Megadimension Neptunia VIIR

by Σταύρος Ζήσης on 10 Μαΐου 2018

Το Megadimension Neptunia VII (Victory 2) κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Δύση πριν 2 χρόνια και αποτελεί την πρώτη mainline είσοδο της σειράς στην τωρινή γενιά. Η Compile Heart χρησιμοποίησε ότι εμπειρία απέκτησε από την ανάπτυξη των προηγούμενων παιχνιδιών της σειράς και τα remake τους και έκανε το Neptunia VII να είναι, ίσως, το αποκορύφωμα της σειράς. Παρόλο που μιλάμε για τίτλους αρκετά χαμηλού budget, η σειρά Neptunia έχει αποκτήσει ένα μεγάλο cult κοινό και μας έχει προσφέρει κατά καιρούς και spin-off παιχνίδια διαφόρων ειδών, εκτός του Turn-Based JRPG. Και ερχόμαστε τώρα στην ύπαρξη του Megadimension Neptunia VIIR, το οποίο αποτελεί ένα remake του αρχικού παιχνιδιού. Όχι, το VIIR δεν είναι απλά μια επανέκδοση με ορισμένα πράγματα παραπάνω, όπως γίνεται συνήθως με άλλα παιχνίδια. Αντιθέτως, είναι φτιαγμένο από την αρχή και έχει και αρκετές αλλαγές και προσθήκες σε σχέση με το αρχικό παιχνίδι, με την κυριότερη να είναι η υποστήριξη του PlayStation VR. Το θέμα όμως είναι κατά πόσο αξίζει αυτή η επανέκδοση, δεδομένου ότι το αρχικό Neptunia VII είχε κυκλοφορήσει και αυτό στο PS4, πριν όχι και τόσα πολλά χρόνια.

Η ιστορία του παιχνιδιού ξεκινάει μερικά χρόνια μετά το τέλος του Neptunia Victory και βρίσκει την Neptune να κάθεται (ΠΑΛΙ) και να τεμπελιάζει, αντί να ασχολείται με τα θεϊκά της καθήκοντα και την Histoire να της τα ψέλνει. Σε μια έξοδό τους η Neptune και η Nepgear βρίσκουν μια παλιά κονσόλα που τις μεταφέρει σε μια άλλη διάσταση, τη ZeroDimension, στην οποία εκτυλίσσεται η πρώτη ιστορία του παιχνιδιού. Το παιχνίδι χωρίζεται σε 3 ιστορίες που συνδέονται μεταξύ τους και κάθε μια λαμβάνει χώρα σε μια διαφορετική διάσταση. Πρώτα έχουμε τη ZeroDimension, όπου η Neptune και η Nepgear βρίσκονται σε έναν μόνιμα σκοτεινό και κατεστραμμένο κόσμο που δέχεται συνεχώς επιθέσεις από την Dark CPU. Εκεί συναντούν την Uzume Tennouboshi, το τελευταίο ανθρώπινο ον που έχει μείνει σε αυτόν τον κόσμο και που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να σταματήσει την Dark CPU από το να καταστρέψει ότι έχει απομείνει και να διασώσει τα φιλικά τέρατα που συναντά. Η 2η ιστορία είναι στο παρόν, στη HyperDimension, όπου η ομάδα Gold Third έχει αλλοιώσει την ιστορία έτσι ώστε κανένας να μην θυμάται τις original θεές που κυβερνούσαν και τη θέση τους να έχουν πάρει 4 καινούργιοι χαρακτήρες: οι B-Sha, K-Sha, C-Sha και S-Sha (ναι, πρόκειται για τις Bandai Namco, Konami, Capcom και Square-Enix αντίστοιχα). Εκεί θα ακολουθείτε τα μονοπάτια ιστορίας για καθεμιά από τις Neptune, Noire, Blanc και Vert που προσπαθούν να πάρουν πίσω τις ζωές τους από τους Gold Third. Η 3η ιστορία είναι στη HeartDimension, που δένουν τελικά όλες οι προηγούμενες ιστορίες.

