Kingdom Come: Deliverance | Review | VideoGames24

Kingdom Come: Deliverance

Blood, Loyalty & Vengeance
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 27 Φεβρουαρίου 2018

Βρισκόμαστε στη Βοημία, το έτος 1403. Είμαστε σε ένα δάσος και βλέπουμε έναν απλό χωρικό, τον Henry, να συνομιλεί με ένα γουρούνι.

Μερικές μέρες πριν, ο Henry έχασε τους γονείς του σε μία απροσδόκητη επίθεση στο χωριό του. Ο δρόμος προς την εκδίκηση τον οδήγησε σε αλλόκοτες καταστάσεις. Ένα βράδυ, παρακολουθεί κρυφά μία ομάδα γυναικών σε μυστική τους συνάντηση σε ένα σκοτεινό δάσος. Οι γυναίκες αυτές, είναι ύποπτες ως μάγισσες. Ο Henry πατάει ένα κλαδί, κάνει θόρυβο και οι μάγισσες τον εντοπίζουν. Έχουν καταναλώσει μία ναρκωτική ουσία με αποτέλεσμα να πιστεύουν πως επικοινωνούν με τους νεκρούς και πως εκείνος είναι ο διάβολος. Του δίνουν το παραισθησιογόνο και η εικόνα τους αλλοιώνεται στα μάτια του, κάνοντάς τες να μοιάζουν με ζώα.

Σε μία άλλη στιγμή, ο Henry ήθελε πληροφορίες από έναν ιερέα. Δεν μπορούσε να του τις δώσει έτσι εύκολα, καθώς αφορούσαν κάποιον από το ποίμνιό του, ο οποίος του τις είχε εξομολογηθεί. Ο Henry τον ακολούθησε μέχρι την ταβέρνα στην προσπάθειά του να τον πείσει και εκεί άρχισαν να πίνουν παρέα. Μερικά ποτά αργότερα, έμπλεξαν σε καυγά με άλλους θαμώνες και τους πέταξαν έξω. Η κραιπάλη συνεχίστηκε και το επόμενο πρωί ο Henry ξύπνησε με hangover σε ένα λιβάδι, χωρίς ρούχα, δίπλα από ένα κοπάδι πρόβατα και τον ιερέα να βελάζει.

Ο Henry, κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του, πήρε μέρος στον εξορκισμό ενός φαντάσματος, διετέλεσε μία εκκλησιαστική λειτουργία και βρήκε το Necronomicon, το βιβλίο της απαγορευμένης μαγείας.

Ο Henry είναι ο πρωταγωνιστής του Kingdom Come: Deliverance, του νέου RPG της Warhorse και οι παραπάνω ιστορίες είναι τυχαία στιγμιότυπα από τις αποστολές που καλούμαστε να αναλάβουμε, ενώ τον χειριζόμαστε. Εκτός από τις προδιαγεγραμμένες ιστορίες, υπάρχουν και αυτές που δημιουργούνται σύμφωνα με το πώς παίζουμε. Οι δυνατότητες και οι ευκαιρίες για πειραματισμούς είναι πολλές και οι ιστορίες που συναντάμε και δημιουργούμε είναι μοναδικές.

Το Kingdom Come: Deliverance είναι ένα σκληροπυρηνικό RPG σε μεσαιωνικό setting. Είναι ένα παιχνίδι που διαφέρει από τα άλλα του είδους του. Είναι κάτι το ιδιαίτερο και φαίνεται από νωρίς. Κυρίως, λόγω της προσπάθειας ρεαλιστικής απόδοσης του κόσμου, της εποχής και των mechanics. Παίζοντας το παιχνίδι, δεν συναντάμε τέρατα, τεράστια καβούρια, μαγεία και λοιπά στοιχεία fantasy. Τα πάντα είναι ρεαλιστικά, βασισμένα σε ιστορικά γεγονότα της περιόδου, στην οποία διαδραματίζεται. Το σενάριο μάς διηγείται μία ιστορία εκδίκησης, αυτή του Henry εναντίον των δολοφόνων της οικογένειάς του. Το writing είναι αξιόλογο, έχει μερικές αδυναμίες στην απόδοση κάποιων χαρακτήρων και διαλόγων, όμως δεν απογοητεύει. Η ιστορία κινείται αργά. Πολύ αργά. Δεν το λέμε όμως με αρνητική διάθεση. Η αργή ροή της είναι απόλυτα ταιριαστή με την πορεία και την εξέλιξή του Henry.

