Death Stranding Director's Cut - Review

Τεχνικές βελτιώσεις για βαθύ immersion
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 23 Σεπτεμβρίου 2021

Το Death Stranding δίχασε. Δέχτηκε πολλή αγάπη αλλά και αρκετό μίσος, πούλησε 5 εκατομμύρια αντίτυπα, κυκλοφόρησε ανανεωμένο σε PC, προσπάθησε να δημιουργήσει ένα νέο είδος παιχνιδιού. Καινούργιο είδος δεν έφερε, αλλά πράγματι κατάφερε να μας δώσει μία μοναδική εμπειρία σε ύφος που δεν συνηθίζεται στον mainstream χώρο, με απόλυτη προσήλωση στους στόχους του, σε σημείο μάλιστα που αποξένωσε μέρος του κοινού. Ένα μεγάλο, ΑΑΑ παιχνίδι, αποκλειστικότητα για τη Sony, ο κόσμος το περίμενε διαφορετικό από αυτό που πήρε. Περίμενε κινηματογραφικότητα, μπλοκμπάστερ gameplay και σενάριο υψηλών ταχυτήτων, για να πάρει τελικά ένα αργόσυρτο παιχνίδι που απαρνήθηκε τις διδαχές και τις νόρμες του είδους του, ειδικα στις πρόσφατες εκφάνσεις του. Τα έχουμε πει πολλές φορές, τα είπε και η Ελένη στο εξαιρετικό review της για την αρχική έκδοση. Η νέα, Director’s Cut έκδοση του τίτλου δεν τον αλλάζει τόσο ώστε το από πάνω review να χρειάζεται ανανέωση, αλλά προσθέτει αρκετά νέα εργαλεία και φέρνει σημαντικές τεχνικές βελτιώσεις, ώστε να είναι άξια αναφοράς.

Η νέα έκδοση του Death Stranding, την Director’s Cut, κυκλοφορεί αποκλειστικά για PlayStation 5, και έρχεται να ανανεώσει το παιχνίδι για να είναι πιο απολαυστικό στη νέα γενιά κονσολών της Sony. Μετά την αντίστοιχη έκδοση που είδαμε στο Ghost of Tsushima είναι μάλλον λογικό να περιμένουμε κάτι παρόμοιο, αλλά δεν πρόκειται για ίδια περίπτωση. Η Director’s Cut του Death Stranding δεν βασίζεται στο νέο περιεχόμενό της σε αποστολές ή περιοχές, αλλά στις μικρές, καίριες παρεμβάσεις στη ροή της εμπειρίας με καινούργια gadgets, και κυρίως στην τεχνική αναβάθμιση που εκμεταλλεύεται το δυνατότερο hardware της νέας γενιάς. Ξεχάστε τα μακροσκελή loading times, γιατί πλέον το Death Stranding φορτώνει σε δευτερόλεπτα, μετά από fast travel, έπειτα από το τέλος ενός κεφαλαίου, αλλά και όταν αρχίζουμε το παιχνίδι μέσω του βασικού μενού. Η διαφορά είναι αισθητή και βοηθάει πολύ στη διατήρηση μιας απρόσκοπτης ροής.

