Dragon's Lair Trilogy

by Βασίλης Τατσιόπουλος on 9 Ιανουαρίου 2018
Reviews

Το 1983 η αγορά των video games βρισκόταν σε ένα περίεργο στάδιο της ζωής της. Ήταν η χρονιά του περιβόητου video game crash. Η βιομηχανία υπέστη μεγάλη οικονομική ύφεση και πολλές εταιρείες πτώχευσαν, κάνοντας το μέλλον της -φρέσκιας τότε- μορφής διασκέδασης να μοιάζει δυσοίωνο και πολλούς αναλυτές να θεωρούν πως δεν θα συνεχίσει να υπάρχει για πολλά χρόνια. Στο κραχ του 1983, πολλοί παράγοντες έπαιξαν ρόλο. Ένας από αυτούς ήταν η μαζική κυκλοφορία παιχνιδιών χαμηλής ποιότητας, όπως λέμε ¨του κιλού¨. Τα μηχανήματα arcade επηρεάστηκαν λιγότερο από τις κονσόλες, παρόλα αυτά δεν την έβγαλαν καθαρή.

Μέσα στις δυσκολίες τις εποχής εκείνης, υπήρχαν μερικοί developers που έψαχναν τρόπους να κάνουν ένα βήμα μπροστά για τη βιομηχανία συνολικά, να καινοτομήσουν και να ξεκινήσουν νέα ρεύματα στα video games. Τα παιχνίδια ήταν περιορισμένα από την τεχνολογία και έτσι δεν υπήρχαν μεγάλες δυνατότητες. Οι χαρακτήρες αποτελούνταν από απλά sprites και δεν υπήρχε αρκετή κίνηση, η μουσική ήταν πολύ απλής μορφής και το immersion δύσκολο. Ο Rick Dyer το 1983 συνεργάστηκε με τον Don Bluth, πρώην animator για τη Disney, με στόχο να ξεπεράσουν μερικές από αυτές τις δυσκολίες και να ξεφορτωθούν τα κλασικά sprites και τα pixels.

Το παιχνίδι που δημιούργησαν, το Dragon’s Lair, είναι κατά πολλούς ένας από τους σημαντικούς παράγοντες που βοήθησαν τη βιομηχανία των video games να μην καταστραφεί εν μέσω της ύφεσης του 1983. Το Dragon’s Lair κυκλοφόρησε αυτήν τη χρονιά στα μηχανήματα arcade και δεν έμοιαζε με τίποτα άλλο. Ήταν αποτέλεσμα μίας προσπάθειας να ενταχθούν οι δυνατότητες της τεχνολογίας των laserdiscs -επαναστατική εκείνη την εποχή- σε video games. Το budget του παιχνιδιού ήταν τεράστιο για τα δεδομένα της εποχής και τα πάντα φώναζαν ¨ρίσκο¨. Όταν όμως κυκλοφόρησε, το Dragon’s Lair απόλαυσε μεγάλη επιτυχία και βοήθησε την εξέλιξη της βιομηχανίας των arcades καθώς και των video games γενικότερα.

Η επιτυχία του Dragon’s Lair στηρίζεται κυρίως στην οπτικοακουστική του παρουσίαση. Ανάμεσα στα χαμηλής ποιότητας pixels, ένα παιχνίδι φτιαγμένο εξ ολοκλήρου με animations επιπέδου Disney, σίγουρα θα ξεχώριζε. Τα χρώματα, η γρήγορη δράση με εμπνευσμένα στιγμιότυπα, το χιούμορ, τα οπτικά εφέ, όλα ήταν υπέροχα και κανείς δεν είχε δει κάτι παρόμοιο σε παιχνίδι. Έκανε τον παίκτη να νιώθει πως χειρίζεται τον χαρακτήρα κάποιου Σαββατιάτικου καρτούν και έμπαινε στη θέση του προσπαθώντας να σώσει την πριγκίπισσα από τον κακό δράκο. Αυτό ήταν το σενάριο και ήταν σε δεύτερη μοίρα. Την παράσταση έκλεβε το animation και οι μεμονωμένες σκηνές.

