Into the Breach

Failure is not an option
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 2 Μαρτίου 2018

To FTL: Faster Than Light ήταν ένα παιχνίδι δυναμίτης. Έσκασε ξαφνικά, δεν ξέραμε τι περιμέναμε και η απλή παρουσίασή του, χωρίς εντυπωσιακά γραφικά μπορεί να απομάκρυνε αρκετούς. Τελικά, μετά από εκατοντάδες ώρες μαζί του, μπορέσαμε να πούμε με σιγουριά πως ήταν ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του είδους του. Το εν λόγω είδος ήταν ένα μείγμα strategy με στοιχεία από RPG και roguelike και πολλούς randomly generated παράγοντες. Τα mechanics και το περιεχόμενο του FTL ήταν πραγματικά εντυπωσιακά. Ήταν από τις καλύτερες χρήσεις της τυχαιότητας που έχουμε συναντήσει.

Η εταιρεία που μας έφερε το FTL, η Subset Games, επιτέλους δημιούργησε κάτι νέο. Κάτι εντελώς νέο, αφού δεν επαναπαύτηκε στην επιτυχία του πρώτου της έργου και πειραματίστηκε. Το καινούριο της παιχνίδι, το Into the Breach, μοιάζει σε σημεία με το FTL, όμως είναι ένα διαφορετικό παιχνίδι. Έχουμε πάλι ένα παιχνίδι τακτικής με πολλά randomly generated στοιχεία. Έχουμε πάλι ένα sci-fi setting. Όμως, το gameplay και οι ιδέες που το στηρίζουν, διαφέρουν πολύ.

Σε παιχνίδια στρατηγικής κάθε τύπου, αν δεν υπάρχει το στοιχείο της τύχης, θα υπάρχει η ανάγκη πρόβλεψης των κινήσεων του αντιπάλου μας. Ας πάρουμε ως παράδειγμα το σκάκι, μία από τις βάσεις των strategy παιχνιδιών. Τύχη δεν υφίσταται. Δεν έχουμε ζάρια ή τυχαίους αριθμούς. Προσπαθούμε να ψυχολογήσουμε τον εχθρό και να φανταστούμε τις επόμενες κινήσεις του, ώστε να αντιδράσουμε σε εκείνες. Είναι μία μάχη δράσης-αντίδρασης που απαιτεί πολλή και άμεση σκέψη και ανάλυση. Το Into the Breach, μοιάζει πολύ με το σκάκι. Καταρχάς, κάθε μάχη του είναι στημένη σε 8x8 χώρους, παρόμοιους με μία σκακιέρα. Επίσης, βλέπουμε παρόμοιες κινήσεις στο πλέγμα.

Στο Into the Breach χειριζόμαστε μία ομάδα τριών πιλότων, οι οποίοι ελέγχουν από ένα τεράστιο ρομπότ ο κάθε ένας. Αντιμαχόμαστε εξωγήινα πλάσματα αντίστοιχου μεγέθους, τα λεγόμενα Kaiju, τα οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση ονομάζονται Vek και μοιάζουν με έντομα. Το κάθε ρομπότ μας έχει συγκεκριμένες επιθέσεις και κινήσεις που μπορεί να πραγματοποιήσει, όπως τα πιόνια στο σκάκι. Άλλο μπορεί να χτυπήσει μόνο σε ευθεία γραμμή, άλλο σε σχήμα Γ, άλλο σε Τ και άλλο μόνο εξ επαφής. Επίσης, πολλές επιθέσεις, εκτός από το να προκαλούν damage, μπορούν να μετατοπίζουν τους αντιπάλους. Όλο αυτό μοιάζει με εμπλουτισμένο σκάκι, σε συνδυασμό με μηχανισμούς video game, όπως τα upgrades που μπορούμε να βάλουμε στα ρομπότ και τους πιλότους και τα όπλα που εναλλάσσουμε για διαφορετικά αποτελέσματα.

