Hitchhiker - Review

Οτοστόπ στη Ζώνη του Λυκόφωτος
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 20 Μαΐου 2021

Μία παράξενη περίπτωση, το Hitchhiker βάζει τον παίκτη σε εντελώς παθητικό ρόλο. Έχουμε παίξει διάφορα walking simulators που βασίζονται αποκλειστικά στην αφήγηση και έχουν βασικού τύπου αλληλεπίδραση, όμως το εν λόγω παιχνίδι δεν μας αφήνει να περπατήσουμε καν. Έχουμε τον ρόλο ενός τύπου που κάνει οτοστόπ και βρισκόμαστε στη θέση του συνοδηγού όσο στο τιμόνι βρίσκονται διάφοροι χαρακτήρες που συναντάμε στον δρόμο.

Για την ακρίβεια, δεν συναντάμε κανέναν, αφού το Hitchhiker είναι χωρισμένο σε μέρη και από το ένα βρισκόμαστε στο άλλο με ένα σύντομο animation ως εισαγωγή-επίλογο. Η επιλογή αυτή, της μεθόδου σε στιλ μοντάζ για τη σύνδεση των ξεχωριστών τμημάτων, φαίνεται πως ήταν μονόδρομος, αλλά όχι και ιδανική. Η ιστορία είναι εντελώς αλλόκοτη και επιχειρεί να ενώσει με παράξενους τρόπους τα διάφορα κομμάτια μεταξύ τους. Δεν καταφέρνει να βρει τρόπο να παρουσιάσει το οτοστόπ του πρωταγωνιστή, να μας τον δείξει να κυκλοφορεί και έτσι δεν δίνεται καθόλου η εντύπωση ενός υπαρκτού, πραγματικού κόσμου· περισσότερο έχουμε ένα αποτέλεσμα που θυμίζει κόμικ με ξεχωριστά κεφάλαια.

Όπως και να ‘χει, είναι ένα ενδιαφέρον project με αρκετές αφηγηματικές ιδέες. Στο σύντομο σενάριο, διάρκειας περίπου 2-3 ωρών, θα συναντήσετε μυστήριους χαρακτήρες, θα δείτε μουστάρδες-ρομπότ και θα κάνετε ένα τεστ τύπου Voight-Kampff για να διαπιστώσετε ποια είναι η πραγματική, θα δείτε έναν μυστικό κόσμο κάτω από τις κυλιόμενες σκάλες, θα αναζητήσετε μία αποθήκη στην οποία βρίσκονται όλα τα χαμένα αντικείμενα. Γενικά, υπάρχουν αρκετές διαφορετικές ιδέες, εντελώς ετερόκλητες σε σημεία, αλλά αρμονικά δεμένες μεταξύ τους σε ένα κάδρο επιστημονικής φαντασίας με στοιχεία θεωρίας συνωμοσίας και κάποια τρόμου, με επιρροές από έργα τύπου Η Ζώνη του Λυκόφωτος.

Η ίδια η ιστορία είναι σε γενικές γραμμές πετυχημένη, αν και πιο αφηρημένη από όσο θα έπρεπε, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να χάνεται το φόκους και πολλές φορές να μην ξέρουμε καν τι συμβαίνει και γιατί. Οι χαρακτήρες είναι το highlight και οι ιστορίες που αφηγούνται επίσης, με αποδοτικές ερμηνείες και εμπνευσμένες ιδέες να στήνουν την πλοκή. Εμπόδιο στέκεται το ξύλινο animation που κάνει τα απλοϊκά αλλά όμορφα μοντέλα των χαρακτήρων να κινούνται εντελώς παράταιρα, μηχανικά. Επίσης, εδώ κι εκεί, προκύπτουν περιορισμοί εξαιτίας τεχνικών προβλημάτων και ελλείψεων, όπως για παράδειγμα το συνεχές και έντονο pop in και διάφορες περιστάσεις flickering και εξαφάνισης στοιχείων της εικόνας.

Προσπερνώντας τις ελλείψεις, έχουμε ένα ενδιαφέρον, καλοστημένο σενάριο που, παρά την αόριστη φύση του που δεν εξηγεί επαρκώς τα γεγονότα, καταλήγει να διατηρεί την προσοχή μέχρι τέλους και έχει μερικά εξαιρετικά τμήματα, γεμάτα έμπνευση. Όμως, δεν βρέθηκε δυστυχώς αρκετά ολοκληρωμένος τρόπος για να ακολουθήσει και το gameplay στο ίδιο μήκος κύματος. Έγινε τίμια προσπάθεια ώστε να καλυφθεί η έλλειψη αλληλεπίδρασης, αφού, την περισσότερη ώρα, το μόνο που κάνουμε είναι να απαντάμε σε ερωτήσεις, να διαλέγουμε μεταξύ Α και Β σε διαλόγους, και να κοιτάμε σε συγκεκριμένα σημεία με την κάμερα πρώτου προσώπου. Η διάρκεια μπορεί να είναι σύντομη συνολικά, ωστόσο σε σημεία είναι τραβηγμένη και κάποια τμήματα κρατούν περισσότερο από όσο αντέχουν, με αποτέλεσμα να κουράζουν στο τέλος. Μία λύση σε αυτό θα ήταν ενδεχομένως η δυνατότητα αλληλεπίδρασης με περισσότερα αντικείμενα του χώρου, ώστε να έχουμε μία δευτερεύουσα δραστηριότητα όσο μιλάμε με τους χαρακτήρες.