Αν δεν έχετε ασχοληθεί στο παρελθόν με τη σειρά Neptunia, τότε θα χαρείτε να μάθετε ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Παρόλο που το παιχνίδι αποτελεί sequel του Victory/Re;Birth 3, όλες οι αναφορές σε αυτό και στα προηγούμενα παιχνίδια έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο και ποτέ δεν εμφανίζονται σημαντικοί χαρακτήρες από το πουθενά. Μάλιστα, όπου χρειάζεται, η Neptune φροντίζει να δίνει το απαραίτητο exposition απευθυνόμενη κατευθείαν στον παίκτη (το 4ο τείχος έχει κατεδαφιστεί εδώ και χρόνια) για τα σημαντικά γεγονότα που έχουν συμβεί στα προηγούμενα παιχνίδια και έχουν άμεση σχέση με την τωρινή ιστορία και με τους κύριους χαρακτήρες. Κατά την ταπεινή μου γνώμη όμως, αξίζει να ασχοληθείτε πρώτα με τις Re;Birth εκδόσεις για να μάθετε κάποια παραπάνω πράγματα για τις προσωπικότητες των χαρακτήρων. Επίσης, τα περισσότερα events με τις αλληλεπιδράσεις των χαρακτήρων είναι ξεκαρδιστικά.

Η σειρά δεν φημιζόταν ποτέ για το βαθυστόχαστο σενάριο της ή για την ενσωμάτωση κρυφών νοημάτων. Ήταν ανέκαθεν κάτι πολύ ανάλαφρο, που βασιζόταν περισσότερο στην κωμωδία και στην παρωδία της βιομηχανίας των παιχνιδιών. Οι κύριοι χαρακτήρες έχουν τα δικά τους quirks προσωπικότητας και οι αλληλεπιδράσεις τους εξακολουθούν να παραμένουν το highlight του παιχνιδιού. Ακόμα και οι καινούργιοι χαρακτήρες έχουν αυτές τις παραξενιές που, εκτός από μπηχτές για τις εταιρείες που αντιπροσωπεύουν, τους κάνουν να ταιριάζουν τέλεια με όλο το υπόλοιπο cast. Ένα παράδειγμα είναι η B-Sha, που έχει ένα super-hero alter ego και ζητάει αμοιβή για το παραμικρό πράγμα που κάνει και η S-Sha, που είχε κάνει μια απόπειρα να φτιάξει ταινία στο παρελθόν και κατέληξε σε καταστροφή (δεν την αδικούμε, κανείς δεν θέλει να θυμάται το The Spirits Within). Προσωπικά, είχα μείνει πολύ εκνευρισμένος από το σενάριο του Victory και το πως χειρίστηκε τους χαρακτήρες, που σε αρκετές περιπτώσεις με έκανε ακόμα και να τους αντιπαθήσω. Στο VII, ευτυχώς δεν ισχύει τίποτα από όλα αυτά, οι χαρακτήρες είναι και πάλι ευχάριστοι, οι διάλογοι είναι πολύ καλύτεροι και τα αστεία πιο πετυχημένα. Είναι από αυτά τα πράγματα που σε κάνουν να λες: “Μόνο οι Ιάπωνες τα σκέφτονται αυτά”.

Από τα πρώτα πράγματα που μου έκαναν εντύπωση και θα έπρεπε να πω για το παιχνίδι είναι ότι, αυτή τη φορά, είχε budget! Γιατί το επισημαίνω αυτό; Πιο εύκολο (ίσως) είναι να πετύχεις νηφάλιο Ιρλανδό, παρά παιχνίδι Neptunia με budget. Όχι τρομερό budget μεν, αλλά αρκετά καλύτερο σε σχέση με τους προηγούμενους τίτλους της σειράς. Παρόλο που οι διάλογοι εξακολουθούν να είναι με τη μορφή των animated sprites, δηλαδή να μιλούν ως στατικές εικόνες πίσω στο background, τώρα υπάρχει μεγαλύτερος αριθμός από cutscenes, εντός και εκτός των επιπέδων και παρόλο που κάποιες περιοχές είναι ανακυκλωμένες από τα προηγούμενα παιχνίδια, έχουν περιοριστεί αρκετά. Τέρμα πια το να βλέπετε το ίδιο δάσος και την ίδια πεδιάδα σε 5 ξεχωριστές περιοχές για πόσα συνεχόμενα παιχνίδια.

