Days Gone

by Βασίλης Τατσιόπουλος on 25 Απριλίου 2019

Έχουμε μάθει να περιμένουμε πολλά από τις αποκλειστικότητες της Sony. Είτε στηρίζονται σε ονόματα όπως Naughty Dog, είτε είναι συνέχειες πολυαγαπημένων franchises, όπως το God of War, πάντοτε υπόσχονται -και παραδίδουν- υψηλό επίπεδο ποιότητας. Έχουν, βέβαια, υπάρξει και κάποιοι outsiders, όπως το Horizon Zero Dawn, το οποίο όμως μας κέρδισε από την πρώτη στιγμή με το setting του, τους εντυπωσιακούς εχθρούς και τα πανέμορφα γραφικά του. Τώρα, στο ρόστερ των αποκλειστικών τίτλων της κονσόλας της Sony έρχεται να προστεθεί το Days Gone, ο μεγαλύτερος outsider.

Όχι πως οι πρώιμες εντυπώσεις από trailers ήταν αποθαρρυντικές. Κάθε άλλο μάλιστα, από την πρώτη του παρουσίαση, το Days Gone έδειχνε εντυπωσιακό. Όμως, ήταν ένα παιχνίδι με ζόμπι. Αυτό το χαρακτηριστικό του μείωσε τον ενθουσιασμό αρκετού κόσμου και έκανε το εγχείρημα της εταιρείας ανάπτυξης, της Bend Studio να μοιάζει κάπως δύσκολο. Πολλοί θεώρησαν πως θα δούμε «άλλο ένα παιχνίδι με ζόμπι» και μάλιστα ετεροχρονισμένα, καθώς η «μόδα» αυτή έχει πλέον περάσει –ή, έστω, δεν βρίσκεται στα ντουζένια της.

Επίσης, εκτός από το Syphon Filter, πολλά χρόνια πριν, η Bend Studio δεν μας έχει δώσει άλλο πρωτότυπο παιχνίδι, που να είναι δική της ιδέα και έμπνευση, εξολοκλήρου. Την έχουμε γνωρίσει μέσω των spinoffs του Uncharted για τις φορητές κονσόλες της Sony, τα οποία ήταν πολύ αξιόλογα. Το Days Gone, όμως, είναι κάτι άλλο και οι απαιτήσεις πολύ μεγαλύτερες.

Τι, λοιπόν, θα έκανε το νέο αυτό zombie game να διαφοροποιηθεί από τον ανταγωνισμό του; Η Bend έδωσε αρκετές υποσχέσεις. Αρχικά, το Days Gone είναι ένα story-driven open world zombie game και, σύμφωνα με την εταιρεία, δεν περιλαμβάνει ζόμπι. Για την ακρίβεια, τα πλάσματα που αντιμετωπίζουμε λέγονται Freakers και δεν είναι τα κλασικά ζόμπι που έχουμε μάθει τόσα χρόνια, λαμβάνοντας υπόψη τις διάφορες εξελίξεις τους.

Οι Freakers συμπεριφέρονται σαν άγρια ζώα και όχι σαν απέθαντοι, καθώς δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Είναι μολυσμένοι από κάποιον ιό και έχουν μεταλλαχθεί, όμως δεν είναι νεκροί. Έχουν ξεχωριστές συμπεριφορές και είδη, μεταναστεύουν, κοιμούνται, πίνουν νερό και, φυσικά, τρώνε. Παρόλα αυτά, το Days Gone είναι ένα zombie game. Εφόσον τα ζόμπι δεν είναι υπαρκτά, δεν υπάρχουν αυστηροί κανόνες -και δεν πρέπει να υπάρχουν. Σίγουρα, κάποια βασικά χαρακτηριστικά διατηρούνται στις διάφορες εκδοχές, ώστε να μην χάνεται εντελώς η ταυτότητα, όμως δίνεται μεγάλο περιθώριο διαφοροποίησης. Το Days Gone έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός zombie game και ως τέτοιο το αντιμετωπίζουμε, από την πρώτη στιγμή ανακοίνωσής του.