Μετά, έχουμε την αναβάθμιση των γραφικών σε 4K και 60fps, με ξεχωριστά modes που ενισχύουν ανάλυση και επιδόσεις. Το Death Stranding στη νέα του εκδοχή δείχνει μεγαλειώδες. Μπορεί να το έχετε δει ξανά σε αντίστοιχη μορφή στα PC, αλλά αν έρχεστε από PS4 ή αν δεν το έχετε δοκιμάσει ποτέ, τα αποτελέσματα είναι πράγματι αισθητά. Πρόκειται ούτως ή άλλως για ένα πανέμορφο παιχνίδι, που αξιοποιεί διάφορες τεχνικές για να στήσει έναν πολύ ιδιαίτερο και ατμοσφαιρικό ανοιχτό κόσμο, αλλά τώρα με την ανανέωση που έλαβε είναι στα καλύτερά του και συνεχίζει να κόβει την ανάσα. Φυσικά, όπως μας έχει συνηθίσει η Sony σε ανάλογες περιπτώσεις, έχουμε ένα άριστο αποτέλεσμα, χωρίς τεχνικά προβλήματα και ελλείψεις. Μάλιστα, η ανανέωση αυτή είναι σημαντικότερη για τους χρήστες του PlayStation από εκείνη του Tsushima, καθώς σε εκείνο είχαμε δει, ας πούμε, 60fps πριν τη νέα Director’s Cut έκδοση, κάτι που δεν ισχύει με το Death Stranding. Είναι η αναβάθμιση του τεχνικού τομέα αρκετή για να κάνει την επιστροφή στον κόσμο του αναγκαία; Εγώ λέω πως είναι, και μάλιστα μετά από δύο χρόνια είναι μία καλή στιγμή για να δούμε και πάλι το έργο του Hideo Kojima, να το θυμηθούμε και να σκεφτούμε πώς στέκεται σήμερα στο open world σκηνικό.

Η ανανέωση όμως δεν μένει στο οπτικό κομμάτι. Ο ήχος αξιοποιεί το 3D audio του PS5 και, αν έχετε τον κατάλληλο εξοπλισμό, θα μπείτε πιο μέσα από ποτέ στην εμπειρία. Μία βόλτα στα γκρίζα βουνά του Death Stranding, με τα σύννεφα να προμηνύουν βροχή και τις αστραπές να βουίζουν τριγύρω σας, είναι εμπειρία που ανεβαίνει πολλά σκαλιά με την ανώτερη ηχητική ποιότητα που θα απολαύσετε τώρα. Όμως, το μεγαλύτερο, το σημαντικότερο πλεονέκτημα της Director’s Cut σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη έκδοση, είναι το DualSense, το μαγικό χαρτί του PS5. Το Death Stranding πλέον αξιοποιεί κάθε δυνατότητα του χειριστηρίου της Sony, και κάνοντας αυτό βελτιώνει κατά πολύ το gameplay αυξάνοντας το immersion σε πολύ σημαντικό βαθμό. Η απτική ανάδραση κάνει θαύματα, με δονήσεις που προσομοιώνουν απόλυτα τους κραδασμούς του εδάφους όταν περπατάμε, με τις απαραίτητες αλλαγές όταν κουβαλάμε φορτίο. Διαφορετικού τύπου εδάφη δίνουν διαφορετική αίσθηση στα χέρια μας, κάθε βήμα μεταφράζεται σε δόνηση στο σωστό σημείο του χειριστηρίου και κάνει τον παίκτη ή την παίκτρια να νιώθει ακριβώς την κίνηση, όπως πρέπει. Μετά, έχουμε το ηχείο του DualSense, που έχει αξιοποιηθεί με πετυχημένο τρόπο και έχει έντονη επίδραση. Από το χειριστήριο ακούμε διάφορους ήχους του περιβάλλοντος, όπως τα χαλίκια που εκτοξεύονται όταν τρέχουμε σε μία παραλία, ή το χιόνι που χαράσσεται από τις μπότες μας, εκτός από τα κλάματα του BB. Ο συνδυασμός του ήχου από την τηλεόραση με εκείνον του DualSense είναι πολύ σωστά στημένος, με εύστοχα επιλεγμένα εφέ για το χειριστήριο, και το αποτέλεσμα κάνει τις μεταφορές του Sam Bridges πολύ πιο ατμοσφαιρικές απ’ ό,τι ήδη ήταν.