Η Warhorse μας δείχνει τι σημαίνει αριστοτεχνικό immersion. Από το πρώτο λεπτό, το παιχνίδι μας ρουφάει στο setting του. Μας δείχνει έναν κεντρικό πρωταγωνιστή, ο οποίος είναι άνθρωπος. Είναι άνθρωπος με την έννοια πως δεν υπάρχει fantasy στοιχείο, ξωτικά και νάνοι, αλλά και πως είναι ένας απλός, καθημερινός τύπος. Τον μαλώνουν οι γονείς του επειδή κάθεται το βράδυ και πίνει με τους φίλους του στην ταβέρνα, αργεί να ξυπνήσει και όταν τελικά τα καταφέρει, του αναθέτουν αγγαρείες.

Εκεί ξεκινάει το παιχνίδι, δίνοντάς μας quests στο χωριό του Henry, όπως το να φέρουμε διάφορα εμπορεύματα στον πατέρα του, να πάρουμε χρωστούμενα λεφτά και άλλες καθημερινές δραστηριότητες. Παρατηρούμε νωρίς, πως οι αποστολές μπορούν να ολοκληρωθούν με διάφορους τρόπους. Ανάλογα με το στυλ παιξίματός μας, το role-playing που κάνουμε και τις ικανότητες που εξελίσσουμε ως Henry, έχουμε και αντίστοιχες μεθόδους που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον λόγο, να πείσουμε τους εμπλεκόμενους στο quest, να τους τρομάξουμε με την απειλητική μας εμφάνιση ή να τους εκθαμβώσουμε με το όμορφο παρουσιαστικό μας. Μπορούμε να κλέψουμε, να σκοτώσουμε, να δείρουμε. Βεβαίως, όλα έχουν τις επιπτώσεις τους.

Το Kingdom Come: Deliverance μας βάζει αμέσως στο κλίμα, χρησιμοποιώντας με πολύ έξυπνους τρόπους τα διάφορα mechanics του. Καταρχάς, πρέπει να τρώμε και να κοιμόμαστε. Αν δεν έχουμε φάει αρκετά, ή αν έχουμε παραφάει, όπως και αν δεν έχουμε ξεκουραστεί, υπάρχουν συνέπειες στη σωματική μας κατάσταση οι οποίες δυσκολεύουν την κάθε ενέργεια που θέλουμε να πραγματοποιήσουμε.

Η εταιρεία ανάπτυξης έχει πετύχει πολύ σωστά την άνοδο του πρωταγωνιστή στις βαθμίδες του κόσμου: ο Henry ξεκινάει ως ένας ξενιτεμένος χωρικός και σιγά σιγά καταλήγει να έχει κύρος και να εμπνέει τον σεβασμό. Συχνά βλέπουμε αυτό το concept σε παιχνίδια του είδους, εδώ όμως η δουλειά που έχει γίνει ξεχωρίζει. Η άνοδος του Henry είναι διάχυτη παντού, σε κάθε πτυχή του παιχνιδιού.

