Ni no Kuni II: Revenant Kingdom

Ένας άλλος κόσμος...
by Βαγγέλης Λερός on 19 Μαρτίου 2018
Δείτε το Video Review:



Ni no Kuni. Ένας άλλος κόσμος. Η ελεύθερη απόδοση σε Ελληνικά ενός τίτλου – ορόσημο για την σύγχρονη ιστορία των RPG. Με το μοναδικό του art design, το βάθος σε μηχανισμούς gameplay, αλλά και την συγκινητική ιστορία που αφηγήθηκε, το Wrath of the White Witch έμεινε για πάντα χαραγμένο στο μυαλό μου ως υπόδειγμα καλαισθησίας και δομής. Ένα προσωπικό αγαπημένο, που μου χάρισε την αίσθηση της ιστορίας εν τω γίγνεσθαι.

Θέτοντας τον πήχη τόσο ψηλά, η Level-5 γνώριζε πως σε ενδεχόμενο sequel θα έπρεπε να ξεπεράσει τον ίδιο της τον εαυτό. Με την ανακοίνωση του Revenant Kingdom, στην PlayStation Experience του 2015, η επιστροφή του franchise σφραγίστηκε εν μέσω αποθέωσης από το κοινό, με τις αντιδράσεις να σκιαγραφούν την διαρκώς αυξανόμενη δυναμική του Ni no Kuni στις δυτικές αγορές, παρά τις Ιαπωνικές του καταβολές. Έτσι, με μια άκρως «επιθετική» στρατηγική marketing, η Bandai Namco προχωρά σε μια μεγάλη καμπάνια, δουλεύοντας πάνω σε τρεις άξονες: Την ταυτόχρονη κυκλοφορία του Revenant Kingdom σε Ανατολή και Δύση, την παράλληλη κυκλοφορία στο PC (Steam) και την ενίσχυση του promotion. Με τους παραπάνω τρόπους, οι ιθύνοντες δείχνουν πως, όχι απλά έχουν πίστη στο project, αλλά επιθυμούν να διευρύνουν το κοινό και τα platforms στα οποία απευθύνεται. Όλα αυτά, για ένα παιχνίδι που πριν λίγα χρόνια θα ήταν console exclusive και θα στόχευε απλά στο localization.

Το νέο Ni no Kuni κυκλοφορεί στις 23 Μαρτίου για PlayStation 4 και PC, σηκώνοντας στους ώμους του τη βαριά κληρονομιά του εξαιρετικού προκατόχου του. Το Studio Ghibli, του θρυλικού Hayao Miyazaki, στο οποίο χρωστά η σειρά το χαρακτηριστικό της art direction, απέχει αυτήν την φορά. Ωστόσο, ο Yoshiyuki Momose, ένας εκ των βασικών designers που εργάστηκαν στο πρώτο παιχνίδι, προσφέρει τις υπηρεσίες του και εδώ. Το ίδιο ισχύει και για τον συνθέτη που δημιούργησε το soundtrack του Wrath of the White Witch, Joe Hisaishi. Με θετικές προοπτικές και δημιουργική… απαρτία, μένει μόνο να δούμε πώς ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας ο τίτλος εκ του αποτελέσματος.

Το Revenant Kingdom μάς διηγείται την παραμυθένια ιστορία του Evan Pettiwhisker Tildrum, πρίγκιπα του Ding Dong Dell, ο οποίος φυγαδεύεται από το παλάτι, όταν ο πόλεμος που ξεσπά ανάμεσα στη φυλή των γατών με εκείνη των ποντικών, οδηγεί σε πραξικόπημα και στη δολοφονία του πατέρα του. Υπό μυστήριες συνθήκες, ο Evan συναντά κατά την εξέγερση τον Roland, που έχει μόλις μεταφερθεί εκεί από έναν άλλον κόσμο, παρόμοιο με τον δικό μας. Μαζί, διαφεύγουν από τα τρωκτικά και ο Evan περνά στην αντεπίθεση. Σκοπεύει να φτιάξει ένα νέο, ειρηνικό βασίλειο, διεκδικώντας τον θρόνο που του ανήκει δικαιωματικά, ενώνοντας όλες τις πόλεις κάτω από έναν κοινό, απελευθερωτικό σκοπό.