Η Bend, δουλεύοντας στο πλαίσιο του είδους, υποσχέθηκε έναν ανοιχτό κόσμο που δεν θα μας αφήσει να ανασάνουμε. Οι κίνδυνοι βρίσκονται παντού και έχουν πολλές μορφές: τέρατα διαφόρων ειδών, εχθρικοί άνθρωποι που ληστεύουν και σκοτώνουν με κάθε ευκαιρία, καθώς και κίνδυνοι διαφορετικής μορφής, όπως το να ξεμείνουμε από καύσιμα για τη μηχανή μας, από σφαίρες ή γιατρικά. Το ύφος στο οποίο η Bend φάνηκε να κινείται, από τα πρώτα στάδια της ανάπτυξης του Days Gone, ήταν ένα crossover μεταξύ Sons of Anarchy και The Walking Dead. Σίγουρα, το concept ήταν ελκυστικό για πολύ κόσμο, αφού μια ιστορία ενός μηχανόβιου σε κατεστραμμένο κόσμο γεμάτο τέρατα, με την υποστήριξη της υψηλής ποιοτικής ποιότητας που συνηθίζεται στις αποκλειστικότητες της Sony, θα έβρισκε ευρεία απήχηση, χωρίς αμφιβολία.

Το στοίχημα για την Bend δεν ήταν να μας κινήσει το ενδιαφέρον. Ούτε και να μας δώσει ένα αξιόλογο παιχνίδι. Αυτά, ήταν σχεδόν δεδομένα στο μυαλό μας, από την αρχή. Απλώς, δεν θέλαμε να δούμε ενα zombie game σαν τα άλλα, που δεν θα προσφέρει τίποτα ιδιαίτερο και θα μείνει στο να ικανοποιήσει τη δίψα μας για post apocalypse σκηνικά. Έπρεπε να βρεθεί τρόπος ώστε το Days Gone να είναι αξιομνημόνευτη εμπειρία και να ξεφύγει από τα συνηθισμένα. Η Bend έπρεπε να τηρήσει τις υποσχέσεις της και λίγο παραπάνω.

Αφού έχουμε παίξει περίπου 50 ώρες (30 μόνο για το main story, περίπου), είμαστε στην πολύ ευχάριστη θέση να σας πούμε πως το Days Gone δεν μας απογοήτευσε. Οι περισσότερες και οι πιο σημαντικές υποσχέσεις τηρήθηκαν με ευλάβεια.

Αρχικά, πρέπει να μιλήσουμε για τον κόσμο τού Days Gone, καθώς αποτελεί το σημαντικότερο κομμάτι του. Το setting είναι πανέμορφο, ρημαγμένο και μελαγχολικό. Η θέα κόβει την ανάσα συνεχώς. Ταξιδεύουμε με τη μηχανή μας σε κατεστραμμένες, μικρές πόλεις, διασχίζουμε δάση με πανύψηλα έλατα, κυνηγάμε ελάφια πλάι σε ομιχλώδεις, γραφικές λίμνες, αφήνουμε σημάδια από τα λάστιχά μας σε παχύ χιόνι και γενικά, ο χάρτης τού Days Gone μάς ταξιδεύει σε πολλές εντυπωσιακές τοποθεσίες, με μεγάλη ποικιλία. Ο κύκλος ημέρας/νύχτας και τα καιρικά φαινόμενα εντυπωσιάζουν, επίσης. Βλέπουμε τη βροχή μπροστά από τα φώτα της μηχανής μας μέσα στη νύχτα, γλιστράμε σε λασπωμένους δρόμους μετά από μια χιονόπτωση και παρατηρούμε πώς το χιόνι καλύπτει τους δρόμους, σε πραγματικό χρόνο.

Το πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι πως ο κόσμος «χρωματίζεται» από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Το μέγεθός του δεν είναι τεράστιο και το περιεχόμενο είναι πολύ, ώστε δημιουργείται ένας πυκνός κόσμος, χωρίς πολλές άδειες τοποθεσίες. Τα τέρατα τριγυρνούν παντού και δεν μας αφήνουν σε ησυχία. Όσο κυκλοφορούμε με τη μηχανή μας, η σέλα της οποίας είναι το πιο ασφαλές μέρος, αν εξαιρέοσυμε τους οχυρωμένους καταυλισμούς που συναντάμε, βλέπουμε διάφορες σκηνές να εκτυλίσσονται, είτε συμμετέχουμε, είτε όχι. Άνθρωποι κάνουν επιδρομές σε πόλεις και πολεμούν με τους Freakers, μοναχικά τέρατα κυνηγούν ζώα και, άλλες φορές, ολόκληρες ορδές από μεταλλαγμένους κινούνται παρατεταγμένα, αναζητώντας τροφή.

