Genesis Noir - Review

by Βασίλης Τατσιόπουλος on 24 Μαΐου 2021

Το Genesis Noir μπερδεύει αρκετές φορές, σε διάφορες πτυχές του. Είναι ένας τίτλος που μοιάζει ξεκάθαρος στην αρχή: φαίνεται πως είναι ένα point and click adventure με ντετεκτιβική ιστορία και νουάρ αισθητική, με καμπαρτίνες, πιστόλια και μεγάλα καπέλα. Γρήγορα όμως, ξεφεύγει από αυτά τα όρια και προσπαθεί να πρωτοτυπήσει, εισάγοντας στην πλοκή και στο gameplay του εντελώς παράταιρα μεταξύ τους στοιχεία, και στη συνέχεια επιχειρώντας να τα αφομοιώσει χωρίς να χαλάσει τη βάση του.

Έτσι, αντί για μία ιστορία φόνου, για ένα έγκλημα και την έρευνα για τη διαλεύκανσή του, έχουμε μία σουρεάλ αφήγηση με οντότητες που μοιάζουν ανθρώπινες αλλά είναι κάτι άλλο, μεγαλύτερο, με τραγούδια, σπόρους που δημιουργούν μαύρες τρύπες, αλλά και με τη Μεγάλη Έκρηξη, το Big Bang. Μάλιστα, θα δείτε στιγμιότυπα που απομακρύνονται εντελώς από τον ρεαλισμό, καθώς η βασική υπόθεση που πρέπει να εξιχνιάσετε φαίνεται πως είναι ένας πυροβολισμός που ξεκίνησε την Έκρηξη, που δημιούργησε τον κόσμο. Ή έστω, κάτι παρόμοιο.

Βέβαια, είναι δύσκολο να σταθεί ένα τέτοιο σενάριο όταν εκτυλίσσεται με συμβατικές μεθόδους, όπως διαλόγους που έχουν λογική και χρονική συνέχεια, και που τελικά προσπαθούν και καταφέρνουν να βγάζουν νόημα. Στο Genesis Noir συμβαίνουν διάφορα πράγματα, εκ των οποίων ένας μεγάλος αριθμός απλώς συμβαίνει, χωρίς να νοιάζεται ιδιαίτερα για το πώς και το γιατί. Το παιχνίδι χωρίζεται σε τμήματα και υπάρχουν κάποιοι χαρακτήρες, παρά την εντελώς αφηρημένη αφήγηση, οι οποίοι έχουν ονόματα όπως No Man, Golden Boy και Miss Mass. Υπάρχει, δηλαδή, ένας σκελετός, ένα αφηγηματικό πλαίσιο, πάνω στο οποίο στήνονται τα γεγονότα, όμως το σενάριο ακολουθεί πολύ αόριστη ροή και τελικά στηρίζεται περισσότερο στη δημιουργία συγκεκριμένης ατμόσφαιρας, στον σχεδιασμό ορισμένων εικόνων, παρά στη σύνταξη και αφήγηση μίας ενιαίας, συνεχούς ιστορίας που θα γίνει κατανοητή στο σύνολό της.

Η αφήγηση γίνεται ως επί το πλείστον μέσω της ατμόσφαιρας και της οπτικής αναπαράστασης των γεγονότων, αλλά και της μουσικής υπόκρουσης. Σε γενικές γραμμές, πρόκειται για ένα ιδιαίτερα στιλάτο παιχνίδι, γεμάτο τζαζ νότες, σαξόφωνα και μία εξαιρετικά ταιριαστή χρωματική παλέτα. Σε σημεία, δεν θα καταλαβαίνετε τίποτα –ιδιαίτερα προς το τέλος- αλλά το οπτικοακουστικό κομμάτι παραμένει ιδανικά στημένο και καλοδουλεμένο από την αρχή ως το τέλος, με πετυχημένες αντιθέσεις και άρτια «παιχνίδια» με τα χρώματα. Ενδιαφέρον έχει επίσης ο τρόπος με τον οποίο παρεμβαίνει ο παίκτης στο εικαστικό κομμάτι, αφού δίνονται αρκετές δυνατότητες να αλλάξει το περιβάλλον με μετάθεση των στοιχείων του, και μπορούμε να εξαφανίσουμε διάφορα αντικείμενα ή να αλλάξουμε το σχήμα και το μέγεθός τους, μεταβάλλοντας τη συνολική εικόνα.

