Downward Spiral: Horus Station

by Βασίλης Τατσιόπουλος on 27 Σεπτεμβρίου 2018

Τα παιχνίδια επιστημονικής φαντασίας που εκτυλίσσονται στο διάστημα και έχουν στοιχεία τρόμου, είναι πλέον καθιερωμένα. Παίρνοντας στοιχεία από ταινίες του είδους, όπως το Alien και χτίζοντας σιγά σιγά τα χαρακτηριστικά τους, έφτασαν να είναι ένα από τα αγαπημένα είδη σε video games. Το Alien: Isolation και τα Dead Space (ναι, ακόμη και το τρίτο) είναι μερικά παραδείγματα που πλέον αποτελούν μέτρο σύγκρισης. Το Downward Spiral: Horus Station είναι μία ακόμη περίπτωση παιχνιδιού του είδους.

Τα περισσότερα είναι γνωστά: άδειοι διαστημικοί σταθμοί, τρομακτική ατμόσφαιρα, ηλεκτρονική μουσική που θυμίζει 70s scifi. Στο Downward Spiral υπάρχει η ιδιαιτερότητα της έλλειψης βαρύτητας. Δεν περπατάμε στους διαδρόμους του σταθμού, αλλά αιωρούμαστε σταματώντας μόνο όταν τρακάρουμε με τοίχους και βαριά αντικείμενα.

Καταρχάς, το Downward Spiral παίζει είτε στην τηλεόραση, είτε σε VR. Η εικονική πραγματικότητα παρουσιάζεται ως προαιρετικό mode, όμως τελικά δεν είναι έτσι, καθώς είναι μονόδρομος. Αν παίξουμε στην τηλεόρασή μας, με το DualShock 4 στα χέρια, η εμπειρία δεν έχει να προσφέρει σχεδόν τίποτα. Το setting το έχουμε δει άπειρες φορές και δεν γίνονται κινήσεις αποστασιοποίησης από την πεπατημένη και ασφαλή οδό. Μάλιστα, οι διάφορες τοποθεσίες στις οποίες κινούμαστε είναι σχεδόν πανομοιότυπες μεταξύ τους. Τα στοιχεία που περιέχουν, τα έπιπλα, τα αντικείμενα κλπ, επαναλαμβάνονται συνεχώς. Επίσης, το level design πάσχει από έντονη επανάληψη. Συχνά νιώθουμε πως βρισκόμαστε σε σημεία που έχουμε επισκεφτεί ξανά, ενώ αυτό δεν ισχύει.

Η μετακίνηση στον χώρο γίνεται σε zero gravity περιβάλλον. Τα πόδια μας βρίσκονται συνεχώς στον αέρα και για να κινηθούμε πρέπει να αρπάξουμε με τα χέρια τους τοίχους και να σπρώξουμε, ωθώντας το σώμα μας ώστε να αιωρηθεί. Η ιδέα και η υλοποίηση έχουν ενδιαφέρον, όμως υπάρχουν μερικά προβλήματα. Το σημαντικότερο, είναι ο χειρισμός. Όσο παίζουμε με DualShock 4, μας πιάνει απόγνωση. Η κίνηση των χεριών με τα πλήκτρα του χειριστηρίου δεν βολεύει καθόλου και το σύστημα χειρισμού δεν αποδίδει. Επίσης, κινούμαστε πολύ αργά. Εξ ορισμού είναι αργόσυρτη η κίνηση, όμως το χειριστήριο κάνει τα πάντα χειρότερα.

Από το πρώτο δευτερόλεπτο, το PS Move μάς κλείνει το μάτι. Φαίνεται πως είναι ο ιδανικός τρόπος για να παίξουμε ένα παιχνίδι αυτού του τύπου. Παρόλα αυτά, το Downward Spiral μάς μπέρδεψε αρκετά. Για λίγη ώρα, πιστεύαμε πως δεν είναι συμβατό με το PS Move. Αυτό συνέβη επειδή για κάποιον ανεξήγητο λόγο πρέπει πάντοτε να είναι συνδεδεμένο το DualShock 4, είτε παίζουμε με Move είτε όχι.

Η περιήγηση των χώρων με τη χρήση του DualShock 4 γίνεται καλύτερη όταν αποκτήσουμε τα κατάλληλα εργαλεία. Ευτυχώς, το στάδιο στο οποίο σπρώχνουμε τοίχους δεν διαρκεί πολύ. Σύντομα, βρίσκουμε ένα grappling hook (και αργότερα ακόμα καλύτερα εργαλεία), το οποίο μάς λύνει τα χέρια: σημαδεύουμε και ρίχνουμε έναν γάντζο που μας τραβάει προς τον στόχο μας. Έτσι, η κίνηση γίνεται πιο εύκολη και γρήγορη.