Η survival προσέγγιση μάς αναγκάζει να σταματάμε, συχνά. Μπορεί να ξεμένουμε από καύσιμα ή παλιοσίδερα, τα οποία χρειάζεται η μηχανή για να διατηρείται σε καλή κατάσταση, από γιατρικά, ή υλικά κατασκευής τους, ή από σφαίρες και πρέπει να γνωρίζουμε πού να βρούμε το καθετί. Σιγά σιγά, αρχίζουμε να αναγνωρίζουμε τις βέλτιστες πηγές αντικειμένων, ανάλογα με το τι ψάχνουμε. Μία πόλη, σίγουρα θα έχει αποστειρωτές, πανιά και καρφιά. Ένα σκοτεινό τούνελ, θα είναι γεμάτο κατεστραμμένα αυτοκίνητα και παλιοσίδερα. Ένα βενζινάδικο είναι η ιδανική στάση για ανεφοδιασμό της μηχανής σε καύσιμα. Ποτέ όμως δεν μπορούμε να βρούμε όσα θέλουμε, χωρίς να κινδυνεύσουμε.

Τα τέρατα βρίσκονται παντού και η διαδικασία αναζήτησης αντικειμένων παίρνει χρόνο. Για να πάρουμε παλιοσίδερα, θα πρέπει να παραβιάσουμε το καπό ενός αυτοκινήτου, σπαταλώντας μερικά δευτερόλεπτα. Τα κτίρια στις πόλεις είναι προσβάσιμα και μπορούμε να τα εξερευνήσουμε, πέφτοντας πάνω σε φωλιές τεράτων και άλλους κινδύνους, τους οποίους πρέπει να αποφύγουμε ή να εξοντώσουμε. Η βενζίνη μπαίνει στη μηχανή χειροκίνητα και όχι με το πάτημα ενός κουμπιού, άρα η διαδικασία πρέπει να γίνει όσο είμαστε ασφαλείς. Έτσι, δίνεται στο Days Gone ένα σημαντικό χαρακτηριστικό του ζόμπι survival είδους: τα expeditions, τα runs για προμήθειες, που με τη σειρά τους δημιουργούν επικίνδυνες καταστάσεις. Η απόδοση είναι άψογη και, μαζί με τις πολλές δραστηριότητες που μας παρέχει ο χάρτης, δίνει στον κόσμο πνοή, τον ζωντανεύει και δεν γίνεται ποτέ βαρετός.

Βαρετές, επίσης, δεν γίνονται οι δραστηριότητες με τις οποίες μπορούμε να ασχοληθούμε. Η δομή τους είναι συνηθισμένη, σε στυλ base clearing, όμως το στήσιμο είναι έξυπνο και διασκεδαστικό. Για παράδειγμα, δύο από τις πιο συχνά εμφανιζόμενες δραστηριότητες, είναι το κάψιμο φωλιών και η αναζήτηση τρόπου εισόδου σε συγκεκριμένες, παρατημένες εγκαταστάσεις. Οι φωλιές βρίσκονται σε διάφορα σημεία και πρέπει να τις ανακαλύψουμε χειροκίνητα, με αρκετό ψάξιμο μερικές φορές (και αρκετή μάχη, αφού μετά το κάψιμο της φωλιάς, τα πλάσματα μάς επιτίθενται). Έτσι, δεν δίνεται η εντύπωση «πάμε από το ένα σημείο στο άλλο» και δεν μοιάζουν με copy-paste, υπερβολικά «παιχνιδίστικες» ασχολίες, αλλά με μέρη του κόσμου, με κάτι που θα έκανε ένας κάτοικος αυτού για να επιβιώσει. Αυτό ενισχύεται από την επιβράβευση που, εκτός από xp και loot, δίνει τη δυνατότητα ανοίγματος δρόμων για fast travel, το οποίο είναι εξαίσια στημένο, ρεαλιστικό και ταιριαστό, χωρίς υπερβολές στη χρήση του.