Το gameplay του Dragon’s Lair ήταν πολύ απλό και δεν έδινε καμία ελευθερία στον παίκτη. Δε χειριζόμασταν άμεσα τον Dirk the Daring, τον πρωταγωνιστή, αλλά μόνο συγκεκριμένες κινήσεις του. Σε κάποια σημεία της ιστορίας, το παιχνίδι μάς έβαζε να πατήσουμε ένα από τα πλήκτρα κατεύθυνσης του μοχλού ή το action button ώστε να χρησιμοποιήσουμε το σπαθί. Τα σημεία στα οποία έπρεπε να ενεργήσουμε ήταν προδιαγεγραμμένα, όπως και οι ενέργειες που καλούμασταν να πραγματοποιήσουμε. Το σύστημα αυτό, το έχουμε δει σήμερα πάρα πολλές φορές και μετά το Shenmue, το γνωρίζουμε ως Quick Time Events. Το έχουμε συναντήσει σε παιχνίδια όπως το God of War, όπου εισάγεται σε μερικές σκηνές ώστε να τις κάνει να μοιάζουν κινηματογραφικές. Ακόμη, υπάρχουν παιχνίδια των οποίων το gameplay αποτελείται σχεδόν εξ ολοκλήρου από το mechanic αυτό, όπως το Heavy Rain. Μπορεί σήμερα να είναι πολύ πιο εξελιγμένο και να έχει στη διάθεσή του τεχνολογία πιο ανεπτυγμένης μορφής, η βασική ιδέα όμως είναι η ίδια: βοηθάμε τον χαρακτήρα να ξεπεράσει διάφορα εμπόδια, μέσα από κινηματογραφικά σκηνοθετημένες χορογραφίες στις οποίες έχουμε πολύ μικρό ποσοστό ελέγχου.

Το Dragon’s Lair έδειξε τον δρόμο σε άλλους developers και η επιρροή του ήταν πάντα εμφανής στο χώρο των video games. Όταν πια το επέτρεπε η τεχνολογία, μπορέσαμε να δούμε παιχνίδια με την αισθητική και τεχνοτροπία κινουμένων σχεδίων, στα οποία όμως να έχουμε πλήρη έλεγχο του χαρακτήρα. Το ίδιο το παιχνίδι, απέκτησε ένα sequel, to Dragon’s Lair II: Time Warp και έναν πνευματικό διάδοχο εν είδει, το Space Ace. Σε γενικές γραμμές τα δύο αυτά παιχνίδια ακολουθούσαν τη συνταγή του πρωτότυπου, με πιο ομαλά αποτελέσματα στον οπτικό και ακουστικό τομέα, καθώς και μερικές νέες ιδέες. Είδαμε διακλαδώσεις στην εξέλιξη του παιχνιδιού, σε στυλ choose your own adventure. Τέτοιου είδους πρακτικές συνήθως εμφανίζονταν σε text adventures εκείνη την εποχή και ήταν κάτι που όλοι ήθελαν να δουν σε video games καθώς δίνει την αίσθηση της επιλογής, φέρνοντας μαζί και τις συνέπειές της. Ακόμη και σήμερα, είναι ένα στοιχείο που οι developers προσπαθούν να τελειοποιήσουν και να κάνουν πιο πολύπλοκο, εξομοιώνοντας την πραγματικότητα.

Η κληρονομιά του Dragon’s Lair κρατάει καλά στις μέρες μας. Έχουν υπάρξει πολλά ports σε διάφορες πλατφόρμες (μέχρι και σε κινητά), η προσπάθεια αναβίωσης του franchise με μία ταινία από τον Don Bluth και τον Gary Goldman που απέκτησε το funding της μέσω Indiegogo και εκείνη η συζητημένη εμφάνιση του παιχνιδιού στην πολύ πετυχημένη σειρά του Netflix, το Stranger Things. Η νέα έκδοσή του, το Dragon’s Lair Trilogy, ήρθε στο PS4 και περιέχει τα δύο Dragon’s Lair μαζί με το sci-fi ¨ξαδερφάκι¨ τους, το Space Ace.