Στην αρχή, είμαστε όντως ένας απλός χωρικός και έτσι αισθανόμαστε. Τα ρούχα που φοράμε το δείχνουν ξεκάθαρα, οι μάχες τελειώνουν γρήγορα και δεν είμαστε συνήθως ο νικητής, ενώ δεν γνωρίζουμε ανάγνωση. Η ένδυση, μάλιστα,  παίζει ρόλο στον κόσμο του παιχνιδιού. Αν είμαστε καλά ντυμένοι, μας αντιμετωπίζουν διαφορετικά. Αν μοιάζουμε ύποπτοι και επικίνδυνοι ή έχουμε αίμα στα ρούχα, οι αντιδράσεις είναι αλλιώτικες. Μπορεί να μην μας μιλάει κάποιος ή να μας δώσουν διαφορετικοί άνθρωποι quests ανάλογα με το status μας. Τα λεφτά που έχουμε στη διάθεσή μας, είναι λίγα αρχικά και αυξάνονται δύσκολα και αργά. Προχωρώντας στο παιχνίδι, μας αναγνωρίζουν περισσότεροι άνθρωποι και η πανοπλία μας αστράφτει, όπως και η προσωπικότητά μας. Ο κόσμος μάς σέβεται.

Ο χαρακτήρας που χειριζόμαστε είναι προδιαγεγραμμένος, όμως έχουμε πολλές δυνατότητες όσον αφορά στο role-playing. Θέλουμε να ξυπνήσουμε πρωί, να φάμε ένα ελαφρύ πρωινό, να πάμε για τρέξιμο και προπόνηση στην ξιφασκία, μετά στην ταβέρνα για κρασί, για μπάνιο και πλύσιμο ρούχων, να γυρίσουμε σπίτι για φαΐ, να διαβάσουμε το βιβλίο μας και να πάμε για ύπνο; Μπορούμε. Θέλουμε να κυκλοφορούμε τύφλα στο μεθύσι, να δέρνουμε αγελάδες και να μπαίνουμε στη φυλακή; Μπορούμε. Θέλουμε να σηκωνόμαστε χαράματα, να εφοδιαζόμαστε κατάλληλα και να περνάμε τη μέρα μας κυνηγώντας άγρια ζώα και πουλώντας ή μαγειρεύοντας ό,τι πιάσουμε; Θέλουμε να τριγυρνάμε, να κλέβουμε, να πουλάμε στη μαύρη αγορά και το βράδυ να μπαίνουμε κρυφά σε μαγαζιά για ύπνο και να φεύγουμε το πρωί λίγο πριν ανοίξουν; Να ψάχνουμε για τάφους, να ξεθάβουμε νεκρούς, να τους ληστεύουμε, να επισκευάζουμε τα ρούχα τους και να τα πουλάμε πιο ακριβά; Όλα αυτά γίνονται και επηρεάζουν τον γύρω κόσμο και τις αντιδράσεις του ανάλογα.

Με βάση τις πράξεις μας, μπορεί να μας αντιμετωπίζουν σαν δοξασμένο ιππότη, σαν κλέφτη, μπορεί να μας πετάνε έξω από τα μαγαζιά, να αρνούνται να μας μιλήσουν ή να φωνάζουν τους φρουρούς. Το μόνο που χρειαζόμαστε για να πετύχουμε τους στόχους μας, είναι τα κατάλληλα skills και η φαντασία μας. Οι ικανότητες του Henry βελτιώνονται όσο τις χρησιμοποιούμε. Όσο πολεμάμε με σπαθί, γινόμαστε καλύτεροι στην ξιφασκία. Αν διαλέξουμε τσεκούρι, σιγά σιγά το χειριζόμαστε πιο σωστά. Το τόξο, στην αρχή, δεν ξέρουμε καν πως να το κρατήσουμε και τα χέρια μας πληγώνονται. Κάθε βολή βέλους χρειάζεται προσεκτικό σημάδι, παρατήρηση, υπολογισμό και αντανακλαστικά. Δεν αρκεί μόνο να ανεβάσουμε το αντίστοιχο skill. Χρειάζεται να μάθουμε εμείς οι ίδιοι πως να το χειριζόμαστε. Κάθε λάθος –θα κάνουμε αμέτρητα- μας δίνει μία ακόμη βοήθεια για την καλύτερη εκμάθηση.

