Detroit: Become Human (Demo)

by Ελένη Δρίβα on 25 Απριλίου 2018

Quantic Dream. Μια εταιρεία που έχει ως πείσμα και όραμα να πλάθει ιστορίες χωρίς προηγούμενο, διατηρώντας μια αίσθηση διαδραστικής ταινίας που δεν στηρίζεται στο gameplay για να καθηλώσει το κοινό, αλλά στο σενάριο. Η αρχή έγινε με το Fahrenheit το 2005, με το Heavy Rain να αφήνει ιστορία το 2010 και το Beyond: Two Souls να θέτει τον πήχη ακόμα πιο ψηλά, το 2013.

Πέντε χρόνια αργότερα και έχουμε Απρίλιο του 2018, το Detroit: Become Human βρίσκεται προ των πυλών και η ομάδα του David Cage υπόσχεται έναν action-adventure τίτλο, με το πιο περίπλοκο σενάριο που έχουμε δει ποτέ. Πριν λίγες μέρες, κυκλοφόρησε το demo του παιχνιδιού, με τίτλο “Hostage” (όμηρος) και παρουσιάζει μια από τις πολλές σκηνές που περιέχει το Detroit.

Με διάρκεια 10 λεπτών, ίσως και λίγο μεγαλύτερη (αναλόγως πόση σημασία δίνετε στην εξερεύνηση), το demo είναι σύντομο. Μάλιστα, εστιάζει σε μια σκηνή που έχει παρουσιαστεί και αναλυθεί δεκάδες φορές από την Quantic Dream και κατ’ επέκταση δεν αποτελεί κάτι νέο. Αυτό όμως δεν πάει να πει πως δεν έχει και κάτι να προσφέρει, αφού μας δίνει την ευκαιρία να παρατηρήσουμε τους ανανεωμένους χειρισμούς και την περιπλοκή δομή της ιστορίας, από “κοντά”.

Το demo ξεκινάει σε ένα ασανσέρ, συστήνοντάς μας σε έναν από τους τρεις πρωταγωνιστές του παιχνιδιού, τον Connor, ένα πολύ εξελιγμένο Android (Ανδροειδές) της αστυνομίας του Detroit, το οποίο καλείται να βάλει τέλος σε μία κατάσταση ομηρίας. Στο συμβάν εμπλέκεται ένα άλλο ανδροειδές, που έχει βγει εκτός ελέγχου. Τα “ελαττωματικά” ρομπότ ονομάζονται Deviants, ενώ το συγκεκριμένο κρατάει όμηρο ένα κοριτσάκι. Σκοπός του Connor είναι να πείσει το εχθρικό android να αφήσει το παιδί ή, αν δεν τα καταφέρει, να βρει έναν τρόπο να το σώσει.

Η σκηνή διαμορφώνεται ανάλογα με τις επιλογές σας, τον τρόπο προσέγγισής σας, τα στοιχεία που βρίσκετε, ακόμα και από το πόσο γρήγορα κινείστε μέσα στον χώρο. Παρόλο που έχουμε δει αρκετές φορές την εν λόγω σκηνή, ήταν μια πολύ καλή επιλογή για το demo, αφού καταφέρνει με ευκολία να αναδείξει το δαιδαλώδες σενάριο που έχει χτίσει η Quantic Dream.

Μια σκηνή των δέκα λεπτών, μπορεί να καταλήξει με έξι διαφορετικούς τρόπους, ενώ στο ενδιάμεσο υπάρχουν άλλες τόσες επιλογές. Κάποιες από αυτές έχουν άμεση επίδραση, κάποιες άλλες όχι. Φυσικά, οι βασικές καταλήξεις είναι δυο: Είτε σώζετε το κοριτσάκι, είτε όχι. Όμως, πέρα από την επιτυχία και την αποτυχία, υπάρχουν διάφορες παράμετροι. Μπορείτε να οδηγηθείτε στο ίδιο αποτέλεσμα μέσα από τρεις και παραπάνω διαφορετικές οδούς, κάτι που πιθανότατα θα επηρεάσει τη ροή μακροπρόθεσμα.

Αν αυτό σάς ακούγεται περίπλοκο, είναι γιατί, πραγματικά, είναι. Μια μονάχα σκηνή κρύβει δεκάδες μονοπάτια και αναλογιζόμενοι ένα σενάριο ωρών, που ακολουθεί το ίδιο μοτίβο, προκύπτει ένας λαβύρινθος από διαφορετικές εξελίξεις, χαρακτηριστικό στο οποίο στόχευε η εταιρεία από την αρχή και όπως όλα δείχνουν, πιθανότατα πέτυχε τον σκοπό της.

Προσπαθώντας να δώσει περισσότερο βάθος στη νέα ιστορία της, η Quantic Dream έκανε μερικές αλλαγές και βελτιώσεις στους χειρισμούς και το gameplay. Υιοθετώντας έναν πιο action χαρακτήρα, το Detroit έχει πιο φιλικούς χειρισμούς από ό,τι οι προκάτοχοι του, επιτρέποντάς σας να αλλάξετε την κάμερα σε διαφορετικές γωνίες, ώστε να παρατηρήσετε τον χώρο πιο εύκολα.

