Doom VFR

Η Κόλαση του VR;
by Παναγιώτης Τριάντης on 18 Μαρτίου 2018

Η σειρά Doom ήρθε στις ζωές μας το 1993 και από τότε το αρχικό παιχνίδι έχει εμφανιστεί σε πάνω από δέκα πλατφόρμες. Εκτός των επίσημων κυκλοφοριών, έχουμε δει τον τίτλο να τρέχει σε touch bars από laptop, σε κομπιουτεράκια και άλλες περίεργες συσκευές που δεν θα περιμένε κανένας να δει να τρέχουν ένα παιχνίδι. Δεν ξέρουμε αν η Bethesda συνεχίζει με το συγκεκριμένο σκεπτικό, αλλά πήρε την απόφαση να δημιουργήσει μία έκδοση VR του Doom που κυκλοφόρησε το 2016. Έτσι έπραξε, και σήμερα έχουμε στη διάθεση μας το Doom VFR.

Κάπου εδώ να πούμε πως δεν αφορά αυτούσια μεταφορά του Doom, αλλά μία νέα ιστορία με μικρότερη διάρκεια. Συγκεκριμένα, έχουμε να κάνουμε με τον τελευταίο επιζώντα στον Άρη, τον οποίο βλέπουμε να πεθαίνει κατά τη διάρκεια της εισαγωγής. Με την συνείδηση του να έχει γίνει upload σε ένα artificial network, με κύριο σκοπό να αποκαταστήσει τη λειτουργία της βάσης και να σκοτώσει όλους τους δαίμονες μέσα από τη χρήση συσκευών για να μετακινείται και όπλων για να εξολοθρεύσει τους εχθρούς. Μπορούμε να πούμε πως σε σχέση με άλλους τίτλους εικονικής πραγματικότητας, το Doom VFR καταφέρνει να παρουσιάσει κάτι αξιοπρεπές με την ιστορία του να έχει μια βάση και καλή ροή. Όπως είναι αναμενόμενο πλέον, ως παιχνίδι VR, έχει την κατάρα της μικρής διάρκειας, με την κύρια ιστορία να κρατάει περίπου τρεις ώρες, δηλαδή μία ώρα παραπάνω από τα συνηθισμένα δίωρα.

Το ερώτημα που προκύπτει σε έναν τέτοιο τίτλο είναι αν καταφέρνει να μας προσφέρει το γρήγορο και τρελό gameplay του Doom. Η απάντηση είναι και ναι, και όχι. Το Doom έχει χαρακτηριστεί για την ταχύτητα της μάχης, το εξαιρετικό soundtrack του και τα βίαια kills των δαιμόνων. Ξεκινώντας με το gameplay, το παιχνίδι μας περνάει από ένα tutorial που δικαιολογείται ως η εκπαίδευση του νέου σώματος του χαρακτήρα μας. Η περιήγηση του χαρακτήρα μας γίνεται με την κλασική -πλέον- τηλεμεταφορά στοχεύοντας προς το σημείο που θέλουμε να πάμε κάνοντάς το λίγο πιο δύσκολο και πιο αργό σε σχέση με το παραδοσιακό παιχνίδι. Κατά τα άλλα έχουμε ένα κλασικό Doom, δηλαδή ένα first person shooter με τα όπλα του, τις χειροβομβίδες του, την ολοκαίνουργια shield burst ικανότητα που διώχνει μακριά τους αντιπάλους, και φυσικά τους δαίμονες του. Εκτός των βασικών, έχουμε και τα upgrades στα βασικά μας στατιστικά, και παρά τη μικρή διάρκεια προλαβαίνουμε να τα δούμε όλα: από τα όπλα μέχρι και τους δαίμονες που γνωρίσαμε στον κανονικό τίτλο (και θα ήταν κρίμα να μην, μιας και τα μοντέλα ήταν έτοιμα). Αυτό φυσικά προσθέτει πολλούς πόντους στην ιδέα του να μπούμε στο σύμπαν του Doom χωρίς... περικοπές λόγω του VR.