Οι μάχες είναι πολύ δύσκολες και δεν έχουν καμία σχέση με button mashing. Απαιτείται μόνιμη κίνηση και παρατήρηση της στάσης του εχθρού. Επίσης, χρειαζόμαστε ταχύτατα αντανακλαστικά, εκτός από αξιόλογο και σε καλή κατάσταση εξοπλισμό. Πρέπει να αποκτήσουμε πολύ καλή και σε βάθος γνώση του συστήματος μάχης για να καταφέρουμε να κερδίσουμε μονομαχίες. Στην αρχή οι μάχες είναι ατσούμπαλες και καθόλου εντυπωσιακές. Δεν μπορούμε, αρχικά, σε καμία περίπτωση να αντιμετωπίσουμε πολλούς αντιπάλους ταυτόχρονα. Μόλις δε, κατανοήσουμε τα mechanics και βελτιώσουμε τις ικανότητές μας ως παίκτης αλλά και ως Henry, οι μονομαχίες μοιάζουν με κομψές, αιματηρές χορογραφίες. Βρίσκουμε ανοίγματα, αποκρούουμε επιθέσεις με χάρη, εκτελούμε εντυπωσιακά combos.

Οι πρώτες μάχες είναι σαν να πολεμάμε εμείς οι ίδιοι, με ένα σπαθί στο χέρι και μηδαμινή γνώση ξιφασκίας. Αργότερα, μοιάζουμε με ικανότατο ιππότη που προκαλεί φόβο και δέος. Στην πορεία παίρνουμε μέρος και σε μεγάλες πολιορκητικές μάχες, παρέα με στρατό, οι οποίες είναι εντυπωσιακές. Επίσης, υπάρχουν σημεία στα οποία μπορούμε να πάμε πριν από τους συμμάχους μας και να ελέγξουμε την περιοχή και τους αριθμούς των εχθρών, καθώς και να προβούμε σε σαμποτάζ με δηλητήριο ή καταστροφή των όπλων τους. Το μόνο ατόπημα είναι οι έφιππες μονομαχίες, στις οποίες δεν έχει δοθεί καθόλου βάρος.

Τα skills δεν περιορίζονται μόνο στα σχετικά με μονομαχίες. Πρέπει να μάθουμε να διαβάζουμε, καθώς αρχικά τα βιβλία και οι επιγραφές δείχνουν σαν ασυναρτησίες στα μάτια μας. Αν πίνουμε πολύ αλκοόλ, αποκτούμε αντοχές και perks όπως μεγαλύτερη πειθώ υπό την επήρεια. Μπορούμε να ασχοληθούμε με την αλχημεία και να μάθουμε να παρασκευάζουμε φίλτρα. Η διαδικασία αυτή, όμως, δεν είναι όπως συνηθίζεται στα παιχνίδια του είδους. Δεν αρκεί το πάτημα ενός κουμπιού. Πρέπει να γνωρίζουμε ανάγνωση, ώστε να διαβάσουμε τις συνταγές. Μετά, πρέπει να τις ακολουθήσουμε κατά γράμμα: να βάλουμε τα σωστά υλικά, στις σωστές στιγμές και αναλογίες, να τρίψουμε βότανα σε γουδί χειροκίνητα και να βράσουμε το μείγμα στην κατάλληλη θερμοκρασία και όσο χρειάζεται, μετρώντας χρόνο με κλεψύδρα. Αν αποτύχουμε, χάνουμε τα υλικά και το φίλτρο μας είναι άχρηστο.

Γενικά, οι διάφορες διαδικασίες που περιλαμβάνει το Kingdom Come μας βάζουν να ολοκληρώσουμε mini games. Αν θέλουμε να κλέψουμε έναν περαστικό, πρέπει να παίξουμε ένα mini game. Αν πάμε να παραβιάσουμε μία κλειδαριά, βλέπουμε ένα πανδύσκολο lock picking σύστημα. Αν θέλουμε να επισκευάσουμε ένα χαλασμένο όπλο, το πραγματοποιούμε χειροκίνητα σε grindstones, όπου αν κάνουμε λάθος μπορεί να το χαλάσουμε. Η νύχτα είναι πραγματικά σκοτεινή και ο πυρσός απαραίτητος. Όλα αυτά μάς βάζουν εντελώς μέσα στον κόσμο του παιχνιδιού και παρουσιάζουν τεράστιο ενδιαφέρον ως mechanics.

