Loop Hero - Review

Εύστοχος συνδυασμός πολλών ειδών, σε roguelike περιτύλιγμα
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 17 Μαρτίου 2021

Έχουμε φτάσει σε ένα ωραίο σημείο όσον αφορά τους roguelite-roguelike τίτλους, σημείο που αναδείχθηκε ιδιαίτερα με τις επεμβάσεις της Supergiant στο είδος μέσω του Hades. Τα παιχνίδια αυτού του τύπου βρίσκονται στα πρόθυρα μίας άνθισης που φαίνεται πως έχει τη δυναμική να εμπλουτίσει το είδος ή να το συνδυάσει με άλλα, δίνοντάς μας όπως και να ‘χει στο τέλος μία αναβαθμισμένη εκδοχή αυτών που συνηθίζονται σήμερα.

Το Hades, για παράδειγμα, κατάφερε να εισάγει αφήγηση με τρόπο ιδιαίτερα εμπνευσμένο, που έδωσε στη δομή τύπου roguelite χαρακτηριστικά που σπάνια βλέπουμε: οι διαδοχικές απόπειρες εμποτίστηκαν με διάλογο και η αφήγηση χτίστηκε με βάση τις ιδιομορφίες του είδους. Ένα νέο παιχνίδι που παίρνει χαρακτηριστικά από το είδος αυτό και επιχειρεί να ταρακουνήσει τη φόρμουλα είναι το Loop Hero, ένα αρκετά περίεργο κράμα με στοιχεία από idle gaming, από loot-based RPG και dungeon crawling, από town management και deck building, και φυσικά από εμπειρίες τύπου roguelite/roguelike.

Σαφώς, ένας τέτοιος συνδυασμός είναι φιλόδοξο έργο και σίγουρα ενδιαφέρον, ωστόσο δεν είναι το μόνο ιδιαίτερο σκέλος του Loop Hero· εύστοχες ιδέες παρουσιάζονται επίσης στην αφήγηση, και στην «εξήγηση» της roguelite φύσης του gameplay. Στο Loop Hero, λοιπόν, ο κόσμος έχει εξαφανιστεί, οι άνθρωποι δεν θυμούνται τίποτα, ούτε καν τον περίγυρό τους, και έτσι ζουν σε ένα μαύρο, κενό πλαίσιο. Ο πρωταγωνιστής κάποια στιγμή αρχίζει να θυμάται τα βουνά, τα δάση και τα πλάσματα, και έτσι καταφέρνει να ξεφύγει από τη λούπα στην οποία έχει ρίξει ο «κακός» τον κόσμο. Τα πάντα σβήνουν, εξαφανίζονται, όμως ο ήρωας θυμάται ότι τα ξέχασε, ξέρει ότι κάτι δεν πάει καλά, και προσπαθεί φυσικά να το διορθώσει.

Έτσι, το ότι, κάθε φορά που χάνουμε και ξεκινάμε από την αρχή, όλα είναι διαφορετικά, εξηγείται στο πλαίσιο της αφήγησης και βγάζει νόημα. Μάλιστα, η γραφή είναι εξαιρετική σε κάθε της έκφανση, από το χιούμορ μέχρι τις πιο σοβαρές ανατροπές -οι διάλογοι ειδικά λάμπουν σε κάθε περίσταση και πραγματικά δεν χορταίνονται. Όταν ξεκινάμε μία πίστα, ένα run, βλέπουμε ότι τριγύρω μας δεν υπάρχει τίποτα, παρά μόνο ένας άδειος δρόμος. Τα γραφικά είναι πιξελιασμένα, θυμίζουν εποχές SNES και είναι πάρα πολύ απλοϊκά, με εξαίρεση κάποια cutscenes και τα μοντέλα των χαρακτήρων στους διαλόγους, ωστόσο είναι αρκετά και λειτουργικά, πετυχαίνουν δηλαδή τον σκοπό τους, ενώ και η μουσική –αν και αποτελείται από λίγες μελωδίες- κερδίζει τις εντυπώσεις και κολλάει στο μυαλό.