Όπως είπα και στην αρχή, το VIIR τεχνικά δεν είναι απλό remaster, αλλά remake. Το παιχνίδι έχει φτιαχτεί από την αρχή σε καινούργια μηχανή γραφικών, με κύριο σκοπό την εισαγωγή των VR δυνατοτήτων, αλλά τα πλεονεκτήματα δεν σταματούν εκεί. Όλα τα περιβάλλοντα και τα μοντέλα των χαρακτήρων έχουν φτιαχτεί επίσης από την αρχή, με αυξημένα επίπεδα λεπτομέρειας και πιο βελτιωμένα textures, ενώ απουσιάζουν πια τα ξεφτισμένα χρώματα και οι θολούρες που υπήρχαν από την εποχή που τα παιχνίδια ήταν ακόμα στο PS3. Ένα κάπως αρνητικό στοιχείο είναι το επίπεδο του frame-rate. Το original VII έτρεχε με maximum frame-rate τα 60fps, αλλά χωρίς να είναι πάντα σταθερό με αποτέλεσμα σε κάποια επίπεδα να πέφτει και στα 10fps(!). Αντιθέτως, το VIIR τρέχει με κλειδωμένο frame-rate στα 30fps που, για τα δεδομένα του παιχνιδιού, είναι αρκετά καλό trade-off.

Εκτός από το τεχνικό κομμάτι, το VIIR έχει φέρει αλλαγές και στο σύστημα μάχης. Οι επιθέσεις, τα skills σας και η χρήση αντικειμένων πλέον κοστίζουν AP, δηλαδή πόντους που μαζεύετε σε κάθε γύρο και τους αναλώνετε όπως εσείς θέλετε, μέχρι να τελειώσουν. Το σύστημα αυτό ουσιαστικά αντικαθιστά το EXE Drive και είναι η νέα ξεχωριστή πηγή για τις κινήσεις του κάθε χαρακτήρα. Αντί να φτιάχνετε μια αλυσίδα από combos μέσα από το μενού των χαρακτήρων, τώρα έχετε τη δυνατότητα να φτιάχνετε τη σειρά των επιθέσεων που θα εκτελέσετε εκείνη την ώρα, κατά τη διάρκεια της μάχης. Αυτό σας δίνει ένα μεγαλύτερο επίπεδο ελέγχου, όπου μπορείτε να πειραματιστείτε με το ποιες επιθέσεις δουλεύουν καλά και ποιες όχι ενάντια σε ορισμένους εχθρούς, χωρίς να χρειάζεται να κάνετε reset το παιχνίδι επειδή οι αποθηκευμένες κινήσεις σας δεν είναι αποτελεσματικές ενάντια σε ένα boss. Το σύστημα με τη χρήση των AP δουλεύει πολύ καλά όταν έχετε να αντιμετωπίσετε πολλούς εχθρούς, αφού έτσι αναγκάζεστε να σχεδιάσετε σε ποιους θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε την κάθε επίθεση ή αν θα ήταν καλύτερα να φυλάξετε τους AP πόντους σας για τον επόμενο γύρο, όπου θα έχουν προστεθεί κι άλλοι.

Μια επιπλέον καλοδεχούμενη αλλαγή που έχει γίνει στο VII είναι η αφαίρεση του μετρητή άμυνας που έχουν οι εχθροί. Αντί για αυτό, οι πιο δυνατοί εχθροί πλέον έχουν πάνω τους κάποια κομμάτια που, είτε τους δίνουν επιπλέον άμυνες, είτε τους επιτρέπουν να χρησιμοποιούν ορισμένες επιθέσεις. Εσείς, με τη σειρά σας,μπορείτε με στοχευμένες επιθέσεις να τα καταστρέψετε ώστε να τους μειώσετε την προστασία και να τους αποτρέψετε από το να χρησιμοποιούν τις επιθέσεις αυτές. Έχοντας παίξει όλα τα παιχνίδια της σειράς, μπορώ να πω με σιγουριά ότι το VIIR έχει το πιο ολοκληρωμένο και πιο διασκεδαστικό σύστημα μάχης που έχει δει η σειρά ως τώρα.

Πέρα από τις μάχες, το χρόνο σας θα τον περνάτε κυρίως κάνοντας quests για το Guild και βλέποντας events με διαλόγους. Πέρα από τις μάχες, υπάρχει και η διαχείριση των Scouts, δηλαδή των ανιχνευτών που μπορείτε να στείλετε στις διάφορες περιοχές που έχετε ανακαλύψει και ανάλογα με τις ικανότητές τους, μπορεί να σας φέρουν πίσω αντικείμενα και καινούργιους Scouts ή να σας δώσουν πληροφορίες για το πως να ξεκλειδώσετε έναν κρυμμένο θησαυρό. Το σύστημα με τους Scouts, αν και εμφανώς βελτιωμένο σε σχέση με το Victory, εξακολουθεί να είναι αρκετά εκνευριστικό, διότι 7 στις 10 φορές οι Scouts θα επιστρέφουν πίσω με άδεια χέρια και θα πρέπει να τους ξαναστείλετε σε αποστολή. Το καλό της υπόθεσης είναι ότι οι Scouts γυρνάνε κατευθείαν στην περιοχή που τους στείλατε την προηγούμενη φορά, μέχρι να αποφασίσετε εσείς να τους στείλετε σε ένα διαφορετικό μέρος.

