Persona 5 Strikers - Review

Ο ορισμός του "κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις"
by Κώστας Νικολούζος on 4 Μαρτίου 2021

Με τη δημιουργία του Persona 5, η ιαπωνική Atlus κατάφερε να προσφέρει στη gaming βιομηχανία ένα εξαιρετικό ιαπωνικό RPG. Ο τίτλος γνώρισε την επιτυχία μέσα από τα κολακευτικά σχόλια κριτικών και κοινού, με τις πωλήσεις του (συμπεριλαμβανομένης της Royal έκδοσης) να αγγίζουν τα 5.000.000. Αναμφίβολα πρόκειται για το καλύτερο μέρος της σειράς, ενώ για πολλούς θεωρείται ένα εκ των καλύτερων JRPG όλων των εποχών.

Από τη στιγμή που ολοκληρώθηκε η ανάπτυξή του, οι άνθρωποι της σειράς είχαν ήδη αποφασίσει πως θέλουν να δουν τη συνέχειά του. Οι spin-off κυκλοφορίες είναι γνώριμο "μονοπάτι" για τη σειρά Persona, που έχει παρουσιαστεί στο κοινό υπό τη μορφή fighting και χορευτικών εκδοχών. Μια διαφορετική "άποψη" θέλησε να δώσει η Atlus και στο πλέον επιτυχημένο της προϊόν μέσα από το δεύτερο μέρος του.

Το Persona 5 Strikers είναι η πιο πρόσφατη spin-off πρόταση της δημοφιλούς σειράς και αποτελεί άμεσο sequel του Persona 5. Η ανάπτυξή του έγινε συνεργατικά από την P-Studio και την Omega Force. Πασίγνωστη για την ανάπτυξη της σειράς Dynasty Warriors και με εμπειρία στην "ενσάρκωση" musou εκδόσεων διάφορων franchises (Hyrule Warriors, One Piece: Pirate Kings), η Omega Force έρχεται για να συμβάλει στην πρώτη hack n' slash πρόταση της σειράς Persona. Ο τίτλος έγινε διαθέσιμος πρώτα στην ιαπωνική αγορά τον Φεβρουάριο του 2020, ενώ έναν χρόνο μετά έχουμε την παγκόσμια κυκλοφορία του.

Από τη μία πλευρά οι Warriors τίτλοι δεν ξεχωρίζουν για την τεχνική τους ποιότητα, με το ενδιαφέρον να εντοπίζεται στις πολυπληθείς, γρήγορες και διασκεδαστικές τους αναμετρήσεις με εκατοντάδες εχθρούς ταυτόχρονα. Από την άλλη, το P5S φέρει στο όνομά του τη "βαριά κληρονομία" του επιτυχημένου του προκατόχου με αναγνωρισμένη ποιότητα στους RPG μηχανισμούς του. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον, λοιπόν, να δούμε το αποτέλεσμα του συγκεκριμένου υβριδικού εγχειρήματος.

Ξεκινώντας από το σενάριο, τα γεγονότα λαμβάνουν χώρα έξι μήνες μετά το τέλος του πρωτότυπου Persona 5. Όλα ξεκινούν όταν ο πρωταγωνιστής, Joker και τα υπόλοιπα μέλη των Phantom Thieves επανενώνονται στο Τόκιο και οργανώνουν τις κοινές καλοκαιρινές τους διακοπές. Τα ευχάριστα σχέδιά τους θα ανατραπούν όταν αντιληφθούν την ύπαρξη μίας νέας μεταφυσικής απειλής, εκτεταμένης αυτή τη φορά σε ολόκληρη την Ιαπωνία. Έτσι, θα κληθούν για μία ακόμη φορά να εισβάλουν στο σύμπαν του Metaverse και να επαναφέρουν την τάξη στην ανθρωπότητα.

Το Persona 5 είναι μεγαλοπρεπές στο σενάριο του, με αναφορές στις διεφθαρμένες ψυχές και θίγοντας "ταμπού" ζητήματα όπως το bullying, τα ναρκωτικά και η σεξουαλική παρενόχληση. Το σενάριο του P5S συνεχίζεται σε ένα μοτίβο παρόμοιο, προσεγγίζοντας ωστόσο τα γεγονότα του λιγότερο τολμηρά. Σημείο αναφοράς είναι οι άσχημες ανθρώπινες συμπεριφορές και οι αρνητικές επιπτώσεις που μπορούν να επιφέρουν στον δέκτη τους. Εκμετάλλευση, απαξίωση, εκδίκηση και λύτρωση είναι μερικές από τις συμπεριφορές που θίγονται αυτή τη φορά.