Οι άδειες πίστες, λοιπόν, γεμίζουν σιγά-σιγά με στοιχεία, τα οποία τοποθετούμε εμείς όταν τα βρούμε στις κατάλληλες κάρτες. Ο χαρακτήρας μας περπατάει συνεχώς στον δρόμο που δεν έχει αρχή και τέλος, και έτσι κάνει λούπες ενώ παράλληλα «θυμάται» το περιβάλλον του και τα χαρακτηριστικά του. Βρίσκουμε κάρτες που αντιπροσωπεύουν δάση, βουνά, ποτάμια, αλλά και λημέρια εχθρών (όπως σπίτια με βαμπίρ, ιστούς με τεράστιες αράχνες, νεκροταφεία με σκελετούς κ.α.) και τις τοποθετούμε στον κενό «καμβά», διακοσμώντας τον αλλά και δίνοντάς του συγκεκριμένες ιδιότητες. Ένα βουνό αυξάνει τη μέγιστη ζωή του ήρωα, δύο βουνά δίπλα-δίπλα την αυξάνουν περισσότερο, πολλά μαζί σε πλέγμα μας δίνουν ορισμένα αντικείμενα. Το Loop Hero θέλει να πειραματιστούμε, και έτσι δεν μας αποκαλύπτει όλες τις ιδιότητες των καρτών, για να τις ανακαλύψουμε παίζοντας και δοκιμάζοντας.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το gameplay, το οποίο μας αφαιρεί εντελώς τον έλεγχο του ήρωα και μας βάζει να διαμορφώνουμε τον περίγυρό του. Ο χαρακτήρας κινείται διαρκώς, χωρίς να τον χειριζόμαστε, και σταματά μόνο όταν κάνουμε παύση για να προγραμματίσουμε τις κινήσεις μας, και όταν μπαίνει σε μονομαχία, η οποία είναι turn-based αλλά πάλι χωρίς το δικό μας input. Συνεπώς, εμείς παρακολουθούμε τον πολεμιστή μας να περπατά και να παλεύει με τέρατα, ενώ μαζεύονται αντικείμενα και τμήματα εξοπλισμού τα οποία έχουν ξεχωριστά χαρακτηριστικά και καλούμαστε να τα φοράμε στον πρωταγωνιστή για να χτίσουμε τα στατιστικά του ανάλογα με τις επιθυμίες μας.

Μάλιστα, ο τρόπος που γεμίζουμε την πίστα είναι μία πολύ εμπνευσμένη πινελιά, καθώς καλούμαστε να τοποθετήσουμε εχθρούς και κινδύνους, αλλά και σημεία που μας παρέχουν βοηθητικές ιδιότητες, διαμορφώνοντας σε πραγματικό χρόνο τη δυσκολία. Και, βεβαίως, δεν μπορούμε να αφήσουμε άδειο τον χώρο και απλώς να περιμένουμε, αφού με κάθε περιστροφή γύρω από την πίστα που κάνει ο ήρωας, αυξάνεται το level των εχθρών (και του loot), όμως ο σκοπός είναι να γεμίσουμε μία μπάρα ώστε να έρθει το boss. Και πώς γεμίζει η μπάρα; Τοποθετώντας στοιχεία στην πίστα…

Πρόκειται για ένα πολύ βαθύ, απόλυτα ισορροπημένο και ιδιαίτερα ευέλικτο σύστημα που έχει πάρα πολλές δυνατότητες και μπορεί να διατηρήσει το ενδιαφέρον για ώρες, ωστόσο όσο περισσότερο παίζουμε τόσο αρχίζει να χάνεται η αρχική μαγεία και να διακρίνονται κάποιοι περιορισμοί. Όταν χάνουμε, πηγαίνουμε στο κεντρικό hub όπου χρησιμοποιούμε υλικά που μαζεύουμε στα runs για να χτίζουμε διάφορα κτήρια και upgrades που δίνουν μόνιμες ιδιότητες, αλλά και κάρτες, όμως όλες αυτές οι αναβαθμίσεις τελικά δεν είναι αρκετές, αφού μετά από κάποιες ώρες αρχίζει να υπάρχει επανάληψη και προκύπτει grinding, σε μεγαλύτερο βαθμό από τον επιθυμητό.