Οι σκανδάλες δυναμικής απόκρισης ολοκληρώνουν το πακέτο και κλέβουν την παράσταση, «γυμνάζοντας» τα δάχτυλά μας όταν κουβαλάμε βαρύ φορτίο, με τον τρόπο που σκληραίνουν όσο προσπαθούμε να ισορροπήσουμε το σώμα του πρωτατωνιστή, αλλά και με συνεχείς στοχευμένες δονήσεις. Επίσης, μέσω των σκανδαλών νιώθουμε το απαραίτητο βάρος των όπλων, ανάλογα με τον τύπο τους, με πολύ σωστό και ελαφρώς διακριτικό τρόπο. Τελικά, στο σύνολό της, η ενσωμάτωση του DualSense είναι από τις πιο ολοκληρωμένες που έχουμε δει ως τώρα, και από τις πιο ταιριαστές, αφού έχει «πιάσει» πλήρως το πνεύμα της περιπέτειας και ανεβάζει κατά πολύ την ποιότητα των αναρριχήσεων στα άγρια βουνά του κόσμου του Death Stranding. Μία ήδη ατμοσφαιρική εμπειρία, πλέον φτάνει σε πρωτοφανή επίπεδα, αν και οι νέες αυτές λειτουργίες δεν θα αλλάξουν τη γνώμη του κόσμου που δεν τη βρήκε ελκυστική στην αρχική μορφή της. Όπως και να ‘χει, είναι μία πολύ καλοδουλεμένη αναβάθμιση που βελτιώνει αισθητά το gameplay και τον τεχνικό τομέα, με τρόπο απόλυτα πιστό στο όραμα του παιχνιδιού, σε σημείο μάλιστα που θα απορήσετε αν έπρεπε να περιμένει η κυκλοφορία, μόνο και μόνο για να προλάβει το DualSense.

Όσον αφορά το νέο περιεχόμενο, η Director’s Cut του Death Stranding δεν ακολουθεί τον δρόμο που χάραξε το Ghost of Tsushima. Έτσι, δεν θα βρείτε μία νέα, ξεχωριστή περιοχή γεμάτη αποστολές και νέες ιστορίες. Αντίθετα, αν ξεκινήσετε το Death Stranding από την αρχή, θα βλέπετε εδώ κι εκεί χαρακτηριστικά και περιεχόμενο που δεν υπήρχε στην αρχική έκδοση, διάσπαρτο και ενσωματωμένο στο υπόλοιπο μέρος. Οι προσθήκες που κάνει η Director’s Cut κυρίως βασίζονται σε νέα gadgets και κομμάτια εξοπλισμού, που αλλάζουν κάπως τη ροή της εμπειρίας, όχι αρκετά όμως για να διαφοροποιήσουν τον πυρήνα της. Το Death Stranding παραμένει όπως ήταν όσον αφορά τα βασικά του χαρακτηριστικά, και δεν γίνεται ας πούμε πιο εύκολο εξαιτίας του νέου ρομπότ που είδαμε στα trailer να κουβαλά τον Sam και να κινείται αυτόνομα. Παρόλο που πράγματι βοηθάει, το ρομποτάκι αυτό έχει στηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μην διαταράσσει τον ρυθμό της προόδου, και να αναγκαζόμαστε πάλι να μοχθήσουμε για να δαμάσουμε τον κόσμο του Death Stranding.