Ακόμη, στις μονομαχίες μας δεν προσπαθούμε να σκοτώσουμε κάποιον συγκεκριμένο εχθρό ώστε να κερδίσουμε, όπως συνηθίζεται. Το μόνο που χρειάζεται ώστε να είμαστε νικητές, είναι να επιβιώσουμε για έναν αριθμό σειρών. Υπάρχουν επιπλέον αποστολές σε κάθε μάχη, οι οποίες κάνουν την κατάσταση δυσκολότερη και πιο ενδιαφέρουσα: μπορεί να πρέπει να προστατέψουμε ένα τρένο, κάποιο κτίριο, να απαιτείται η επιβίωση κάποιου συγκεκριμένου εχθρού και πολλά άλλα, τα οποία είναι κάθε φορά τυχαία και διαφορετικά, όπως και τα updgades που έχουμε στη διάθεσή μας, δίνοντας μοναδικότητα στα playthroughs. Βέβαια, όσο όμορφα και αν λειτουργούν όλα τα παραπάνω, είναι κλασικά στοιχεία strategy παιχνιδιού, σε γενικές γραμμές. Η Subset Games, όμως, δεν αρκείται σε αυτά.

Το πρώτο ιδιόμορφο χαρακτηριστικό του Into the Breach, συναντάται στην ήττα μας. Δεν χάνουμε μόλις πεθάνουν οι πιλότοι μας ή διαλυθούν τα ρομπότ. Χάνουμε, μόλις διαλυθεί αρκετό μέρος από τις πόλεις τις οποίες προστατεύουμε. Η ιδέα ήρθε στη Subset Games από τις ταινίες με Υπερήρωες, όπου καταστρέφονται πόλεις σχεδόν ολόκληρες και δεν τρέχει τίποτα.

Στο Into the Breach, οι δημιουργοί θέλησαν να μας κάνουν να νοιαζόμαστε για τους ανθρώπους και τα σπίτια τους. Δεν μπορούμε να θυσιάζουμε κτίρια και πληθυσμό, για να σκοτώσουμε τους εχθρούς. Αν χάσουμε πολλά από αυτά, το παιχνίδι τελειώνει. Ο αριθμός των χαμένων κτιρίων εκφράζεται ποσοτικά και παραμένει από μάχη σε μάχη. Φυσικά, το game over είναι ολοκληρωτικό, αφού η εταιρεία τιμά τις roguelike καταβολές της. Το μόνο που μπορούμε να διατηρήσουμε είναι ένας από τους τρείς μας πιλότους, τον οποίο θα έχουμε στο επόμενο new game. Όπλα, πρόοδος, upgrades, όλα εξαφανίζονται πιο γρήγορα και από το φως. Το Into the Breach πετυχαίνει το στόχο του και δημιουργεί στιγμές έντασης, όπου το να προστατέψουμε ένα κτίριο πάει κόντρα σε άλλους στόχους που μπορεί να έχουμε.

Το μεγαλείο του Into the Breach, όμως, δεν βρίσκεται σε κανένα από τα παραπάνω στοιχεία. Στο Into the Breach, γνωρίζουμε τα πάντα, ενώ παίζουμε. Κάθε στιγμή, έχουμε όλες τις πληροφορίες. Το παιχνίδι δεν μας κρύβει τίποτα. Φυσικά, αυτό σημαίνει πως ξέρουμε όσα passive abilities έχουν οι εχθροί, πόσο damage κάνουν οι επιθέσεις τους και πώς λειτουργούν και ποια είναι η σειρά των κινήσεων στην επόμενη γύρα των turn-based μαχών. Αυτό που κάνει τη μεγάλη διαφορά και σκάει σαν βόμβα να ανατρέψει όσα ξέρουμε, είναι το γεγονός ότι γνωρίζουμε ανά πάσα στιγμή τις επόμενες κινήσεις των εχθρών, επακριβώς. Δεν χρειάζεται διορατικότητα. Δεν χρειάζονται προβλέψεις. Ξέρουμε πώς θα κινηθούν όλοι οι εχθροί, πού θα χτυπήσουν, καθώς και τι ακριβώς θα συμβεί ως επακόλουθο της επίθεσής τους.

