LUNA The Shadow Dust

by Βαγγέλης Λερός on 13 Φεβρουαρίου 2020

Το "Luna: The Shadow Dust" ανήκει στην κατηγορία των τίτλων που αντιπαρατίθενται στον κανόνα του "μια εικόνα = χίλιες λέξεις". Πίσω από τη χαρακτηριστική του λιτότητα, στις μεθόδους αφήγησης και απεικόνισης, κρύβεται ένας λακωνισμός που πραγματεύεται σπουδαία νοήματα με οδηγό το φαντασιακό πλαίσιο ενός ιδιαίτερου Point and Click Adventure / Puzzle game.

Δεν αρκεί ένα screenshot για να περιγράψει επαρκώς το Luna, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί πρόκληση για εμένα να το καταφέρω σε χίλιες λέξεις. Πέραν του οφθαλμοφανούς συμπεράσματος, που επιβεβαιώνεται παίζοντας, ότι ακολουθεί το παραδοσιακό μοντέλο gameplay του είδους, κάθε τι άλλο στο παιχνίδι προσφέρεται για ερμηνεία από τον παίκτη, σύμφωνα με τις αναφορές που μπορεί να ανακαλέσει ο καθένας από την προσωπική του παλέτα εμπειριών ή φιλοσοφημάτων για τη ζωή.

Η βασική ιδέα του Luna δεν είναι αμιγώς φιλοσοφική. Δανείζεται το tagline ("To light a candle is to cast a shadow.") και τον υπότιτλό του από ένα απόφθεγμα των μυθιστορημάτων φαντασίας "Earthsea" της Ursula Le Guin, μια σειρά που ενέπνευσε τους δημιουργούς, σύμφωνα με τους ίδιους. Στο παιχνίδι, ένα νεαρό αγόρι πρέπει να επαναφέρει το "φως" και την ισορροπία στο σύμπαν, καθώς ανακτά τις αναμνήσεις του. Περιπλανάται εντός ενός μυστηριώδη πύργου στην άκρη του κόσμου, ενώ περιτριγυρίζεται από διάφορα πλάσματα, ένα εκ των οποίων καταλήγει να μας βοηθά στην περιπέτειά μας και την εκπλήρωση των σκοπών μας.

Αν και οι πηγές έμπνευσης των developer δηλώθηκαν ρητώς, δεν μπορούσα παρά να βρω ομοιότητες με τους φανταστικούς κόσμους του Hayao Miyazaki, αφού τα vibes που παίρνεις σαν πρώτη αίσθηση παραπέμπουν σε "Howl's Moving Castle" και "Spirited Away", με κάποια πλάσματα να θυμίζουν τα "Susuwatari" ή το "My Neighbor Totoro". Συνεχίζοντας στο παιχνίδι, κάποια επίπεδα μου θύμισαν τον "Μικρό Πρίγκιπα" του Σαιντ-Εξυπερύ, κυρίως λόγω των αλληγοριών. Ωστόσο, το Luna κατάφερε να δημιουργήσει προσωπικούς συνειρμούς με οικεία κομμάτια τέχνης, χωρίς να αντιγράφει οτιδήποτε. Αντιθέτως, ίσως είναι από τα πιο αξιομνημόνευτα κόνσεπτ που έχω συναντήσει τελευταία.

Ο λόγος που καταφέρνει να τρυπώσει στο μυαλό και να μείνει εκεί, έχει να κάνει, φυσικά, με τις ιδιαίτερες αφηγηματικές τεχνικές, την αισθητική και τα σημεία που διαφοροποιείται από άλλα παιχνίδια του είδους.

Το Luna είναι ένα βουβό παραμύθι, χωρίς καν κείμενο ή διαλόγους. Υπάρχουν μόνο μερικά λεπτά κινηματογραφικού animation που επεξηγεί σημαντικά κομμάτια της ιστορίας. Πέραν αυτών, όλη η εξιστόρηση γίνεται μέσα από το gameplay, με αρκετά παραστατικό τρόπο ώστε να μην ενοχλεί η απουσία διαλόγων. Η γλώσσα του σώματος αρκεί για να επικοινωνήσει τα μηνύματά του σε κάθε άνθρωπο, γκρεμίζοντας κάθε γλωσσικό φραγμό.