Η αξία των παιχνιδιών που περιλαμβάνει η τριλογία είναι αδιαμφησβήτητη· μιλάμε για θρυλικές δημιουργίες που έχουν βοηθήσει τη μορφοποίηση και την εξέλιξη των παιχνιδιών στις μετέπειτα δεκαετίες και οι ιδέες που ξεκίνησαν με το Dragon’s Lair βρίσκουν ακόμη και σήμερα εφαρμογή. Το ζήτημα είναι κατά πόσο αξίζει η αγορά μίας τέτοιας συλλογής στις μέρες μας και τι έχει να προσφέρει στον σύγχρονο gamer. Για να το αναλύσουμε αυτό, ας μιλήσουμε πρώτα για το περιεχόμενό της.

Όπως προειπώθηκε, το Dragon’s Lair Trilogy περιέχει τα Dragon’s Lair, Dragon’s Lair II: Time Warp και Space Ace, τοποθετημένα σε αυτή τη σειρά. Εμείς θα προτείναμε να παιχτούν σύμφωνα με τη σειρά κυκλοφορίας τους, δηλαδή το Space Ace μετά το Dragon’s Lair και πριν από το sequel του. Έτσι, είναι πιο εμφανείς οι αλλαγές και η εξέλιξη που ήρθε με τον καιρό και τους πειραματισμούς, καθώς και η ωρίμανση των ιδεών στο τρίτο παιχνίδι της συλλογής.

Το πρώτο παιχνίδι είναι το πιο άμεσο. Ένα μεγάλο Quick Time Event, στο οποίο δεν υπάρχει η δυνατότητα λάθους και μόνο μία διαδρομή είναι η σωστή. Το Space Ace πήγε ένα βήμα παραπέρα και εισήγαγε εναλλακτικές επιλογές· σε διάφορα σημεία μάς δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε power ups και να δυναμώσουμε το χαρακτήρα μας, ή να συνεχίσουμε χωρίς αυτά και να αποφεύγουμε τους εχθρούς. Το τρίτο της σειράς ήταν το πιο εξελιγμένο όσον αφορά στην τεχνική απόδοση, με τις σκηνές να έχουν πιο ομαλό μοντάζ, κάτι που αλλάζει πολύ θετικά το συνολικό αποτέλεσμα. Επίσης, στο Dragon’s Lair II βλέπουμε για πρώτη φορά στη σειρά αντικείμενα προς συλλογή.

Τα τρία παιχνίδια είναι γνωστά για τη μεγάλη τους δυσκολία, αφού άφηναν ελάχιστο χρόνο αντίδρασης στον παίκτη ο οποίος έπρεπε να ερμηνεύσει τα στοιχεία που έβλεπε στην οθόνη του ώστε να αντιληφθεί ποιο πλήκτρο πρέπει να πατήσει την κάθε στιγμή. Ευτυχώς στην επανέκδοσή τους ως τριλογία, υπάρχει παραμετροποίηση, όπου μπορούμε να αυξήσουμε το χρόνο αντίδρασης, να έχουμε περισσότερες ζωές και εικονίδια που δείχνουν το κατάλληλο πλήκτρο. Επιπρόσθετα, έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε τα τρία παιχνίδια ως ταινίες κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους, χωρίς διάδραση εκ μέρους μας. Φυσικά μπορούμε να τα παίξουμε και στην αρχική τους μορφή, ακόμη και με ένα εφέ που προσομοιώνει μηχάνημα arcade. Τέλος, έχουμε την επιλογή για το πρώτο Dragon’s Lair να το παίξουμε όπως ήταν πρωτότυπα, οπότε όταν χάνουμε να ξεκινάμε σε άλλη, τυχαία σκηνή, ή πιο συμβατικά, παίζοντας τις σκηνές με τη σειρά.

Οπτικά, τα τρία παιχνίδια είναι πανέμορφα. Έχει υπάρξει, στα περισσότερα σημεία τους, η απαραίτητη ανανέωση και το αποτέλεσμα είναι πολύ ευχάριστο. Ειδικότερα στα δύο τελευταία παιχνίδια όπου η σκηνοθεσία αλλά και η πιο ομαλή εναλλαγή σκηνών βοηθάει, η ποιότητα είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα. Ο ήχος είναι πιο παράξενη περίπτωση, καθώς το voice acting, το οποίο δεν έγινε από επαγγελματίες ηθοποιούς για λόγους budget, είναι λίγο κιτς, λίγο παλιομοδίτικο, τουλάχιστον στα δύο παιχνίδια γιατί στο Dragon’s Lair II τα πράγματα είναι εμφανώς καλύτερα. Η μουσική υπόκρουση από την άλλη δεν απογοητεύει ποτέ, ταιριάζει απόλυτα σε κάθε σκηνή που ακούγεται και δημιουργεί τα κατάλληλα συναισθήματα.

