Lost Words: Beyond the Page - Review

by Παναγιώτης Πάχος on 17 Απριλίου 2021

Μετά από έναν χρόνο αποκλειστικότητας στην πλέον αδιάφορη πλατφόρμα αυτής της γενιάς, Google Stadia, το Lost Words: Beyond the Page βρίσκει τον δρόμο του, επιτέλους, για τις οικιακές κονσόλες και το PC, μέσω Steam. Πρόκειται για μια παραγωγή της Sketchbook Games, την έκδοση της οποίας έχει αναλάβει η Modus Games (γνωστή για τίτλους όπως τα Trine 4: The Nightmare Prince και Remothered: Broken Porcelain).

Βλέποντας το trailer φαινόταν ένα όμορφο παιχνίδι που απευθύνεται σε μικρές ηλικίες και φυσικά θα μπορούσε να το απολαύσει όποιος μεγαλύτερος ήθελε κάποιες στιγμές χαλάρωσης. Τελικά, τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά...

Δεν είναι τόσο ότι το παιχνίδι έχει υψηλό βαθμό δυσκολίας ή ότι απαιτεί κάποια ιδιαίτερα skills, όσο ότι για να το απολαύσεις οφείλεις να σεβαστείς την εμπειρία που σου προσφέρει η ιστορία της διττής φύσης του και η μοναδική γραφή της Rhianna Pratchett. Για όσους δεν τη γνωρίζουν, είναι η πραγματικά ταλαντούχα συγγραφέας πολλών παιχνιδιών, όπως τα Mirror's Edge, Tomb Raider και Rise of the Tomb Raider, μεταξύ άλλων.

Ας ξεκαθαρίσω όμως τα πράγματα περί διττής φύσεως που ανέφερα πιο πάνω. Το παιχνίδι ουσιαστικά βασίζεται σε δύο σκέλη, σαν δύο διαφορετικά παιχνίδια. Το πρώτο λαμβάνει χώρα εντός ενός ημερολογίου, όπου η πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας, η νεαρή Izzy, περιγράφει κομμάτια της καθημερινότητά της, αναμνήσεις, σκέψεις κλπ., ενώ το δεύτερο κομμάτι είναι η δημιουργία της ίδιας της πρωταγωνίστριας. Τα παιχνίδια με τις λέξεις που παίρνουν σάρκα και οστά -αφού αποκτούν και τις ιδιότητες που περιγράφουν (πχ. η λέξη "φωτίζω" γίνεται το μέσο για να δώσεις λάμψη στις πυγολαμπίδες)- με πολλές και διαφορετικές ιδιότητες είναι το βασικό στοιχείο του gameplay και στα δύο μέρη. Στο πρώτο αλλάζουν από σελίδα σε σελίδα, ενώ στο δεύτερο οι λέξεις είναι περιορισμένες και συγκεκριμένες γιατί αποτελούν τις μαγικές ιδιότητες που έχει στη διάθεσή της η πρωταγωνίστρια του διηγήματος της Izzy, και τις χρησιμοποιεί για να μπορέσει να υπερκεράσει τα εμπόδια που συναντά στη διαδρομή της.

Το σημαντικότερο κομμάτι του παιχνιδιού όμως είναι άλλο: η ιστορία σε συνδυασμό με την αφήγηση και η ενσυναίσθηση που προκαλεί σε όποιον είναι πρόθυμος να μπει στον εσωτερικό κόσμο της Izzy. Το όνειρό της, όπως μας αποκαλύπτει νωρίς, είναι να γίνει συγγραφέας. Το πρώτο βήμα της λοιπόν είναι το εγχείρημα να γράψει ένα διήγημα. Εκεί ακριβώς ξεκινά το πιο “καθαρό” gaming κομμάτι μέσα στο οποίο μεταφερόμαστε σε έναν κόσμο με έντονα χρώματα, platforming και βασικά puzzle στοιχεία, που διαδραματίζεται η ιστορία της ηρωίδας του διηγήματός της και σε έναν κόσμο που, ουσιαστικά, όπως με κάθε αληθινό συγγραφέα άλλωστε, αντικατοπτρίζει πλήρως τα συναισθήματά της. Το μαγικό βιβλίο λέξεων, αν και έξυπνο σαν μηχανισμός, δεν είναι κάτι πρωτότυπο και ακριβώς λόγω του περιορισμένου αριθμού λέξεων, δεν οξύνει τη δημιουργική ικανότητα που παίκτη στα puzzle κομμάτια, οπότε η λύση είναι συνήθως οφθαλμοφανής, χρησιμοποιώντας την πιο απλή λειτουργία τους. Τα στοιχεία του platforming δεν διακρίνονται για κάτι πέρα από τα βασικά, αλλά τουλάχιστον οι μηχανισμοί και οι εντολές μέσω του χειριστηρίου δεν δημιουργούν, σε καμία περίπτωση, την αίσθηση ότι σε προδίδουν.

