Grand Theft Auto: The Trilogy - The Definitive Edition - Review

Τα θρυλικά αυτά παιχνίδια άξιζαν κάτι καλύτερο...
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 20 Νοεμβρίου 2021

Όταν ακούσαμε ότι θα δούμε remaster για τρεις κλασικούς τίτλους της σειράς Grand Theft Auto, για τα GTA III, Vice City και San Andreas, δεν ξέραμε τι να περιμένουμε. Φυσικά, την ανάπτυξη δεν την ανέλαβε η ίδια η Rockstar, αλλά η χ που ήταν υπεύθυνη για τα mobile ports. Όχι και τόσο ενθαρρυντικά νέα, δηλαδή. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα ξεπερνά τη φαντασία μας και μας κάνει να αναρωτιόμαστε γιατί θεωρήθηκε απαραίτητη μια τέτοια κυκλοφορία. Ενώ σε κάποια σημεία βρίσκουμε βελτιώσεις, η δουλειά που έχει γίνει σε άλλα είναι πραγματικά… παράξενη.

Η νέα τριλογία έχει έρθει για να αντικαταστήσει την παλιά, και αυτό είναι ενδεχομένως το μεγαλύτερο πρόβλημα γύρω απ’ αυτή την κυκλοφορία. Ακόμα κι αν είχαμε πραγματικές, ουσιώδεις βελτιώσεις, ακόμα κι αν τα τρία κλασικά GTA έδειχναν πλέον όπως το Red Dead Redemption 2, η αρχική τριλογία διατηρεί την αξία της. Και εδώ εντοπίζεται η αρχή της αλλόκοτης προσέγγισης, που αφαιρεί την προσωπικότητα από τα παιχνίδια και ταυτόχρονα δεν τα βελτιώνει αρκετά ώστε κάτι τέτοιο να δικαιολογείται.

Βελτιώσεις, σε βάρος της ατμόσφαιρας

Έτσι, διάφορα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των αρχικών εκδόσεων των τριών παιχνιδιών, που είχαν ενσωματωθεί εξαιτίας τεχνικών περιορισμών της εποχής, πλέον έχουν αλλάξει εντελώς. Η ομίχλη που βλέπαμε στο San Andreas για να κρυφτεί το πολύ κοντινό draw distance είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα. Στη νέα του εκδοχή, το παιχνίδι αυτό δείχνει πιο «μοντέρνο», πιο σύγχρονο, όμως χάνει τις πινελιές του οπτικού τομέα που του έδιναν μια 90s αισθητική και έκαναν την ατμόσφαιρά του μοναδική και ιδιαίτερη. Στη νέα του μορφή, το San Andreas δείχνει απλώς σαν ένα generic παιχνίδι ανοιχτού κόσμου, και όχι ένα που αξιοποιεί τις πιο πρόσφατες τεχνολογίες μάλιστα…

Το ίδιο ισχύει γενικότερα για την τριλογία, αν εξαιρέσουμε συγκεκριμένα σημεία της που πράγματι δείχνουν όπως θα έπρεπε. Για παράδειγμα, η παραλιακή της Vice City είναι υπέροχη. Για αυτό ευθύνεται ο βελτιωμένος φωτισμός του remaster που, σε γενικές γραμμές, αν εξαιρέσουμε κάποια οπτικά glitches, είναι πολύ ανώτερος ποιοτικά από εκείνον που βλέπαμε στα πρωτότυπα παιχνίδια. Οι σκιές είναι δυναμικές, οι πηγές φωτός πράγματι φωτίζουν το περιβάλλον και, συνολικά, πρόκειται για σημαντική αναβάθμιση, που ζωντανεύει τον κόσμο των κλασικών τίτλων.

Υπάρχουν κάποια ακόμα στοιχεία του οπτικού τομέα που βοηθούν τις πόλεις να αποκτήσουν πνοή. Τα καταστήματα, για παράδειγμα, πλέον έχουν εσωτερικούς χώρους, τους οποίους μπορούμε να δούμε απ’ έξω, μέσα απ’ τα τζάμια. Τα δέντρα και η βλάστηση, επίσης, έχουν αποκτήσει πολύ πιο πειστικά assets και πιο έντονη πυκνότητα, ώστε να βλέπουμε πάρκα και δάση που δείχνουν πλήρως αναβαθμισμένα. Οι υφές είναι σχεδόν καθολικά βελτιωμένες σε αισθητό βαθμό (έχουν παραμείνει μερικές θολές, για κάποιον λόγο), οι αντανακλάσεις επίσης φαίνονται πιο αληθοφανείς και το draw distance, αν και αφαιρεί στοιχεία της ατμόσφαιρας, φέρνει σίγουρα τα παιχνίδια σε πιο σύγχρονη μορφή.

