσει ο τίτλος. Οι επιλογές και τα διάφορα action prompts από την άλλη φέρνουν τη δουλειά τους σε πέρας επαρκώς και σπάνια μπερδεύουν με το “τι θέλει να πει ο ποιητής”.

Τα γραφικά του τίτλου είναι πολύ ρεαλιστικά και ακολουθούν την ίδια λογική και αισθητική των προηγούμενων τίτλων. Τα πρόσωπα των χαρακτήρων αποδίδουν τον τρόμο που οφείλουν να νιώθουν και οι κινήσεις τους φαίνονται ως επί το πλείστον φυσικές και αναμενόμενες από ηθοποιούς. Δυστυχώς ο ρεαλισμός δεν είναι σταθερός και υπάρχουν πρωταγωνιστές που δεν πείθουν τόσο όσο άλλοι στο facial animation, αλλά ευτυχώς οι σκοτεινοί χρωματικοί τόνοι κάνουν καλή δουλειά στη συγκάλυψη τέτοιων ατελειών.

Τα περιβάλλοντα από την άλλη είναι από τα καλύτερα που έχει δημιουργήσει η Supermassive ως τώρα με λεπτομερέστατα δάση και φωτοσκιάσεις από τους φακούς και ρεαλιστικά εγκαταλελειμμένα κτήρια που παγώνουν το αίμα και κάνουν τον παίκτη και θεατή να νιώσει όπως πρέπει. Άβολα.

Αξίζει να σημειωθεί πως κάποια εκτεταμένα loading times ανάμεσα σε σκηνές, ειδικά όταν πρόκειται για branching paths, μπορεί να μας απομακρύνουν στιγμιαία από το immersion της ατμόσφαιρας αλλά δεν είναι αρκετά ώστε να δημιουργούν πρόβλημα στο συνολικό κλίμα.

Οι ηθοποιοί που προσφέρουν τις φωνές τους στους χαρακτήρες προσδίδουν έξτρα ρεαλισμό αφού το voice acting έχει γίνει με μεγάλη προσοχή και είναι ένα από τα βασικότερα συστατικά του τίτλου, αν και κάποιες επιλογές μπορεί να προσφέρουν διαλόγους που θα ξένιζαν κάπως σε αληθινές συνθήκες. Τα ηχητικά εφέ είναι εξίσου ρεαλιστικά με τους προβλεπόμενους ήχους να προέρχονται από τις ανάλογες πηγές. Η μουσική, αν και λίγη και σε συγκεκριμένα σημεία, είναι ατμοσφαιρική και ντύνει σκοτεινά τον τίτλο, η οποία αν και θυμίζει τυπική horror ταινία, εξυπηρετεί τον σκοπό της ταιριαστά.

Το Little Hope, συνεχίζοντας το butterfly effect και τα branching paths που εισήγαγαν το Until Dawn και το Man of Medan, προσφέρει αρκετό replayability για να δοκιμάσουμε διαφορετικές επιλογές και να δούμε τι αντίκτυπο έχουν στην εξέλιξη της ιστορίας. Μικρό; Μεγάλο; Θανατηφόρο; Πέρα από την ανάγκη για 100% completion, σίγουρα ο τίτλος προσφέρεται έτσι και για replays με διαφορετική παρέα. Μιλώντας για παρέα, το Little Hope δεν είναι αποκλειστικά μία single player εμπειρία καθώς μπορούμε να το απολαύσουμε και με φίλους σε offline αλλά και online multiplayer. Ο κάθε χαρακτήρας δίνεται στους παίκτες και σε μία λογική τύπου “pass the baton”: ο καθένας παίζει το chapter του ανάλογου χαρακτήρα. Συμφωνείτε με τις επιλογές των συμπαικτών σας; Θα κάνατε κάτι διαφορετικό στη θέση τους; Τροφή για σκέψη και λόγος για να χειριστείτε τον εκάστοτε χαρακτήρα εσείς σε μελλοντικό playthrough.

