Dishonored: Death of the Outsider

Το τέλος μιας χρυσής, αλλά σκοτεινής, εποχής
by Ελένη Δρίβα on 22 Σεπτεμβρίου 2017
Reviews

Ένα από τα ομορφότερα και πιο σκοτεινά δημιουργήματα που έχει γνωρίσει ποτέ η gaming κοινότητα είναι αναμφίβολα η σειρά Dishonored. Η ιστορία της οικογένειας Kaldwin ξεκίνησε το 2012 και από τότε έχει αποκτήσει ένα σταθερό κοινό, χάρις στη βλοσυρή αλλά μαγευτική ατμόσφαιρα του, το πρωτότυπο gameplay του και την ιστορία του που σε μαγνητίζει, χωρίς καν να προσπαθεί.

Η Bethesda και η Arkane Studios κατόρθωσαν να φτιάξουν ένα κόσμο που πέθαινε από αρρώστια και παρόλα αυτά συνέχιζε να φαντάζει όμορφος με το δικό του τρόπο. Μέσα σε αυτό το κόσμο βασίλευε η οικογένεια Kaldwin, η οποία αγωνιζόταν συνεχώς να επιβιώσει ενάντια στις προσπάθειες των εχθρών τους. Ένας αδικημένος πατέρας, μια ισχυρή αλλά κυνηγημένη κόρη και τα υπόλοιπα είναι γνωστά.

Τώρα, το Dishonored: Death of the Outsider έρχεται να βάλει μια τελεία στην δυναστεία των Kaldwin και να κλείσει μια χρυσή εποχή στο κόσμο του Dishonored. Το μόνο που απομένει είναι να δούμε είναι αν ο επίλογος είναι αυτός που του έπρεπε.

Η ιστορία του Dishonored: Death of the Outsider ξεκινάει μετά από το τέλος του Dishonored 2, συνεχίζοντας το κεφάλαιο της Billie Lurk, καθώς εκείνη προσπαθεί να βρει τον Daud. Όλα τα γεγονότα εκτυλίσσονται στη περιοχή της Karnaca, από το δεύτερο μέρος της σειράς, ενώ υπάρχει και μετακίνηση σε μια νέα τοποθεσία.

Με την εύρεση του Daud ξεκινάει και η κεντρική πλοκή, καθώς ο πρώην επαγγελματίας δολοφόνος ζητάει από την Billie να βάλουν ένα τέλος στη “βασιλεία” του Outsider, κατηγορώντας τον για όλα τα δεινά που πλήττουν τους ίδιους και το κόσμο. Έτσι, η πρωταγωνίστρια επισκέπτεται διάφορες περιοχές στη Karnaca ώστε να βρει ένα τρόπο για να σκοτώσουν τη σκοτεινή θεότητα…

Αποφεύγοντας τα spoilers, η πλοκή είναι αρκετά ξεκάθαρη, ίσως και προβλέψιμη, παρόλα αυτά δεν παύει να είναι ενδιαφέρουσα, με μια διάρκεια που τοποθετείται ανάμεσα στις 10 με 13 ώρες για τον μέσο παίκτη, η οποία μπορεί να φτάσει τις 20+ για ένα ολοκληρωμένο 100% playthrough. Μερικές φορές παίρνει απρόσμενες στροφές, τίποτα όμως το πολύ τρομερό, αφήνοντας πολλά να λησμονηθούν από τους παλιότερους τίτλους. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της είναι το πώς μαθαίνουμε περισσότερα για τους χαρακτήρες της Billie, η οποία αποδεικνύεται πιο ενδιαφέρουσα από ότι περιμέναμε, του Daud, καθώς και του Outsider, ίσως το πιο ενδιαφέροντα χαρακτήρα της σειράς.

Σε αυτό το τομέα δεν απογοητεύει και καταλήγει να είναι λυτρωτικό όσον αφορά το κεφάλαιο του Void, το βασίλειο του Outsider. Αν κάτι κάνει αισθητή την απουσία του αυτό είναι το chaos meter, το οποίο καθόριζε σε μεγάλο βαθμό την ιστορία των προηγούμενων τίτλων της σειράς, αλλά θα αναφερθούμε σε αυτό και αργότερα. Παρά την απώλεια του μηχανισμού όμως, οι ατελείωτες επιλογές δεν λείπουν και παραμένουν καθοριστικές στη διαμόρφωση της ιστορίας, προσφέροντας με ευκολία replayability.

