Panzer Dragoon: Remake

by Βασίλης Τατσιόπουλος on 15 Απριλίου 2020

Πριν από μερικά χρόνια, δεν θα περίμενα να ξαναπαίξω παιχνίδι της σειράς Panzer Dragoon. Η σειρά της SEGA (κάποτε έστω), εξακολουθεί να είναι μία από τις αγαπημένες μου όλων των εποχών. Λάτρεψα τους τρεις τίτλους της σειράς στο Sega Saturn, τα δύο on-rails shooters, και το αξέχαστο και υποτιμημένο RPG, το Panzer Dragoon Saga. Μετά, έπαιξα το Orta στο Xbox, που ήταν μία απόλυτα αξιόλογη προσθήκη στη σειρά και τίμησε το παρελθόν της. Στην περσινή Ε3, όμως, χωρίς να το περιμένω, είδα το trailer για το remake του πρώτου Panzer Dragoon, όταν ανακοινώθηκε πως θα κυκλοφορήσει για το Switch. Εξίσου απροσδόκητα, παρακολουθώντας την τελευταία mini-direct της Nintendo, πληροφορήθηκα πως το remake κυκλοφορεί την ίδια ημέρα με την παρουσίαση, και δεν θα μπορούσα να είμαι πιο χαρούμενος.

Από την πρώτη στιγμή που είδα το trailer, δεν περίμενα πως θα παίξω ένα παιχνίδι με ΑΑΑ χαρακτηριστικά και εντυπωσιακά γραφικά, όμως δεν πείραζε καθόλου, γιατί αυτό που είχε σημασία ήταν ότι θα ξαναπαίξω το κλασικό αυτό παιχνίδι. Για όσους δεν ξέρουν, το Panzer Dragoon είναι ένα rail shooter στο οποίο χειριζόμαστε έναν εντυπωσιακό δράκο και τον αναβάτη του, και εξολοθρεύουμε εχθρούς εξαπολύοντας λέιζερ από το στόμα του πλάσματος και σφαίρες από το όπλο του ανθρώπου που το «ιππεύει».

Όταν κυκλοφόρησε, ξεχώρισε από τα υπόλοιπα παιχνίδια του είδους του με το πολύ ξεχωριστό του εικαστικό ύφος, με την εκπληκτική και παράξενη μουσική του επιμέλεια και με την προσθήκη της δυνατότητας περιστροφής της κάμερας για να βλέπουμε και να πυροβολούμε τους εχθρούς σε 360 μοίρες τριγύρω μας.

Το remake σφάλει απευθείας, αλλάζοντας το εικαστικό στιλ αρκετά. Φυσικά, δεν θεωρώ την αλλαγή από μόνη της αρνητικό στοιχείο, όμως στην προκειμένη περίπτωση, με τα μέτρια γραφικά της επανέκδοσης που δεν φτάνουν τα στάνταρ της εποχής μας, κρίνεται ως λανθασμένη επιλογή καθώς θα ήταν προτιμότερο να διατηρηθεί η παράξενη, θολή αποτύπωση των τοπίων του πρωτότυπου, έναντι της καθαρής αλλά όχι γυαλισμένης εικόνας.

Εννοείται πως το remake δείχνει πιο σύγχρονο και ανεπτυγμένο τεχνικά από το παλιό, αλλά η αναβάθμιση δεν είναι αρκετή και το αποτέλεσμα δεν ικανοποιεί. Σε κάποιες πίστες η κατάσταση είναι καλύτερη, επειδή η καλλιτεχνική επιμέλεια του Panzer Dragoon δίνει ποικιλομορφία στα επίπεδα και ο σχεδιασμός κάποιων από αυτά ταιριάζει περισσότερο στα νέα γραφικά. Τα cutscenes είναι και αυτά παρόμοιας ποιότητας, όμως προκαλούν ένα ευχάριστο νοσταλγικό συναίσθημα, επειδή μοιάζουν αρκετά με του παλιού παιχνιδιού, διατηρώντας τις ξύλινες, χοντροκομμένες κινήσεις. Ένα αρκετά εκνευριστικό πρόβλημα είναι η τεράστια διάρκεια των loading screens πριν από κάθε πίστα.