Στο ταξίδι μας συναντάμε πολλές διαφορετικές φυλές πλασμάτων, κάνουμε ενδιαφέρουσες γνωριμίες και χτίζουμε δυνατές φιλίες, με πολλά από τα πρόσωπα που βοηθάμε να εντάσσονται, τελικά, στην ομάδα μας. Όλοι οι βασικοί χαρακτήρες είναι καλογραμμένοι και με πλούσιο backstory. Θα περίμενε, όμως, κανείς οι δυο πρωταγωνιστές να λάβουν την απαραίτητη προσοχή και την μερίδα του λέοντος από την πίτα του σεναρίου. Αντ’ αυτού, γινόμαστε μάρτυρες μιας ιδιαίτερα βιαστικής εισαγωγής, που δε μας βοηθά να ταυτιστούμε με τον Evan, ενώ, την ίδια στιγμή, το γεγονός πως ο Roland «έσκασε» απρόσκλητος από άλλο σύμπαν δείχνει να μην απασχολεί κανέναν για το μεγαλύτερο μέρος του τίτλου. Εν ολίγοις, το character progression αποτελεί το πρώτο πταίσμα σε μια σειρά από λάθη που αλλοιώνουν τις κατά τ’ άλλα ωραίες ιδέες που είχαν οι developers για το παιχνίδι σε πολλά επίπεδα.

Με την σύσταση του Βασιλείου να αποτελεί βασικό στόχο του Revenant Kingdom, η εύρεση υπηκόων είναι μια διαδικασία απαραίτητη, μα συνάμα χρονοβόρα και επίπονη. Κάθε υποψήφιος μέτοικος για τη νεοσύστατη πόλη του Evermore έχει να προσφέρει πολλά στο σύνολο, αλλά δεν θα το κάνει άνευ ανταλλάγματος. Συγκεκριμένα, τα side quests συνήθως συνδέονται με κάποιο πρόσωπο που προσπαθούμε να πείσουμε να μας ακολουθήσει. Το πιλάτεμα και η εκπλήρωση των βίτσιων τους προϋποθέτουν αρκετό backtracking, τραβώντας απότομα το φρένο στον ρουν της ιστορίας. Στην πλειοψηφία τους fetch quests, οι δευτερεύουσες αποστολές και τα errands δεν εμφανίζουν δείγματα πρωτοτυπίας, αν και γίνονται συχνά ενδιαφέρουσες, όντας άλλοτε ξεκαρδιστικές και άλλοτε τραγικές.

Κατά τα λοιπά, το σενάριο ακολουθεί ένα γνώριμο μοτίβο που, ευτυχώς, δεν προλαβαίνει να κουράσει πριν φτάσει στην κορύφωση, τα plot twists και τις συνταρακτικές αποκαλύψεις. Παρά τις ενστάσεις μου για το pacing, το Ni no Kuni 2 παραμένει αξιοπρεπέστατο σεναριακά, παραπέμποντας σε κλασικές ταινίες anime, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε σχέση με τα κλισέ και την προβλεψιμότητά του σε σημεία.

Το παραμυθένιο concept του Revenant Kingdom εξετάζει την περίπτωση του Evan μέσα από όλες τις εκφάνσεις της βασιλικής του ιδιότητας. Ένας βασιλιάς: κυβερνά, παίρνει κρίσιμες αποφάσεις, τραβά το σπαθί του και ορμά στη μάχη, στο όνομα του στέμματος, της τιμής και του κοινού συμφέροντος. Τα παραπάνω δεν θα μπορούσαν να υλοποιηθούν χωρίς ένα ισχυρό πλαίσιο μηχανισμών gameplay. Αυτός είναι και ο τομέας όπου ο τίτλος διαπρέπει, με την πρωτοφανή ποικιλία του, τη στιβαρότητα και την υποδειγματική συνύπαρξη όλων των mechanics.

Ιδρύοντας την πόλη του Evermore, θα παρατηρήσετε πως το βασίλειο είναι ένας ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται καθώς προχωράτε στο παιχνίδι με την βοήθεια του συστήματος Kingdom Builder. Η οργανωτική σκέψη από μέρους σας θα βοηθήσει στην ταχύτερη αναβάθμιση των Facilities, που με τη σειρά τους επιτρέπουν την ανάπτυξη νέων ικανοτήτων, παθητικών ή ενεργητικών. Οι πόροι που απαιτούνται για αυτές τις κινήσεις καλύπτονται από τα έσοδα που έχει η πόλη και εξαρτάται άμεσα από τις υπηρεσίες στις οποίες επενδύετε. Υπάρχει απόθεμα χρυσού και αποθήκη αγαθών που γεμίζουν με την πάροδο του χρόνου.

