Detention

Don't Breathe
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 5 Μαρτίου 2018

Γιατί μας αρέσει να τρομάζουμε; Αυτό είναι ένα ερώτημα που ξεκινάει πολλά χρόνια πριν και συναντάται σε όλες τις εκφράσεις τρόμου στην τέχνη και την ψυχαγωγία. Ο τρόμος, είναι σίγουρα ένα δύσκολο συναίσθημα. Το άγνωστο, το σκοτεινό και το μη οικείο, μας κάνουν να νιώθουμε άβολα. Όταν, όμως, ο τρόμος είναι ελεγχόμενος, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η αδρεναλίνη ρέει, μα δεν φοβόμαστε για τη ζωή μας. Η ένταση υπάρχει, το άγχος είναι πραγματικό· το νιώθουμε στο πετσί μας, όμως δεν υφίσταται ανησυχία και δεν υπάρχουν ενδεχόμενες συνέπειες.

Όταν κάποιος προσπαθεί να μας τρομάξει, συνήθως διαστρεβλώνει κάτι οικείο σε εμάς. Κλείνοντας τα φώτα, ο χώρος αλλάζει. Το δωμάτιο, το οποίο μας είναι γνώριμο και μέσα του νιώθουμε ασφάλεια, ξαφνικά μοιάζει ξένο. Η όψη ενός ανθρώπου, αν αλλοιωθεί με αφύσικους τρόπους, μας ανατριχιάζει με την πρώτη ματιά. Τέτοιου είδους πρακτικές έχουμε δει πολλές φορές σε έργα τρόμου.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για έναν δημιουργό τρόμου, είναι τα κλισέ. Τα πλάσματα που θα χρησιμοποιήσει στο έργο του, οι τοποθεσίες στις οποίες αυτό διαδραματίζεται, καθώς και το ίδιο το σενάριο, πολλές φορές ανακυκλώνονται. Χρειάζεται μαεστρία και έμπνευση για να αποφευχθούν στερεότυπα και αναμασημένα concepts.

Μία περίπτωση που παρουσιάζει ενδιαφέρον σχετικά με τα προαναφερθέντα, είναι το παιχνίδι Detention της Red Candle.  Είναι ένα adventure παιχνίδι τρόμου, σε δύο διαστάσεις, προσαρμοσμένο βέβαια σε χειριστήριο στην έκδοση για PS4 που παίξαμε.

Το Detention μας στέλνει στην Ταϊβαν τη δεκαετία του 1960, κατά την εποχή της λευκής τρομοκρατίας. Η χώρα βρισκόταν κάτω από στρατιωτικό νόμο, ο οποίος διήρκησε 38 χρόνια. Χιλιάδες ακτιβιστές, διανοητές και ύποπτοι ως αντιστασιακοί ενάντια του Κουομιντάνγκ, του Κινεζικού Εθνικιστικού Κόμματος, εξαφανίστηκαν, φυλακίστηκαν και εκτελέστηκαν.

Ο τίτλος του παιχνιδιού κυριολεκτικά, στα κινέζικα, σημαίνει επιστροφή στο σχολείο. Το σενάριο ξεκινάει με δύο νεαρά παιδιά, τον Wei και τη Ray, να έχουν αποκλειστεί σε ένα άδειο σχολικό κτίριο με την απειλή τυφώνα να πλησιάζει. Στην πορεία, το σχολείο αλλάζει μορφή και γίνεται εφιαλτικό, σε σκηνές που θυμίζουν το Silent Hill. Το setting, από μόνο του, εξαιτίας της επιλογής χρονικής περιόδου και τοποθεσίας, είναι απειλητικό και βαρύ. Συναντάμε επίσης διάφορα κακόβουλα πνεύματα, των οποίων ο σχεδιασμός είναι εκπληκτικός και πολύ τρομακτικός. Η έμπνευση έρχεται από την κινεζική λαογραφία. Βλέπουμε ιδιαίτερες φιγούρες, οι οποίες είναι ανθρωπόμορφες αλλά παραμορφωμένες στην όψη και τις κινήσεις.

