Déraciné

by Βασίλης Τατσιόπουλος on 19 Νοεμβρίου 2018

Ο Hidetaka Miyazaki είναι γνωστός κυρίως για τη σειρά Dark Souls. Μόλις ακούμε αυτές τις δύο λέξεις, το μυαλό μας αμέσως σκέφτεται τεράστια bosses και πανδύσκολο gameplay. Η δυσκολία, είναι το σήμα κατατεθέν του Dark Souls, καλώς ή κακώς. Βέβαια, τα παιχνίδια του franchise έχουν πολλά ακόμη χαρακτηριστικά να επιδείξουν με περηφάνια. Dark Souls, σημαίνει δυσκολία και μόχθος. Σημαίνει όμως και βαθύ, εμπνευσμένο και ιδιαίτερο lore. Σημαίνει και μοναδική ατμόσφαιρα, αναγνωρίσιμη από χιλιόμετρα. Το νέο παιχνίδι του δημιουργού ονομάζεται Déraciné και πάει σε διαφορετικά μονοπάτια.

Ο Miyazaki, με το Déraciné, αφήνει στην άκρη τη δυσκολία, τις μάχες και το πολύπλοκο level design. Με την πρώτη ματιά, φαίνεται εντελώς διαφορετικό από όσα έχουμε συνηθίσει στο έργο του. Αφού όμως μπούμε πιο βαθιά και ασχοληθούμε με τον κόσμο του, γίνεται ξεκάθαρο πως το Déraciné είναι “παιδί” του Miyazaki.

Βέβαια, το Déraciné δεν είναι Dark Souls. Ούτε Bloodborne ή κάτι παρόμοιο. Είναι κάτι νέο και διαφορετικό, παρόλο που φέρει τη σφραγίδα του δημιουργού. Το Déraciné, λοιπόν, είναι ένα first-person adventure που παίζει σε VR και μοιάζει σαν να βγήκε από το χρονοντούλαπο, με πολύ μυστήριο τρόπο. Παίρνουμε τον ρόλο ενός πλάσματος που ονομάζεται Faerie και κινούμαστε σε ένα οικοτροφείο. Ο χρόνος δεν κυλάει με τους δικούς μας ρυθμούς και έτσι, μέσα από τα μάτια του Faerie, όλα είναι στάσιμα. Τα παιδιά που συναντάμε είναι ακίνητα, το χιόνι μένει καρφωμένο στον αέρα και δεν πέφτει ποτέ στο έδαφος και γενικά, δεν υπάρχει καμία εναλλαγή στον χώρο και στους ανθρώπους. Εμείς, προσπαθούμε να διαδράσουμε με τα παιδιά, χωρίς όμως να υπάρχει ποτέ άμεση αλληλεπίδραση.

Το σενάριο προχωράει σε απροσδόκητα μονοπάτια και η παρουσίαση είναι πολύ ιδιόμορφη. Ακούμε αρκετό διάλογο και μονολόγους (ένα μεγάλο μέρος είναι προαιρετικό και ενισχύει το backstory των χαρακτήρων και το lore του κόσμου, χωρίς να προχωράει το σενάριο προς τον τερματισμό). Η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή, μακάβρια και απόκοσμη, αλλά ταυτόχρονα γλυκιά, νοσταλγική και ζεστή. Το πώς αυτό επιτυγχάνεται ακριβώς, έγκειται στη μαεστρία και το όραμα του Miyazaki, που αποδίδει για μία ακόμη φορά. Θυμόμαστε άλλωστε το Firelink Shrine του Dark Souls, που έμοιαζε σαν ένας τόπος όπου ο χρόνος έχει πάψει να προχωράει.

Μέσα σε όλη τη μαυρίλα και το αίμα, το Firelink Shrine ήταν ένα διάλειμα, ένα ήσυχο μέρος περισυλλογής. Επίσης, ήταν μία από τις πιο χαρακτηριστικές τοποθεσίες που έχουμε επισκεφτεί σε βιντεοπαιχνίδι. Απίστευτα βηοηθούσε η μουσική, που μας μετέδιδε τα κατάλληλα ακριβώς συναισθήματα, όσο βρισκόμασταν εκεί. Οι χαρακτήρες που συναντούσαμε, επίσης, ήταν νωχελικοί, έμοιαζαν εκτός τόπου και χρόνου, με έναν πολύ περίεργο και μή ανθρώπινο τρόπο και οι φωνές τους προέρχονταν από ένα μακρινό, ήσυχο αλλά και τρομερό όνειρο. Απελπισία και ταυτόχρονη αγαλίαση.

Σε αυτό ακριβώς το μοτίβο κινείται το Déraciné. Το οικοτροφείο είναι σφυρηλατημένο με την ψυχή και τις σπίθες του Dark Souls και του Firelink Shrine. Τα παιδιά που κατοικούν εκεί, μοιάζουν με πιο αθώες μετενσαρκώσεις των απόμακρων χαρακτήρων που συναντήσαμε στον κόσμο εκείνο και το voice acting συνδράμει τα μέγιστα σε αυτή την αίσθηση. Η μουσική πατάει στις ίδιες μελαγχολικές νότες που έχουμε συνηθίσει και είναι εξαιρετική. Παρόλα αυτά, το Déraciné δεν είναι Dark Souls. Δεν είναι καν ένα spinoff του. Η παρουσίαση και το lore μάς θυμίζουν Dark Souls, Bloodborne και διάφορα παράδοξα μίγματά τους, όμως η αφήγηση, το ίδιο το σενάριο και το gameplay, διαφοροποιούν το νέο παιχνίδι του Miyazaki.