Οι δεύτερες δραστηριότητες που αναφέραμε, δεν περιλαμβάνουν έντονες μάχες και κυνηγητά. Μας βάζουν να ψάξουμε για βενζίνη και ασφάλειες, ώστε να επαναφέρουμε σε λειτουργία κάποια συστήματα που θα μας επιτρέψουν να μπούμε σε κτίρια και να βρούμε σημαντικά αντικείμενα, που αυξάνουν τα στατιστικά του χαρακτήρα μας, μόνιμα. Η αμοιβή και μόνο, είναι αρκετή για να μας παροτρύνει να ασχοληθούμε. Επίσης, όπως και με τις φωλιές, έχει γίνει εξαιρετικό στήσιμο και ποτέ δεν νιώθουμε πως κάνουμε το ίδιο πράγμα, δύο φορές.

Ο ζωντανός κόσμος του Days Gone, γίνεται ακόμα πιο ρεαλιστικός με τις τυχαίες συγκυρίες που δημιουργούνται. Όταν τρέχουμε με τη μηχανή, μπορεί να πέσουμε σε παγίδες από συμμορίες και να αναγκαστούμε να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας. Οι συναντήσεις αυτές είναι αρκετά συχνές ώστε να είμαστε σε εγρήγορση, όχι όμως τόσο, ώστε να εκνευρίζουν. Επίσης, όταν μαχόμαστε με εχθρικούς raiders μέσα στους καταυλισμούς τους, πολλές φορές βλέπουμε Freakers να τριγυρνούν κάπου μακριά, να ακούν τους πυροβολισμούς και να τρέχουν προς το μέρος μας, προκαλώντας πανικό. Εμείς, μπορούμε να κρυφτούμε και να τους αφήσουμε να καθαρίσουν τους εχθρούς για χάρη μας. Ακόμα, πολλές φορές συναντάμε ίχνη και στοιχεία, σε τυχαία σημεία, τα οποία μπορούμε να ακολουθήσουμε και να βρούμε από που προέρχονται, με διάφορα αποτελέσματα.

Αυτές οι συναντήσεις γίνονται ακόμα πιο εντυπωσιακές σε κάποιες περιπτώσεις. Για παράδειγμα, υπάρχει μια κατηγορία τεράτων, τα εξαιρετικά Newts, που δεν είναι συνεχώς επιθετικά· περιμένουν στις ταράτσες των κτιρίων και κατεβαίνουν μόνο αν βρουν ήδη λαβωμένο θήραμα (ή αν το θήραμα γίνει θηρευτής και εισβάλλει στον χώρο τους). Το θήραμα μπορεί να είμαστε εμείς, ή άλλοι άνθρωποι, με τους οποίους παλεύουμε. Όσα ισχύουν για εμάς, ισχύουν και για τους άλλους κάτοικους του κόσμου του Days Gone. Οι πιθανές στρατηγικές προσέγγισης που ανοίγονται είναι αρκετές και δίνουν την αίσθηση πως ο κόσμος υπάρχει, έχει κανόνες και λειτουργεί χωρίς τη συμβολή μας· δεν είμαστε πάντα το επίκεντρο.

Όταν καταλήγουμε σε μάχη, μπορούμε να παίξουμε είτε με όπλα, από μακριά, είτε melee σε σώμα με σώμα, ή να καταφύγουμε σε stealth τακτικές. Οι επιλογές που μας δίνονται είναι αρκετές και όλα τα συστήματα διασκεδαστικά. Το shooting στηρίζεται σε απλά cover and shoot mechanics, λειτουργεί σωστά, δεν είναι πανεύκολο όσον αφορά τη στόχευση και έχει την επιθυμητή αίσθηση. Οι μάχες είναι διασκεδαστικές, γεμάτες ένταση και απρόβλεπτες καταστάσεις. Όπως και το stealth, τις μάχες βοηθάει η ανοιχτή φύση του κόσμου, που ανοίγεται τριγύρω μας γεμάτος αδέσποτες απειλές, έτοιμες να εμφανιστούν και να αλλάξουν τις ισορροπίες ανά πάσα στιγμή.