Οι τρόποι αντιμετώπισής τους έρχονται επίσης από τους θρύλους και τις παραδόσεις της Κίνας. Δεν μπορούμε να τους σκοτώσουμε, παρά μόνο να τους αποφύγουμε. Αυτό γίνεται με το να κρατάμε την αναπνοή μας όταν μας πλησιάζουν ώστε να μην μας εντοπίζουν και να μας προσπερνούν. Ακόμη, μπορούμε να τους δελεάσουμε με τροφή. Αυτές οι μέθοδοι, όπως και τα ίδια τα πνεύματα θυμίζουν πλάσματα της λαογραφίας της Κίνας, όπως το Jiang Shi και το Wangliang. Πέρα από τα φαντάσματα, βλέπουμε και τον τρόμο που μπορεί να προκαλέσει ο άνθρωπος, όταν επιβάλλει την εξουσία του με σκληρούς τρόπους. Το πολιτικό υπόβαθρο εναρμονίζεται με το setting παραφυσικού τρόμου με πολύ πετυχημένο τρόπο· η αλλοίωση των ανθρώπινων μορφών γίνεται και κυριολεκτικά, αλλά και μεταφορικά.

Εκτός από τα πλάσματα, οι χώροι και το σενάριο είναι εμπνευσμένοι από τις κινέζικες θρησκείες και θρύλους. Βλέπουμε shrines, FU talismans προστασίας και διάφορα στοιχεία της βουδιστικής, της κινέζικης και της ταοϊστικής παράδοσης. Θα κάψουμε χρήματα, joss paper και joss sticks, ώστε να ζητήσουμε προστασία από θεότητες.

Η επιλογή του setting είναι πολύ ενδιαφέρουσα και διαφέρει από αυτά που συνηθίζουμε να βλέπουμε. Επίσης, σε συνδυασμό με το πολιτικό υπόβαθρο της ιστορίας, δημιουργείται μία  πολύ έντονη και ιδιάζουσα αίσθηση τρόμου. Το Detention δεν προκαλεί τρόμο που μας πετάει από την καρέκλα. Δεν έχει πολλά jump scares. Ο τρόμος στο Detention είναι περισσότερο κάτι που πλανιέται στον αέρα και ξεπερνάει ακόμη και τα φαντάσματα που συναντάμε στους σκοτεινούς, στοιχειωμένους διαδρόμους.

Το σενάριο παρουσιάζει μία άκρως ενδιαφέρουσα ιστορία. Παρουσιάζεται μείγμα του πολιτικού σκηνικού της Ταιβάν την περίοδο της λευκής τρομοκρατίας με τρομακτικά φαντάσματα, προσωπικούς δαίμονες, τον φόβο για τη γνώση και τη μόρφωση, την κατάχρηση εξουσίας, τις ενοχές και το δρόμο προς τη λύτρωση.  Ένα τέτοιο σενάριο θα μπορούσε να μπερδεύει και να ξενίζει τους μη μυημένους στην ιστορική περίοδο και τα γεγονότα. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν ισχύει. Όσα στοιχεία μας παρουσιάζει το παιχνίδι είναι αρκετά για να κατανοήσουμε την πλοκή. Ποτέ δεν καταλήγει σε πολιτικό-ιστορικό exposition. Βλέπουμε ένα κομμάτι του ιστορικού υπόβαθρου και μαθαίνουμε κάποια πράγματα για την Ταιβάν κατά τη διάρκεια της περιόδου της λευκής τρομοκρατίας. Τελικά, όμως, το παιχνίδι μας διηγείται μία ιστορία προσωπικής φύσεως. Εστιάζει περισσότερο στους χαρακτήρες από ότι στην περίοδο και το setting και η ιστορία είναι καθολικού τύπου.