Ένα ακόμα στοιχείο που έχει κάνει το Dishonored να κερδίσει μια ξεχωριστή θέση ανάμεσα σε εκατομμύρια παιχνίδια είναι το gameplay του. Η σειρά ανέκαθεν πρόσφερε απόλυτη ελευθερία στον παίκτη να προσεγγίσει τη κατάσταση όπως αυτός επιθυμεί και αυτό δεν έχει αλλάξει στο Death of the Outsider. Αντιθέτως, το standalone expansion είναι εξίσου εξυπηρετικό και ίσως ακόμα πιο διασκεδαστικό.

Η νέα ιστορία προσφέρει μεγαλύτερη ελευθερία, αφενός λόγω της προόδου ανάμεσα στους τίτλους και αφετέρου λόγω των νέων δυνάμεων και της έλλειψης του chaos meter. Όπως προαναφέραμε, το chaos meter λείπει, που σημαίνει ότι ασχέτως το πόσο βίαια θα προσεγγίσετε τη κατάσταση ή πόσο έντονη θα κάνετε τη παρουσία σας σε ένα χώρο, αυτό δεν επηρεάζει τη κατάληξη της ιστορίας.

Είτε είστε lethal, είτε όχι, είτε επιλέξετε μια stealth προσέγγιση, είτε όχι, αυτό θα καταμετρηθεί στα score board της κάθε αποστολής (το παιχνίδι αποτελείται από 5 διαφορετικές αποστολές), αλλά δεν θα αλλάξει τον επίλογο του παιχνιδιού. Εν μέρει αυτό αφαιρεί ένα κεντρικό και καθοριστικό μηχανισμό που γνωρίσαμε στα προηγούμενα παιχνίδια και μας κάνει να νιώθουμε “περίεργα” όταν γινόμαστε δολοφονικοί, όμως αυτή η απώλεια μας προσφέρει μια παραπάνω ελευθερία. Αν το χάος δεν μεταφράζεται σε πιο σκοτεινό τέλος, γιατί να μην δημιουργήσετε λίγη αναστάτωση παραπάνω που και που;

Οι γρίφοι για ακόμα μια φορά δεν απογοητεύουν, απαιτώντας προσοχή, γρήγορες, έξυπνες σκέψεις και παρατηρητικότητα. Έπειτα, υπάρχει και η εισαγωγή νέων δυνάμεων και gadget που είναι ευπρόσδεκτα, καθώς όπως πάντα είναι άκρως επιτυχημένα και μας δίνουν ακόμα περισσότερες επιλογές. Η Billie χρησιμοποιεί ένα ξίφος, έναν μικρό μηχανισμό που εκτοξεύει διάφορα βέλη με ξεχωριστές χρήσεις και διάφορες βόμβες, ενώ αρκετά νωρίς στο παιχνίδι αποκτά και υπερφυσικές δυνάμεις.

Οι νέες προσθήκες είναι: Το Hook mine, το οποίο τοποθετείται σε μια επιφάνεια και τραβάει τους εχθρούς πάνω του, εξουδετερώνοντας τους χωρίς να σκοτώσετε κάποιον. Το Displace, που έρχεται να πάρει τη θέση του Blink και του Far Reach, επιτρέποντας στη Billie να κάνει teleport όπου στοχεύσει. Το Foresight είναι μια παραλλαγή του Dark Vision, και σας δίνει την δυνατότητα να εξερευνήσετε ένα χώρο ως πνεύμα και να μαρκάρετε εχθρούς και αντικείμενα. Το Rat Whispers για να συλλέγετε πληροφορίες “ακούγοντας” τα ποντίκια. Το Void Strike, που δεν θα εξηγήσουμε λόγω spoiler και τέλος, το Semblance, το οποίο είναι μια πολύ αλλαγμένη εκδοχή του Possession, που σας επιτρέπει να "κλέψετε" το πρόσωπο ενός ανθρώπου για περιορισμένο χρονικό διάστημα, αφήνοντας πίσω το αναίσθητο σώμα του θύματος.

Πέρα από τη κεντρική πλοκή και τις νέες δυνάμεις, υπάρχουν τα side quest σε κάθε αποστολή, τα οποία ονομάζονται Contracts, δίνοντας λίγη παραπάνω ζωή στο τίτλο και ενδιαφέρουσες ευκαιρίες να εξερευνήσετε τη Karnaca λίγο παραπάνω. Σκόρπια στην περιοχή υπάρχουν και τα collectibles, κάποια κρυφά (απομεινάρια του Void στο περιβάλλον που προσφέρουν επιπλέον lore) και κάποια που καταμετρούνται στο τέλος κάθε αποστολής: Bonecharms, πίνακες και άλλα. Αναφερόμενοι στα Bonecharms, το Bonecharm Crafting του Dishonored 2 επιστρέφει ξανά και εδώ, δίνοντας μερικές επιπλέον επιλογές για βελτιώσεις, ενώ διαθέσιμα είναι και τα equipment upgrades (όπλα, stealth, ζωή, ικανότητες και λοιπά).