Το Kingdom Come: Deliverance είναι σκληροπυρηνική και αυθεντική role playing εμπειρία, όμως τα περισσότερα συστήματά του δεν είναι υπερβολικά δύσκολα και απαγορευτικά. Εξαίρεση αποτελεί το lock picking, το οποίο –τουλάχιστον σε χειριστήριο κονσόλας, όπου και δοκιμάστηκε- είναι αναίτια δύσκολο και καταλήγει δυσλειτουργικό.

Στο immersion βοηθάει ακόμη η εξαιρετική μουσική επιμέλεια με μεσαιωνικού τύπου όργανα και μελωδίες απόλυτα ταιριαστές και καλοδουλεμένες. Τα ηχητικά εφέ είναι πολύ ρεαλιστικά δοσμένα, ιδιαίτερα εκείνα της φύσης, όπως τα πουλιά, τα ζώα και ο άνεμος στο γρασίδι. Ακόμη, παρατηρούμε λεπτομέρειες όπως την ηχώ μέσα σε μία εκκλησία. Η φύση μοιάζει ζωντανή και σε αυτό βοηθάει και ο οπτικός σχεδιασμός. Τα δάση, τα βουνά, οι λίμνες είναι καλοσχεδιασμένα και από τα πιο ρεαλιστικά που μπορούμε να βρούμε σε video game.

Οι πόλεις, επίσης, αποτελούν στοιχείο του immersion. Σε αυτές βρίσκουμε τα πανδοχεία, τις ταβέρνες, τα μαγαζιά και τα σπίτια των χωρικών· υπάρχουν όμως διαφορές από τα κλασικά χιλιοπαιγμένα. Συναντάμε καταστήματα που πουλάνε τα πάντα, ξεχωριστά. Άλλο μαγαζί ασχολείται με όπλα, άλλο με πανοπλίες, άλλο με ρούχα και άλλο με παπούτσια.Συνεχίζοντας σε μία πόλη, θα δούμε χασάπικο, μανάβικο και λουτρά, μεταξύ άλλων. Σε προχωρημένο στάδιο, καταλήγουμε να γνωρίζουμε απ’ έξω κάθε οικισμό και ο κόσμος μάς δίνει την αίσθηση πως ανήκουμε μέσα του. Να σημειωθεί εδώ πως στο Kingdom Come μπορούμε να φορέσουμε περισσότερα ρούχα και πανοπλίες από ό,τι συνηθίζεται σε RPG, αφού εκτός από κράνος (το οποίο μας περιορίζει ρεαλιστικά το πεδίο της όρασης), πανοπλία, μπότες, γάντια και όπλα, μας δίνεται η δυνατότητα να φορέσουμε ρουχισμό και από μέσα: μπλούζες, κάλτσες, περικάρπια, μαντήλια, χλαμύδες, κουκούλες, μανδύες. Κάθε κομμάτι ένδυσης παίζει τον ρόλο του ως mechanic, είτε αυτός είναι καθαρά εξοπλιστικός, είτε καλλωπιστικός.

Οι κάτοικοι των πόλεων έχουν τις ασχολίες τους και τις δουλειές τους. Τους βλέπουμε να πηγαίνουν για ύπνο, να ξυπνούν, να επιδίδονται στις εργασίες τους, να πηγαίνουν στην ταβέρνα, να πίνουν και να μιλάνε μεταξύ τους. Το βράδυ οι πόρτες είναι κλειδωμένες, οι δρόμοι άδειοι εκτός από τις καθιερωμένες περιπόλους, το φως ελάχιστο και το μόνο που ακούγεται είναι ο αέρας να σφυρίζει και τα σκυλιά να ουρλιάζουν. Οι πόλεις δείχνουν πραγματικά ζωντανές και η ατμόσφαιρα είναι απαράμιλλη. Μοναδικό εμπόδιο είναι η AI των ανθρώπων που πολλές φορές είναι κάτω των προσδοκιών.

