Outriders - Review

by Λεωνίδας Πάτρας on 14 Απριλίου 2021

Ένα φιλόδοξο project που ξεκίνησε το 2015 βλέπει το φως της ημέρας με την κυκλοφορία του τον Απρίλιο του 2021. Το Outriders, που άνοιξε την “όρεξη” σε 2 εκατομμύρια gamers που έπαιξαν το demo του παιχνιδιού τον Φεβρουάριο, είναι ένας τίτλος της People Can Fly. Η συγκεκριμένη Πολωνική εταιρεία έχει κάποια εμπειρία στον χώρο καθώς είχε αναλάβει τη δημιουργία δύο αξιόλογων shooters, του Bulletstorm αλλά και του Gears of War Judgment. Οι επιρροές αυτών των δύο τίτλων (αλλά και άλλων που θα αναφέρουμε αργότερα) είναι εμφανείς στο Outriders, ένα online co-op shooter την κυκλοφορία του οποίου ανέλαβε η γιγάντια Square Enix που πίστεψε στο όραμα των ανθρώπων της People Can Fly.

Το Outriders είναι ένας cross-gen τίτλος, αυτό σημαίνει ότι είναι διαθέσιμος για όλες τις πλατφόρμες της νέας γενιάς αλλά και αυτές της προηγούμενης, καθώς και στα PC και Google Stadia. Όσοι ενδιαφέρονται για την αγορά του θα πρέπει να γνωρίζουν πως όσον αφορά στις κονσόλες της Microsoft, το παιχνίδι περιλαμβάνεται από την ημέρα κυκλοφορία του στο game pass, πράγμα που μπορεί να σας εξοικονομήσει ορισμένα χρήματα. Τα δύο βασικά στοιχεία του Outriders είναι πως μπορεί να παιχτεί σε ομάδα δύο έως τριών ατόμων αλλά και solo, όμως σε κάθε περίπτωση απαιτείται δυστυχώς online connection.

Το “δυστυχώς” της προηγούμενης πρότασης αναφέρεται στο γεγονός πως τουλάχιστον τις πρώτες δέκα μέρες κυκλοφορίας το παιχνίδι αντιμετωπίζει προβλήματα σε ό,τι αφορά τη συνδεσιμότητα, που πλέον ευτυχώς είναι σπανιότερα και έχουν κυρίως να κάνουν με τους υπερφορτωμένους servers. Αν έχετε πάντως φίλους σε πλατφόρμα άλλης εταιρείας θα χαρείτε να μάθετε πως υπάρχει επιλογή για crossplay, αν και πρέπει να αναμένετε ορισμένα προβληματάκια καθώς η συγκεκριμένη υπηρεσία βρίσκεται ακόμα σε beta στάδιο.

Το Outriders με απλά λόγια είναι ένα shooter τρίτου προσώπου με RPG στοιχεία και έμφαση στο looting, όλα τα παραπάνω σε sci-fi σκηνικό. Αν το μυαλό σας πάει σε αντίστοιχους τίτλους όπως το Division, το Remnant from the Αshes ή ακόμη και το Destiny θα πρέπει να γνωρίζετε πως μιλάμε σίγουρα για κάτι αντίστοιχο, αλλά και για κάτι πιο "μεστό". Με τη λέξη μεστό εννοούμε πως το παιχνίδι έχει αρχή και τέλος και αρκετά ξεκάθαρη δομή όσον αφορά στα quests του, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους τίτλους.

Η Γη καταστρέφεται και δύο μεγάλα πλοία με εκατοντάδες χιλιάδες αποίκους καταφτάνουν μετά από 83 χρόνια στον πλανήτη Enoch, έναν πλανήτη με παρόμοια μορφολογία με αυτή της Γης. Οι Outriders είναι οι πρώτοι που πατούν πόδι στον νέο αυτό κόσμο αλλά κατά την άφιξή τους ένα γεγονός, αναφερόμενο ως The Anomaly, τους συνταράσει και αφήνει τον χαρακτήρα μας σε κώμα για 30 χρόνια, δίνοντάς του όμως υπερδυνάμεις. Σκοπός του ταξιδιού μας είναι να καταφέρουμε να βρούμε έναν τρόπο να αντιμετωπίσουμε το Anomaly σε έναν εχθρικό και επικίνδυνο πλανήτη.