Το όλο σύστημα θυμίζει έντονα κάποια free to play mini games που συναντάμε σε smartphones ή στο Facebook, με τη διαφορά πως δεν είναι pay to win και λειτουργεί συμπληρωματικά, διατηρώντας όμως τα εθιστικά στοιχεία που τα χαρακτηρίζουν. Αν μισείτε τέτοιου είδους μηχανισμούς, δεν θα χαρείτε να μάθετε πως το σενάριο μάς υποχρεώνει να ασχοληθούμε εκτενώς με το Kingdom Builder. Είναι καιρός όμως να αναθεωρήσετε, αφού είναι βέβαιο πως ένα οργανωμένο βασίλειο θα σας λύσει τα χέρια και θα σας γλυτώσει από αρκετές, περιττές ώρες grinding, farming και λοιπών μαζοχισμών. Αντί να ασχολείστε με drop rates και spawn rates συγκεκριμένων τεράτων, μπορείτε να εστιάσετε στην ανάπτυξη υποδομών που θα σας δώσουν πρόσβαση σε όλα τα όπλα, τις πανοπλίες, τα ξόρκια και τα αντικείμενα που συναντάμε στον κόσμο του Ni no Kuni.

Αν, πάλι, ανήκετε στους παλιομοδίτες της παλιάς σχολής των RPG, be my guest, βγείτε από τα μίζερα τείχη της πόλης, εκεί που σας περιμένει ο πανέμορφος ανασχεδιασμένος κόσμος του Ni no Kuni. Προσπεράστε το γεγονός πως γεωγραφικά δεν σας θυμίζει τίποτα και πως, τα familiars, τα πλάσματα τύπου Pokemon που συλλέγαμε στο πρώτο παιχνίδι δεν υπάρχουν πια. Μάλλον, δεν τα βλέπει ο Evan, καθώς αυτό ήταν προνόμιο του Oliver στο Wrath of the White Witch. Ο νέος ήρωας, ωστόσο, δεν θα μπορούσε να μην… βλέπει πράγματα. Άλλοι το λένε αγνή καρδιά, άλλοι ναρκωτικά… η ουσία είναι πως ο Evan μπορεί να δει τα "Higgledies".

Τα Higgledies είναι μικρά πλασματάκια, «spirits of hearts», που διακρίνονται ανάλογα με το στοιχείο της φύσης που αντιπροσωπεύουν σε κατηγορίες και μορφές. Καθένα με τις ιδιαιτερότητες και τις ειδικές ικανότητές του, παίζει σημαντικό ρόλο στη μάχη, αλλά και στην εξερεύνηση του κόσμου. Αναλυτικά, τα Higgledies μας ακολουθούν όταν τα βρίσκουμε στη φύση, αλλά μπορούμε επίσης να τα… μαγειρέψουμε, φτιάχνοντας νέα ή αναβαθμίζοντας τα υπάρχοντα, με την βοήθεια ενός συγκεκριμένου NPC και του αντίστοιχου facility στο Kingdom Builder. Πέραν του καταλυτικού ρόλου που έχουν στις μάχες, μπορούν να επέμβουν κατά την εξερεύνηση και να μας δώσουν πρόσβαση σε δυσπρόσιτα σημεία.

Μιλώντας για μάχη, το σκηνικό μπορεί αρχικά να σας φανεί γνώριμο, όμως τα φαινόμενα απατούν. Το ιδιαίτερο action στυλ μάχης του πρώτου Ni no Kuni κρατά τον δοκιμασμένο, ζυγισμένο κορμό του και αλλάζει ριζικά κάποια κομμάτια που ακολουθούν τις ιδιαιτερότητες του concept. Η απουσία των familiars φέρνει στο προσκήνιο τους πρωταγωνιστές μας, με το σύστημα μάχης να δίνει έμφαση στον συνδυασμό κινήσεων και την τακτική που ακολουθείται.

Με πολλούς τύπους όπλων και τον κάθε χαρακτήρα να ειδικεύεται σε έναν από αυτούς, επιλέγουμε έως 3 εναλλασσόμενα closed combat όπλα και ένα ranged. Εννοείται πως κάθε όπλο μπορεί να βελτιωθεί και να αποκτήσει ειδικά χαρακτηριστικά, με το ίδιο πράγμα να ισχύει για το armor, που επίσης χωρίζεται σε κατηγορίες και αφορά ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Εξίσου σημαντικά και ποικίλα είναι τα skills και τα spells που εκτελούνται ξοδεύοντας Mana και προκαλούν την μεγαλύτερη ζημιά στους αντιπάλους.