Φυσικά, ενίοτε εμπλεκόμαστε και σε κυνηγητά με μηχανές, τα οποία είναι πάντοτε ευχάριστα. Το item wheel, με τη χρήση του οποίου μπορούμε να αλλάζουμε όπλα, να φτιάχνουμε και να χρησιμοποιούμε αντικείμενα άμεσα και επί τόπου, βοηθάει πολύ τις μάχες: είναι καλοσχεδιασμένο, πολύ εύστοχο, ξεκάθαρο και λειτουργικό· χάρη στο item wheel, εξαφανίζεται η ανάγκη εισόδου σε μενού και, συνεπώς, παύσης του παιχνιδιού.

Για να αποκτήσουμε πρόσβαση σε νέα όπλα, πρέπει να ασχοληθούμε με τους καταυλισμούς, από τους οποίες παίρνουμε αποστολές. Ολοκληρώνοντας μερικές, μας δίνονται πόντοι εμπιστοσύνης και χρήματα (κάθε καταυλισμός έχει τα δικά του). Η εμπιστοσύνη ξεκλειδώνει καλύτερου επιπέδου αντικείμενα στους καταυλισμούς και έτσι, για να αποκτήσουμε όσα θέλουμε, ίσως χρειαστεί να επισκεπτούμε πολλούς. Εκτός από την ολοκλήρωση αποστολών και παράπλευρων δραστηριοτήτων, για να μαζέψουμε χρήματα μπορούμε να πουλάμε τα αυτιά των τεράτων που σκοτώνουμε, ως τρόπαια κυνηγιού. Η ροή και η πρόοδος είναι σωστή· αποκτούμε νέο εξοπλισμο και ιδιότητες με αργό ρυθμό, όχι όμως αρκετά ώστε να δημιουργείται πρόβλημα και η διαφορά είναι αισθητή.

Εκτός από την επι πληρωμή πρόοδο, έχουμε και ένα ελαφρύ σύστημα σε στιλ RPG, με levels και skills. Καταρχάς, να δώσουμε συχγαρητήρια για τα εξαιρετικά μενού που, σε κάθε πτυχή τους, είναι πανέμορφα, ευανάγνωστα και πολύ λειτουργικά. Τα skills που ξεκλειδώνουμε, καθώς και ο ρυθμός απόκτησής τους, είναι άριστα υλοποιημένα. Κάθε δέντρο επιλογών περιέχει πολύ σημαντικές ιδιότητες για τον χαρακτήρα μας, που μας βοηθούν ιδιαίτερα και αλλάζουν συνεχώς την εμπειρία, κάνοντας την πρόοδο ευδιάκριτη.

Στον κόσμο τού Days Gone, ακόμα και όταν ταξιδεύουμε σε άδειες τοποθεσίες, χωρίς κάτι να μας αποσπά, δεν βαριόμαστε. Για αυτό ευθύνεται η μηχανή, που είναι ένα από τα πιο ελκυστικά μέσα ταξιδιού σε ανοιχτό κόσμο. Το γεγονός πως έχουμε μία, συγκεκριμένη, από την αρχή ως το τέλος και δεν παίρνουμε όποια βρούμε μπροστά μας, καθώς και η ανάγκη διατήρησης της απόστασης μας από εκείνη στο ελάχιστο δυνατό, κάνει τη συντήρηση και την αναβάθμισή της πιο σημαντική και γενικά, η μηχανή είναι υπέροχη. Από τα ηχητικά εφέ της όταν βρυχάται ή όταν κυλάει σε ολισθηρό έδαφος, μέχρι τον άψογο χειρισμό, κάθε χαρακτηριστικό τής μηχανής την καθιστά αναπόσπαστο κομμάτι της εμπειρίας.