Το σύμπαν του Outriders φέρει επιρροές από αρκετές χολιγουντιανές ταινίες με θέμα την αποκάλυψη και τον κόσμο σε περίοδο πολέμου, ενώ τα πραγματικά εντυπωσιακά σκηνικά των τοποθεσιών προσωπικά μας θύμισαν περισσότερο τα αντίστοιχα των Mass Effect τίτλων. Η People Can Fly προσπάθησε να δημιουργήσει έναν δικό της “σκληρό” μετα-αποκαλυπτικό κόσμο, όμως η ιστορία και η πλοκή του τίτλου, σε συνδυασμό με τους άσχημα σχεδιασμένους χαρακτήρες, μετατρέπουν την εικόνα σε μια b-movie μικρότερου budget, κάτι που φαίνεται περισσότερο και στα μετρίου επιπέδου cutscenes. Σίγουρα, δεν υπάρχει ένα ολοκληρωμένο και καλά δομημένο lore αντίστοιχο του Gears of War, για παράδειγμα, όμως η εναλλαγή μεταξύ των τοποθεσιών αλλά και η ποιότητα του οπτικού τομέα (πλην των χαρακτήρων) κρατούν το ενδιαφέρον του παίκτη στο ταξίδι των περίπου 30-35 ωρών για την ολοκλήρωση της βασικής ιστορίας. Τέλος, δεν μπορούμε να πούμε ότι ξετρελαθήκαμε ιδιαίτερα από το writing των διαλόγων, ούτε από το απαλό αλλά κακόγουστο χιούμορ ορισμένων χαρακτήρων και σκηνών.

Η δομή του campaign είναι να μεταφερόμαστε από περιοχή σε περιοχή, καθαρίζοντας τον βασικό κορμό της καθεμίας που αποτελείται από 4-5 μεγάλα battle stages. Ο κόσμος του Enoch παρουσιάζεται σε semi-open world μορφή. Κάθε χάρτης έχει κάποιες έξτρα περιοχές, οι οποίες περιέχουν optional questlines. Το questline του Timerider στο οποίο πρέπει να μαζέψουμε αντικείμενα του παρελθόντος, το questline των Wanted στο οποίο καλούμαστε να εξουδετερώσουμε 10 επικηρυγμένους εχθρούς, αλλά και το questline του Beasthunter στο οποίο πρέπει να σκοτώσουμε 10 μεγάλα τέρατα. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τα secondary missions των διαφόρων NPCs, προσθέτουν ακόμη 50+ αποστολές που μεταφράζονται σε ακόμη 20 ώρες gameplay, πέρα του βασικού questline.

Στον κόσμο του παιχνιδιού υπάρχουν πόλεις και camps με NPCs στους οποίους μπορούμε να αγοράσουμε και να πουλήσουμε εξοπλισμό, ενώ υπάρχει και ένα πολύ ξεκάθαρο και καλό crafting system για να τροποποιήσουμε τα όπλα και την πανοπλία μας με βάση τις προτεραιότητές μας.