Τα Higgledies με τη σειρά τους, πλαισιώνουν τους τρεις χαρακτήρες που συνθέτουν το party μας και περιφέρονται στο τερέν της μάχης. Αν και μπορούμε να έχουμε μαζί μας μόνο τέσσερα είδη, έρχονται σε ομάδες και διαθέτουν το δικό τους skill set. Κάποιες από τις κινήσεις τους εκτελούνται μόνες τους, ενώ άλλες γίνονται triggered από εμάς, με το πάτημα ενός κουμπιού όταν αυτές είναι διαθέσιμες. Σε όλες τις δύσκολες στιγμές αποδείχτηκαν σωτήρια, αφού δρουν χωριστά από το υπόλοιπο party, χωρίς καμία εξάρτηση από το Mana και το Health των πρωταγωνιστών.

Τέτοιες «ανάσες» στη μάχη δίνει και το πιστό μας sidekick, ο Lofty, που αν και δε γεμίζει το μάτι για τον ρόλο του «Kingmaker», βοήθησε σημαντικά με τα orbs που μοίραζε. Ειδικά τα Golden Balls, που μας βάζουν στην κατάσταση «Awakening», μια φάση που διαρκεί για ελάχιστο χρόνο και, κατά την διάρκεια της, τα skills μας ενισχύονται, ενώ η ζωή και το Mana αναπληρώνονται.

Οι εχθροί και τα τέρατα που συναντάμε χωρίζονται κάπως… αφηρημένα σε πολύ βασικές κατηγορίες (π.χ. slimy, solid bodied κ.ο.κ.) και το elemental damage δεν έχει πια την κομβική σημασία του παρελθόντος, χωρίς όμως να απουσιάζει εντελώς. Αυτό αντισταθμίζεται κάπως από το Tactic Tweaker, ένα σύστημα πόντων μάχης μέσω του οποίου εστιάζουμε σε τύπους εχθρών, αντοχή σε ailments, αλλά και στην αποδοτικότητα συγκεκριμένων κινήσεων. Από το ίδιο πάνελ, ρυθμίζουμε και τις προτιμήσεις μας σε loot που κερδίζουμε από τις μάχες. Όσο λεπτομερής κι αν έγινε η προεργασία της μάχης, όμως, ο βασικός εκλιπών μηχανισμός της ουσιαστικής τακτικής εντός της μάχης πάει το παιχνίδι αρκετά βήματα πίσω. Το βρήκα χαζό, σε έναν τίτλο με τέτοιο βάθος, να μην υπάρχει δυνατότητα εντολών τακτικής για το party. Περιοριζόμαστε στο swap χαρακτήρων, ενώ μια απλή εντολή υποχώρησης ή μαζικής επίθεσης, θα το έκανε σίγουρα να μοιάζει… εξυπνότερο, με τα charging blows των εχθρών να μην αποδεκατίζουν, ενδεχομένως, την ομάδα.

Σε γενικές γραμμές, βρήκα την μάχη εξαιρετικά εύκολη, με μοναδική πρόκληση να αποτελεί το ασταθές pacing, που ανέβαζε ξαφνικά το level των αντιπάλων κατά μεγάλο βαθμό. Ακόμα κι έτσι, ήμουν σε θέση να «ρίξω» εχθρούς έως και δέκα επίπεδα ανώτερους, με την σωστή διαχείριση των items και των Higgledies. Βέβαια, μιας και το να είμαι underleveled στα RPG είναι το hobby μου, λάβετε υπόψη πως με σωστή αξιοποίηση του Kingdom Builder και ελάχιστο grind, θα είστε on par με το προτεινόμενο level ανά chapter.

Καθώς εξερευνούμε τον κόσμο του Revenant Kingdom, έχουμε μια minion μορφή του χαρακτήρα που χειριζόμαστε, ενώ βλέπουμε από ψηλά τον χάρτη. Όταν «τρακάρουμε» με αντίπαλο, ένα σύντομο transition μας εντάσσει στη μάχη, από την οποία μπορούμε να ξεφύγουμε, μένοντας στα όρια της αρένας για κάποια δευτερόλεπτα, χωρίς να δεχτούμε χτυπήματα. Από την άλλη, εντός των dungeon και των τοποθεσιών, πλην του Overworld (σ.σ η άνοψη του κόσμου) δεν γίνεται χρήση των μινιατούρων και η εναλλαγή γίνεται ακαριαία (seamlessly που λένε στο χωριό μου).