Η διάρκεια κάθε παιχνιδιού είναι πραγματικά πολύ μικρή. Ιδιαιτέρως σήμερα, που έχουμε παίξει πολλά Quick Time Events και είμαστε συνηθισμένοι, βρίσκουμε εύκολα το ρυθμό και το σωστό πάτημα και το παιχνίδι παύει σύντομα να είναι δύσκολο. Έτσι, μπορεί η δράση να μην διακόπτεται και το αποτέλεσμα να είναι πολύ πιο ευχάριστο, όμως όλα τελειώνουν υπερβολικά γρήγορα. Σε λιγότερο από μία ώρα, τα τρία παιχνίδια έχουν ολοκληρωθεί από μία φορά το καθένα. Μετά, μπορούμε να τα παίξουμε σε μεγαλύτερες δυσκολίες και να παρακολουθήσουμε το extra υλικό που είναι διαθέσιμο, με συνεντεύξεις, trailers, διαφημίσεις και making-of videos.

Η Dragon’s Lair Trilogy σίγουρα είναι η καλύτερη έκδοση των παιχνιδιών που υπάρχει αυτή τη στιγμή. Η παραμετροποίηση της δυσκολίας τους, ο ανανεωμένος οπτικός τομέας και το extra υλικό είναι καλοδεχούμενες προσθήκες. Για τους fans της σειράς η αγορά είναι επιτακτική. Για τους υπόλοιπους, είναι σίγουρα μια σημαντική κυκλοφορία που αξίζει να αποκτηθεί, καθώς μας δίνει τη δυνατότητα να ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία της βιομηχανίας των video games μέσα από τρία θρυλικά παιχνίδια. Όποιος ενδιαφέρεται για το παρελθόν του gaming, για τις ιδέες που βλέπουμε σήμερα και τις απαρχές τους, καθώς και για την εξέλιξη της βιομηχανίας, σίγουρα θα βρει ενδιαφέρον στην τριλογία, της οποίας η τιμή είναι αρκετά φιλική στα 19.99 ευρώ.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την Digital Leisure για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Dragon's Lair Trilogy

Συντάκτης
9 Ιανουαρίου 2018
Developer

Digital Leisure Inc.

Publisher

Digital Leisure Inc.

Πλατφόρμες

PS4

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

19 Δεκεμβρίου 2017

Είδος

Interactive movie

PEGI

7

Θετικά

+ Η καλύτερη έκδοση τριών θρυλικών παιχνιδιών
+ Η πανέμορφη και διαχρονική οπτική παρουσίαση έρχεται ακόμη πιο ανανεωμένη
+ Τεράστια ιστορική σημασία
+ Παραμετροποίηση της δυσκολίας και extras

Αρνητικά

- Παλιομοδίτικο gameplay με τα σημερινά δεδομένα
- Πολύ μικρή διάρκεια
- Το voice over δείχνει την ηλικία του

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
7.5
Συνοψίζοντας

Το Dragon’s Lair Trilogy είναι μία συλλογή που περιέχει τρία παιχνίδια πολύ μεγάλης ιστορικής σημασίας. Για κάθε fan του Dragon’s Lair, είναι μία αναγκαία αγορά, όμως το extra περιεχόμενο και μερικές μικρές αλλά σημαντικές προσθήκες μαζί με τη φιλική τιμή καθιστούν τη συλλογή ένα αξιόλογο απόκτημα για όλους.

Παίζοντας τα τρία παιχνίδια της τριλογίας Dragon’s Lair, βλέπουμε από πού προέρχονται διάφορα mechanics και ιδέες αγαπημένων μας σημερινών παιχνιδιών. Η αξία των τριών αυτών παιχνιδιών είναι πολύ μεγάλη. Μαζί με την εκπληκτική καρτουνίστικη παρουσίαση, τη μουσική υπόκρουση και την ιστορία που κουβαλούν, είναι τρία παιχνίδια που κάθε gamer πρέπει να παίξει έστω μία φορά στη ζωή του.

7.5
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1