Τα νέα gadgets εμφανίζονται σιγά-σιγά και σε προχωρημένο στάδιο, ενώ το Χειρικό Δίκτυο δεν μας επιτρέπει να τα χρησιμοποιούμε διαρκώς και σε όποιο σημείο θέλουμε. Για παράδειγμα, όταν αποκτήσουμε το Buddy Bot, το νέο ρομποτάκι, βλέπουμε ότι αυτό μπορεί να μας ακολουθεί φορτωμένο με αρκετό cargo και να μας «λύνει τα χέρια», αλλά δεν έρχεται σε περιοχές εκτός του Χειρικού Δικτύου, με αποτέλεσμα να το χρησιμοποιούμε σε τοποθεσίες που έχουμε ήδη εξερευνήσει και κατακτήσει, και όχι για να προχωρήσουμε στο σενάριο. Επίσης, όταν μας κουβαλά, δεν μπορούμε να ελέγξουμε ακριβώς πού θα μας πάει, και έτσι κατευθύνεται προς το κοντινότερο κέντρο διανομής ή κάτι τέτοιο. Δεν μπορούμε, δηλαδή, να διαλέξουμε ένα σημείο του χάρτη, να ανέβουμε στο ρομπότ και να περιμένουμε να φτάσουμε. Αυτό είναι το πιο «βαρύγδουπο» από τα νέα gadgets, που είχε τη δυναμική να αλλάξει τον τρόπο που παίζεται το Death Stranding, και είμαι πολύ χαρούμενος που κάτι τέτοιο δεν ισχύει τελικά. Είναι ένα εργαλείο που βοηθάει πάρα πολύ, αλλά όχι τόσο ώστε να παρακάμπτει τα βασικά στοιχεία του gameplay.

Τα υπόλοιπα νέα gadgets δεν είναι τόσο σημαντικά, αλλά φέρνουν κι αυτά αρκετές αλλαγές αν αξιοποιηθούν σωστά. Υπάρχουν αρκετά καινούργια αντικείμενα, όπλα, σκελετοί, ράμπες, διαφόρων ειδών εργαλεία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε στον ανοιχτό κόσμο του Death Stranding. Έχουμε έναν νέο σκελετό που μας επιτρέπει να κινούμαστε γρήγορα και να φορτώνουμε περισσότερο βάρος χωρίς να αποκλείει το φορτίο από τα πόδια του Sam, υπάρχει ένα νέο όπλο που προκαλεί stun στους εχθρούς και είναι ικανοποιητικό όσον αφορά την αίσθησή του αλλά και ταιριαστό στο υπόλοιπο οπλοστάσιο, θα βρούμε νέες δυνατότητες για customization της κάψουλας του BB, έναν κατεπέλτη που εκτοξεύει το φορτίο μας σε μεγάλες αποστάσεις και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμα και ως όπλο, μία ράμπα που μας εκσφενδονίζει στον αέρα είτε οδηγάμε όχημα είτε τρέχουμε με τα πόδια, και μερικά άλλα, διάχυτα εδώ κι εκεί. Επίσης, φυσικά υπάρχουν όλες οι αναβαθμίσεις που έχουν ενσωματωθεί στο Death Stranding μέχρι σήμερα, όπως για παράδειγμα το αόρατο φορτίο στις περιοχές με BT, αλλά και οι έξτρα προσθήκες, όπως οι αποστολές των Ctberpunk και Half Life/Portal.

Μπορεί να μην είναι εντελώς απαραίτητα gadgets, όμως έχουν πολύ σημαντικούς ρόλους και είναι διαρκώς χρήσιμα. Για παράδειγμα, η ράμπα μπορεί να σταματήσει τον εκνευρισμό που προκαλεί εκείνη η τοποθεσία με τις χαράδρες και τους γκρεμούς, αφού φτιάχνοντας μερικές καταλήγουμε να περνάμε από εκεί πηδώντας πάνω από τα κενά χωρίς πρόβλημα. Ο καταπέλτης ρίχνει το φορτίο μας μακριά, και το κατεβάζει με αλεξίπτωτο, με αποτέλεσμα εμείς να μπορούμε να περπατήσουμε μέχρι εκεί χωρίς βάρος στις πλάτες. Δεν είναι game changing λειτουργίες, είναι όμως διασκεδαστικές, καλοστημένες και τόσο ταιριαστές που φαίνεται πως πάντα υπήρχαν.

