Mosaic

We’re the middle children of history, man. No purpose or place. We have no Great War. No Great Depression. Our Great War’s a spiritual war… our Great Depression is our lives...
by Βαγγέλης Λερός on 10 Δεκεμβρίου 2019

Στην ταινία Fight Club, βασισμένη στο βραβευμένο μυθιστόρημα του Τσακ Πόλανικ, ο Έντουαρντ Νόρτον παίζει έναν ανώνυμο χαρακτήρα που είναι δυσαρεστημένος με τη δουλεία γραφείου που κάνει. Γνωρίζοντας τον Τάιλερ Ντέρντεν (Μπραντ Πιτ), ο πρωταγωνιστής βρίσκει διέξοδο από τη μονότονη ρουτίνα του, αποτάσσοντας όλα όσα τον συνδέουν με μια ζωή που δεν νιώθει πως του ανήκει.

Στο video-game Mosaic, ένας, επίσης ανώνυμος, πρωταγωνιστής έχει πέσει σε κατάθλιψη, αφού η κάθε μέρα του μοιάζει, απλώς, με ένα αντίγραφο της προηγούμενης. Κάθε πρωί σηκώνεται από το κρεβάτι του την ίδια ώρα, χτενίζεται, φτιάχνει τη γραβάτα του και φεύγει για τη δουλειά. Δεν έχει προσωπική ζωή, φίλους, σύντροφο ή χόμπι. Ακολουθεί μόνο την ίδια γραμμική πορεία από το κρεβάτι στο γραφείο και αντιστρόφως, με μόνη παρέα τις εφαρμογές που έχει εγκατεστημένες στο κινητό του. Ώσπου, μια μέρα γνωρίζει τον δικό του... "Τάιλερ", ένα χρυσόψαρο που μιλάει, στον νιπτήρα του μπάνιου του.

Παρά τις ομοιότητες στη βασική ιδέα, το Mosaic δεν είναι Fight Club. Στο τελευταίο, βλέπουμε μια σύγκρουση με ένα νέο σύστημα αξιών που εξυπηρετεί τον υπερκαταναλωτισμό. Στο Mosaic, το πρόβλημα είναι η κοινωνική αποξένωση και το "κουτί του κομφορμισμού" μέσα στο οποίο αναγκαζόμαστε να χωρέσουμε, ξεχνώντας πως ο καθένας μας είναι μοναδικός. Το παιχνίδι της Krillbite Studio (Among the Sleep) θα μπορούσε να είναι μια διαφορετική εκδοχή της ταινίας του Φίντσερ, στην οποία ο Νόρτον δεν παράτησε ποτέ τη δουλειά του, εσωτερικεύοντας τη μάχη. Μια εκδοχή χωρίς σαπούνια, αίμα και βία.

Το μεγάλο ερώτημα, όμως, είναι το πώς καταφέρνει ένα τόσο "κινηματογραφικό" παιχνίδι, με την έννοια της αφήγησης και όχι της σκηνοθεσίας ή των εφέ, να ισορροπήσει μεταξύ της μετάδοσης ενός βαρυσήμαντου νοήματος και της σύνθεσης ενός άρτιου video game.

Το Mosaic δηλώνει πως είναι Adventure game, ωστόσο, αυτό είναι κάτι που το ορίζει περισσότερο η πλατφόρμα που θα το δοκιμάσετε, παρά η ίδια η περιγραφή της Krillbite. Όντας διαθέσιμο σε PC, κονσόλες, αλλά και iOS, η εμπειρία τείνει σε άλλα platform προς το Point and Click και σε άλλα προς πιο generic adventure μοτίβο. Αν χρησιμοποιείτε χειριστήριο κινείστε με τον μοχλό, ενώ σε κινητό και PC αξιοποιείτε την αφή και το ποντίκι αντίστοιχα, τόσο για την κίνηση όσο και για την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον.