Η υποτυπώδης χρήση γρίφων σε ελάχιστα σημεία δεν θα δοκιμάσουν πραγματικά την υπομονή και τις ικανότητές σας. Τα φυσικά εμπόδια, που ανέφερα νωρίτερα πως παρακάμπτονται με τα Higgledies είναι μετρημένα και, οι υποδείξεις που δίνονται, δεν αφήνουν χώρο για πειραματισμούς. Γενικά, το exploration, βρισκόμενο στην ίδια μοίρα με τη μάχη, δεν αποτελεί πρόκληση για έμπειρους gamers, χαρακτηρίζεται όμως από την ποικιλία του σε μηχανισμούς. Ενδεικτικά, εκτός από τους πολλούς, διαφορετικούς τρόπους να προσεγγίσετε περιοχές με τα πόδια, μπορείτε να οδηγήσετε καράβι και αερόπλοιο, ξεψαχνίζοντας τον σχετικά μεγάλο κόσμο του τίτλου και τα μυστικά του.

Επιπλέον, ένα μεγάλο κομμάτι του παιχνιδιού αφιερώνεται σε μάχες που γίνονται μεταξύ των στρατευμάτων μας, με εκείνα των αντιπάλων. Σαν βασιλιάς, καλούμαστε να διαχειριστούμε τις στρατιωτικές μας δυνάμεις, παρατάσσοντας ομάδες πολεμιστών με διαφορετικές ειδικότητες, απέναντι σε αντίστοιχες εχθρικές. Το σύστημα χειρισμού είναι κι αυτό απλοποιημένο και οι μάχες σχετικά εύκολες όταν η διαφορά επιπέδου είναι μικρή. Όλοι οι βασικοί μηχανισμοί ενός strategy game υπάρχουν στα «Skirmishes», ενώ το mode «δένει» άψογα με τις λειτουργίες του Kingdom Builder, που παίζει ρόλο στην εξέλιξη των στρατευμάτων και την αγορά πακέτων για το boost των στατιστικών τους.

Ο τρόπος με τον οποίο το Kingdom Builder συνδέεται με τις μάχες κάθε είδους, το crafting, το looting και την διαχείριση υλικών, είναι ενδεικτικός της αρμονίας που παρουσιάζει δομικά. Η μοναδικότητα του κάθε NPC και η όλη διαδικασία ένταξης των κατοίκων μέσα από την εκπλήρωση των side quests, δημιουργεί μια αλληλουχία δράσης-αντίδρασης που αποζημιώνει τον παίκτη για όσα πέτυχε, διευκολύνοντας το έργο του σε βάθος χρόνου.

Αν και ενθουσιάστηκα από τους μηχανισμούς του, το Revenant Kingdom δεν με απογοήτευσε αισθητικά και τεχνικά. Αντιθέτως, συνάντησα ένα αποτέλεσμα εφάμιλλης ποιότητας που συνάδει με τα υψηλά standards του προκατόχου του. Η αποχή του Studio Ghibli, στο σύνολό του, από την ανάπτυξη του τίτλου γίνεται φανερή μέσα από την έλλειψη fully animated cut-scenes και την αντικατάστασή τους από in-engine σκηνές. Για τους σκληροπυρηνικούς fans του Miyazaki, οι λεπτομέρειες προδίδουν την αλλαγή στο σχήμα της δημιουργικής ομάδας, ενώ για όλους τους υπόλοιπους, το art design αρκεί για να τους πείσει πως παίζουν ένα παιχνίδι κορυφαίας αισθητικής.

Τα cel-shaded γραφικά είναι κρυστάλλινα, καλοσχεδιασμένα και με την απαραίτητη επένδυση από εφέ, εκεί που χρειάζεται. Η μεγάλη γκάμα από τοποθεσίες αναδεικνύει το εικαστικό μεγαλείο του, με κάθε λογής setting να αποτυπώνεται υπέροχα στο παιχνίδι, από τα ανθισμένα λαγκάδια στα ηπειρωτικά, ως τα νησάκια και τις ερήμους στην άκρη του κόσμου. Αν και πανέμορφο, δεν δείχνει να ζορίζει ιδιαίτερα την κονσόλα της Sony, όπου τρέχει απροβλημάτιστα στα 60 καρέ, με το PlayStation 4 Pro να το «σηκώνει» σε δυναμική ανάλυση 4Κ με υποστήριξη HDR.