Το πιο περίεργο είναι ότι πράγματι το παιχνίδι θα μπορούσε να είναι θαυμάσιο για άτομα νεαρής ηλικίας, άλλα μόνο αν είχε γίνει πλήρη μετάφραση στη μητρική γλώσσα τους, αλλιώς θα χρειαστεί να είναι κοντά κάποιος ενήλικας να τα καθοδηγεί και να τα βοηθά, μιας και απαιτείται βασική γνώση αγγλικών, που προφανώς δύσκολα θα βρούμε σε παιδιά κάτω των 12 ετών, στο περίπου. Ακριβώς όμως επειδή βασίζεται πολύ στη χρήση της αγγλικής γλώσσας, πράγμα όχι απαραίτητα αρνητικό, σίγουρα το καθιστά λιγότερο προσβάσιμο σε κοινό που δεν είναι η μητρική του γλώσσα, ή δεν περιλαμβάνεται στις βασικές επιλογές γλώσσας του τίτλου.

Η ιστορία μοιάζει κλισέ στην αρχή και κάπως μονότονη, άλλα σύντομα ξεδιπλώνει διάφορες πτυχές που την αναδεικνύουν σε πολλά παραπάνω από ένα ακόμα παραμύθι. Η οπτική μιας νεαρής αθώας ματιάς απέναντι σε βαθιά, σκληρά και κυρίως ανθρώπινα ζητήματα, γεννά την αμηχανία του gamer και τον βάζει σε μια δύσκολη θέση, αλλά καθόλα επιτρεπτή και αναγκαία, για να βιώσει ό,τι έχει να του προσφέρει αυτό το θαυμάσιο πόνημα. Η τεχνική των διαρκών αντανακλάσεων, ιστορία μέσα σε μια ιστορία, με τελικό δέκτη εμάς και ταυτόχρονα τη δική μας ιστορία παίζοντάς το, η οποία θα είναι αναπόφευκτα άμεσα συνδεδεμένη με τις αναμνήσεις μας, δίνει ένα πολύ ιδιαίτερο τόνο και συναρπάζει όποιον τολμήσει να βυθιστεί στον κόσμο της συναισθηματικά.

Αν και στο σινεμά έχουμε δει πολλές τέτοιες αλληγορίες, με παράλληλες ιστορίες που διαδραματίζονται στο μυαλό ανήλικων παιδιών και συμβολίζουν το πέρασμα από την αθωότητα στην “ενηλικίωση” -με αυτό τον όρο σαφώς δεν εννοούμε τον ηλικιακό προσδιορισμό, αλλά τη στιγμή που χαράζεται η αγνότητα της ψυχής ενός νέου παιδιού από το αδίστακτο πρόσωπο της ανθρώπινης φύσης, του πόνου που προκαλεί η άμεση επαφή με τη θνητότητα και η απώλεια των αγαπημένων μας προσώπων-, στον χώρο των βίντεο games δεν νομίζω ότι θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς πως έχουμε περίσσεμα τέτοιων προσπαθειών. Ο αναστοχασμός πάνω στην ανθρώπινη ύπαρξη και του τι απομένει τελικά από το μικρό πέρασμα μας σε αυτή τη γη, είναι ιδιαίτερα βαρύς για να τον σηκώσει οποιαδήποτε μορφή τέχνης, για αυτό και μόνο υποκλίνομαι στην τόλμη των δημιουργών του εγχειρήματος.

Στο τεχνικό κομμάτι τώρα, δεν συνάντησα οποιοδήποτε bug, το framerate αν και στα 30 fps παρέμεινε σταθερό, χωρίς ίχνος σκαμπανεβάσματος, τα γραφικά εξυπηρετούν το παιχνίδι στο ακέραιο, χωρίς ωστόσο να έχουν κάποια καινοτομία, όχι ότι χρειάζεται πάντως. Στον μουσικό τομέα έχει γίνει εξαιρετική δουλειά, χάρη στην παρουσία του ιδιαίτερα ταλαντούχου David Housden (Thomas Was Alone), ο ήχος εξαιρετικός και τα εφέ είναι όλα αρκετά πειστικά και καθαρά, δεν έχουμε μπέρδεμα φωνών με τη μουσική, όπως δυστυχώς συμβαίνει συχνά τελευταία, ακόμα και σε μεγαλύτερους τίτλους (ναι, στο Persona 5 Strikers αναφέρομαι). Το voice acting στην ουσία αν και ενός μόνο ατόμου είναι εξαιρετικό, με την ερμηνεία της Sidonie Maria Šakālis να μπορεί να χαρακτηριστεί με μια μόνο λέξη: καθηλωτική! Στα αρνητικά μπορώ να βάλω την παντελή απουσία οποιασδήποτε ενδιαφέρουσας ρύθμισης θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν τα settings, στην ουσία είναι από τα πιο minimum που έχω δει, ακόμα και για indie game, αλλά δεν βρήκα και κάποια σπουδαία παράλειψη που θα μπορούσε ίσως να κάνει το παιχνίδι πιο απολαυστικό ή έστω προσβάσιμο.