Χωρίς να τα παραλέμε, η δράση είναι απούσα στον  τίτλο. Υπάρχει μια επιτηδευμένη νωθρότητα που βρίσκει αντίκρισμα στον ψυχισμό του πρωταγωνιστή. Τα πάντα είναι μουντά και άχρωμα και κάθε πράξη εκτελείται το ίδιο βαρετά, ξανά και ξανά, κάθε μέρα που περνάει και η ρουτίνα παραμένει η ίδια. Μετά τη γνωριμία μας με το χρυσόψαρο που μας φυτεύει τον σπόρο της προσωπικής επανάστασης, μικρές λεπτομέρειες αλλάζουν καθημερινά στο πρόγραμμα, οι οποίες επισημαίνονται μάλιστα με παρδαλά χρώματα, ώστε να υπογραμμιστεί η αλληγορία.

Στο τέλος κάθε chapter, καταλήγουμε πάντα στην εταιρία, όπου μας περιμένει ένα mini-game που αντιπροσωπεύει την εργασία μας. Ουσιαστικά έχουμε ένα strategy παζλ διαχείρισης πόρων, πάνω σε ένα πλέγμα από εξάγωνα που προσπαθούμε να αναβαθμίσουμε για να πιάσουμε τον ημερήσιο "στόχο". Αυτό το κομμάτι του τίτλου είναι ίσως το μοναδικό που απαιτεί κάποια εγκεφαλική δραστηριότητα από μέρους σας, χωρίς ταυτόχρονα να γίνεται ιδιαίτερα challenging.

Παραδόξως, δεν είναι καν το πιο ενδιαφέρον πράγμα που μπορείτε να κάνετε στο Mosaic και αυτό είναι ενδεικτικό της κατάστασης. Η "παρέα" του πρωταγωνιστή που ανέφερα παραπάνω, το κινητό του, καταφέρνει να ρίξει και εσάς στο ίδιο τρυπάκι με εκείνον. Στις εγκατεστημένες εφαρμογές του, υπάρχει το απλοϊκό, μα εθιστικό όσο τίποτα, BlipBlop, ένα mini-game που δεν κάνει τίποτα παραπάνω από το να μετράει τα αγγίγματα που κάνετε στην οθόνη. Υπάρχουν αναβαθμίσεις που πολλαπλασιάζουν τα κλικ και μπορείτε να grindάρετε ατέλειωτες ώρες το level σας, όμως δεν θα κερδίσετε τίποτα πέραν κάποιων achievements που ενδεχομένως να δίνει η πλατφόρμα στην οποία παίζετε.

Το BlipBlop είναι μια σαφής νύξη στη δική μας πραγματικότητα και στον εθισμό μας με τα smartphones. Μπορείτε να χρησιμοποιείτε το κινητό καθώς ακολουθείτε την καθημερινή σας ρουτίνα, κάτι που, εν τέλει, θα βρεθείτε να κάνετε από τη βαρεμάρα σας. Σε εκείνο το σημείο θα συνειδητοποιήσετε πως το παιχνίδι έχει συλλάβει τέλεια τη σύνδεση που, ίσως, μοιράζεστε με τον πρωταγωνιστή. Χρησιμοποιείτε μια χαζή εφαρμογή για να γεμίζετε τον χρόνο που μένει ανεκμετάλλευτος, καθώς οδηγείστε σε μια διαδικασία που, ίσως, δεν απολαμβάνετε. Αν δεν είναι αυτό meta, τότε τι είναι;

Φυσικά, όσο ιδιοφυείς κι αν είναι οι meta αναφορές, όσο τρομακτικά οικείο κι αν γίνεται σε κάποιους, όσες αλήθειες κι αν επικοινωνεί για την κατάσταση που βιώνουμε εθελοτυφλώντας, το Mosaic δεν παύει να είναι video game. Είθισται τα παιχνίδια να είναι διασκεδαστικά και το Mosaic αναλώνεται τόσο πολύ στο να περάσει το μήνυμά του, που ξεχνά, έστω για λίγο, να μας κάνει να περάσουμε καλά. Την ίδια στιγμή, έχει τη διάρκεια μιας κουραστικής ταινίας (~3 ώρες) και την τιμή ενός πολύ μεγαλύτερου τίτλου (20€). Έτσι, αν και πρόκειται για μια εμπειρία που θα ήθελα να προτείνω σε όλους να τη ζήσουν, δεν μπορώ να δικαιολογήσω τη σχέση τιμής με την αξία του.