Εκτός από την επιστροφή των μελών των Phantom Thieves, έχουμε την εισαγωγή δύο νέων χαρακτήρων. Η Sophia έρχεται να προστεθεί ως συντροφικός χαρακτήρας, έχοντας έντονες ομοιότητες με τον playable χαρακτήρα που συστήθηκε και διατίθεται αποκλειστικά στο Persona 5 Royal. Έπειτα, έχουμε τον αστυνομικό επιθεωρητή Zenkichi που είναι εξίσου σημαντικός στην ιστορία. Και οι δύο αυτοί χαρακτήρες έρχονται να δώσουν την αναγκαία "φρεσκάδα" που χρειαζόταν το καστ. Οι ρόλοι τους είναι καλογραμμένοι, εναρμονίζονται με την αισθητική των ήδη υπαρχόντων χαρακτήρων και σταδιακά σχηματίζουν ένα ενδιαφέρον προσωπικό υπόβαθρο.

Οι ερμηνείες των ήδη γνωστών χαρακτήρων είναι αντάξιες των χαρακτηριστικών προσωπικοτήτων που "έχτισαν" στο πρώτο μέρος, αλλά κάπου εδώ εμπίπτει και το αρνητικό στοιχείο του σεναρίου. Στο πρώτο μέρος της ιστορίας αποδόθηκε με λεπτομέρεια το υπόβαθρό τους και οι σχέσεις που ανέπτυξαν μεταξύ τους κατά τη διάρκεια της ιστορίας. Οι σχετικές πληροφορίες που δίνονται στο P5S για τους χαρακτήρες αυτούς είναι ελάχιστες και η επιπλέον εξέλιξή τους μηδαμινή. Έτσι, αν κάποιος παίκτης έρχεται τώρα για πρώτη φορά σε επαφή με το σύμπαν του Persona 5 θα αντιληφθεί εύκολα τα κενά αυτά. Φανταστείτε το σαν την αίσθηση ενός θεατή που ξεκινάει να δει μία τηλεοπτική σειρά από τη δεύτερη σεζόν της και έπειτα. Σε γενικές γραμμές, η ιστορία του τίτλου είναι μία καλή συνέχεια της περιπέτειας των Phantom Thieves αλλά μέχρι εκεί. Δεν έχει να προσφέρει κάτι ανατρεπτικό, αλλά στέκεται στο "ύψος" της και εντός του "πνεύματος" που χαρακτηρίζει το P5. Η συνολική διάρκεια κυμαίνεται μεταξύ 35 και 45 ωρών, ανάλογα πάντα με την προσέγγιση του παίκτη και κρίνεται τουλάχιστον ικανοποιητική.

Το gameplay χωρίζεται σε δύο κατηγορίες εξερεύνησης, με την πρώτη να είναι εκείνη στα dungeons του Metaverse και τη δεύτερη εκείνη στον πραγματικό κόσμο. Οι μάχες πραγματοποιούνται στον χώρο των dungeons ή αλλιώς jails, όπως ονομάζονται εδώ. Εντός των φυλακών αυτών οι παίκτες μπορούν να συλλέξουν αντικείμενα που βρίσκονται διάσπαρτα στον χώρο ή μέσα σε σεντούκια, να πλοηγηθούν με τη χρήση απλών και ταυτόχρονα ξεπερασμένων platforming μηχανισμών και, φυσικά, να πολεμήσουν εχθρούς.

Μέχρι να προκύψει κάποια αναμέτρηση, η πλοήγηση θυμίζει αρκετά την αντίστοιχη του RPG προκατόχου του. Ακόμη και οι εχθροί εμφανίζονται σε μικρές μονάδες μέσα στον χώρο. Όμως, τη στιγμή που θα έρθετε σε επαφή μαζί τους αρχίζει να γίνεται εμφανής ο action χαρακτήρας του συστήματος μάχης. Δεκάδες εχθροί κάνουν την ταυτόχρονη εμφάνισή τους στην οθόνη, ο γνώριμος turn-based χαρακτήρας του Persona εγκαταλείπεται ολοκληρωτικά και ο χαρακτηριστικά γρήγορος ρυθμός των hack n' slash επιθέσεων παίρνει "τα ηνία" της μάχης. Κάθε χαρακτήρας έχει ένα σετ κινήσεων που αποτελείται από μικρά combos απλών και ισχυρών επιθέσεων.

Από εκεί και πέρα έχουμε την εισαγωγή μηχανισμών από το Persona 5, προσαρμοσμένους κατάλληλα στην action προσέγγιση της μάχης. Το party μπορεί ανά πάσα στιγμή να αποτελείται από έως τέσσερα άτομα, με τη μεταξύ τους εναλλαγή να γίνεται ελεύθερα μέσα στη μάχη. Εντός των αναμετρήσεων κάθε χαρακτήρας διαθέτει το δικό του μοναδικό Persona, τα γνωστά μαγικά πλάσματα με ξεχωριστό σετ ειδικών επιθέσεων. Εξαίρεση αποτελεί ο πρωταγωνιστής Joker, που μπορεί να χρησιμοποιεί στην ίδια μάχη πολλαπλά διαφορετικά Personas. Κάθε Persona -φιλικό ή εχθρικό- έχει τις δικές του αρετές και αδυναμίες (φωτιά, ηλεκτρισμός, πάγος κ.α.), με την αναλογία της ζημιάς απλών επιθέσεων και μαγικών επιθέσεων, με εκμετάλλευση αδυναμίας, να έχει μεγάλη διαφορά. Γίνεται έτσι αντιληπτό πως για ακόμη μια φορά το μυστικό της επιτυχίας κρύβεται πίσω από τη χρήση του συστήματος αδυναμιών.