Η μουσική του remake είναι ακριβώς η ίδια με του πρωτότυπου ενώ αργότερα κυκλοφόρησε ένα reworked εναλλακτικό soundtrack, μέσω update, και περιμένουμε στο μέλλον την εισαγωγή γυροσκοπικών λειτουργιών. Γιατί αργότερα και όχι με την αρχική κυκλοφορία, δεν μπορώ να καταλάβω. Φαίνεται σαν να βιάστηκαν να το βγάλουν στην αγορά, κίνηση που δεν βγάζει κανένα νόημα και μάλιστα πλήττει το τελικό προϊόν. Ίσως ήθελαν να προλάβουν τα άλλα remakes του Saturn, ή τα άλλα on-rails shooters με δράκους που κυκλοφορούν σύντομα; Όπως και να ‘χει, η μουσική παραμένει εκπληκτική και πολύ ιδιαίτερη, καθώς και ταιριαστή στη συνολική καλλιτεχνική επιμέλεια. Τα ηχητικά εφέ μοιάζουν αρκετά με του πρωτότυπου, όμως μερικά είναι δυστυχώς υποδεέστερα και ελαφρώς ενοχλητικά, όπως για παράδειγμα το εφέ του κλειδώματος στόχου, που ακούγεται μάλιστα αρκετά συχνά.

Το gameplay είναι ολόιδιο με εκείνο του Saturn, αφού μας βάζει να περάσουμε τις ίδιες πίστες και μάλιστα έχει γίνει ακριβής μεταφορά κάθε σημείου τους. Ο χειρισμός μοιάζει επίσης πολύ: κινούμαστε με τον μοχλό, πυροβολούμε με το πάτημα ενός κουμπιού (και δυστυχώς όχι κρατώντας το πατημένο) και αν κρατήσουμε το ίδιο πλήκτρο πατημένο κάνουμε lock στους εχθρούς και μόλις το αφήσουμε εξαπολύουμε λέιζερ σε όσους στοχεύσαμε. Είναι ένα απλό σύστημα που εξακολουθεί να είναι διασκεδαστικό μέχρι σήμερα.

Ο σχεδιασμός των επιπέδων ήταν και είναι πολύ αξιόλογος, και οι τύποι αλλά και η τοποθέτηση των εχθρών έχουν σχεδιαστεί με προσοχή και αποδίδουν. Το πρόβλημα είναι πως, παρά τη διατήρηση των θετικών στοιχείων, έγιναν μερικές παρεμβάσεις που μειώνουν την αμεσότητα και τη διασκέδαση που προσφέρονται από το gameplay. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο στόχος που πλέον δεν μοιάζει με τρισδιάστατο στοιχείο του κόσμου, αλλά με επίπεδο σχήμα που έχει κολλήσει πάνω στην οθόνη και περνάει μάλιστα και μπροστά από τον δράκο δημιουργώντας σύγχυση, ιδίως όταν αντιμετωπίζουμε μικρού μεγέθους εχθρούς ή αντιπάλους που έρχονται από μακριά, καθώς η στόχευση δεν είναι ξεκάθαρη πάντοτε. Επίσης, ο δράκος, ενώ πετάει, χτυπάει συνεχώς τα φτερά του και ανεβοκατεβαίνει ελαφρώς, δίνοντας πιο ρεαλιστική αίσθηση κίνησης, όμως κάνοντας τους ελιγμούς δυσκολότερους καθώς το hitbox του πλάσματος δεν έχει σαφή όρια.

Η μόνη αξιοπρόσεκτη αλλαγή στο remake είναι η εισαγωγή ενός εναλλακτικού συστήματος χειρισμού, που μετατρέπει στην ουσία το παιχνίδι σε twin stick shooter, αφού με τον έναν μοχλό χειριζόμαστε τον δράκο και με τον άλλον τον στόχο. Σίγουρα έπρεπε να υπάρχει κάτι τέτοιο, επειδή η δυνατότητα ανεξαρτητοποίησης της στόχευσης από την κίνηση είναι απόλυτα καλοδεχούμενη, όμως πάλι δημιουργείται πρόβλημα, καθώς το πλήκτρο με το οποίο πυροβολούμε μεταφέρεται στα πλαϊνά του χειριστηρίου, στις σκανδάλες. Με λίγα λόγια, αν έχετε το Pro χειριστήριο, θα είναι ενδεχομένως προτιμότερο να παίξετε με αυτό το καινούργιο σύστημα, ενώ αν παίζετε με JoyCons, το χέρι σας θα αρχίσει να πονάει σε μερικά λεπτά. Τέλος, δυστυχώς παραμένουν τα προβλήματα που δημιουργούνται με την κάμερα όταν πλησιάζουμε πολύ σε εχθρούς, ενώ η περιστροφή της γωνίας λήψης για κάποιον λόγο είναι πιο αργή από ό,τι πρέπει.