Νομίζατε πως είδατε κάτι στο τραπέζι δίπλα σας, αλλά η κάμερα εστιάζει αλλού; Σε αντίθεση με τους προκατόχους του, το Detroit σάς επιτρέπει να αλλάξετε την οπτική σας γωνία με το πάτημα ενός κουμπιού. Αν και πάλι σας περιορίζει (εφόσον δεν μπορείτε να κουνήσετε ελεύθερα την κάμερα), τουλάχιστον σας προσφέρει διαφορετικά πλάνα, για καλύτερη αίσθηση του χώρου. Δεν είναι τέλεια, όμως είναι σαφέστατα μια καλύτερη επιλογή, σε σύγκριση με τα προηγούμενα παιχνίδια της εταιρείας.

Από την οπτική του Connor (υπενθυμίζουμε πως αποτελεί ένα ανδροειδές της αστυνομίας), γνωρίσαμε τη συλλογή στοιχείων και την αναδημιουργία συμβάντων, κάτι που αποτελεί προσωπικό γνώρισμα του συγκεκριμένου πρωταγωνιστή, σε μια προσπάθεια των δημιουργών να διαφοροποιήσουν τους χαρακτήρες και όχι μόνο.

Η αναδημιουργία συμβάντων γίνεται χάρις στο εξελιγμένο μοντέλο του Connor, ο οποίος παρατηρεί τον χώρο και συλλέγει στοιχεία. Έπειτα, όταν έχει βρει αρκετά από αυτά, χρησιμοποιεί το “λογισμικό” του ώστε να αναπαραστήσει, ψηφιακά, γεγονότα που έχουν συμβεί στο παρελθόν, με σκοπό να καταλάβει τι έγινε και να ανακαλύψει ακόμα περισσότερα πράγματα.

Παραδείγματος χάρη, εξετάζοντας έναν νεκρό, μπορεί να τον ταυτοποιήσει, να παρατηρήσει υπολείμματα πυρίτιδας στο χέρι του, να καθορίσει την αίτια θανάτου και ούτω καθεξής. Πολλές φορές, αν συλλέξετε όλα τα στοιχειά, μπορείτε να ξεκλειδώσετε έναν νέο τρόπο προσέγγισης ή μια νέα επιλογή, που συνήθως είναι προς όφελός σας.

Ο τρόπος που αποδίδεται η αναπαράσταση προσθέτει στον action χαρακτήρα του παιχνιδιού, προκαλώντας ενδιαφέρον, ενώ παράλληλα θα σας δώσει τη δυνατότητα να παρατηρήσετε την αλληλεπίδραση του πρωταγωνιστή με τον χώρο, η οποία, όχι μόνο είναι υπαρκτή, αλλά παράλληλα εντυπωσιάζει.

Ο Connor κινείται στον χώρο του εγκλήματος και μονίμως σας δίνει την αίσθηση πως παρακολουθείτε έναν πραγματικό άνθρωπο ή τουλάχιστον ένα πλάσμα που έχει δημιουργηθεί με τα standards του ανθρώπινου νου. Περνάει διπλά από την τραπεζαρία και σπρώχνει ελαφρά μια καρεκλά που βρίσκεται στη μέση. Περπατάει ανάμεσα σε σπασμένα γυαλιά και κάνει μια πλήρη περιστροφή, όπως θα έκανε ένας πραγματικός ντετέκτιβ, εξετάζοντας τον χώρο. Περνάει πάνω από ένα άψυχο σώμα και δεν συνεχίζει την πορεία του σαν να μην υπάρχει τίποτα, αντιθέτως φροντίζει να μην πατήσει πάνω του.

Υπάρχουν αμέτρητες τέτοιες λεπτομέρειες μέσα σε μια σκηνή, που όλη κι όλη διαρκεί δέκα λεπτά και αξιοποιεί μια νέα μηχανή γραφικών που ξεπερνάει με ευκολία κάθε προηγούμενο δημιούργημα της Quantic, σε ποιότητα. Εντυπωσιακά πλάνα, ρεαλιστικός φωτισμός και σκίαση, που τονίζονται από το depth of field, το οποίο κάνει θαύματα.

Οι εκφράσεις των χαρακτήρων αποδίδονται με κάθε λεπτομέρεια, τα voice overs δίνουν βάθος με την ποιότητά τους και το μικρό δείγμα που συμπεριλήφθηκε από το soundtrack, ήταν εξαιρετικό. Επιπλέον, το demo περιείχε ελληνικό μενού και υπότιτλους. Η απόδοσή τους είναι ικανοποιητική, αν και παρουσιάζει μικρά θεματάκια στη μετάφραση. Σίγουρα όμως, εξυπηρετούν τον σκοπό τους. Με λίγα λόγια, το demo του Detroit: Become Human είναι ένα ποιοτικό δείγμα του τίτλου, ο οποίος, μετά από όσα είδαμε, φαντάζει πιο υποσχόμενος από ποτέ.

Οι εντυπώσεις μας για το παιχνίδι βασίστηκαν στο Demo που είναι διαθέσιμο στο PlayStation Store.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Developer

Quantic Dream

Publisher

Sony Interactive Entertainment

Διανομή

Sony Hellas

Πλατφόρμες

PlayStation 4

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

25 Μαΐου 2018

Είδος

Action-adventure

PEGI

18

What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1