Προσπάθεια εκσυγχρονισμού

Η εποχή, βέβαια, έχει τη σημασία της. Οι τρεις θρυλικοί αυτοί τίτλοι, όταν κυκλοφόρησαν, ήταν πραγματική επανάσταση για το gaming. Το GTA III, ειδικά, είναι το παιχνίδι που «άνοιξε» τους κόσμους του gaming, για να φτάσουμε να παίζουμε ό,τι παίζουμε σήμερα. Η Liberty City του τρίτου Grand Theft Auto ήταν ένα θαύμα τότε, αλλά σήμερα φαίνεται άδεια, μικρή και περιτριγυρίζεται από ενοχλητικά στοιχεία. Η ατμόσφαιρα έχει εξαφανιστεί σε μαγάλο βαθμό, και αντί να έχουμε ένα συναρπαστικό κειμήλιο του παρελθόντος, για να δούμε από πού άρχισε η σειρά και το open world gaming γενικότερα, τελικά παίρνουμε μία προσπάθεια απομίμησης της σύγχρονης μορφής των παιχνιδιών. Οι αποστολές είναι τελείως απλοϊκές, το shooting απαρχαιωμένο, και η γενικότερη δομή δείχνει τα χρόνια της συνεχώς.

Οι προσπάθειες που έγιναν με το remaster για να εξομαλυνθούν τέτοιου είδους δομικά προβλήματα αποδίδουν σε κάποια σημεία, ευτυχώς. Η δράση έχει βελτιωθεί αισθητά, με πολύ πιο αποδοτικό σύστημα χειρισμού και ένα wheel επιλογής που κάνει τον χρόνο να κυλά αργά όσο αλλάζουμε μεταξύ των διαθέσιμων όπλων. Οι αλλαγές αυτές, αντίθετα με εκείνες που καταστρέφουν την ατμόσφαιρα για να βελτιώσουν τον τεχνικό τομέα, είναι απόλυτα καλοδεχούμενες. Το χοντροκομμένο -με τα σημερινά δεδομένα- shooting των τριών παιχνιδιών αυτών έχει πλέον βελτιωθεί αρκετά ώστε να είναι υποφερτό. Επίσης, υπάρχουν κάποιες αλλαγές που στοχεύουν σε ένα καλύτερο quality of life, και το επιτυγχάνουν ευτυχώς. Μερικές αποστολές που ήταν πολύ εκνευριστικές και παράλογα δύσκολες έχουν πλέον αλλάξει ελαφρώς και, σημαντικότερο αυτό, τώρα έχουμε τη δυνατότητα να ξεκινούμε αμέσως τις αποστολές ξανά από την αρχή ή από ένα checkpoint όταν χάνουμε, χωρίς να τρέχουμε σε νοσοκομεία. Σίγουρα, οι αλλαγές αυτές βελτιώνουν την εμπειρία, χωρίς να εξαφανίζουν βασικά στοιχεία της.

Μετά, το χάος

Από εκεί και πέρα, δυστυχώς, τελειώνουν οι αναβαθμίσεις που αναβαθμίζουν τα τρία παιχνίδια, και αρχίζουν οι περίεργες κινήσεις της εταιρείας ανάπτυξης. Το animation δείχνει παράταιρο, καθώς έχει μείνει σε άλλη εποχή και πλέον δεν ταιριάζει με τις νέες υφές και με τον βελτιωμένο και πιο ρεαλιστικό φωτισμό. Τα μοντέλα των χαρακτήρων έχουν αλλάξει και, αν και οι πρωταγωνιστές είνα… εντάξει, οι άλλοι χαρακτήρες (πολλοί απ’ αυτούς, έστω) είναι για κλάματα, πραγματικά. Έχει εξαφανιστεί κι εδώ το ύφος των παλιών τίτλων και έχουμε ένα καρτουνίστικο στιλ με κακοσχεδιασμένα μοντέλα που δεν ακολουθούν τους κανόνες της ανθρώπινης ανατομίας. Ο φωτισμός, αν και καλύτερος γενικά, πάλι παρουσιάζει κάποια προβλήματα, όπως «σπασίματα» σε κάποια σημεία, αδικαιολόγητες γραμμές που χαλούν την ομοιομορφία, flickering, και απότομη σκοτεινιά σε συγκεκριμένα μέρη.

Υπάρχουν bugs και glitches, αυτοκίνητα εκτοξεύονται ξαφνικά, πέφτουμε μέσα στο έδαφος, εξαφανίζονται στοιχεία του περιβάλλοντος, αλλά βλέπουμε και assets τοποθετημένα σε τελείως άκυρα σημεία, όπως για παράδειγμα κομμάτια της βλάστησης να αιωρούνται πάνω από το τσιμέντο. Ο ήχος επίσης ενοχλεί εδώ κι εκεί, με διαφορετικές εντάσεις για άλλους χαρακτήρες, αλλά και με ένα μεγάλο μέρος των τραγουδιών που ακούγαμε στους σταθρμούς των ραδιοφώνων να έχει αφαιρεθεί. Η βροχή είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα: τεράστιες, παχιές λευκές γραμμές πέφτουν από τον ουρανό σε πυκνότητα που αποτρέπει την οποιαδήποτε προσπάθειά μας να παίξουμε το παιχνίδι, αφού δεν μας αφήνει να δούμε μπροστά μας. Άρα, όπως καταλαβαίνετε, για δύο καλά που κάνει η τριλογία των remasters διαλύει πέντε άλλα χαρακτηριστικά. Και δεν μιλήσαμε ακόμη για τις τεχνικές επιδόσεις.