Μετά από έναν ελλιπέστατο, έως “άθλιο” character creator, μπαίνουμε στον κόσμο του παιχνιδιού με το απαραίτητο tutorial mission, στο τέλος του οποίου καλούμαστε να επιλέξουμε την κλάση του χαρακτήρα μας ανάμεσα στις τέσσερις διαθέσιμες. Ο Devastator είναι το τανκ των κλάσεων με πολλές επιθέσεις κοντινού τύπου, αλλά και έφεση σε αντίστοιχα όπλα, όπως οι καραμπίνες. Ο Trickster είναι θα λέγαμε ο rogue του Outriders με τη δυνατότητα να εξαφανίζεται, αλλά και να σταματάει τον χρόνο. Η τρίτη κλάση είναι ο Pyromancer που, όπως προδίδει και το όνομά του, έχει δυνάμεις της φωτιάς, ενώ ο Technomancer, με τα διάφορα gadgets του (turrets, missile launcher κλπ.), είναι η προτεινόμενη κλάση για όσους αρέσκονται κυρίως στο sniping. Κάθε κλάση έχει συνολικά 8 διαθέσιμες δυνάμεις που ξεκλειδώνονται σταδιακά μέσω leveling και ενεργοποιούνται -μετά από κάποιο cooldown- όσες φορές επιθυμούμε. Από τις 8 συνολικά δυνάμεις εμείς επιλέγουμε ποιες τρεις από αυτές θα έχουμε την ώρα της μάχης. Η αλήθεια είναι πως, ασχέτως επιλεγμένης κλάσης, όλα τα όπλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από όλους κανονικά, απλά τα skill trees των κλάσεων προσφέρουν boost σε συγκεκριμενους τύπους όπλων.

Το μεγαλύτερο ατού του Outriders είναι ο σχεδιασμός των κλάσεων και ο πλουραλισμός τους, ενώ κάθε κλάση έχει και τρία διαφορετικά skill trees για να επιλέξουμε. Σε συνδυασμό με τα mods των όπλων, που boostαρουν το κάθε power, το παιχνίδι δίνει τη δυνατότητα στον παίκτη να γίνει πραγματικά αυτό που επιθυμεί. Τα εύσημα δίνουμε στους δημιουργούς και για τα εφέ των δυνάμεων που είναι πραγματικά ό,τι καλύτερο έχουμε δει σε αντίστοιχο τίτλο. Το splattering και το αίμα μετά από κάθε διαμελισμό, το εφέ του pyromancer που διαλύει τους εχθρούς αφήνοντας μόνο τους σκελετούς τους σαν κάποιος άλλος Scorpion του Mortal Kombat, αλλά και τα τρομερά εφέ του παγώματος του χρόνου είναι μερικά παραδείγματα από το χαοτικό combat του τίτλου, ορατό ακόμα περισσότερο όταν παίζουν δύο και τρεις παίκτες ταυτόχρονα.

Τα ίδια τα όπλα έχουν την ιδανική βαρύτητα, αλλά και ο μηχανισμός στόχευσης είναι από τους κορυφαίους του είδους. Μάλιστα, κάποια από τα legendary όπλα έχουν επιπλέον δυνάμεις του τύπου να χτυπάνε με κεραυνό από τον ουρανό σε κάθε hit. Το shooting είναι τύπου cover shooter και δουλεύει ακριβώς όπως το έχουμε δει σε άλλους τίτλους, όπως τα Gears of War και Division. Κάθε αρένα μάχης περιλαμβάνει αρκετά σημεία για cover και με βάση αυτά κινείται και η στρατηγική σας σε κάθε μάχη.

Δυστυχώς, όμως, το Outriders πέφτει σε μια αρκετά σημαντική παγίδα -ή καλύτερα έλλειψη- αυτή της ποικιλίας στη μάχη, μιας και κάθε combat section μοιάζει αρκετά με όλα τα προηγούμενα. Θα μπορούσε να εμπλουτίσει αυτό το κομμάτι βάζοντας διαφορετικά objectives όπως το defend κάποια τοποθεσίας, τη συνεργασία από διαφορετικές γωνίες και να μην μείνει απλά στην εξόντωση waves εχθρών. Όσο και αν διαφέρουν οπτικά τα πεδία της μάχης, είναι ίδια στη δομή τους, κάνοντας τη μάχη μονότονη παρόλο που στον πυρήνα της είναι αρκετά διασκεδαστική.