Ως έχει, το gameplay πράγματι έχει βαρετά τμήματα, όμως υπάρχουν και σημεία στα οποία η developer έχει προσπαθήσει να κάνει το κάτι παραπάνω, εισάγοντας γρίφους και πιο ενεργού τύπου δραστηριότητες από όσες συνηθίζονται στο παιχνίδι. Χωρίς να κλέβουν την παράσταση, οι προσθήκες αυτές είναι ευχάριστες και αποτελούν διάλειμμα από το παθητικό gameplay, προσδίδοντας θετικούς πόντους στο σύνολο. Κάποια σημεία είναι πιο ενδιαφέροντα και πετυχαίνουν περισσότερο τον σκοπό τους από άλλα, όμως εκτιμάται η προσπάθεια σίγουρα.

Επίσης, καλή προσπάθεια έχει γίνει στο στήσιμο της ατμόσφαιρας, με ξαφνικά πλάνα από μακριά, εκτός του οχήματος στο οποίο ταξιδεύουμε, και με άλλα κόλπα που σπάνε τη μονοτονία και αλλάζουν την προσέγγιση αισθητικά. Η ατμόσφαιρα γενικά είναι καλοδουλεμένη και ταιριαστή, με τοποθεσίες που αρμόζουν απόλυτα, όπως ένα diner στη μέση του πουθενά ή μία πόλη γεμάτη πυγολαμπίδες και μπερδεμένες επιγραφές οδών. Τα γραφικά φανερώνουν φυσικά περιορισμένο μπάτζετ αλλά ο σχεδιασμός είναι επίσης ταιριαστός, με μυστήριο και νοσταλγία να διαπερνούν κάθε εικόνα. Εξαιρετική επιλογή που συνοδεύεται με πετυχημένη εικονοποίηση είναι η εισαγωγή κάποιων, σύντομων animated τμημάτων. Η μουσική ακολουθεί την αφήγηση και συμβάλλει στο στήσιμο της ατμόσφαιρας, χωρίς να δίνει έντονες μελωδίες που θα κολλήσουν στο μυαλό σας.

Στο τέλος, παρά τα βαρετά του σημεία και τα τεχνικά θέματα, το Hitchhiker καταφέρνει να κάνει εντύπωση με την παράξενη αφηγηματική του πορεία, την οτοστοπική ατμόσφαιρα και την ευχάριστη παρουσίαση. Περισσότερο απ’ όλα συναρπάζουν βέβαια οι χαρακτήρες και οι ιστορίες τους, που έρχονται και φεύγουν χωρίς να μπαίνουν ποτέ στο κέντρο του κάδρου, όπως πρέπει δηλαδή να συμβαίνει σε έργα τέτοιας θεματικής.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review. 

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Hitchhiker - Review

Συντάκτης
20 Μαΐου 2021
Developer

Mad About Pandas

Publisher

Versus Evil

Πλατφόρμες

PC / PS4 / Switch / Xbox One

Tested on

PS4

Κυκλοφορία

15 Απριλίου 2021

Είδος

Mystery, adventure

Θετικά

+ Πετυχημένη ατμόσφαιρα
+ Ενδιαφέρουσες αφηγηματικές ιδέες
+ Αξιόλογοι χαρακτήρες με αξιομνημόνευτες ιστορίες

Αρνητικά

- Ελάχιστη αλληλεπίδραση
- Η διάρκεια των κεφαλαίων ενίοτε κουράζει
- Υπερβολικά αφηρημένο σενάριο σε σημεία
- Κάποια τεχνικά προβλήματα

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
6.5
Συνοψίζοντας

Στο τέλος, παρόλο που βαρέθηκα σε σημεία και παρά τα τεχνικά θέματα, το Hitchhiker κατάφερε να με κερδίσει με την παράξενη αφηγηματική του πορεία, την οτοστοπική ατμόσφαιρα και την ευχάριστη παρουσίαση. Περισσότερο απ’ όλα, με κέρδισαν βέβαια οι χαρακτήρες και οι ιστορίες τους, που έρχονται και φεύγουν χωρίς να μπαίνουν ποτέ στο κέντρο του κάδρου, όπως πρέπει δηλαδή να συμβαίνει σε έργα τέτοιας θεματικής.

6.5
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1