Το gameplay βασίζεται στη λογική του ντουέτου χαρακτήρων που χειριζόμαστε εναλλάξ κατά το δοκούν. Σε ορισμένα επίπεδα οι χαρακτήρες χωρίστηκαν, όχι μόνο από φυσικά εμπόδια, αλλά και υπερφυσικά. Το αγόρι και ο μικρός τριχωτός του φίλος έχουν, ο καθένας, τις δικές τους ικανότητες, με διαφορετικές δυνατότητες διάδρασης. Το βασικό twist είναι πως μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση της πίστας ποικιλοτρόπως, ελέγχοντας, για παράδειγμα, την ώρα της ημέρας ή τον χρόνο γενικότερα. Ο μικρός μας φίλος έχει, επίσης, τη δυνατότητα να γίνεται σκιά, όπου ο φωτισμός το καθιστά δυνατό, δίνοντας μια ακόμη διάσταση σε κάθε επίπεδο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάμε πρωταγωνιστικό δίδυμο σε point and click adventure, με πιο επιτυχημένο παράδειγμα το -σχετικά- πρόσφατο "Broken Age" της Double Fine. Είναι, όμως, η πρώτη φορά που βλέπουμε ένα παιχνίδι να ρισκάρει δημιουργικά, ενώ παράλληλα απομακρύνεται από τα tropes του genre. Στην περίπτωσή μας, έχουμε έναν video game που απαρνείται εντελώς το back tracking και το item hoarding. Οι περισσότεροι τίτλοι του είδους, πλέον, παρουσιάζουν μια ατέρμονη διαδικασία παλινδρόμησης εντός ενός μικρού κόσμου, όπου μαζεύουμε ό,τι μπορούμε, μαντεύοντας, τελικά, ποιο αντικείμενο θα χρησιμοποιήσουμε και πού. Αντ' αυτού, στο Luna βλέπουμε μια προσέγγιση με αυτοτελή "κεφάλαια" ιστορίας και puzzles που δεν απαιτούν προεργασία. Για την ακρίβεια, το inventory system εκλείπει παντελώς, ενώ διαπιστώνουμε πως το γραφικό περιβάλλον είναι ό,τι πιο "clean-cut" έχουμε συναντήσει, με μοναδικό κουμπί, εκείνο της εναλλαγής χαρακτήρων.

Οι γρίφοι προσφέρουν μια μέτρια πρόκληση για τους πιο έμπειρους του είδους, με μια παράξενη κλιμάκωση που δεν ανεβάζει τη δυσκολία σταδιακά, αλλά που πετά διάσπαρτους γρίφους, με άλλους να λύνονται σε δευτερόλεπτα και άλλους να χρειάζονται αρκετή ώρα σκέψης. Η διάρκειά του εξαρτάται από την ταχύτητα που επιλύετε τους γρίφους, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον να ξοδεύει περισσότερες από 5 ώρες πριν δει τα credits.

Σχεδόν κάθε indie developer έχει να μοιραστεί κάποια ιστορία σχετικά με τις δυσκολίες ανάπτυξης ενός φιλόδοξου game, όμως η Lantern Studio πήγε με το Luna ένα βήμα παρακάτω το "δραματόμετρο". Στην Κίνα, δυο φίλοι συναντούν έναν πρώην προγραμματιστή της Ubisoft και αποφασίζουν να μπουν σε Kickstarter, όπου συγκεντρώνουν 20 χιλιάδες ευρώ. Βρίσκουν ακόμα ένα άτομο για τη μουσική αλλά, τελικά, η μοίρα τους σκορπά σε διαφορετικές γωνιές του πλανήτη, αναγκάζοντάς τους να δουλεύουν εξ αποστάσεως. Τα χρήματα τελειώνουν, αρνούνται να πουλήσουν την ιδέα τους σε κάποιον επενδυτή, παρατούν τις δουλειές τους και βάζουν από την τσέπη και τις οικονομίες τους τα χρήματα που χρειάζονται για να ολοκληρωθεί το παιχνίδι. Λίγα χρόνια αργότερα, αυτά τα 4 άτομα καταφέρνουν να τελειοποιήσουν το Luna για να κυκλοφορήσει στα ψηφιακά καταστήματα.