Όχι και τόσο "Definitive Edition"

Στο PS5, έχουμε δύο modes για να επιλέξουμε, ένα που στοχεύει σε καλύτερο performance και ένα σε ποιότητα εικόνας. Και τα δύο δείχνουν αρκετά καθαρά -φαίνεται να πρόκειται για παρόμοια ανάλυση μεταξύ τους. Σε κονσόλες νέας γενιάς, σε Series S και Switch, τα πράγματα δεν φαίνονται τόσο ικανοποιητικά ούτε κι εδώ, πάντως. Όμως, το πρόβλημα δεν έχει να κάνει με την ποιότητα της εικόνας, αλλά με τις επιδόσεις, που είναι συνεχώς ενοχλητικές. Αν επιλέξουμε το performance mode, ο ρυθμός του frame rate, που στοχεύει σε 60fps, είναι πάρα πολύ ασυνεπής και εμφανίζει διαρκώς πτώσεις, σε σημείο που ξεπερνά το επιτρεπτό όριο κατά πολύ. Στο fidelity mode τα πράγματα είναι καλύτερα, αλλά ακόμα και τα 30fps δεν διατηρούνται σταθερά…

Δυστυχώς, τα προβλήματα είναι πολύ έντονα και πολύ περισσότερα από τις σημαντικές βελτιώσεις, με αποτέλεσμα να έχουμε τελικά ένα remaster χωρίς σοβαρό λόγο ύπαρξης. Μια προχειροδουλειά που δεν αρμόζει σε τρεις τίτλους τέτοιας σημασίας. Η νέα μορφή της τριλογίας δεν είναι ιδανική σε καμία περίπτωση, παρά τις αναβαθμίσει που έχει δεχτεί εδώ κι εκεί, και που κάνουν όντως διαφορά. Είτε θέλετε να παίξετε τα θρυλικά παιχνίδια της Rockstar για λόγους νοσταλγίας είτε τα βλέπετε για πρώτη φορά, η επανέκδοση αυτή θα σας απογοητεύσει. Η αφαίρεση των πρωτότυπων εκδόσεων από τα καταστήματα της εταιρείας είναι τελικά το μεγαλύτερο σφάλμα, γιατί αναγκαζόμαστε, αν θέλουμε να παίξουμε την τριλογία, να την παίξουμε σε αυτή τη μορφή. The Definitive Edition; Όχι και τόσο...

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από τη CD Media για τις ανάγκες του review. 

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Developer

Grove Street Games

Publisher

Rockstar Games

Διανομή

CD Media

Πλατφόρμες

PC
Nintendo Switch
PlayStation 4
PlayStation 5
Xbox One
Xbox Series X|S

Tested on

PS5

Κυκλοφορία

11 Νοεμβρίου 2021

Είδος

Action-adventure

PEGI

18

Θετικά

+ Βελτιωμένος φωτισμός
+ Αλλαγές τύπου quality of life
+ Πολύ καλύτερο shooting

Αρνητικά

- Πολλές επιλογές που χαλούν την ατμόσφαιρα
- Τεχνικά προβλήματα
- Επιδόσεις κάτω του μετρίου

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
5.0
2.8
Συνοψίζοντας

Δυστυχώς, τα προβλήματα είναι πολύ έντονα και πολύ περισσότερα από τις σημαντικές βελτιώσεις, με αποτέλεσμα να έχουμε τελικά ένα remaster χωρίς σοβαρό λόγο ύπαρξης. Μια προχειροδουλειά που δεν αρμόζει σε τρεις τίτλους τέτοιας σημασίας. Η νέα μορφή της τριλογίας δεν είναι ιδανική σε καμία περίπτωση, παρά τις αναβαθμίσει που έχει δεχτεί εδώ κι εκεί, και που κάνουν όντως διαφορά. Είτε θέλετε να παίξετε τα θρυλικά παιχνίδια της Rockstar για λόγους νοσταλγίας είτε τα βλέπετε για πρώτη φορά, η επανέκδοση αυτή θα σας απογοητεύσει. Η αφαίρεση των πρωτότυπων εκδόσεων από τα καταστήματα της εταιρείας είναι τελικά το μεγαλύτερο σφάλμα, γιατί αναγκαζόμαστε, αν θέλουμε να παίξουμε την τριλογία, να την παίξουμε σε αυτή τη μορφή. The Definitive Edition; Όχι και τόσο...

5.0
Βαθμός
2.8
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1