Εκτός από τέτοιου είδους προσθήκες, έχουμε και κάποιες πιο γενικές, όπως το firing range, που μας στέλνει σε ένα εικονικό περιβάλλον για να εκπαιδευτούμε στα όπλα. Δεν πρόκειται για λειτουργία με το βάθος των VR Missions του Metal Gear Solid, καθώς εδώ κατά κύριο λόγο καλούμαστε να σκοτώσουμε μερικούς εχθρούς (ανθρώπους ή BT), χρησιμοποιώντας άλλο όπλο κάθε φορά. Μαζί με τα ανανεωμένα μηνύματα του tutorial, το σεμινάριο αυτό μπορεί να μας μάθει πλήρως τα συστήματα της κίνησης και της μάχης, ενώ είναι πράγματι διασκεδαστικές μίνι αποστολές, καθώς οι μηχανισμοί του shooting του Death Stranding είναι ικανοποιητικοί. Επίσης, έχουν προστεθεί κάποιες κινήσεις για τη melee μάχη που είναι ευχάριστες, αλλά όχι κάτι παραπάνω και η δράση παραμένει ίδια, με τα ίδια προβλήματα που είχε η αρχική έκδοση.

Μετά, έχουμε την πίστα αγώνων που είδαμε στα trailers πριν την κυκλοφορία του Director’s Cut. Με το κλασικό ύφος των παιχνιδιών του Kojima, στα οποία τη μία στιγμή βλέπουμε συνδέσεις μεταξύ ζωντανών και νεκρών με χαρακτήρες που έχουν τραγικά backstories, και την επόμενη ένα μωρό να κάνει thumbs up και να βγάζει μπουρμπουλήθρες σε σχήμα καρδούλας, εδώ έχουμε μία πίστα αγώνων αυτοκινήτων και μηχανών, μέσα στον post apocalyptic μοναχικό αυτό κόσμο. Και, σε ύφος Kojima, η πίστα δεν φαίνεται παράταιρη. Είναι μία αστεία και διασκεδαστική ασχολία, που δείχνει όμορφη αλλά δεν χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα αποδοτικά mechanics στην οδήγηση. Όσο κινούμαστε στο ανώμαλο έδαφος, τα οχήματα είναι πειστικά και εκνευρίζουν επειδή αυτό πρέπει να κάνουν. Σε μία μεγάλη αιωρούμενη άσφαλτο, όμως, φαίνονται πιο εύκολα οι αδυναμίες των μηχανισμών. Πάλι, μία ευχάριστη προσθήκη, όχι όμως απόλυτα αναγκαία. Βέβαια, ο αγώνας με το “ghost” εδώ παίρνει άλλο νόημα…

Τέλος, η πιο πολυαναμενόμενη προσθήκη είναι οι νέες αποστολές, οι οποίες συστήθηκαν μέσω εκείνου του trailer που έφερε στον νου το Metal Gear Solid, επίτηδες φυσικά. Το Death Stranding πέτυχε σε γενικές γραμμές τους στόχους του, κατάφερε να δημιουργήσει και να τονίσει τις σχέσεις μεταξύ των παικτών μέσω του εύστοχου multiplayer, μας έδωσε έναν πανέμορφο κόσμο γεμάτο αξιομνημόνευτους χαρακτήρες και μας είπε μία ενδιαφέρουσα ιστορία. Επίσης, μας έδωσε δεκάδες ήσυχες στιγμές στις παράξενες τοποθεσίες του, μετά από δύσκολο σκαρφάλωμα και κουβάλημα τεράστιου όγκου cargo, με ένα τραγούδι να σπάει τη σιωπή και να προκαλεί τα απαραίτητα συναισθήματα. Εκεί που, όμως, ο τίτλος του Kojima δεν τα κατάφερε εξίσου, είναι η δράση. Κατά μεγάλο μέρος του κοινού, το action/stealth κομμάτι (με εχθρούς ανθρώπινου τύπου) δεν θα έπρεπε να υπάρχει καν, γιατί δεν έδινε αρκετά στο σύνολο και μάλιστα άλλαζε το ύφος και πήγαινε το gameplay σε κάπως πιο αδιάφορα λημέρια. Ή, μάλλον, στη μορφή που είχε, δεν θα έπρεπε να υπάρχει, γιατί αν βλέπαμε κάτι πιο πρωτότυπο με περισσότερο βάθος, τότε θα ήταν αλλιώς. Δύο χρόνια μετά, έπαιξα πάλι το Death Stranding απ’ την αρχή ως το τέλος του και, αν και ακόμη θεωρώ πως δεν έγινε ιδανική ενσωμάτωση των μηχανισμών της δράσης και του stealth, τα πράγματα δεν είναι όσο άσχημα φάνηκαν στην αρχική κυκλοφορία -ίσως επειδή περιμέναμε το νέο Metal Gear απ’ τον Kojima;

