Daymare: 1998

by Βασίλης Τατσιόπουλος on 17 Σεπτεμβρίου 2019

Η εταιρεία Invader Studios είχε ξεκινήσει την ανάπτυξη μίας σύγχρονης εκδοχής του κλασικού παιχνιδιού τρόμου, Resident Evil 2, όταν η Capcom επικοινώνησε μαζί της έχοντας πλάνα για το δικό της remake και της ζήτησε να σταματήσει το project. Αργότερα, η Capcom κυκλοφόρησε το remake του Resident Evil 2, το οποίο ανέβασε πολύ ψηλά τον πήχη για τα remakes γενικότερα, αλλά και για τα παιχνίδια τρόμου.

Η Invader Studios μπορεί να έχασε την ευκαιρία να αναβιώσει το Resident Evil 2, δεν το έβαλε όμως κάτω και αποφάσισε να χρησιμοποιήσει την εμπειρία που αποκόμισε, δημιουργώντας ένα νέο, δικό της, παιχνίδι τρόμου. Ο λόγος για το Daymare: 1998, που είναι ένα εγχείρημα που προσπαθεί να μας θυμίσει τις εμπειρίες που ζήσαμε με τα παιχνίδια τρόμου επιβίωσης σε παλιότερες εποχές.

Οι ομοιότητες με το Resident Evil franchise είναι αρκετές. Στο Daymare βλέπουμε ιούς, ζόμπι και στρατιωτικές δυνάμεις με αρτικόλεξα ονόματα. Φυσικά, δεν υπάρχει καμία σύνδεση με γεγονότα ή χαρακτήρες του Resident Evil, όμως αυτό που σίγουρα υπάρχει είναι το feeling.

Το σενάριο του Daymare είναι ένα από τα πιο αδύναμα στοιχεία του, όμως καταφέρνει, τουλάχιστον, να θυμίσει ιστορίες που αφηγήθηκαν ταινίες του είδους, καθώς και παιχνίδια, παλιότερων δεκαετιών. Οι χαρακτήρες που συναντάμε είναι είτε αδιάφοροι είτε απίστευτα αντιπαθητικοί (Liev, εσένα κοιτάω). Οι εξαιρετικά αντιπαθείς χαρακτήρες, ευτυχώς, έχουν εξίσου απεχθείς ρόλους και έτσι δεν υπάρχει ασυνέπεια. Ακόμα, τα πρόσωπα των χαρακτήρων ενισχύουν τα αντιπαθητικά τους χαρακτηριστικά, με τον ιδιαίτερα κακό σχεδιασμό τους και το animation που τους κάνει να μοιάζουν εντελώς ψεύτικοι. Γενικότερα, τα cutscenes του Daymare: 1998 είναι κακοσχεδιασμένα και η εικόνα τους δίνει την εντύπωση του πρόχειρου.

Ευτυχώς, εν μέσω gameplay η κατάσταση είναι πολύ πιο ομαλή. Τα γραφικά είναι αξιόλογα, ιδίως με δεδομένο την ανάπτυξη από μία μικρή εταιρεία. Ο φωτισμός είναι απόλυτα ικανοποιητικός, με πειστικές αντανακλάσεις και εφέ. Τα textures είναι επαρκώς ρεαλιστικά και καλοδουλεμένα, και τα μοντέλα των χαρακτήρων, όσο φαίνονται από την over the shoulder κάμερα τρίτου προσώπου, είναι ικανοποιητικά. Τα animations, επίσης, δεν ενοχλούν, παρά τις ελαφρώς περίεργες κινήσεις όταν ο χαρακτήρας τρέχει. Τα μοντέλα και οι κινήσεις των ζόμπι είναι σε καλύτερο επίπεδο· κάτι θεμιτό, αν σκεφτεί κανείς πως οι εχθροί φαίνονται περισσότερο και πιο καθαρά. Κοιτώντας τον οπτικό τομέα του Daymare: 1998, καθώς και τις τεχνικές τους επιδόσεις, συνολικά, δεν παρατηρούνται έντονα προβλήματα. Σαφώς, είναι ξεκάθαρο πως δεν πρόκειται για έναν ΑΑΑ τίτλο επιπέδου Capcom, όμως η δουλειά που έχει γίνει είναι απόλυτα επαρκής και το αποτέλεσμα δεν ενοχλεί σε καμία περίπτωση. Αντίθετα, η ατμόσφαιρα είναι καλοστημένη και απόλυτα ταιριαστή στο ύφος και το είδος του παιχνιδιού.