Όσον αφορά το replayability, μπορείτε να ξανά-παίξετε την ιστορία με διαφορετικές επιλογές, αλλά και στο Original Game Plus (OG+), το οποίο σας επιτρέπει να επαναλάβετε την ιστορία με τις δυνάμεις του Dishonored 2.

Στο θέμα του οπτικού τομέα το Death of the Outsider διατηρεί τη ποιότητα του Dishonored 2, με εντυπωσιακές τοποθεσίες, που ποικίλουν ανάμεσα στο φανταχτερό - φωτεινό και το “άρρωστο”, σκοτεινό και μουντό, μερικές φορές συνδυάζοντας επιτυχημένα μερικά από τα παραπάνω.

Τα μοντέλα των εχθρών είναι καλοσχεδιασμένα και στο ίδιο “κακομούτσουνο” στυλ, ενώ η AI τους ακολουθεί τα χνάρια του δεύτερου παιχνιδιού, δίνοντας τους τη δυνατότητα να αντιδρούν σχεδόν σαν πραγματικοί άνθρωποι, παρατηρώντας λεπτομέρειες όπως τις ανοιχτές πόρτες και τα παράθυρα.

Ο ακουστικός τομέας είναι άρτιος μέχρι τη τελευταία λεπτομέρεια, ενώ το soundtrack του expansion αποτελεί το κύκνειο άσμα του Daniel Licht, προκαλώντας ανατριχίλες. Το voice acting όλων των κεντρικών χαρακτήρων κολακεύει την ιστορία, ταιριάζοντας σαν το τελευταίο κομμάτι σε ένα κατά τα άλλα πανέμορφο παζλ.

Tο Dishonored: Death of the Outsider είναι ένας αξιοπρεπής επίλογος για την ιστορία-σταθμό των Kaldwin, με μια πρωταγωνίστρια που μπορεί να τον υποστηρίξει όπως του πρέπει. Ο τελευταίος και “απόλυτος” στόχος είναι ο πιο ενδιαφέρων που έχει υπάρξει στο franchise, ενώ η μουσική είναι το ανατριχιαστικό αντίο από τον Daniel Licht. Δυστυχώς, σε μια τέτοια σειρά ο πήχης είναι ήδη πολύ ψηλά και το expansion μας άφησε κάποια κενά συγκριτικά.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την IGE S.A. για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Dishonored: Death of the Outsider

Συντάκτης
22 Σεπτεμβρίου 2017
Developer

Arkane Studios

Publisher

Bethesda Softworks

Διανομή

IGE S.A.

Πλατφόρμες

PS4 / Xbox One / PC

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

15 Σεπτεμβρίου 2017

Είδος

Action-adventure, Stealth

PEGI

18

Θετικά

+ Αξιοπρεπές σενάριο
+ Άριστο και ανανεωμένο gameplay, με περισσότερη ελευθερία
+ Το soundtrack αποτελεί το κύκνειο άσμα του Licht
+ Οι άρρωστες και πανέμορφες τοποθεσίες
+ Ένας επίλογος άξιος των προηγούμενων τίτλων

Αρνητικά

- Το σενάριο υστερεί μπροστά στα προηγούμενα παιχνίδια
- Η έλλειψη του chaos meter
- Όχι πολύ μεγάλη διάρκεια

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.5
Συνοψίζοντας

Το Dishonored: Death of the Outsider αποτελεί έναν όμορφο επίλογο για τη χρυσή εποχή των Kaldwin, με άφθονες επιλογές και διασκεδαστικές νέες δυνάμεις. Ο ακουστικός και ο οπτικός τομέας μαγεύουν για ακόμα μια φορά, με το ανατριχιαστικό soundtrack του Licht να προκαλεί ρίγη. Ο Outsider βαφτίστηκε δικαίως ο “απόλυτος στόχος” από τη Bethesda, ενώ είναι μακράν και ο πιο ενδιαφέρων.

Φυσικά, με δυο τέτοιους τίτλους να έχουν δώσει τις βάσεις για το φινάλε, αυτό το standalone expansion είχε πολλές προσδοκίες να συναντήσει και σε μερικά σημεία δεν τα κατάφερνε. Η έλλειψη του chaos meter έδωσε παραπάνω ελευθερία, η οποία όμως δεν γεμίζει αρκετά το κενό που αφήνει ο γνωστός μηχανισμός. Παρόλα αυτά, το Death of the Outsider είναι ίσως από τα καλύτερα φινάλε που έχουν γραφτεί, ειδικά για τη τιμή που προσφέρεται.

8.5
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1