Το φανταστικό soundtrack που υπογράφει ο Joe Hisaishi συνεχίζει να καθηλώνει, με κάποια εκ των κομματιών να αποτελούν αναφορά στο πρώτο παιχνίδι, όντας διασκευές ή βασισμένα σε μελωδίες που ταυτίστηκαν με συγκεκριμένα σημεία ή καταστάσεις της σειράς. Η ηχητική επένδυση του Revenant Kingdom, βρίσκεται γενικότερα σε άριστο επίπεδο και η μουσική του ξεχωρίζει αμέσως, ως ένα από τα δυνατότερα σημεία του. Το voice acting, όπου υπάρχει, είναι αξιοπρεπέστατο, ωστόσο ένα μεγάλο μέρος του παιχνιδιού δεν διαθέτει voice over. Οι περισσότεροι διάλογοι είναι βουβοί, με απλά επιφωνήματα και σκόρπιες λέξεις να στολίζουν συνομιλίες που διαβάζουμε, γραπτώς, στην οθόνη μας. Κάτι που με απογοήτευσε λίγο, κρίνοντας από το γεγονός πως η βασική ιστορία του παιχνιδιού δεν ξεπερνά τις 40 ώρες, έχουμε 2018 και τα περισσότερα παιχνίδια έχουν ανεβάσει τον πήχη σε τέτοιους τομείς.

Συνοψίζοντας, το Revenant Kingdom διεκδικεί με αξιώσεις τον τίτλο του καλύτερου RPG της χρονιάς. Το βάθος και η ποικιλία του σε μηχανισμούς, αλλά κυρίως ο αρμονικός τρόπος που τα πάντα συνδέονται εντός του, φωτογραφίζουν ένα παιχνίδι που έχει δομηθεί με υποδειγματικό τρόπο. Αισθητικά και τεχνικά σχεδόν τέλειο, παντρεύει το gaming με τα anime της σχολής Ghibli, βυθίζοντας με ευκολία τον καθένα στον παραμυθένιο κόσμο του. Παρά τις μικρές αστοχίες, ξεχωρίζει αμέσως σαν ένα εξαιρετικό, αυτόνομο παιχνίδι ρόλων που δεν φοβήθηκε να ρισκάρει, εισάγοντας φρέσκες ιδέες στην δοκιμασμένη συνταγή της επιτυχίας του Ni No Kuni.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του Review.


Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Ni no Kuni II: Revenant Kingdom

Συντάκτης
19 Μαρτίου 2018
Developer

Level-5

Publisher

Bandai Namco Entertainment

Διανομή

Bandai Namco Entertainment Hellas

Πλατφόρμες

PlayStation 4 / PC

Tested on

PlayStation 4 Pro

Κυκλοφορία

23 Μαρτίου 2018

Είδος

RPG

PEGI

12

Θετικά

+ Τεράστιο βάθος και ποικιλία σε μηχανισμούς gameplay
+ Πανέμορφα γραφικά και εξαιρετικό soundtrack
+ Το "Ghibli Effect" στο συνολικό presentation

Αρνητικά

- Η βιαστική εισαγωγή και το μέτριο character progression
- Η έλλειψη εντολών τακτικής εντός μάχης για το party
- Οι διάλογοι χωρίς voice over στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.5
7.6
Συνοψίζοντας

Tο Revenant Kingdom διεκδικεί με αξιώσεις τον τίτλο του καλύτερου RPG της χρονιάς. Το βάθος και η ποικιλία του σε μηχανισμούς, αλλά κυρίως ο αρμονικός τρόπος που τα πάντα συνδέονται εντός του, φωτογραφίζουν ένα παιχνίδι που έχει δομηθεί με υποδειγματικό τρόπο. Αισθητικά και τεχνικά σχεδόν τέλειο, παντρεύει το gaming με τα anime της σχολής Ghibli, βυθίζοντας με ευκολία τον καθένα στον παραμυθένιο κόσμο του. Παρά τις μικρές αστοχίες, ξεχωρίζει αμέσως σαν ένα εξαιρετικό, αυτόνομο παιχνίδι ρόλων που δεν φοβήθηκε να ρισκάρει, εισάγοντας φρέσκες ιδέες στην δοκιμασμένη συνταγή της επιτυχίας του Ni No Kuni.

8.5
Βαθμός
7.6
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1