Το δεύτερο ορατό πρόβλημα που συναντήσαμε με το παιχνίδι είναι η αντίστοιχα μικρή ποικιλία των εχθρών, καθώς οι περισσότεροι είναι reskin κάποιων άλλων, ενώ και τα bosses είναι πολύ πιο αδιάφορα σε σχέση με bosses άλλων αντίστοιχων τίτλων και δεν έχουν καμία σχέση, για παράδειγμα, με τα τρομερά bosses του Remnant from the Ashes. Ναι μεν οι εχθροί και τα bosses χωρίζονται σε ανθρώπους και τέρατα, αλλά δεν νομίζουμε ότι ο σχεδιασμός τους είναι κάτι που μένει στον παίκτη, πλην μερικών εξαιρέσεων. Το παραπάνω είναι αρνητικό, κυρίως με βάση τη μεγάλη διάρκεια του τίτλου.

Το loot τώρα, που αποτελεί και τον πυρήνα του gameplay είναι μεν random, αλλά η σπανιότητα και η δύναμη του RNG έχει να κάνει με τη δυσκολία στην οποία παίζουμε. Συνολικά υπάρχουν 15 tiers (επίπεδα δυσκολίας) που μπορούμε να επιλέξουμε και ξεκλειδώνονται σταδιακά. Μεγαλύτερο tier σημαίνει δυσκολότεροι εχθροί, αλλά και μεγαλύτερες πιθανότητες για καλύτερα items. Είναι μια έξυπνη χρήση του difficulty που ανταμείβει περισσότερο τους πιο ικανούς, αν και υπάρχουν αρκετά glitches σχετικά με το loot που ακόμη δεν έχουν διορθωθεί.

Game-breaking bugs υπάρχουν και σε ορισμένα quests που δεν μας αφήνουν να ολοκληρώσουμε ή να προχωρήσουμε εκτός και αν επανεκκινήσουμε το παιχνίδι, ενώ συναντήσαμε και αρκετά crashes και στις δύο κονσόλες που ασχοληθήκαμε για το review (PlayStation 5 και PlayStation 4). Μάλιστα, δεν μας δόθηκε ποτέ ένα τρόπαιο της βασικής ιστορίας, παρόλο που την ολοκληρώσαμε κανονικά.

Όσον αφορά στο endgame, με το τέλος του βασικού story το παιχνίδι μας συστήνει τα expeditions που είναι μεμονωμένες αποστολές τύπου dungeons και μάλιστα σε τοποθεσίες που δεν συναντάμε στο main storyline. Ο χρόνος και η δυσκολία στην οποία ολοκληρώνεται κάθε expedition, πέρα από endgame εξοπλισμό, μας προσφέρει και υλικά τα οποία μαζεύουμε ώστε να ξεκλειδώσουμε την τελική μάχη του Outriders. Γενικά είμαστε ικανοποιημένοι με τη δομή του τίτλου, το περιεχόμενό του, το ξεκάθαρο μενού του, αλλά και το αρκετά σημαντικό και λειτουργικό crafting σύστημά του.

Όπως προαναφέραμε το παιχνίδι είναι από τα ομορφότερα που έχουμε δει, ειδικά στις next gen κονσόλες που προσφέρουν 60 καρέ το δευτερόλεπτο, ταχύτερους χρόνους φόρτωσης, καλύτερο draw distance, αλλά και εξαλείφουν το φαινόμενο του pop-in στα textures που έχουν σε μικρό βαθμό οι κονσόλες προηγούμενης γενιάς. Τα εφέ και τα animations είναι εξαιρετικά ως εντυπωσιακά, ενώ τα σκηνικά έχουν τρομερή λεπτομέρεια και ποικιλία και ταιριάζουν απόλυτα στο μετα-αποκαλυπτικό lore του τίτλου. Στα αρνητικά θα αναφέραμε σίγουρα τον οπτικό σχεδιασμό των χαρακτήρων που είναι πραγματικά ξεπερασμένος και άσχημος. Πάντως είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι από την απόδοση και το οπτικό αποτέλεσμα και στο PlayStation 4 που κρατάει τα καθαρά textures και τα εφέ. Παρά τις παρωχημένες πλέον δυνατότητές του, προσφέρει ένα αρκετά όμορφο αποτέλεσμα.