Οι παράπλευρες δραστηριότητες είναι πετυχημένες και σωστά δεμένες με τον κόσμο και την ιστορία. Παρόλα αυτά, το επίκεντρο του Days Gone είναι το κυρίως σενάριο και οι χαρακτήρες. Σε αυτόν τον τομέα, η δουλειά που έχει γίνει είναι ικανοποιητική, όμως χωρούσε βελτίωση. Οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι σταθερά σε καλό επίπεδο και το writing των χαρακτήρων και των διαλόγων πάντοτε αξιόλογο, ενώ ο ρυθμός αφήγησης, ως επί το πλείστο, είναι σωστός. Παρόλα αυτά, το είδος του παιχνιδιού, η προσέγγιση του θέματος και των χαρακτήρων και μερικές άστοχες επιλογές που έγιναν για ενίσχυση του συναισθηματικού αντίκτυπου, καθιστούν τη δημιουργία δεσμών με τους χαρακτήρες δύσκολη.

Η ιστορία έχει ενδιαφέρον ως υπόβαθρο και ποτέ δεν βαρεθήκαμε, μερικοί χαρακτήρες ξεχωρίζουν ελαφρώς, όμως, σε γενικές γραμμές, έχουμε ένα συνηθισμένο και χιλιοειπωμένο σενάριο, χωρίς εκπλήξεις και συγκινήσεις. Τεχνικά, είναι άρτιο, όμως του λείπει η σπίθα που θα μπορούσε να το κάνει να λάμψει και να μας χαραχθεί στο μυαλό και την καρδιά.

Κάποια στιγμή, σε προχωρημένο στάδιο του σεναρίου, παρατηρείται μια ελαφριά πτώση της έντασης και του ενδιαφέροντος, όσον αφορά την εξέλιξη της πλοκής και το gameplay. Για ένα διάστημα, οι αποστολές γίνονται κάπως βαρετές και επαναλαμβανόμενες, ενώ η ροή της ιστορίας γίνεται πιο αργή από όσο είχαμε συνηθίσει μέχρι εκεί. Παρόλα αυτά, γρήγορα επανέρχεται και, συνολικά, η ιστορία μάς κρατά το ενδιαφέρον μέχρι τέλους, χωρίς όμως να έχει έντονο αντίκτυπο.

Δεν μας δίνεται η δυνατότητα να επιλέξουμε πως θα συμπεριφέρεται ο χαρακτήρας μας, κάτι που καταλαβαίνουμε για ποιό λόγο συμβαίνει, όμως μας ξένισε σε μερικές περιπτώσεις. Φανταζόμαστε πως στόχος ήταν η δημιουργία ενός ξεκάθαρα ορισμένου χαρακτήρα, με δική του προσωπικότητα και αρχές, τις οποίες δεν μπορούμε να επηρρεάσουμε εμείς. Θεματικά, είναι σίγουρα σωστή επιλογή, καθώς ο πρωταγωνιστής μας είναι ένας μηχανόβιος με ισχυρο το αίσθημα του κώδικα συμπεριφοράς, όμως, με δεδομένη τη χαμηλή συναισθηματική ταύτιση που επιτεύχθηκε τελικά, ίσως θα προτιμούσαμε ένα σενάριο με ηθικά διλήμματα. Ακόμα, κάτι που μας ενόχλησε αρκετές φορές, είναι το κακοστημένο μοντάζ των cutscenes, στα οποία παρεμβάλλεται συνεχώς «μαύρη οθόνη» και loading, χαλώντας τον ειρμό (όσο κυκλοφορούμε στον χάρτη, δεν υπάρχει loading).

Ο κόσμος είναι πολύ όμορφα σχεδιασμένος, το character design είναι εξαιρετικό και τα τεχνικά χαρακτηριστικά ακολουθούν. Τα animations, facial και σωματικά είναι καλοδουλεμένα και οι ορδές τεράτων είναι εντυπωσιακές και δεν ρίχνουν τα frames. Ο φωτισμός, το draw distance, τα εφέ του καιρού και της φύσης γενικότερα ζωντανεύουν τον κόσμο και είναι συνεχώς πολύ όμορφα. Ο ήχος, επίσης, είναι συνεχώς εντυπωσιακός. Τα ηχητικά εφέ είναι πολύ ικανοποιητικά και, συγκεκριμένα, οι ήχοι που βγάζει η μηχανή κλέβουν την παράσταση. Η μουσική, επίσης είναι ευχάριστη και ταιριαστή, ενώ το κεντρικό theme είναι πολύ αναγνωρίσιμο και αξιομνημόνευτο.