Το Daymare μάς βάζει στον ρόλο μερικών χαρακτήρων που βρίσκονται σε διαφορετικές τοποθεσίες και μπλέκονται στο σενάριο για ξεχωριστούς λόγους. Έτσι, έχουμε αρκετά μέρη για να εξερευνήσουμε, από τεχνολογικά εξελιγμένα εργαστήρια και νοσοκομεία, μέχρι δάση και σοκάκια της πόλης. Όλες οι τοποθεσίες έχουν ενδιαφέρον, κυρίως εξαιτίας της βοήθειας κάποιων τεχνασμάτων, όπως οι παραισθήσεις που βλέπει ένας χαρακτήρας ή η δηλητιριώδης ατμόσφαιρα σε εξωτερικούς χώρους που μας αναγκάζει να ψάχνουμε για καταφύγιο. Δεν πρόκειται για ανοιχτό κόσμο ή κάτι παρόμοιο· το Daymare είναι γραμμικό, με αρκετούς λαβυρινθώδεις χώρους βέβαια, που δίνουν στην εξερεύνηση μία πιο ανοιχτή αίσθηση. Το level design συνήθως αποδίδει, αν και αρκετά συχνά το backtracking καταντά εκνευριστικό -τουλάχιστον οι χώροι έχουν αρκετά χαρακτηριστικά γνωρίσματα ώστε να τους μαθαίνουμε απ’ έξω γρήγορα.

Ηχητικά, το Daymare είναι ικανοποιητικό σε γενικές γραμμές. Οι ήχοι, είτε πρόκειται για των εχθρικών τεράτων, είτε για όσους προέρχονται από το περιβάλλον, βοηθούν την ατμόσφαιρα. Δυστυχώς, το voice acting δεν πείθει ιδιαίτερα, όμως, και πάλι, αν σκεφτούμε πως παίζουμε ένα παιχνίδι μικρής εταιρείας που δεν εστιάζει στο σενάριο, μπορούμε να το προσπεράσουμε. Το ίδιο ισχύει για το writing και τους διαλόγους, που εμφανίζουν συνεχώς υπερβολικές ατάκες και στεγνό exposition σε μία -άκαρπη- προσπάθεια να στήσουν επαρκές backstory για τους χαρακτήρες.