Για τον τερματισμό δεν χρειάστηκα πάνω από 5 ώρες και το replayability του τίτλου είναι περιορισμένο. Αν και υπάρχουν κάποια collectibles, υπό τη μορφή φρούτων, να βρεις κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, το να βρεθούν είναι υπερβολικά εύκολο, όπως γενικά πολύ εύκολο είναι και το παιχνίδι σε όλη του τη διάρκεια. Ακόμα και αν χάσεις κάποια στο πρώτο playthrough, μετά τον τερματισμό δίνεται η δυνατότητα να επισκεφθείς τα επιμέρους chapters ώστε να τα μαζέψεις χωρίς να χρειαστεί να ξαναπαίξεις το παιχνίδι από την αρχή.

Συνοψίζοντας, έχουμε να κάνουμε με ένα μικρό project τόσο οικονομικά, όσο και σε διάρκεια, το οποίο όμως ξεχειλίζει από ψυχή και υπέροχες ιδέες. Στη δικτατορία των σκληρών αριθμών, των νούμερων πωλήσεων, αλλά και του "πιασάρικου", στέκεται περήφανα ως απόδειξη ότι η ποιότητα δεν έχει άμεση σχέση, πολύ συχνά τουλάχιστον, με όλα αυτά. Ένα σπάνιο κράμα δημιουργικότητας, ουσίας και θάρρους, που θα σεβαστεί όποιον ασχοληθεί μαζί του.

Είναι γνωστή σε όλους μας, ευελπιστώ, ειδικά από τη στιγμή που ασχολούμαστε με τον χώρο των social media, της ηλεκτρονικής επικοινωνίας και της ψηφιακής διασκέδασης, η τεράστιας σημασίας φράση του Marshall McLuhan: "το μέσο είναι το μήνυμα". Με όλο τον σεβασμό στον σπουδαίο αυτό φιλόσοφο, θα τολμήσω να ανταπαντήσω ωστόσο ότι υπάρχει και η εξαίρεση, έστω για να επιβεβαιώσει τον κανόνα: Ακόμα και το μέσο υποτάσσεται στο μήνυμα όταν αυτό είναι αρκετά ισχυρό και δοσμένο με τον κατάλληλο τρόπο. Αυτό είναι τελικά που διαχωρίζει τις όποιες απλές δημιουργίες από τα πραγματικά "έργα τέχνης" και στη συγκεκριμένη περίπτωση θεωρώ πως δεν έχουμε να κάνουμε με τίποτα λιγότερο, από αυτό ακριβώς.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Lost Words: Beyond the Page - Review

Συντάκτης
17 Απριλίου 2021
Developer

Sketchbook Games

Publisher

Modus Games

Πλατφόρμες

PC / PlayStation 4 / Xbox One / Nintendo Switch / Google Stadia

Tested on

PlayStation 5 (έκδοση PlayStation 4)

Κυκλοφορία

6 Απριλίου 2021
27 Μαρτίου 2020 (Google Stadia)

Είδος

Action-Adventure, Platformer

PEGI

7

Θετικά

+ Πρωτότυπο
+ Τολμηρό
+ Πανέξυπνο στήσιμο
+ Βαθιά στοχαστικό και ανθρώπινο
+ Υπέροχη μουσική και καταπληκτικό voice acting

Αρνητικά

- Μικρή διάρκεια
- Απλοϊκό gameplay ανά σημεία
- Υπερβολικά χαμηλός βαθμός δυσκολίας

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.5
9.0
Συνοψίζοντας

Συνοψίζοντας, έχουμε να κάνουμε με ένα μικρό project τόσο οικονομικά, όσο και σε διάρκεια, το οποίο όμως ξεχειλίζει από ψυχή και υπέροχες ιδέες. Στη δικτατορία των σκληρών αριθμών, των νούμερων πωλήσεων, αλλά και του "πιασάρικου", στέκεται περήφανα ως απόδειξη ότι η ποιότητα δεν έχει άμεση σχέση, πολύ συχνά τουλάχιστον, με όλα αυτά. Ένα σπάνιο κράμα δημιουργικότητας, ουσίας και θάρρους, που θα σεβαστεί όποιον ασχοληθεί μαζί του.
   
Είναι γνωστή σε όλους μας, ευελπιστώ, ειδικά από τη στιγμή που ασχολούμαστε με τον χώρο των social media, της ηλεκτρονικής επικοινωνίας και της ψηφιακής διασκέδασης, η τεράστιας σημασίας φράση του Marshall McLuhan: "το μέσο είναι το μήνυμα". Με όλο τον σεβασμό στον σπουδαίο αυτό φιλόσοφο, θα τολμήσω να ανταπαντήσω ωστόσο ότι υπάρχει και η εξαίρεση, έστω για να επιβεβαιώσει τον κανόνα: Ακόμα και το μέσο υποτάσσεται στο μήνυμα όταν αυτό είναι αρκετά ισχυρό και δοσμένο με τον κατάλληλο τρόπο. Αυτό είναι τελικά που διαχωρίζει τις όποιες απλές δημιουργίες από τα πραγματικά "έργα τέχνης" και στη συγκεκριμένη περίπτωση θεωρώ πως δεν έχουμε να κάνουμε με τίποτα λιγότερο, από αυτό ακριβώς.

8.5
Βαθμός
9.0
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1