Και ερχόμαστε τώρα στον κύριο λόγο ύπαρξης του Megadimension Neptunia VIIR: τα κομμάτια που κάνουν χρήση του PlayStation VR. Στη διάθεσή σας έχετε το Player Room, ένα πραγματικό δωμάτιο, στο οποίο θα δέχεστε επισκέψεις από τις 4 θεές του παιχνιδιού, όπου και θα ανοίγουν συζητήσεις μαζί σας για διάφορα θέματα που τις αφορούν. Για την ακρίβεια, τα κορίτσια κάνουν όλο το μπλα-μπλα και εσείς το μόνο που κάνετε είναι να κουνάτε το κεφάλι σας καταφατικά ή αρνητικά όποτε σας το ζητά το παιχνίδι. Αν και η χρήση του VR headset δίνει όντως άλλη αίσθηση σε αυτές τις επισκέψεις, τα events αυτά μπορείτε να τα παρακολουθήσετε ακόμα και χωρίς να είστε κάτοχος του VR, καθώς όλες οι αλληλεπιδράσεις σας γίνονται μέσω του δεξιού αναλογικού μοχλού. Δεδομένου ότι αυτή είναι η μόνη χρήση εικονικής πραγματικότητας σε όλο το παιχνίδι, για έναν τίτλο που βάσιζε το promoting του στις VR δυνατότητες, δυστυχώς αυτές οι δυνατότητες είναι πολύ περιορισμένες και μοιάζουν πιο πολύ με προσθήκες της τελευταίας στιγμής. Αν μη τι άλλο, σίγουρα θα μπορούσαν να είχαν αξιοποιήσει καλύτερα την τεχνολογία, είτε δίνοντας περισσότερες επιλογές αλληλεπίδρασης με τους χαρακτήρες που επισκέπτονται το δωμάτιό σας, είτε δίνοντάς σας την επιλογή να περιπλανιέστε στις περιοχές του κυρίως παιχνιδιού σε προοπτική πρώτου προσώπου.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Megadimension Neptunia VIIR

Συντάκτης
10 Μαΐου 2018
Developer

Compile Heart

Publisher

Idea Factory International

Πλατφόρμες

PlayStation 4

Tested on

PlayStation 4 Pro

Κυκλοφορία

11 Μαΐου 2018

Είδος

JRPG

PEGI

12

Θετικά

+ Το ανανεωμένο σύστημα μάχης έγινε ακόμα καλύτερο
+ Πολλές μικροβελτιώσεις που κάνουν καλύτερη την εμπειρία του παίκτη
+ Ένα πάρα πολύ likeable cast χαρακτήρων
+ Χιουμοριστικοί διαλόγοι
+ Το τελείως meta σενάριο για τη βιομηχανία των παιχνιδιών

Αρνητικά

- Κάποια αστεία ίσως να φανούν άβολα σε κάποιους
- Πολλά ανακυκλωμένα πράγματα από τα προηγούμενα παιχνίδια
- Περιορισμένες λειτουργίες για το VR

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
7.5
Συνοψίζοντας

Το Megadimension Neptunia VIIR είναι χωρίς αμφιβολία ο καλύτερος τίτλος που έχει η σειρά ως τώρα. Το ανανεωμένο σύστημα μάχης είναι ένα βήμα προς μια καλύτερη κατεύθυνση για τη σειρά, η ιστορία είναι διασκεδαστική και οι διάλογοι και το χιούμορ από ένα αλλόκοτο cast χαρακτήρων εξακολουθούν να αποτελούν το καλύτερο στοιχείο του παιχνιδιού.

Αν είστε ήδη fans της σειράς και δεν έχετε παίξει ακόμα το Megadimension Neptunia VII, τότε μην το σκέφτεστε καν και τσιμπήστε κατευθείαν το VIIR. Για τους υπόλοιπους, δυστυχώς είναι δύσκολο να προτείνω την αγορά μιας, ουσιαστικά, απλά ανανεωμένης έκδοσης ενός παιχνιδιού που κυκλοφορεί σε full-price. Δυστυχώς, οι VR δυνατότητες μοιάζουν πιο πολύ με μια χαμένη ευκαιρία, παρά με κάτι που θα σας ωθήσει ακόμα περισσότερο στην αγορά του τίτλου.

7.5
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1