Προσπερνώντας λοιπόν το αδιάφορο σενάριο και τα όποια προβλήματα σε γραφικά και απόδοση των διαλόγων, φτάνουμε στο πιο σημαντικό κομμάτι που είναι το gameplay. Το Daymare: 1998 είναι ένα σκληροπυρηνικό survival horror παιχνίδι που δεν συγχωρεί εύκολα. Αφού επιλέξουμε μεταξύ κάποιον διαβαθμίσεων στη δυσκολία (ακόμα και η χαμηλότερη είναι αρκετά απαιτητική), ξεκινάμε την περιπέτειά μας και περνάμε ένα σύντομο tutorial. Τα mechanics του Daymare, σε κάποιες λεπτομέρειες, διαφέρουν αρκετά από τα συνηθισμένα σε σημείο που αρχικά είναι δύσκολη η κατανόησή τους. Ακολουθεί ένα παράδειγμα. Όταν θέλουμε να γεμίσουμε με σφαίρες το όπλο που κρατάμε, πρέπει να το κάνουμε με έναν από τους δύο διαθέσιμους τρόπους: είτε πατάμε απλώς το κουμπί του reload και ο χαρακτήρας βάζει νέο γεμιστήρα στο όπλο πετώντας τον παλιό στο πάτωμα με τις σφαίρες που περιείχε (μπορούμε να μαζέψουμε τον γεμιστήρα από το πάτωμα) είτε παίρνουμε τον χρόνο μας, βλέποντας τον χαρακτήρα να γεμίζει το όπλο σχολαστικά, κρατώντας τον παλιό γεμιστήρα στο inventory. Ύστερα, πρέπει να πάμε στα αντικείμενά μας και να βάλουμε σφαίρες στον επόμενο γεμιστήρα, τον οποίο θα βάλουμε στο όπλο μόλις αδειάσει ξανά. ‘Οταν μπαίνουμε στο inventory δεν υπάρχει παύση -η διαδικασία γίνεται με ένα σύστημα που θυμίζει το Dead Space. Έτσι, ακόμα και το γέμισμα του όπλου γίνεται ολόκληρη περιπέτεια (ακόμα και η απλή αλλαγή όπλου παίρνει αρκετό χρόνο), πολύ περίπλοκη από όσο συνηθίζεται. Το ίδιο ισχύει και για άλλους μηχανισμούς, όπως το healing που θυμίζει το αντίστοιχο του Resident Evil, όμως βάζει επιπλέον στοιχεία που κάνουν τη λειτουργία του πολύπλοκη. Όσο κι αν, στην αρχή, αυτή η πολυπλοκότητα κουράζει, αργότερα μπαίνουμε στο νόημα και βλέπουμε πως δημιουργεί άγχος και πολλές έντονες καταστάσεις. Μαζί με τα μπερδεμένα mechanics πάει και ο χειρισμός που αρχικά φαίνεται ιδιαίτερα δύσκολος, όμως συνηθίζεται και, τελικά, αποδίδει ως επί το πλείστον. Εξαίρεση αποτελεί η στόχευση με τη χρήση χειριστηρίου που είναι απότομη και προβληματική, αλλά και η χρήση του μενού χωρίς χειριστήριο που δεν βολεύει.

Οι μάχες με τα ζόμπι (αν αποφασίσουμε να τα πολεμήσουμε και όχι να τρέξουμε ανάμεσά τους) κινούνται σε γνώριμα μονοπάτια. Οι αντιδράσεις των ζόμπι στους πυροβολισμούς είναι επαρκείς, χωρίς να φτάνουν σε καμία περίπτωση τις αντίστοιχες ενός παιχνιδιού με μεγαλύτερο budget. Το κύριο πρόβλημα είναι η ΑΙ που είναι πολύ βασική. Βέβαια, έχουμε να κάνουμε με άμυαλα κουφάρια, όμως και πάλι η συμπεριφορά τους είναι τόσο απλοϊκή που χαλάει το immersion μερικές φορές. Είτε αντιμετωπίζουμε απλό ζόμπι είτε κάποιο boss, η προέγγιση των εχθρών περιορίζεται σε κίνηση κατά μέτωπο εναντίον μας και, μόλις η απόσταση το επιτρέπει, χτύπημα (και μερικές φορές κάποια projectiles). Οι τακτικές της μάχης δεν αφήνουν πολλά περιθώρια και, ειδικά στα boss fights, καταλήγουμε να τρέχουμε γύρω-γύρω πυροβολώντας πού και πού. Οι μάχες, μεμονωμένα και παρά τα προβλήματα, προσφέρουν αρκετά, όμως γίνονται καλύτερες μέσω της συνολικής προσέγγισης που βασίζεται στην επιβίωση με λίγες σφαίρες και γιατρικά, αλλά και τον θάνατο του χαρακτήρα μας, που έρχεται σχετικά εύκολα. Σε όλη τη διάρκεια του Daymare, το άγχος και η ένταση έχουν κεντρικό ρόλο -εκεί στοχεύει άλλωστε και όχι σε jump scares ή κάποιο άλλο είδος τρόμου. Η δυσκολία είναι αυξημένη, όμως τα checkpoints είναι αρκετά συχνά ώστε να μην είναι απαγορευτική ή απελπιστική.