Βέβαια, και πάλι, το PS Move είναι ο βέλτιστος τρόπος χειρισμού. Η κίνηση των χεριών και το σπρώξιμο των τοίχων βγάζουν πολύ περισσότερο νόημα όταν κρατάμε τα Move στα χέρια μας.

Εκτός από την zero gravity περιήγηση, το Downward Spiral έχει και άλλα εμπόδια, όπως μερικά drones που αποτελούν τους αντιπάλους μας. Οι μάχες καταλήγουν να είναι πολύ απλές και άμεσες, ενώ δεν είναι απλές πραγματικά. Για αυτό, κύριος υπαίτιος είναι το respawn mechanic. Όταν πεθαίνουμε, εμφανιζόμαστε αμέσως, σε μία στιγμή, σε ειδικά δωμάτια όπου γίνεται το respawn. Δεν χάνουμε τίποτα στην πορεία και όσοι εχθροί εξουδετερώθηκαν πριν πεθάνουμε, παραμένουν εκτός μάχης. Έτσι, μπορούμε να πέφτουμε στη μάχη απρόσεκτα, να κάνουμε ό,τι προλάβουμε και να επιστρέψουμε μετά το respawn, το οποίο είναι πάντοτε ακριβώς δίπλα από εκεί που πεθάναμε. Οι τύποι εχθρών είναι πολύ λίγοι και οι συμπεριφορές τους περιορισμένες. Έτσι, οι μάχες γίνονται πανεύκολες. Υπάρχει και mode χωρίς μάχες, όμως έχει λιγότερο ενδιαφέρον.

Το Downward Spiral καταφέρνει να μας εκνευρίσει μέσω του συστήματος μάχης. Τα όπλα που βρίσκουμε είναι στο ύφος του Dead Space και είναι αποδοτικά. Το πρόβλημα είναι πως όταν σημαδεύουμε, ο χειρισμός δεν βοηθάει, είτε παίζουμε σε VR είτε όχι. Επίσης, δεν υπάρχει επικοινωνία του damage στους παίκτες (ούτε του damage που προκαλούμε, ούτε αυτού που δεχόμαστε). Έτσι, καταλήγουμε να πυροβολούμε τυχαία και όποιον πάρει ο χάρος και το respawn mechanic στηρίζει αυτόν τον τρόπο παιξίματος. Είναι κρίμα, γιατί τα mechanics κίνησης στον χώρο, σε συνδυασμό με τις μάχες, δημιουργούν ενδιαφέρουσες καταστάσεις. Για παράδειγμα, μπορούμε να κρυβόμαστε σε γωνίες και να κρατάμε με το ένα χέρι το όπλο, ενώ με το άλλο τον τοίχο. Με αυτόν τον τρόπο έχουμε τη δυνατότητα να κινούμαστε πέρα δώθε και να πυροβολούμε και να κρυβόμαστε εναλλάξ.

Άλλη μία επιλογή σχεδιασμού που δυσκολεύει την κατάσταση, έχει να κάνει με τον τρόπο που κρατάμε τα όπλα. Μπορούμε να έχουμε ένα σε κάθε χέρι την κάθε στιγμή. Αν θέλουμε να κάνουμε κάτι άλλο με το χέρι μας, όπως να ανοίξουμε μία πόρτα, πρέπει να αφήσουμε το όπλο στην άκρη. Συνεπώς, κάποιες φορές τα πράγματα γίνονται δύσκολα χωρίς λόγο. Για παράδειγμα, δεν γίνεται να κινούμαστε και να έχουμε δύο όπλα ταυτόχρονα και η εναλλαγή μεταξύ όπλων γίνεται αργά και χωρίς παύση.

Οπτικά, το Downward Spiral: Horus Station είναι εντάξει. Αυτή είναι η πρώτη λέξη που σκεφτόμαστε. Δεν υπάρχει κάτι που να μας ενόχλησε, ούτε όμως και κάτι ιδιαίτερο. Τεχνικά προβλήματα δεν παρουσιάστηκαν. Το VR λειτουργεί ικανοποιητικά. Όσες ζαλάδες προξενούνται, δεν έχουν να κάνουν με την κακή λειτουργία, αλλά με τη zero gravity περιήγηση -δεν είναι, όμως, κάτι που δεν συνηθίζεται.

Τα objectives που καλούμαστε να ολοκληρώσουμε είναι βαρετά. Στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού, που διαρκεί 4-5 ώρες, κάνουμε τα ίδια και τα ίδια.Ανοίγουμε πόρτες, σκοτώνουμε πανομοιότυπα ρομπότ, βρίσκουμε κάρτες και ξανά από την αρχή. Μερικά από τα 8 acts είναι εντελώς άδεια και ανούσια. Τα highlights του Downward Spiral: Horus Station βρίσκονται στους ανοιχτούς χώρους. Όποτε βγαίνουμε εκτός του σταθμού, στο διάστημα και αιωρούμαστε πάνω από συντρίμμια, αστέρια και πλανήτες, μας κόβεται η ανάσα. Επίσης, οι μεγάλοι χώροι είναι εντυπωσιακοί και πολύ επιβλητικοί.