Εν τέλει, το Panzer Dragoon Remake είναι ακριβώς ίδιο με το πρωτότυπο, αν εξαιρέσουμε τον οπτικό τομέα και το νέο σύστημα χειρισμού -που δεν αποδίδουν επαρκώς. Βέβαια, μόνο και μόνο το γεγονός ότι δίνεται η δυνατότητα να παίξουμε και πάλι το αγαπημένο αυτό παιχνίδι, είναι πολύ ευχάριστη είδηση και φυσικά η επιλογή της εταιρείας να το κυκλοφορήσει, και μάλιστα μόνο του, είναι αδιαμφισβήτητα τολμηρή. Η διάρκεια ενός playthrough φτάνει περίπου τη μιάμιση ώρα και έτσι θα ήταν προτιμότερο να συμπεριλαμβανόταν και το δεύτερο παιχνίδι σε remade μορφή ή έστω το πρωτότυπο, ή κάτι, οτιδήποτε, για να αυξήσει λίγο τον χρόνο ενασχόλησης.

Ως έχει, απευθύνεται αυστηρά στους fans που, παρά τα προβλήματά του, θα το απολαύσουν στο τέλος. Έχει ακουστεί πως η ίδια εταιρεία πρόκειται να επανακυκλοφορήσει και το δεύτερο –και σαφέστατα ανώτερο- παιχνίδι της σειράς και, όσο καλοδεχούμενη κι αν είναι η προσοχή που δίνει σε αυτό το αδικοχαμένο franchise, πρέπει να κάνει καλύτερη δουλειά την επόμενη φορά.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Panzer Dragoon: Remake

Συντάκτης
15 Απριλίου 2020
Developer

Megapixel Studio

Publisher

Forever Entertainment

Πλατφόρμες

PC / Switch

Tested on

Switch

Κυκλοφορία

26 Μαρτίου 2020 (Switch)
(Δεν έχει ανακοινωθεί ημερομηνία για PC)

Είδος

Action, Shooter

PEGI

12

Θετικά

+ Πιστή μεταφορά ενός κλασικού τίτλου
+ Η δυνατότητα να ξαναπαίξουμε το Panzer Dragoon χωρίς emulators
+ Παραμένει ένα εξαιρετικά διασκεδαστικό παιχνίδι
+ Η μουσική είναι εκπληκτική

Αρνητικά

- Ο χειρισμός έχει σοβαρά προβλήματα
- Η διάρκεια είναι πολύ σύντομη
- Τα γραφικά είναι μέτρια και ασυνεπή ενώ έχει αλλοιωθεί το ύφος
- Διατηρούνται λάθη του παρελθόντος και έρχονται κάποια νέα
- Σημαντικές λειτουργίες απουσιάζουν από την κυκλοφορία, δείχνοντας βιασύνη
- Τεράστια loading times

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
5.5
Συνοψίζοντας

Εν τέλει, το Panzer Dragoon Remake είναι ακριβώς ίδιο με το πρωτότυπο, αν εξαιρέσουμε τον οπτικό τομέα και το νέο σύστημα χειρισμού -που δεν αποδίδουν επαρκώς. Βέβαια, μόνο και μόνο το γεγονός ότι δίνεται η δυνατότητα να παίξουμε και πάλι το αγαπημένο αυτό παιχνίδι, είναι πολύ ευχάριστη είδηση και φυσικά η επιλογή της εταιρείας να το κυκλοφορήσει, και μάλιστα μόνο του, είναι αδιαμφισβήτητα τολμηρή. Η διάρκεια ενός playthrough φτάνει περίπου τη μιάμιση ώρα και έτσι θα ήταν προτιμότερο να συμπεριλαμβανόταν και το δεύτερο παιχνίδι σε remade μορφή ή έστω το πρωτότυπο, ή κάτι, οτιδήποτε, για να αυξήσει λίγο τον χρόνο ενασχόλησης.

Ως έχει, απευθύνεται αυστηρά στους fans που, παρά τα προβλήματά του, θα το απολαύσουν στο τέλος. Έχει ακουστεί πως η ίδια εταιρεία πρόκειται να επανακυκλοφορήσει και το δεύτερο –και σαφέστατα ανώτερο- παιχνίδι της σειράς και, όσο καλοδεχούμενη κι αν είναι η προσοχή που δίνει σε αυτό το αδικοχαμένο franchise, πρέπει να κάνει καλύτερη δουλειά την επόμενη φορά.

5.5
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1