Τα άβολα συναισθήματα που μας προκαλεί το σενάριο, εντείνονται από την εξαίρετη ηχητική και μουσική επένδυση του Detention. Οι ήχοι που ακούμε, δεν μοιάζουν με συμβατικές μελωδίες. Περισσότερο ακούμε ήχους drone και noise, που μας κρατούν σε μία συνεχή κατάσταση άγχους και έντασης. Νιώθουμε πως το ίδιο το κεφάλι μας κάνει παράσιτα. Το ίδιο ισχύει και για τα ηχητικά εφέ. Τα φαντάσματα βγάζουν φωνές οι οποίες δεν μπορούν να οριστούν ως γέλιο ή κλάμα· είναι κάτι ενδιάμεσο και απόκοσμο. Επίσης, μερικοί μηχανισμοί του gameplay, όπως το κράτημα της αναπνοής, συμπληρώνονται από τον ηχητικό τομέα με πολύ αξιόλογα αποτελέσματα.

Το gameplay, συνολικά, είναι της μορφής 2D adventure. Την περισσότερη ώρα στο Detention τριγυρνάμε, συλλέγουμε αντικείμενα και ψάχνουμε να βρούμε πού θα τα χρησιμοποιήσουμε. Συναντάμε μερικούς γρίφους, οι οποίοι είναι πολύ ενδιαφέροντες και ταιριαστοί στο υπόλοιπο παιχνίδι. Δυστυχώς, οι γρίφοι είναι λίγοι και πολύ εύκολοι. Εύκολες θα χαρακτηρίζαμε και τις συναντήσεις μας με τα διάφορα πνεύματα: δεν τα πολεμάμε, ούτε όμως χρειάζεται να τρέχουμε. Οι ενέργειές τους είναι πολύ περιορισμένες και προδιαγεγραμμένες, οπότε τους ξεφεύγουμε πανεύκολα. Το σύστημα του υποτυπώδους stealth, είναι μία καλή επιλογή και ενισχύει την ατμόσφαιρα. Μπορούσε παρόλα αυτά να πλαισιωθεί από περισσότερα mechanics και τύπους εχθρών.

Η ατμόσφαιρα, εκτός από τον ηχητικό τομέα και τα στοιχεία της ασιατικής παράδοσης, έχει και τα γραφικά ως βοηθό. Οπτικά, το Detention δεν εντυπωσιάζει  με την τεχνική του υπεροχή. Εύκολα μπορεί να περάσει ως ένα ακόμη indie παιχνίδι. Ο εικαστικός σχεδιασμός, όμως, είναι εκπληκτικός. Οι χαρακτήρες και το animation τους, καθώς και οι περιβάλλοντες χώροι θυμίζουν άλλα πολύ πετυχημένα παιχνίδια του είδους, όπως το Cat Lady και το Downfall. Η δουλειά που έχει γίνει είναι πολύ καλού επιπέδου και συμπληρώνει εφιαλτικά την ατμόσφαιρα, η οποία είναι πραγματικά πετυχημένη συνολικά.

Προχωρώντας στο παιχνίδι, παρατηρούμε πως στο τελευταίο του τμήμα παραμερίζονται το στοιχείο του τρόμου και οι γρίφοι. Τη θέση τους παίρνει ένα γραμμικό κομμάτι που μοιάζει περισσότερο με visual novel ή walking simulator. Το μυστήριο επισκιάζεται από αρκετό exposition. Ο τρόμος παραμένει, όμως αλλάζει μορφή· πλέον δεν προκαλείται από τα φαντάσματα, μα από τις σοκαριστικές σεναριακές τροπές. Το πρόβλημα είναι πως το τελευταίο αυτό κομμάτι κρατάει αρκετά περισσότερο από όσο θα έπρεπε και μοιάζει ασύνδετο και ξαφνικό. Σπάει λίγο η συνέχεια και ο ειρμός του παιχνιδιού και το τέλος του χάνει λίγο από τον αντίκτυπό του.