Για άλλη μια φορά, η Sony μάς δίνει μία μεγάλη αποκλειστικότητα που περιλαμβάνει υπότιτλους και μενού στα ελληνικά. Η δουλειά που έχει γίνει είναι εξαιρετική. Η ελληνική μετάφραση καταφέρνει να μεταφέρει διάφορους όρους και έννοιες όσο πιο κοντά στους πρωτότυπους γίνεται, χωρίς να τους κάνει να ακούγονται παράταιροι. Επίσης, είναι από τις περιπτώσεις που είναι εμφανές πως ο μεταφραστής γνωρίζει το έργο στο οποίο δουλεύει και κατανοεί το μέσο των video games. Η μετάφραση δεν δίνει την εντύπωση ξερού κειμένου, αποσπασμένου από το παιχνίδι. Επίσης, δεν έχουμε μετάφραση λέξη προς λέξη, με το λεξικό. Πολλές φορές η ελληνική εκδοχή είναι πιο «αφηρημένη» και περιφραστική, ενώ χρησιμοποιούνται φράσεις που ακούμε στην καθημερινότητα, σε αργκό μοτίβο. Μεταφραστικά λάθη, ή προβλήματα στην απόδοση δύσκολων στη μετάφραση φράσεων, δεν συναντήσαμε ούτε μία φορά. Η ελληνική μετάφραση του Days Gone μάς ικανοποίησε πλήρως και είναι το καλύτερο δείγμα σε video game, μέχρι στιγμής.

Τελικά, το Days Gone παρέδωσε ό,τι υποσχέθηκε. Είναι το καλύτερο open world zombie game που μπορείτε να παίξετε αυτήν τη στιγμή και έχει καταφέρει να δημιουργήσει δικά του, ξεχωριστά, αντιπροσωπευτικά χαρακτηριστικά. Είναι σχεδόν άψογο σε όλους τους τομείς και, αν ρίσκαρε λίγο περισότερο και άφηνε πίσω του την ασφαλή οδό -σε σενάριο και gameplay, θα μπορούσε να απογειωθεί και να είναι πιο αξιομνημόνευτο, όμως ως έχει, αποκλείεται να μην σας διασκεδάσει για δεκάδες ώρες, ιδίως αν είστε φαν τού είδους.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από τη Sony Hellas για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Days Gone

Συντάκτης
25 Απριλίου 2019
Developer

SIE Bend Studio

Publisher

Sony Interactive Entertainment

Διανομή

Sony Hellas

Πλατφόρμες

PS4

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

26 Απριλίου 2019

Είδος

Action-adventure, survival horror

PEGI

18

Θετικά

+ Ο κόσμος και το περιεχόμενο
+ Ο οπτικοακουστικός τομέας
+ Η ελληνική μετάφραση
+ Το item wheel και τα μενού
+ Το ταξίδι με τη μηχανή
+ Το στοιχείο επιβίωσης
+ Οι μάχες

Αρνητικά

- Μπορούσε να ρισκάρει περισσότερο, σε σενάριο και gameplay
- Κακό μοντάζ σε cutscenes
- Απουσία συναισθηματικής ταύτισης
- Ένα τμήμα του σεναρίου κουράζει

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.5
7.7
Συνοψίζοντας

Τελικά, το Days Gone παρέδωσε ό,τι υποσχέθηκε. Είναι το καλύτερο open world zombie game που μπορείτε να παίξετε αυτήν τη στιγμή και έχει καταφέρει να δημιουργήσει δικά του, ξεχωριστά, αντιπροσωπευτικά χαρακτηριστικά. Είναι σχεδόν άψογο σε όλους τους τομείς και, αν ρίσκαρε λίγο περισότερο και άφηνε πίσω του την ασφαλή οδό -σε σενάριο και gameplay, θα μπορούσε να απογειωθεί και να είναι πιο αξιομνημόνευτο, όμως ως έχει, αποκλείεται να μην σας διασκεδάσει για δεκάδες ώρες, ιδίως αν είστε φαν τού είδους.

8.5
Βαθμός
7.7
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
86%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
14%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1