Το writing είναι αρκετά πετυχημένο με highlight τον κεντρικό χαρακτήρα, τον Henry· μοιάζει εντελώς ανθρώπινος και απλός και βλέπουμε την πορεία της εξέλιξής του με πολύ σωστό τρόπο. Υπάρχουν αρκετές δόσεις χιούμορ και οι ηθοποιοί -στις περισσότερες περιπτώσεις- αποδίδουν απόλυτα ικανοποιητικά. Λίγες είναι οι φορές που ακούμε φωνές παράταιρες στον χαρακτήρα που ενσαρκώνουν ή ερμηνείες που δεν πείθουν. Επίσης, θετική εντύπωση κάνει το γεγονός ότι ο Henry είναι δοσμένος με βάση το setting, δεν είναι ιδιαίτερος ή πολύ μπροστά από την εποχή του. Είναι ένας θεοσεβούμενος, αμόρφωτος χωρικός που πιστεύει στην ύπαρξη των μαγισσών και τις φοβάται.

Η δομή του Kingdom Come: Deliverance είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Ο κόσμος του είναι open world, όμως δεν έχει διάσπαρτους εχθρούς και δραστηριότητες. Εχθρούς συναντάμε μόνο σε ενέδρες ληστών, σε καταυλισμούς τους σε βουνά και σε σημαντικά σημεία για την πλοκή. Μόλις ανοίξουμε τον χάρτη, βλέπουμε τον καταπληκτικό και πολύ ταιριαστό με το setting σχεδιασμό του, γεμάτο πανέμορφες ζωγραφιές και βοηθητικές λεπτομέρειες. Το fast travel πραγματοποιείται μόνο σε συγκεκριμένα σημεία, και δεν γίνεται εν είδει τηλεμεταφοράς. Βλέπουμε την κίνηση του χαρακτήρα μας στον χάρτη και οι σωματικές του ανάγκες συνεχίζουν να υπάρχουν: η πείνα και η κούραση αυξάνονται κανονικά. Έτσι, πρέπει να κάνουμε στάσεις ώστε να φάμε και να κοιμηθούμε, μία επιλογή πολύ ταιριαστή και σωστά εκτελεσμένη.

Οι αποστολές που καλούμαστε να ολοκληρώσουμε είναι, κλασικά, οι κεντρικές που προχωρούν το βασικό σενάριο και οι παράπλευρες. Πολλές φορές, για να συνεχίσουμε στο main quest, πρέπει να ασχοληθούμε με δραστηριότητες που διακλαδώνονται σε side quests. Επίσης, αρκετές αποστολές έχουν περιορισμένο χρόνο εκπλήρωσης. Για παράδειγμα, αν μας ζητήσουν να φέρουμε ένα βότανο για να θεραπεύσουμε κάποιον που είναι άρρωστος, δεν μπορούμε να αφήσουμε την αποστολή για μετά. Ο άρρωστος θα πεθάνει. Τα πάντα στον κόσμο του Kingdom Come: Deliverance είναι δυναμικά και μεταβάλλονται σε πραγματικό χρόνο, είτε παρεμβαίνουμε εμείς, είτε όχι.

Στις αποστολές του Kingdom Come: Deliverance δεν ακολουθούμε (τις περισσότερες φορές) απλώς ένα quest marker, καθώς μας βάζουν να ψάξουμε, να εξερευνήσουμε, να μιλήσουμε με κόσμο, να ακολουθήσουμε στοιχεία και να βρούμε τελικά τον στόχο μας. Οι μάχες δεν είναι πολύ συχνές. Το παιχνίδι δεν μάς παίρνει από το χεράκι ποτέ· απαιτεί σκέψη και ανάλυση από τη μεριά μας. Η αίσθηση της περιπέτειας μεταδίδεται εκπληκτικά και μας θύμισε παιχνίδια όπως το Morrowind.