Ένα κομμάτι που μας προβλημάτισε, όμως, ήταν ο χειρισμός. Αρχικά έχουμε το Dualshock 4 που είναι ο ένας από τους τρεις τρόπους που μπορούμε να απολαύσουμε τον τίτλο. Ο χειρισμός είναι παρόμοιος με αυτόν του κλασικού παιχνιδιού με μερικές αλλαγές προκειμένου να μπορούμε να τηλεμεταφερθούμε και να χρησιμοποιήσουμε την νέα ασπίδα. Ξεκινήσαμε το παιχνίδι καθιστοί και με το DualShock στα χέρια μας. Αρκετά γρήγορα ζαλιστήκαμε και στην επόμενη προσπάθεια σηκωθήκαμε όρθιοι. Αυτομάτως το παιχνίδι έγινε πολύ πιο βολικό και δεν ενοχλούσε καθόλου ως προς την ναυτία. Ωστόσο, το κλασικό χειριστήριο σίγουρα το κάνει λιγότερο immersive, δηλαδή τον κύριο λόγο που παίζουμε σε VR.

Περνάμε στα move controllers που είναι εμφανώς καλύτερα όσoν αφορά την αίσθηση που αφήνουν και μας βόλεψαν περισσότερο, παρόλο που κρατούσαμε δύο χειριστήρια. Την ιδανική λύση έρχεται να δώσει το aim controller, με το οποίο μπαίνουμε στο πετσί του ρόλου με εύκολη περιήγηση και την αίσθηση πως όντως έχουμε ένα όπλο στα χέρια μας και είμαστε έτοιμοι να αποτελειώσουμε μερικούς δαίμονες. Το συμπέρασμα είναι πως σίγουρα προτείνεται ο παίκτης να είναι όρθιος λόγω των γρήγορων εναλλαγών που θα κληθεί να κάνει, και καλύτερα να είναι φυσικές παρά να αλλάζει η κάμερα με τον αναλογικό μοχλό, και με τον καλύτερο τρόπο παιχνιδιού να είναι το aim controller.

Στον τεχνικό τομέα του τίτλου βλέπουμε αρκετά loading times, τόσο όταν πεθαίνουμε όσο και όταν αλλάζουμε περιοχές, όμως δεν ενόχλησαν ιδιαίτερα. Ως προς τον οπτικό τομέα τα γραφικά είναι αρκετά καλά για VR και δεν είχαμε περίεργα collisions με το περιβάλλον ή με τους εχθρούς. Το παιχνίδι γενικότερα έτρεχε ομαλά χωρίς προβλήματα και σίγουρα μας άφησε ικανοποιημένους. Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ο ακουστικός τομέας που είναι εξίσου καλός με αυτόν του Doom (2016) και οι οπαδοί σίγουρα θα το εκτιμήσουν, μιας και δίνει αυτή την ξεχωριστή νότα στην όλη τρέλα.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

DOOM VFR

Συντάκτης
18 Μαρτίου 2018
Developer

id Software

Publisher

Bethesda Softworks

Διανομή

IGE S.A.

Πλατφόρμες

PlayStation VR / HTC Vive

Tested on

PlayStation VR

Κυκλοφορία

1 Δεκεμβρίου 2017

Είδος

First-Person Shooter

PEGI

18

Θετικά

+ Καταφέρνει να μεταφέρει την εμπειρία του Doom στο VR
+ Soundtrack
+ Ιδανικό για aim και move controllers

Αρνητικά

- Μικρό σε διάρκεια
- Ζαλίζει όταν ο παίκτης παίζει καθισμένος

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
7.5
Συνοψίζοντας

Το Doom VFR είναι ένας αξιόλογος τίτλος που καταφέρνει να μεταφέρει την εμπειρία του Doom -που γνωρίσαμε το 2016- με επιτυχία στον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας. Το gameplay μπορεί να είναι κουραστικό για όσους αποφασίσουν να παίξουν καθιστοί και θα χρειαστούν το Aim Controller για την καλύτερη δυνατή εμπειρία, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν είναι βολικό με τους υπόλοιπους τρόπους χειρισμού. Η διάρκεια του είναι μικρή, αλλά λίγο μεγαλύτερη σε σύγκριση με άλλος τίτλους VR που μας παρουσιάζει μία νέα ιστορία, η οποία θα ευχαριστήσει τους οπαδούς της σειράς. Αυτό δεν σημαίνει πως ο τίτλος προορίζεται μόνο για αυτούς, μιας και είναι από τα πιο ευχάριστα shooters εικονικής πραγματικότητας που έχουμε παίξει.

7.5
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1