Όπως και να ‘χει, όμως, οι νέες αποστολές κάνουν αμέσως προφανείς τις προθέσεις τους: είναι εκεί για να «σπάσει» κάπως η ρουτίνα, για να μπλεχτεί η δράση με το ντελίβερι, από νωρίς, ώστε να μην προκύψει κούραση. Πράγματι, οι αποστολές αυτές μας στέλνουν σε μία νέα μικρή τοποθεσία, σε ένα κατεστραμμένο εργοστάσιο, και μας βάζουν σε κλειστούς χώρους όπου περιπολούν οπλισμένοι εχθροί. Είναι ένα ενδιαφέρον setting που ταρακουνά επαρκώς τη δομή, χωρίς να την ανατρέπει τελείως, αλλά η υλοποίηση πλήττεται από έλλειψη αφοσίωσης και από κάποια προχειρότητα. Οι αποστολές, αν και είναι στημένες σε ελκυστικό και πολλά υποσχόμενο υπόβαθρο, είναι εντελώς απλοϊκές σε όσα μας καλούν να κάνουμε, και είναι μάλιστα ελάχιστες σε αριθμό. Έτσι, τελικά φαίνεται ξεκάθαρα πως μπήκαν απλώς για να ανανεώσουν λίγο τη δομή, και για να ικανοποιήσουν ένα μέρος του κοινού, αλλά δεν είναι αρκετές. Υπάρχουν δύο-τρεις πετυχημένες στιγμές που κερδίζουν τις εντυπώσεις και κάποιες ευχάριστες αναφορές στα MGS, αλλά σε γενικές γραμμές δεν πρόκειται για ουσιώδη νέα προσθήκη, δυστυχώς, δυστυχώς, αν και είναι καλοδεχούμενο ως νέο περιεχόμενο. Αν υπάρχει κάτι που έχασα, αν δηλαδή υπάρχουν κι άλλες νέες αποστολές και δεν τις βρήκα, θα έπρεπε να ενσωματωθούν με πιο ξεκάθαρο τρόπο και να δίνονται σωστές οδηγίες.

Για να κλείσω με τις αλλαγές, ακούμε νέα μουσική στο αναμενόμενο ύφος, ενώ το πρόβλημα με τη μεταφορά των save files από PS4 σε PS5 παραμένει, καθώς αναγκαζόμαστε να μπούμε στην παλιά έκδοση και να ανεβάσουμε το αρχείο σε cloud και ούτω καθεξής. Αναμένουμε κάποια στιγμή μία μόνιμη λύση για αυτό το ζήτημα απ’ τη Sony, ιδίως αν θέλει να συνεχίσει να κυκλοφορεί τους τίτλους του τέταρτου PlayStation στο πέμπτο με εκδόσεις τύπου Director’s Cut.