Οι κινήσεις μας είναι πάντοτε αποτέλεσμα προσεκτικής σκέψης και ανάλυσης των αντίστοιχων που πρόκειται να ακολουθήσουν εκ μέρους των εχθρών. Κάθε μάχη αντιμετωπίζεται ως ένα μικρό κομμάτι σκακιστικού αγώνα, στον οποίο γνωρίζουμε τι κινήσεις θα ακολουθήσουν και πρέπει να πράξουμε αναλόγως ώστε να ελαχιστοποιήσουμε τις ζημιές και να πετύχουμε τους διάφορους στόχους μας. Πραγματικά, το σύστημα είναι καταπληκτικό. Αν ένας εχθρός πρόκειται να χτυπήσει ένα ρομπότ μας και το μετακινήσουμε, η επίθεση θα πραγματοποιηθεί όπως ήταν προδιαγεγραμμένη, απλώς δεν θα πετύχει το στόχο της. Έτσι, μπορούμε να μετακινηθούμε και να μετατοπίσουμε τους εχθρούς αναλόγως, ώστε να αποφύγουμε τις επιθέσεις τους, ή να τις κατευθύνουμε σε άλλους αντιπάλους.

Οι μάχες είναι γεμάτες ένταση και κάθε κίνησή μας έχει βάρος και συνέπειες. Δημιουργούμε αλυσίδες κινήσεων με εντυπωσιακά αποτελέσματα και η ανταμοιβή είναι τεράστια. Το gameplay του Into the Breach είναι τρομερά διασκεδαστικό και κάθε μάχη αντιμετωπίζεται ως μία σειρά από puzzles με σχεδόν πλήρη απουσία του στοιχείου της τύχης. Επίσης, λόγω random generation, οι μάχες δεν είναι ποτέ ίδιες. Δίνουμε συγχαρητήρια στους δημιουργούς για το πανέξυπνο design· παρόλη την τυχαία τοποθέτηση των εχθρών και των κτιρίων, ποτέ το παιχνίδι δεν μας οδηγεί σε άδικο αδιέξοδο.

Όποτε χάνουμε, είναι εξαιτίας λανθασμένων κινήσεών μας. Δεν έχουμε κανέναν και τίποτα να κατηγορήσουμε, εκτός από τον εαυτό μας. Σε όσους ενδιαφέρονται για ένα πολύ βαθύ, εντελώς φρέσκο, απλό στην εκμάθηση αλλά πολύπλοκο στην τελειοποίησή του σύστημα στρατηγικής, δεν μπορούμε να προτείνουμε το παιχνίδι αρκετά. Είναι άλλο να διαβάζουμε και να μιλάμε για το σύστημα και τα mechanics του Into the Breach και άλλο να τα βλέπουμε στην πράξη. Τα πάντα λειτουργούν φανταστικά και δεν μπορούμε να σταματήσουμε να παίζουμε.

Επίσης, το παιχνίδι έχει πολύ μεγάλο replayability, καθώς ξεκλειδώνουμε καινούρια ρομπότ εκπληρώνοντας ενδιαφέροντα και διασκεδαστικά achievements. Τα διάφορα ρομπότ με τις πολλές τους ιδιότητες που είναι ξεχωριστές και δίνουν δυνατότητες ποικίλων ελιγμών όσον αφορά στη στρατηγική, σε συνδυασμό με τα randomly generated στοιχεία, αυξάνουν τη διάρκεια του Into the Breach σε πολύ ικανοποιητικά επίπεδα. Δυστυχώς, η διάρκεια ενός μεμονωμένου playthrough είναι αρκετά μικρή και πάσχει στην κλιμάκωση. Οι τελευταίες πίστες δεν μας κάνουν να νιώθουμε ότι συμβαίνει κάτι μεγάλο, κάτι που θα τελειώσει την ιστορία του παιχνιδιού, μα πως είναι απλώς μερικές ακόμη πίστες, σαν τις προηγούμενες. Δεν έχουμε το εντυπωσιακό (αν και λίγο άδικο) τελικό boss του FTL, ούτε κάτι παρόμοιο.

Επίσης, τα upgrades δεν είναι τόσο εύστοχα και περιεκτικά όσο του Faster Than Light, είναι όμως ικανοποιητικά.  Η δυσκολία του Into the Breach είναι χαμηλότερη από του προηγούμενου παιχνιδιού της εταιρείας, αλλά είναι αρκετή και καλοστημένη με σωστές διαβαθμίσεις ανάμεσα στις διάφορες βαθμίδες της και με ένα περιεκτικό και λιτό tutorial που μας βάζει αμέσως στο πετσί του ρόλου μας.