Γενικά, το Detention είναι ικανοποιητικό σε όλα τα τμήματά του, μεμονωμένα. Οι γρίφοι είναι καλοστημένοι και λογικοί και η εξερεύνηση δεν γίνεται αγγαρεία. Ο τρόμος πετυχαίνει όλους τους σκοπούς του και το σενάριο είναι ιδιαίτερο και πολύ ενδιαφέρον. Στη σύνδεση όλων αυτών, είναι που το Detention τρεκλίζει λιγάκι. Ο ρυθμός πάσχει, ιδιαίτερα στο τελευταίο μέρος. Επίσης, η ιστορία μπορεί να είναι πολύ αξιόλογη, το writing όμως δεν είναι της ίδιας ποιότητας. Στον πυρήνα του, δηλαδή, το σενάριο είναι αξιοσημείωτο, όμως η παρουσίαση το κρατάει πίσω. Ενδεχομένως για αυτό να ευθύνεται η μετάφραση στα αγγλικά, στην οποία παρατηρούνται αρκετά γραμματικά λάθη και οι διάλογοι δεν πείθουν. Επίσης, ο τρόπος που μάς παρουσιάζονται μερικά από τα θέματα του παιχνιδιού με την υπέρμετρη χρήση βαρύγδουπων quotes, δεν μας κέρδισε. Τίποτα από αυτά δεν είναι αρκετό όμως για να καταστήσει το σενάριο και το παιχνίδι λιγότερο επιδραστικό.

Το Detention καθιστά την εταιρεία ανάπτυξής του, τη Red Candle Games, μία υπολογίσιμη δύναμη. Σίγουρα στο μέλλον θα την παρακολουθούμε, καθώς το πρώτο της παιχνίδι είναι πολύ ενδιαφέρον. Στηρίζουμε χωρίς δεύτερη σκέψη την ένταξη λαογραφικών στοιχείων σε έργα τρόμου. Περιμένουμε πολλά από την εταιρεία, ίσως την επόμενη φορά με ένα μεγαλύτερο σε διάρκεια και με καλύτερη συνοχή παιχνίδι, καθώς το Detention κρατάει περίπου τρεις ώρες. Τρεις ώρες γεμάτες τρομακτικές εικόνες και ήχους, απόκοσμη και εφιαλτική ατμόσφαιρα και ένα σενάριο που θα μας μείνει στο μυαλό για πολύ καιρό.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Detention

Συντάκτης
5 Μαρτίου 2018
Developer

Red Candle Games

Publisher

Red Candle Games

Πλατφόρμες

PS4 / PC / Switch

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

1 Μαρτίου 2018 (PS4 / Switch)
12 Ιανουαρίου 2017 (PC)

Είδος

Horror

PEGI

12

Θετικά

+ Εφιαλτική ατμόσφαιρα, άριστα δοσμένη
+ Τρομερά προσεγμένη ηχητική επιμέλεια
+ Ιδιαίτερο και επιδραστικό σενάριο
+ Πανέμορφος οπτικός σχεδιασμός
+ Πολύ πετυχημένη άντληση έμπνευσης από την ασιατική λαογραφία
+ Μερικοί εύστοχοι γρίφοι

Αρνητικά

- Το τελευταίο τμήμα του παιχνιδιού απογοητεύει
- Πολύ λίγοι και εύκολοι γρίφοι
- Έλλειψη mechanics
- Μέτριο writing και κακή μετάφραση
- Πολύ μικρή διάρκεια

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
7.5
Συνοψίζοντας

Το Detention είναι ένα παιχνίδι τρόμου που διαφέρει από τα συνηθισμένα, κυρίως λόγω της χρήσης στοιχείων από την ασιατική λαογραφία. Είναι ένα 2D horror adventure, με λίγους αλλά πετυχημένους γρίφους και μερικά stealth mechanics. Το gameplay του δεν εντυπωσιάζει. Η διάρκειά του είναι πολύ περιορισμένη και το τελευταίο του τμήμα χάνει την ορμή που έχει στηθεί μέχρι τότε. Εκεί που το Detention ξεχωρίζει, είναι το σενάριο και η ηχητική και οπτική επιμέλεια. Διαδραματιζόμενο στην Ταϊβάν σε μία πολύ σκοτεινή περίοδο, μας μεταδίδει αγνά συναισθήματα ανησυχίας και τρόμου, μέσα από μία απροσδόκητα προσωπική και επιδραστική ιστορία.

7.5
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1