Ευτυχώς, για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο πρέπει να παίξουμε αρκετές ώρες, καθώς το Loop Hero διαρκεί περίπου 30 ώρες και οι πρώτες γεύσεις επανάληψης έρχονται περίπου στο 15ωρο, με αποτέλεσμα οι προχωρημένες πίστες να μοιάζουν με απλώς δυσκολότερες εκδοχές των προηγούμενων. Επίσης, όσο κι αν η γραφή είναι υψηλής ποιότητας, το κείμενο δεν έχει διασκορπιστεί σωστά και τελικά υπάρχουν σημεία που αισθανόμαστε ότι διαβάζουμε αρκετό διάλογο ενώ άλλα που για ώρες δεν υπάρχει ούτε λέξη· πάντως, στο τέλος η αφήγηση κλείνει ικανοποιητικά και συνολικά σίγουρα πρόκειται για μία συναρπαστική εμπειρία, γεμάτη εκπλήξεις.

«Άλλη μία λούπα, άλλη μία γύρα και πάω για ύπνο» θα λες μετά από πολλές συνεχόμενες ώρες ενασχόλησης με το Loop Hero, που θα καταφέρει σίγουρα να εισχωρήσει στο μυαλό σου και να σου μονοπωλήσει τις σκέψεις. Πρόκειται για ένα πολύ δυνατό παιχνίδι που καταφέρνει επιτυχώς να ενώσει στοιχεία από διάφορα είδη και να τα παρουσιάσει σε ένα πακέτο που χαρακτηρίζεται από ισορροπία και εύστοχες ιδέες, και είναι ικανό να διασκεδάσει για δεκάδες ώρες, αν και στην πορεία η γοητεία του και ο ενθουσιασμός μειώνονται κάπως. Αν ξέρετε περίπου περί τίνος πρόκειται και σας φαίνεται έστω αμυδρά ελκυστικό, αγοράστε άφοβα.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Loop Hero - Review

Συντάκτης
17 Μαρτίου 2021
Developer

Four Quarters

Publisher

Devolver Digital

Πλατφόρμες

PC

Tested on

PC

Κυκλοφορία

4 Μαρτίου 2021

Είδος

Role-playing game, Roguelike, Deck-building game

Θετικά

+ Πολύ διασκεδαστικό gameplay
+ Πετυχημένη οπτικοακουστική παρουσίαση
+ Χορταστική διάρκεια
+ Αξιόλογη γραφή
+ Πολλές έξυπνες και ιδιαίτερες ιδέες
+ Άριστος συνδυασμός ξεχωριστών ειδών

Αρνητικά

- Μετά από κάποιες ώρες προκύπτει επανάληψη
- Η αφήγηση δεν έχει διασκορπιστεί σωστά

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.5
8.0
Συνοψίζοντας

«Άλλη μία λούπα, άλλη μία γύρα και πάω για ύπνο» θα λες μετά από πολλές συνεχόμενες ώρες ενασχόλησης με το Loop Hero, που θα καταφέρει σίγουρα να εισχωρήσει στο μυαλό σου και να σου μονοπωλήσει τις σκέψεις. Πρόκειται για ένα πολύ δυνατό παιχνίδι που καταφέρνει επιτυχώς να ενώσει στοιχεία από διάφορα είδη και να τα παρουσιάσει σε ένα πακέτο που χαρακτηρίζεται από ισορροπία και εύστοχες ιδέες, και είναι ικανό να διασκεδάσει για δεκάδες ώρες, αν και στην πορεία η γοητεία του και ο ενθουσιασμός μειώνονται κάπως. Αν ξέρετε περίπου περί τίνος πρόκειται και σας φαίνεται έστω αμυδρά ελκυστικό, αγοράστε άφοβα.

8.5
Βαθμός
8.0
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1