Το σενάριο, είναι εντελώς minimal και έχει ελάχιστο γραμμένο κείμενο. Βλέπουμε το briefing των αποστολών, τις περιγραφές αντικειμένων, ρομπότ και εξωγήινων και τις φωνές του πληθυσμού στη θέα της μάχης. Δεν είναι από τα κύρια χαρακτηριστικά του παιχνιδιού, μα είναι αρκετό ώστε να στήσει την ατμόσφαιρα. Τα γραφικά και ο σχεδιασμός, πάλι, δεν είναι κάτι το εντυπωσιακό, όμως είναι πολύ καθαρά σχεδιασμένα και αρκετά όμορφα ώστε να κάνουν τη δουλειά τους. Η μουσική δε, είναι εκπληκτική. Μας μεταδίδει το συναίσθημα της έντονης μάχης σε συνδυασμό με το μελαγχολικό αποκαλυπτικό κλίμα και πραγματικά δεν χορταίνουμε να ακούμε τις διάφορες μελωδίες που έχει γράψει ο Ben Prunty, τον οποίο γνωρίσαμε από την εξίσου υπέροχη δουλειά του στο FTL: Faster Than Light.

Το Into the Breach είναι ένα διαφορετικό παιχνίδι. Διαφορετικό από τον προκάτοχό του, το FTL: Faster than Light, αλλά διαφορετικό και από τα υπόλοιπα παιχνίδια του είδους. Σίγουρη αγορά για όλους τους λάτρεις της τακτικής και των στιβαρών, καλοστημένων και κομψών mechanics στρατηγικής. Σίγουρη αγορά για τους λάτρεις του σκακιού, των mechs, των kaiju, του FTL και των puzzles. Σίγουρη αγορά για όσους παίζουν παιχνίδια strategy και θέλουν κάτι φρέσκο, πραγματικά διασκεδαστικό και διαχρονικό, με μεγάλο replayability, σωστή δυσκολία και καλή διάρκεια. Στο Into the Breach, δεν υπάρχουν εκπλήξεις λόγω της φύσης του gameplay. Παρόλα αυτά, κατάφερε να μας εκπλήξει πολλές φορές με τους καλύτερους τρόπους.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από τη Subset Games για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Into the Breach

Συντάκτης
2 Μαρτίου 2018
Developer

Subset Games

Publisher

Subset Games

Πλατφόρμες

PC

Tested on

PC

Κυκλοφορία

27 Φεβρουαρίου 2018

Είδος

Tactical Role-Playing, Roguelike

Θετικά

+ Κορυφαία, μοναδικά, βαθιά και τρομερά έξυπνα mechanics
+ Όμορφη και λειτουργική παρουσίαση
+ Εκπληκτική μουσική επένδυση
+ Πολλές φρέσκιες και διαχρονικές ιδέες
+ Αγνή διασκέδαση και μεγάλο replayability
+ Σωστός βαθμός δυσκολίας

Αρνητικά

- Δεν υπάρχει κλιμάκωση και το κάθε playthrough τελειώνει σχετικά γρήγορα

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
9.0
Συνοψίζοντας

Το Into the Breach είναι το δεύτερο παιχνίδι της Subset Games, της εταιρείας που δημιούργησε το καταπληκτικό FTL: Faster Than Light. Ο νέος τίτλος της είναι ένα roguelike strategy παιχνίδι με πραγματικά μοναδικό gameplay και υπέροχα mechanics, πλαισιωμένα από απλά, αλλά όμορφα και λειτουργικά γραφικά και υπέροχη μουσική επιμέλεια. Όσοι ενδιαφέρονται για κορυφαία παιχνίδια στρατηγικής, για φρέσκα mechanics και αγνή διασκέδαση με τη μορφή απανωτών, καλοστημένων puzzles μεταμφιεσμένα ως μάχες μεταξύ ρομπότ και Kaijus, ας σπεύσουν να αγοράσουν το Into the Breach.

9.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1