Το gameplay ακολουθεί πιστά, με δραστηριότητες γεμάτες υπερβολή και λίγες οδηγίες. Σε πολλές στιγμές δεν θα ξέρετε τι πρέπει να κάνετε, αλλά ο πειραματισμός μέσα στον πανέμορφο κόσμο του Genesis Noir είναι κομμάτι της εμπειρίας, και κάποιες μικρές πινελιές βοηθούν αρκετά, όπως για παράδειγμα ο τρόπος με τον οποίο αντιδρά το περιβάλλον στις κινήσεις του κέρσορα του παίκτη, αναγνωρίζοντας την ύπαρξή του. Οι δραστηριότητες που αναλαμβάνει ο παίκτης είναι όμορφα σχεδιασμένες και ταιριαστές στο κόνσεπτ του παιχνιδιού, όμως το gameplay τελικά αποδεικνύεται πολύ απλοϊκό, αφού δεν υπάρχουν πραγματικοί γρίφοι για να λύσουμε και μάλιστα προκύπτει αρκετή επανάληψη των αποστολών. Μπορεί, δηλαδή, να χρειάζεται σε ένα σημείο να ρίχνουμε τον σωστό τύπο σπόρου για να ανοίγει ο δρόμος μπροστά στον χαρακτήρα μας, και η διαδικασία να είναι ευχάριστη, όμως σε πολλές περιπτώσεις αυτή και άλλες παρόμοιες συνεχίζουν για μεγάλο διάστημα, καταλήγοντας κουραστικές.

Ο χειρισμός δεν βοηθά ιδιαίτερα, αφού είναι ξεκάθαρο πως πρόκειται για τίτλο που έχει φτιαχτεί με το ποντίκι και το πληκτρολόγιο κατά νου. Ο τρόπος κίνησης και ειδικά ο τρόπος αλληλεπίδρασης με τα αντικείμενα και το περιβάλλον, δείχνουν πως χωρούσε περισσότερη βελτίωση ή ένα εναλλακτικό σύστημα χειρισμού, με απλοποιημένες ενέργειες, γιατί ως έχει εκτός από να εκνευρίζει, καταφέρνει και να μπερδεύει: πολλές είναι οι φορές που δεν είμαστε σίγουροι αν αυτό που επιχειρούμε πράγματι μπορεί να συμβεί, ή που δεν ξέρουμε αν φταίμε εμείς ή το παιχνίδι που κάτι δεν πραγματοποιείται. Επίσης, όσο περνάει η ώρα, η έλλειψη ουσιαστικής αλληλεπίδρασης γίνεται εμφανής και η διάρκεια -4 περίπου ώρες- τελικά είναι μεγαλύτερη από όσο πρέπει.

Ακόμα, εμφανίζονται κάποια τεχνικά προβλήματα που απαιτούν reset: μία φορά, παρόλο που βρήκα τι πρέπει να κάνω, αυτό δεν ήταν δυνατό να συμβεί, με αποτέλεσμα να πιστεύω πως κάτι μου διαφεύγει και να ψάχνω για αρκετή ώρα, μέχρι να τα παρατήσω και να κλείσω το παιχνίδι. Όταν επέστρεψα, είδα πως η δραστηριότητα που προσπαθούσα να ολοκληρώσω, πλέον ήταν δυνατή χωρίς καμία δυσκολία. Ακόμα, υπήρξαν φορές που εξαφανίστηκε ο κέρσορας, ή κάποιο άλλο αντικείμενο του χώρου, που έτσι κι αλλιώς βασίζονται σε στήσιμο που προκαλεί αρκετό pixel hunting.

Τελικά, το Genesis Noir είναι μία πανέμορφη σύντομη εμπειρία που δυστυχώς δεν καταφέρνει να ισορροπήσει μεταξύ καλλιτεχνικής εικόνας και gameplay, αφήνοντας το δεύτερο παραγκωνισμένο. Φυσικά, υπάρχουν πολλά παιχνίδια τέτοιου τύπου, που πηγαίνουν προς τα interactive movie λημέρια, όμως το Genesis Noir δεν είναι ένα από αυτά, καθώς έχει πράγματι δραστηριότητες και παραδοσιακό gameplay, απλώς αυτό δεν είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, έστω όχι για όλη τη διάρκεια της εμπειρίας.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Developer

Feral Cat Den

Publisher

Fellow Traveller

Πλατφόρμες

PC / Switch / Xbox One

Tested on

Xbox One

Κυκλοφορία

26 Μαρτίου 2021

Είδος

Adventure, puzzle

Θετικά

+ Πανέμορφο εικαστικά, με εξαιρετική μουσική
+ Τολμηρές αφηγηματικές ιδέες

Αρνητικά

- Η διάρκεια κουράζει σε σημεία
- Ο χειρισμός δεν ικανοποιεί
- Λίγες δραστηριότητες, περιορισμένη αλληλεπίδραση, αρκετή επανάληψη
- Τεχνικά προβλήματα
- Δομή που οδηγεί σε pixel hunting

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
6.0
Συνοψίζοντας

Το Genesis Noir είναι μία πανέμορφη σύντομη εμπειρία που δυστυχώς δεν καταφέρνει να ισορροπήσει μεταξύ καλλιτεχνικής εικόνας και gameplay, αφήνοντας το δεύτερο παραγκωνισμένο. Φυσικά, υπάρχουν πολλά παιχνίδια τέτοιου τύπου, που πηγαίνουν προς τα interactive movie λημέρια, όμως το Genesis Noir δεν είναι ένα από αυτά, καθώς έχει πράγματι δραστηριότητες και παραδοσιακό gameplay, απλώς αυτό δεν είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, έστω όχι για όλη τη διάρκεια της εμπειρίας.

6.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1