Η ιστορία του Déraciné μάς φέρνει στο μυαλό παλιότερα παιχνίδια, τότε που τα πάντα ήταν πιο παράξενα. Συγκεκριμένα, θυμηθήκαμε πολλές φορές το Shadow of Memories, με τα κόκκινα πετράδια, το περίεργο lore και τον χρόνο που κυλά με ανώμαλο τρόπο. Προτείνεται η εκτενής ενασχόληση με τον κόσμο και τους χαρακτήρες του Déraciné (στις 4-5 ώρες που θα σας πάρει), καθώς έτσι δημιουργείται η πλήρης εικόνα του τι συμβαίνει και σε ποιον και το σενάριο εμπλουτίζεται αρκετά. Η ιστορία είναι καθ'όλα ενδιαφέρουσα και δεν απογοητεύει μέχρι τέλους. Το lore είναι από τα δυνατά χαρτιά του Déraciné και ο τρόπος που αυτό μας συστήνεται, κλέβει την παράσταση με παραμυθένιο τρόπο.

Αυτό είναι το Déraciné: ένα παραμύθι. Όχι, όμως ένα χαρωπό παραμυθάκι. Ένα αρχαίο, μαγικό, φοβερό, σάπιο και γλυκύτατο συνάμα παραμύθι. Δεν υπάρχουν φθηνά κόλπα, ή επιφανειακή “νταρκίλα”. Η σκοτεινιά δεν είναι ανεμική, δεν είναι ισχνό πέπλο. Το Déraciné έχει βουτήξει σε δαιμονικές τάφρους και αναβλύζει πόνο, σκότος και στοιχειά. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι επιτυγχάνεται η ισορροπία ανάμεσα στα σκληρά χαρακτηριστικά του και τα θερμά συναισθήματα που αποπνέει. Αυτό συμβαίνει, επειδή το σενάριο δεν είναι πρόχειρο και δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει.

Το gameplay του Déraciné, δεν απευθύνεται σε κάθε τύπο παίκτη. Είναι ένα αργό παιχνίδι, στο οποίο συνεχώς ψάχνουμε για αντικείμενα και τρόπους αλληλεπίδρασης με τον χώρο και τους χαρακτήρες. Η κίνηση στο VR περιβάλλον γίνεται με μικρά teleports, κάτι που πλέον δεν βλέπουμε συχνά. Παρόλα αυτά, κρίνεται ως μία αρμόζουσα επιλογή, εξαιτίας του setting και της παράδοξης φύσης του χρόνου. Δεν νιώθουμε πως περπατάμε στον χώρο, μα πως αιωρούμαστε στον στάσιμο χρόνο. Ο χειρισμός με τα PS Move, δυστυχώς, δεν αποδίδει πάντοτε. Πολλές φορές η γωνία θέασης δεν μας επιτρέπει να αλληλεπιδράσουμε με άνεση με τα διάφορα σημεία ενδιαφέροντος. Επίσης, κάποια εξαιρετικά ενδιαφέροντα mechanics δεν εξερευνούνται όσο τους αρμόζει.

Η μεταφορά του περίεργου κόσμου του Déraciné, γίνεται ικανοποιητικά, όσον αφορά τον οπτικό τομέα. Το γκρίζο, ψυχρό συναίσθημα κυριαρχεί και συντρέχει με τη στασιμότητα του κόσμου. Αντισταθμίζεται δε, με τις θερμές και χρωματιστές κινήσεις των γραναζιών του χρόνου. Τεχνικά, δεν εντυπωσιαζόμαστε, όμως δεν χρειάζεται. Η ατμόσφαιρα ενσαρκώνεται επαρκώς και με μερικές πολύ πετυχημένες λεπτομέρειες. Το οικοτροφείο μοιάζει τόσο νεκρό, όσο και ζωντανό, σε ένα ακόμη παράδοξο σχήμα που μας προσφέρει το Déraciné.

Με λίγα λόγια, όσοι επιλέξετε να ασχοληθείτε το Déraciné, είναι καλό να είστε προϊδεασμένοι. Δεν πρόκειται για παιχνίδι με δράση, ή δύσκολους γρίφους. Είναι μία εμπειρία που βασίζεται στο στήσιμο της ατμόσφαιρας και στην απόκοσμη ιδιαιτερότητά της. Εκεί που έχει σημασία, το Déraciné πετυχαίνει τον στόχο του με άνεση.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Déraciné

Συντάκτης
19 Νοεμβρίου 2018
Developer

FromSoftware

Publisher

Sony Interactive Entertainment

Διανομή

Sony Hellas

Πλατφόρμες

PS4 (απαιτείται PS VR)

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

6 Νοεμβρίου 2018

Είδος

First-person adventure

PEGI

12

Θετικά

+ Η εκπληκτική ατμόσφαιρα, πιστή στο πνεύμα της FromSoftware
+ Η μελαγχολική μουσική και το απόκοσμο voice acting
+ Το ενδιαφέρον, ιδιαίτερο σενάριο και το καλοστημένο lore

Αρνητικά

- Ο χειρισμός
- Κάποια mechanics είχαν περισσότερα να δώσουν

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.0
Συνοψίζοντας

Με λίγα λόγια, όσοι επιλέξετε να ασχοληθείτε το Déraciné, είναι καλό να είστε προϊδεασμένοι. Δεν πρόκειται για παιχνίδι με δράση, ή δύσκολους γρίφους. Είναι μία εμπειρία που βασίζεται στο στήσιμο της ατμόσφαιρας και στην απόκοσμη ιδιαιτερότητά της. Εκεί που έχει σημασία, το Déraciné πετυχαίνει τον στόχο του με άνεση.

8.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1