Εκτός από μάχες, το Daymare περιλαμβάνει εξερεύνηση και γρίφους που είναι παράδοξα περίπλοκοι  -δεν ψάχνουμε απλώς κλειδιά και άλλα αντικείμενα, αλλά πρέπει να λύσουμε ολόκληρα puzzles. Βέβαια, δεν πρόκειται για έναν αμιγώς puzzle τίτλο και έτσι οι γρίφοι δεν είναι ποτέ πολύ δύσκολοι, όμως απαιτούν περισσότερη σκέψη από όση περιμέναμε -κάτι σίγουρα θετικό και ταιριαστό. Δυστυχώς, δεν είναι όλοι οι γρίφοι εμπνευσμένοι και μερικοί κουράζουν. Η εξερεύνηση πάσχει ελαφρώς: τις περισσότερες φορές κινούμαστε εντελώς γραμμικά σε μία νοητή ευθεία και αντιμετωπίζουμε κινδύνους στη διαδρομή, ενώ άλλες κινούμαστε συνεχώς μπρος πίσω στην πίστα, λύνοντας γρίφους, σκοτώνοντας εχθρούς και μαζεύνοντας αντικείμενα, μέχρι να πάμε στην επόμενη. Έτσι, καταλήγουμε να βλέπουμε τα ίδια σημεία πολλές φορές, ενίοτε μέχρι να κουραστούμε.

Με λίγα λόγια, το Daymare: 1998 δεν επαναπροσδιορίζει το είδος (δεν σκοπεύει άλλωστε), αλλά είναι ένα ικανοποιητικό survival horror παιχνίδι. Αν ψάχνετε έναν τίτλο στο ύφος των παλιών Resident Evil, με σύγχρονα όμως mechanics, το Daymare: 1998 δεν θα σας απογοητεύσει. Δεν πρόκειται για εμπειρία εφάμιλλης ποιότητας με το πρόσφατο Resident Evil 2, όμως η προσπάθεια είναι ολοκληρωτικά καλοδεχούμενη και αρκετά προσεγμένη. Αν σας έχουν λείψει τα παιχνίδια τρόμου της δεκαετίας του '90, το Daymare: 1998 είναι για εσάς -δεν θα σας αλλάξει τη ζωή, αλλά θα περάσετε ένα ευχάριστο δεκάωρο μαζί του.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Daymare: 1998

Συντάκτης
17 Σεπτεμβρίου 2019
Developer

Invader Studios

Publisher

Destructive Creations

Πλατφόρμες

PC

Κυκλοφορία

17 Σεπτεμβρίου 2019

Είδος

Survival horror

Θετικά

+ Ικανοποιητικός οπτικός τομέας παρά το μικρό budget
+ Πιστότητα στις ρίζες του survival horror
+ Μερικά ενδιαφέροντα mechanics

Αρνητικά

- Κακογραμμένο σενάριο και διάλογοι
- Πολύ άσχημα cutscenes
- Ο χειρισμός παρουσιάζει κάποια προβλήματα
- Καθόλου πειστικό voice acting
- Οι μάχες, οι γρίφοι και η εξερεύνηση έχουμε μερικά ελαττώματα στη δομή

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
6.5
8.5
Συνοψίζοντας

Με λίγα λόγια, το Daymare: 1998 δεν επαναπροσδιορίζει το είδος (δεν σκοπεύει άλλωστε), αλλά είναι ένα ικανοποιητικό survival horror παιχνίδι. Αν ψάχνετε έναν τίτλο στο ύφος των παλιών Resident Evil, με σύγχρονα όμως mechanics, το Daymare: 1998 δεν θα σας απογοητεύσει. Δεν πρόκειται για εμπειρία εφάμιλλης ποιότητας με το πρόσφατο Resident Evil 2, όμως η προσπάθεια είναι ολοκληρωτικά καλοδεχούμενη και αρκετά προσεγμένη. Αν σας έχουν λείψει τα παιχνίδια τρόμου της δεκαετίας του 90,  το Daymare: 1998 είναι για εσάς -δεν θα σας αλλάξει τη ζωή, αλλά θα περάσετε ένα ευχάριστο δεκάωρο μαζί του.

6.5
Βαθμός
8.5
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
50%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
50%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1