Τέλος, η ποιότητα των εφέ συμπληρώνεται και ακουστικά με κατάλληλους ήχους, στον παλμό της δράσης, αλλά η μουσική του Outriders είναι αδιάφορη και το voice-acting μέτριο.

Το Outriders είναι ένα ολοκληρωμένο shooter τρίτου προσώπου που προσπαθεί να αφήσει το στίγμα του με τον δικό του τρόπο, με τα σωστά και τα λάθη του. Είναι ένας τίτλος με στιβαρούς μηχανισμούς στο gameplay που δεν θα φέρει την επανάσταση, αλλά θα σας χαρίσει δεκάδες ώρες ενασχόλησης. Τα τεχνικής φύσεως θέματά του, αλλά και η μονότονη δομή της μάχης του, το κρατάνε πίσω από το να λάμψει σε έναν χώρο που ήδη έχει αρκετούς τίτλους να το ανταγωνιστούν. Τώρα, το αν αξίζει να πληρώσετε την πλήρη τιμή που ζητάει εξαρτάται κυρίως από τη διάθεσή σας και το αν έχετε την κατάλληλη παρέα να εξερευνήσετε τους κόσμους του Enoch. Κατά τη γνώμη μας πάντως, είναι μια εμπειρία που είτε τώρα, είτε στο μέλλον, αξίζει να τη ζήσετε.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Outriders - Review

Συντάκτης
14 Απριλίου 2021
Developer

People Can Fly

Publisher

Square Enix

Διανομή

CD Media

Πλατφόρμες

PC / PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X/S / Google Stadia

Tested on

PlayStation 5 / PlayStation 4

Κυκλοφορία

1 Απριλίου 2021

Είδος

Third-person shooter, Role-playing

PEGI

18

Θετικά

+ Εξαιρετικός συνδυασμός shooting και δυνάμεων
+ Σωστά δομημένο campaign με αρχή και τέλος
+ Η ελευθερία δημιουργίας του χαρακτήρα όπως ακριβώς τον επιθυμούμε
+ Υψηλού επιπέδου οπτικός τομέας και στις δύο γενιές κονσολών
+ Πλούσιο περιεχόμενο και φρέσκο endgame υλικό
+ Πολύ ευχάριστο ακόμη και για solo playthrough

Αρνητικά

+ Κακοσχεδιασμένοι χαρακτήρες και ασύνδετο lore
+ Υπερβολικά μονότονες καταστάσεις μάχης
+ Αρκετά bugs, glitches, crashes και θέματα συνδεσιμότητας
+ Αμφιβολίες για την αντοχή του τίτλου σε βάθος χρόνου σε σχέση με τον ανταγωνισμό

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.0
Συνοψίζοντας

Το Outriders είναι ένα ολοκληρωμένο shooter τρίτου προσώπου που προσπαθεί να αφήσει το στίγμα του με τον δικό του τρόπο, με τα σωστά και τα λάθη του. Είναι ένας τίτλος με στιβαρούς μηχανισμούς στο gameplay που δεν θα φέρει την επανάσταση, αλλά θα σας χαρίσει δεκάδες ώρες ενασχόλησης. Τα τεχνικής φύσεως θέματά του, αλλά και η μονότονη δομή της μάχης του, το κρατάνε πίσω από το να λάμψει σε έναν χώρο που ήδη έχει αρκετούς τίτλους να το ανταγωνιστούν. Τώρα, το αν αξίζει να πληρώσετε την πλήρη τιμή που ζητάει εξαρτάται κυρίως από τη διάθεσή σας και το αν έχετε την κατάλληλη παρέα να εξερευνήσετε τους κόσμους του Enoch. Κατά τη γνώμη μας πάντως, είναι μια εμπειρία που είτε τώρα, είτε στο μέλλον, αξίζει να τη ζήσετε.

8.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1