Τελικά, η Director's Cut έκδοση του Death Stranding δεν φέρνει νέο σενάριο, καινούργιες αποστολές που είναι αναγκαίες για την πλοκή, ή κάτι παρόμοιο. Περισσότερο βασίζεται στην οπτική/τεχνική ανανέωση και στη βελτίωση της εμπειρίας με την αξιοποίηση του DualSense αλλά και με νέα, πετυχημένα gadgets. Αν δεν έχετε παίξει τον τίτλο του Hideo Kojima, δεν υπάρχει καλύτερη στιγμή από αυτή. Αν, πάλι τον έχετε δοκιμάσει σε PC, δεν υπάρχουν πολλοί λόγοι επιστροφής, εκτός αν είστε από τους μεγάλους/τις μεγάλες fans του παιχνιδιού και θέλετε να δείτε κάθε νέα προσθήκη. Αν είχατε παίξει το Death Stranding όταν κυκλοφόρησε σε PS4, είναι μία καλή στιγμή για επιστροφή στον κόσμο του. Είναι, εξάλλου, ένα από τα πιο ξεχωριστά παιχνίδια της δεκαετίας, απόλυτα αφοσιωμένο στο όραμά του και μία μοναδική εμπειρία, που πλέον έρχεται στην καλύτερη μορφή της. Δύο χρόνια μετά, παραμένει χωρίς όμοιό του.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review. 

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Death Stranding Director's Cut - Review

Συντάκτης
23 Σεπτεμβρίου 2021
Developer

Kojima Productions

Publisher

Sony Interactive Entertainment

Διανομή

Sony Hellas

Πλατφόρμες

PlayStation 5

Tested on

PS5

Κυκλοφορία

24 Σεπτεμβρίου 2021

Είδος

Action-adventure

PEGI

18

Θετικά

+ Σημαντικές τεχνικές βελτιώσεις που αναβαθμίζουν αισθητά την εμπειρία
+ Άριστη, ολοκληρωμένη και απόλυτα αρμόζουσα αξιοποίηση του DualSense
+ Αρκετές νέες προσθήκες, κάποιες βοηθητικές και όλες διασκεδαστικές
+ Σωστή ενσωμάτωση των νέων λειτουργιών
+ Περιέχει όλες τις αναβαθμίσεις και το περιεχόμενο που έχουν κυκλοφορήσει ως σήμερα
+ Παραμένει ένα εξαιρετικό παιχνίδι, εντελώς ξεχωριστό

Αρνητικά

- Δεν είναι όλο το νέο περιεχόμενο ουσιώδες, οι αποστολές ιδίως απογοητεύουν
- Τα προβλήματα της αρχικής έκδοσης παραμένουν
- Η μεταφορά των αρχείων του save από PS4 σε PS5 κουράζει

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.5
7.0
Συνοψίζοντας

Η Director's Cut έκδοση του Death Stranding δεν φέρνει νέο σενάριο, καινούργιες αποστολές που είναι αναγκαίες για την πλοκή, ή κάτι παρόμοιο. Περισσότερο βασίζεται στην οπτική/τεχνική ανανέωση και στη βελτίωση της εμπειρίας με την αξιοποίηση του DualSense αλλά και με νέα, πετυχημένα gadgets. Αν δεν έχετε παίξει τον τίτλο του Hideo Kojima, δεν υπάρχει καλύτερη στιγμή από αυτή. Αν, πάλι τον έχετε δοκιμάσει σε PC, δεν υπάρχουν πολλοί λόγοι επιστροφής, εκτός αν είστε από τους μεγάλους/τις μεγάλες fans του παιχνιδιού και θέλετε να δείτε κάθε νέα προσθήκη. Αν είχατε παίξει το Death Stranding όταν κυκλοφόρησε σε PS4, είναι μία καλή στιγμή για επιστροφή στον κόσμο του. Είναι, εξάλλου, ένα από τα πιο ξεχωριστά παιχνίδια της δεκαετίας, απόλυτα αφοσιωμένο στο όραμά του και μία μοναδική εμπειρία, που πλέον έρχεται στην καλύτερη μορφή της.

8.5
Βαθμός
7.0
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1