Τεχνικά και αισθητικά, ο τίτλος είναι άρτιος, έστω σε αυτό το μικρό εύρος που καταφέρνει να καλύψει. Το low-poly art direction με την γκριζο-μπλε χρωματική παλέτα ταιριάζει τέλεια με το κόνσεπτ, ενώ τα χρωματισμένα σημεία δημιουργούν μια πολύ όμορφη αντίθεση. Σε όλες τις πλατφόρμες τρέχει απροβλημάτιστα και παρουσιάζει μια πολύ καλόγουστη εικόνα.

Ο ήχος δένει απόλυτα με όσα βλέπουμε και τα ambient sounds κάνουν πολύ ενδιαφέροντα transitions μεταξύ των εκλάμψεων που έχει ο πρωταγωνιστής, ο οποίος περνά συχνά από την απόλυτη απογοήτευση και τον αρνητισμό, στη θετική διάθεση.

Συνοψίζοντας, το Mosaic είναι ένα δριμύ "κατηγορώ" στις σαθρές κοινωνικές δομές που οδηγούν τους ανθρώπους στην κατάθλιψη. Δυστυχώς, αναλώνεται τόσο στο να επικοινωνήσει τις, ομολογουμένως, εξαιρετικές ιδέες του με τρόπο θεατρικό, που αφήνει το gameplay κομμάτι εμφανώς παραμελημένο. Η υψηλή του τιμή σε συνδυασμό με τη μικρή του διάρκεια μας δυσκολεύει να το προτείνουμε, αλλά πρέπει να επισημάνουμε πως, βιωματικά, είναι μια εμπειρία που είναι ικανή, όχι απλά να σας αγγίξει, αλλά και να σας κάνει να αναθεωρήσετε πολλά πράγματα για τη ζωή σας.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρία για τις ανάγκες του review.


Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Mosaic

Συντάκτης
10 Δεκεμβρίου 2019
Developer

Krillbite

Publisher

Raw Fury

Πλατφόρμες

PlayStation 4 / Xbox One / Nintendo Switch / PC

Tested on

PC

Κυκλοφορία

5 Δεκεμβρίου 2019

Είδος

Point and Click / Adventure

PEGI

12

Θετικά

+ Ενδιαφέρουσα ιστορία με έξυπνες αλληγορίες και σοβαρά μηνύματα

+ Καλαίσθητος και προσεγμένος σχεδιασμός

Αρνητικά

- Μονότονο gameplay, χωρίς ιδιαίτερη συμμετοχή και αντίκτυπο των πράξεων του παίκτη

- Μικρό σε διάρκεια (~3 ώρες) με δυσανάλογα μεγάλη τιμή (20€)

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
6.5
6.0
Συνοψίζοντας

Tο Mosaic είναι ένα δριμύ "κατηγορώ" στις σαθρές κοινωνικές δομές που οδηγούν τους ανθρώπους στην κατάθλιψη. Δυστυχώς, αναλώνεται τόσο στο να επικοινωνήσει τις, ομολογουμένως, εξαιρετικές ιδέες του με τρόπο θεατρικό, που αφήνει το gameplay κομμάτι εμφανώς παραμελημένο. Η υψηλή του τιμή σε συνδυασμό με τη μικρή του διάρκεια μας δυσκολεύει να το προτείνουμε, αλλά πρέπει να επισημάνουμε πως, βιωματικά, είναι μια εμπειρία που είναι ικανή, όχι απλά να σας αγγίξει, αλλά και να σας κάνει να αναθεωρήσετε πολλά πράγματα για τη ζωή σας.

6.5
Βαθμός
6.0
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1