Η ζόρικη αυτή ιστορία της Lantern, όχι μόνο τους τιμά, δεδομένου του αποτελέσματος, αλλά εξηγεί ταυτόχρονα πολλές από τις τεχνικές και αισθητικές επιλογές. Η μικρή διάρκεια σε gameplay και cinematic cut-scenes αποδίδεται, σίγουρα, στο μικρό budget και τον φόρτο που επωμίστηκε μια τόσο μικρή ομάδα ανάπτυξης. Σίγουρα, πάντως, πρέπει να επισημανθούν ως αδύνατα σημεία σε μια αντικειμενική κριτική του παιχνιδιού.

Η μηχανή γραφικών Unity στέκεται ικανή να δώσει σάρκα και οστά στα όμορφα 2D σχέδια και το frame-by-frame χειροποίητο animation, το οποίο ακολουθεί το πρότυπο των 12 καρέ δίνοντας μια αίσθηση που θυμίζει stop-motion. Ο ήχος και το soundtrack είναι σε εξαιρετικό επίπεδο. Διακριτικά και καλαίσθητα, τα κομμάτια που ντύνουν το παιχνίδι είναι γραμμένα σαν ένα ενιαίο έργο που έχει μιξαριστεί τέλεια. Πιάνο και έγχορδα όργανα σε ορχηστρικά κομμάτια με το αρμόζον ύφος, συνοδεύονται από ambient sounds που συνδέουν τις πράξεις μας με τη μουσική που ακούμε. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς μπορεί ένα καλό soundtrack να απογειώσει ένα video game.

Συνοψίζοντας, το "Luna: The Shadow Dust" είναι ένα indie διαμάντι φτιαγμένο με αγάπη από μια χούφτα ανθρώπων που δούλεψαν με μεράκι. Το μικρό του budget καθρεπτίζεται στον τεχνικό του τομέα, χωρίς να το εμποδίζει να παρουσιάζεται καλαίσθητο και άρτιο με τα μέσα που διαθέτει. Η ιστορία του έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και οι γρίφοι του θα εκτιμηθούν από τους περισσότερους. Θα το θέλαμε πιο πληθωρικό σε διάρκεια και περιεχόμενο, αλλά ως έχει είναι ένα αριστούργημα σε... σφηνοπότηρο.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρία για τις ανάγκες του review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

LUNA The Shadow Dust

Συντάκτης
13 Φεβρουαρίου 2020
Developer

Lantern Studio

Publisher

Application Systems / Coconut Island Games

Πλατφόρμες

PC / Mac / Linux

Tested on

PC

Κυκλοφορία

13 Φεβρουαρίου

Είδος

Point and Click Adventure

Θετικά

+ Ενδιαφέρουσα ιστορία

+ Τα ζωγραφισμένα στο χέρι frame-by-frame γραφικά

+ Φανταστικό soundtrack

+ Εξάλειψη των ενοχλητικών tropes του back-tracking και item-hoarding

Αρνητικά

- Μικρή διάρκεια σε gameplay και λιγοστά cinematic cut-scenes

- Κάποιοι γρίφοι ήταν πολύ εύκολοι

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.0
8.0
Συνοψίζοντας

Το "Luna: The Shadow Dust" είναι ένα indie διαμάντι φτιαγμένο με αγάπη από μια χούφτα ανθρώπων που δούλεψαν με μεράκι. Το μικρό του budget καθρεπτίζεται στον τεχνικό του τομέα, χωρίς να το εμποδίζει να παρουσιάζεται καλαίσθητο και άρτιο με τα μέσα που διαθέτει. Η ιστορία του έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και οι γρίφοι του θα εκτιμηθούν από τους περισσότερους. Θα το θέλαμε πιο πληθωρικό σε διάρκεια και περιεχόμενο, αλλά ως έχει είναι ένα αριστούργημα σε... σφηνοπότηρο.

8.0
Βαθμός
8.0
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1