Δυστυχώς, οι ομοιότητες με το Morrowind δεν σταματούν εκεί. Το Kingdom Come: Deliverance διακατέχεται από στιβαρά και πολύ βαθιά mechanics, όμως υπάρχουν αρκετά προβλήματα στην υλοποίηση. Εκτός της AI που πολλές φορές δεν λειτουργεί σωστά, συναντάμε bugs και glitches. Ακόμη, μερικές φορές το παιχνίδι υπέστη crashes και έκλεισε.

Τα bugs που συναντήσαμε δεν ήταν game breaking, αλλά εμφανίζονταν συχνά. Για παράδειγμα, ένα τμήμα μίας αποστολής το οποίο είχε ήδη ολοκληρωθεί φαινόταν ακόμη στη λίστα με τα quests και –ενώ πήραμε την ανταμοιβή της ολοκλήρωσης- δεν μπορούσαμε να προχωρήσουμε παρακάτω (τελικά βρήκαμε τρόπο, μα το κακό είχε ήδη γίνει). Άλλες περιπτώσεις που είδαμε ήταν αποστολές να τελειώνουν χωρίς να φτάσουμε στον στόχο μας, η επανάληψη διαλόγων, το να μην μπορούμε να περάσουμε από ένα σημείο χωρίς να υπάρχει πραγματικά εμπόδιο και χαρακτήρες να εμφανίζονται χωρίς τα ρούχα τους. Ακόμη, οι χρόνοι loading είναι αρκετοί και μεγάλοι σε διάρκεια.

Ένα στοιχείο που ήθελε δουλειά είναι το auto-run του αλόγου, το οποίο ακολουθεί τα μονοπάτια αλλά δεν κινείται ρεαλιστικά όσο δεν το χειριζόμαστε εμείς. Τα γραφικά, αν και έχουν όμορφα στοιχεία και σχεδιασμό, ειδικά με δεδομένο το μικρό budget του παιχνιδιού, έχουν αρκετά προβλήματα. Κύριο θέμα είναι το draw distance, το οποίο είναι πολύ μικρό και τα textures που πολλές φορές μοιάζουν με παιχνιδιού δεκαετίας. Τέλος, το animation είναι εντελώς ξύλινο και κακοφτιαγμένο.

Τα bugs αποτελούν πρόβλημα από μόνα τους, όμως σε συνδυασμό με το περίεργο save system τα πράγματα γίνονται χειρότερα. Στο Kingdom Come: Deliverance δεν μπορούμε να κάνουμε save όποτε επιθυμούμε. Αυτόματα saves γίνονται σε συγκεκριμένα σημεία αποστολών και όταν κοιμόμαστε. Manual save μπορούμε να κάνουμε πίνοντας ένα ποτό, το saviour schnapps, το οποίο μάλιστα μας μεθάει. Για να το αποκτήσουμε, πρέπει είτε να το αγοράσουμε -καθόλου φθηνά, είτε να το φτιάξουμε με τις ικανότητές μας στην αλχημεία.

Η στέρηση της δυνατότητας save και load σε κάθε στιγμή είναι σωστή επιλογή και βοηθάει στο στήσιμο της ήδη εξαιρετικής ατμόσφαιρας του τίτλου, όμως ο τρόπος μπορούσε να είναι καλύτερος (όπως π.χ. του Mount and Blade, που σε κάθε quit game γινόταν αυτόματα και save). Επίσης, ο ρεαλισμός χάνει μερικούς πόντους εξαιτίας του mechanic αυτού, αφού δεν βγάζει πολύ νόημα. Κάτι ακόμη που χαλάει το ρεαλισμό και το immersion είναι η αδυναμία μας να κατασκηνώσουμε όπου θέλουμε και να ανάψουμε φωτιά.

Η διάρκεια του Kingdom Come: Deliverance, όπως αρμόζει σε έναν τέτοιο τίτλο, είναι πολύ μεγάλη. Μόνο και μόνο για να κατανοήσουμε τα διάφορα mechanics και να δούμε τα πάντα όσον αφορά στα skills και τις δραστηριότητες, θέλουμε δεκάδες ώρες. Μαζί με ένα εκτενές και αρκετά ενδιαφέρον main questline και πληθώρα παράπλευρου περιεχομένου, το παιχνίδι φτάνει τις 50 ώρες και τις ξεπερνάει με ευκολία αν καταπιαστούμε με αρκετό παράπλευρο υλικό.