Γενικά, η ατμόσφαιρα του Downward Spiral: Horus Station είναι πολύ καλά στημένη. Τα χρώματα στους φωτισμένους χώρους και η διαμόρφωση του διαστημικού σταθμού, θυμιζουν ταινίες όπως το 2001: A Space Odyssey. Η μουσική υπόκρουση βοηθάει απίστευτα, καθώς είναι εκπληκτική. Συνθέτης είναι ο Ville Valo των HIM, όμως μην περιμένετε μελωδίες χαρακτηριστικές της μουσικής του καριέρας. Οι ambient νότες είναι εντελώς ηλεκτρονικές και sci-fi. Ανάλογα με το τι συμβαίνει, οι μελωδίες είναι διαφορετικές και πάντοτε απόλυτα ταιριαστές.

Το Downward Spiral: Horus Station στηρίζεται στην ατμόσφαιρα και όχι στο σενάριο. Πλοκή, ίσως να υπάρχει. Πηγαίνουμε σε έναν έρημο διαστημικό σταθμό και προσπαθούμε να ενώσουμε τα αποκομμένα τμήματά του και να μάθουμε τι συνέβη. Το σενάριο είναι πάρα πολύ αόριστο και δεν καταλάβαμε πολλά πράγματα. Διάλογοι δεν υπάρχουν. Η ατμόσφαιρα, όμως, ήταν αρκετή για να μας κρατήσει.

Το campaign μπορεί να παιχτεί σε solo ή online co-op. Το συνεργατικό mode είναι μια παράξενη επιλογή σε ένα παιχνίδι που στηρίζεται στην μοναχική ατμόσφαιρα, όμως αφού είναι προαιρετικό, δεν ενοχλεί σε καμία περίπτωση. Ακόμη, υπάρχει και multiplayer με modes όπως Deathmatch και Horde. Σαφέστατα, είναι μία προσθήκη που δεν δημιουργεί προβλήματα, όμως μπορούμε να βρούμε καλύτερα παιχνίδια για multiplayer, καθώς το Downward Spiral δεν εστιάζει στις μάχες.

Το Downward Spiral: Horus Station έχει πολύ πετυχημένη ατμοσφαιρά και μουσική και σε VR πολλές φορές εντυπωσιάζει. Παρόλα αυτά, αφήνει μία κάπως flat αίσθηση, ιδίως αν το εξετάζουμε στιγμή προς στιγμή. Συνολικά, δεν είναι άσχημο παιχνίδι κι ας μην προσφέρει τίποτα καινούριο. Οι λάτρεις του είδους θα βρουν ενδιαφέρον, όμως το VR και το PS Move είναι απαραίτητα, καθώς χωρίς αυτά το παιχνίδι χάνει πάρα πολλά.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Downward Spiral: Horus Station

Συντάκτης
27 Σεπτεμβρίου 2018
Developer

3rd Eye Studios

Publisher

3rd Eye Studios

Πλατφόρμες

PC / PS4 / PS VR (δεν απαιτείται)

Tested on

PS4 / PS VR

Κυκλοφορία

18 Σεπτεμβρίου 2018

Είδος

Action, Adventure, First-person shooter

PEGI

12

Θετικά

+ Πετυχημένη ατμόσφαιρα
+ Δυνατή μουσική επιμέλεια
+ Σε VR, πολλοί χώροι εντυπωσιάζουν

Αρνητικά

- Κακός χειρισμός, ιδίως με DualShock 4
- Δεν προσφέρει κάτι καινούριο στο είδος
- Βαρετό level design
- Πολλή επανάληψη

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
6.5
Συνοψίζοντας

Το Downward Spiral: Horus Station δεν προσφέρει τίποτα νέο στο είδος, δεν παύει όμως να είναι μία αξιόλογη εμπειρία. Το zero gravity περιβάλλον έχει ενδιαφέρον και VR είναι εντυπωσιακό. Οι ανοιχτοί χώροι, καθώς και οι μεγάλοι κλειστοί, είναι ένα από τα δυνατά σημεία του παιχνιδιού. Το level design και τα objectives είναι επαναλαμβανόμενα και ο χειρισμός κακός, όμως η ατμόσφαιρα μάς αποζημιώνει. Όσοι είναι fans του 70s sci-fi και των ταινιών τρόμου στο διάστημα, θα βρουν ενδιαφέρον στο Downward Spiral: Horus Station.

6.5
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1