Το Little Hope αν και έχει πολλά κλασικά horror tropes και η ιστορία του σε καμία περίπτωση δεν είναι επαναστατική στο horror genre, και ακόμη παρόλο που είναι γεμάτο με φτηνά jump scares που τηλεγραφούνται πολύ εύκολα σε αρκετά σημεία, παραμένει ένας τίτλος διασκεδαστικός για τους λάτρεις του είδους. Πιο διασκεδαστικός και με περισσότερο fleshed out χαρακτήρες σε σχέση με το Man of Medan, και οπτικά γεμάτος, προσφέρει ένα ταξίδι τρόμου και αγωνίας 4-5 ωρών με μερικά αρκετά αναπάντεχα endings και με προσμονή για το τι παραμονεύει στην επόμενη γωνία της φρικτής αυτής κωμόπολης. Είναι, τέλος, ένας τίτλος φιλικός σε ευρεία γκάμα δεξιοτήτων και δε χρειάζεται κάποιος να έχει τελειώσει το Resident Evil 2 με κλειστά μάτια για να το απολαύσει. Αν ψάχνετε το επόμενο εξαιρετικά αξιοπρεπές horror fix σας, ετοιμάστε ποπ κορν, καλέστε τους φοβητσιάρηδες φίλους σας, πιάστε κουβερτούλα και κλείστε τα φώτα. Καλωσορίσατε στο Little Hope.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Developer

Supermassive Games

Publisher

Bandai Namco Entertainment

Διανομή

Bandai Namco Entertrainment Hellas

Πλατφόρμες

PlayStation 4, Microsoft Windows, Xbox One

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

30 Οκτωβρίου 2020

Είδος

Horror, Adventure

PEGI

18

Θετικά

+ Εξαιρετικά γραφικά και στοιχειωμένα τοπία
+ Αρκετό replayability με branching paths για να τρομάξετε ξανά με διαφορετικό τρόπο
+ Multiplayer δυνατότητα για να τρομάξετε με φίλους και να μοιραστείτε το φταίξιμο για τις κακές σας επιλογές

Αρνητικά

- Κάποια facial animations δε χαίρουν του ίδιου επιπέδου ρεαλισμού και μπορεί να μας βγάλουν στιγμιαία από την ατμόσφαιρα
- Κλασικά horror tropes και jump scares που δεν προσφέρουν κάτι νέο συγκριτικά με οποιαδήποτε horror movie ever
- Ορισμένες επιλογές διαλόγου δε φαίνονται ρεαλιστικές και συνήθως πέφτουν στην κατηγορία “συμφωνώ ή διαφωνώ με το προηγούμενο σχόλιο”

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
7.5
Συνοψίζοντας

Το Little Hope αν και έχει πολλά κλασικά horror tropes και η ιστορία του σε καμία περίπτωση δεν είναι επαναστατική στο horror genre, και ακόμη παρόλο που είναι γεμάτο με φτηνά jump scares που τηλεγραφούνται πολύ εύκολα σε αρκετά σημεία, παραμένει ένας τίτλος διασκεδαστικός για τους λάτρεις του είδους. Πιο διασκεδαστικός και με περισσότερο fleshed out χαρακτήρες σε σχέση με το Man of Medan, και οπτικά γεμάτος, προσφέρει ένα ταξίδι τρόμου και αγωνίας 4-5 ωρών με μερικά αρκετά αναπάντεχα endings και με προσμονή για το τι παραμονεύει στην επόμενη γωνία της φρικτής αυτής κωμόπολης. Είναι, τέλος, ένας τίτλος φιλικός σε ευρεία γκάμα δεξιοτήτων και δε χρειάζεται κάποιος να έχει τελειώσει το Resident Evil 2 με κλειστά μάτια για να το απολαύσει. Αν ψάχνετε το επόμενο εξαιρετικά αξιοπρεπές horror fix σας, ετοιμάστε ποπ κορν, καλέστε τους φοβητσιάρηδες φίλους σας, πιάστε κουβερτούλα και κλείστε τα φώτα. Καλωσορίσατε στο Little Hope.

7.5
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1