Το Kingdom Come: Deliverance είναι ένα RPG με πολύ καλοστημένα και πολύπλοκα συστήματα, σε κάθε πτυχή του. Απευθύνεται σε όσους θέλουν το παιχνίδι τους περίπλοκο και απαιτητικό, με μεγάλο χρόνο εκμάθησης και ολοκλήρωσης. Εάν ασχοληθεί κανείς μαζί του, τον ανταμείβει με τις πολλές και φρέσκιες ιδέες του, το βαθύ σύστημα μάχης και τις εξαιρετικές ιστορίες με αξιόλογο writing και ηθοποιούς. Η ατμόσφαιρα και ο κόσμος του παιχνιδιού μένουν σίγουρα αξέχαστες και το immersion είναι παράδειγμα προς μίμηση. Δυστυχώς, ο τεχνικός τομέας κουβαλάει αρκετά προβλήματα σε γραφικά και ΑΙ και συναντάμε αρκετά bugs. Το πάθος, όμως και η αγάπη της Warhorse για το δημιούργημά της είναι ξεκάθαρα και η εταιρεία έχει φροντίσει να μας το μεταδώσει με κάθε πιθανό τρόπο. Το Kingdom Come: Deliverance είναι μία μοναδική εμπειρία και κάθε λάτρης του είδους πρέπει να του δώσει μία ευκαιρία και να παραβλέψει τα τεχνικά του προβλήματα, γιατί ο πυρήνας του λάμπει πραγματικά και καταφέρνει να ξεχωρίσει από τα παιχνίδια του είδους.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την Enarxis Dynamic Media για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Kingdom Come: Deliverance

Συντάκτης
27 Φεβρουαρίου 2018
Developer

Warhorse Studios

Publisher

Deep Silver

Διανομή

Enarxis Dynamic Media

Πλατφόρμες

PS4 / Xbox One / PC

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

13 Φεβρουαρίου 2018

Είδος

Action Role-Playing

PEGI

18

Θετικά

+ Ρεαλιστική απόδοση σε όλες τις πτυχές με ενδιαφέροντες τρόπους, βαθιά mechanics και φρέσκιες ιδέες
+ Εκπληκτική ατμόσφαιρα
+ Αξιόλογη μουσική, ηχητικά εφέ και voice acting
+ Πολλές αξιομνημόνευτες ιστορίες
+ Ο κεντρικός πρωταγωνιστής και η εξέλιξή του
+ Μεγάλη διάρκεια και κόσμος

Αρνητικά

- Πολλά τεχνικά προβλήματα σε ΑΙ και γραφικά και αρκετά bugs
- Το save system μπορούσε και καλύτερα
- Η δυσκολία θα απωθήσει αρκετούς, ιδίως σε συγκεκριμένα σημεία

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.0
9.0
Συνοψίζοντας

Το Kingdom Come: Deliverance κάνει ακριβώς όσα υποσχέθηκε. Είναι ένα πολύ ρεαλιστικό μεσαιωνικό RPG, γεμάτο πετυχημένες ιδέες και ιδιόμορφα mechanics με πολύ βάθος. Η ατμόσφαιρα είναι εκπληκτική και ο κόσμος δυναμικός και πραγματικά ζωντανός. Μαζί με τις μοναδικές ιστορίες και περιπέτειες που συναντάμε στις πολλές δεκάδες ώρες που διαρκεί η εμπειρία και το αξεπέραστο immersion, το αποτέλεσμα είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα παιχνίδια ρόλων που έχουμε παίξει ποτέ. Το μόνο που ήθελε για να κάνει και τον πιο απαιτητικό παίκτη να κολλήσει, ήταν λίγη περισσότερη δουλειά στον τεχνικό τομέα.

8.0
Βαθμός
9.0
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1