Η χρήση των ειδικών επιθέσεων γίνεται με τέτοιο τρόπο που αποτρέπει τον ρυθμό της μάχης από το να γίνει ξέφρενος. Επιλέγοντας το σετ ειδικών επιθέσεων, ο χρόνος παγώνει και οι αδυναμίες των αντιπάλων που στοχεύει ο παίκτης γίνονται εμφανείς στην οθόνη ακόμη και αν κάποιος αντίπαλος αντιμετωπίζεται για πρώτη φορά. Το γεγονός πως μπορεί ανά πάσα στιγμή ο παίκτης να γνωρίζει την αδυναμία κάθε εχθρού μειώνει, μερικώς, το επίπεδο πρόκλησης. Μία πρόκληση που κατά τα άλλα έχει δίκαιη διαβάθμιση. Οι συνηθισμένοι εχθροί μπορούν να νικηθούν γρήγορα με combos απλών επιθέσεων, τα mini bosses απαιτούν μεγαλύτερη προσοχή, ενώ τα ισχυρότερα bosses δεν συγχωρούν τις επιπόλαιες κινήσεις, απαιτούν στρατηγική, χρήση κινήσεων αποφυγής και επίθεση στις αδυναμίες τους.

Ανάμεσα στους επιθετικούς μηχανισμούς που επιστρέφουν βρίσκονται και παραλλαγές των Baton Pass, All-Out Attack και Showtime. Τα παραπάνω αποτελούν επιθετικές αρετές και κινήσεις που πραγματοποιούνται ύστερα από την εκπλήρωση μικρών προϋποθέσεων, εκτελούνται με ξεχωριστό στιλ, προκαλούν παραπάνω ζημιά και προσδίδουν ποικιλία στο σετ κινήσεων. Ακόμη και η λειτουργία του Thrid-Eye κάνει την εμφάνισή της, αποκαλύπτοντας το επίπεδο επικινδυνότητας των εχθρών, αλλά και σημεία του περιβάλλοντος τα οποία ο παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει για χάρη της εξερεύνησης. Η αλήθεια είναι πως το "πάντρεμα" των μηχανισμών του P5 με την action προσέγγιση των Warrior τίτλων έχει γίνει αρμονικά, προσδίδοντας χαρακτηριστική "ταυτότητα" και προσφέροντας ένα από τα πιο επιτυχημένα συστήματα μάχης που έχουν δει οι musou κυκλοφορίες.

Την επανεμφάνισή του κάνει και το Velvet Room. Το δωμάτιο που επιτρέπει τη μίξη, ενίσχυση και δημιουργία νέων Personas επιστρέφει με λιγότερες λειτουργίες από ότι στο P5. Ωστόσο, συνεχίζει να προσφέρει τους βασικότερους μηχανισμούς του και την ευκαιρία να δημιουργήσετε μερικούς δυνατούς σύμμαχους με ποικιλία στους τύπους επιθέσεων. Παράλληλα, πολύ πιο απλοποιημένος έχει γίνει ο μηχανισμός αιχμαλώτισης των Personas. Για την ακρίβεια, η αιχμαλώτιση πια γίνεται με τυχαία drops. Μέσω των αναμετρήσεών σας, με τυχαίο ποσοστό πιθανοτήτων (με δυνατότητα αύξησής του), τα Personas που εξοντώσατε μετατρέπονται σε μάσκες ώστε να τα συλλέξετε και να γίνουν δικά σας.

Τις πρώτες ώρες ενασχόλησης μπορεί κανείς να αντιληφθεί πως η αναλογία διαλόγων και πλοήγησης στον πραγματικό κόσμο είναι μεγαλύτερη σε σχέση με τον χρόνο εξερεύνησης των jails. Στη συνέχεια η κατάσταση αλλάζει, με την εξόρμηση στα jails να κυριαρχεί στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού και το gameplay της πραγματικής ζωής να περνάει σε δεύτερη μοίρα.

Στο P5 η προσομοίωση της καθημερινής ζωής αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του gameplay και κύριο συστατικό της επιτυχίας του. Στο P5S οι δραστηριότητες στον πραγματικό κόσμο είναι ιδιαίτερα περιορισμένες. Ίσως μοναδικό του προτέρημα να είναι οι νέες περιοχές που διαθέτει προς εξερεύνηση. Αυτά που μπορεί πλέον να κάνει κάποιος στον πραγματικό κόσμο -εκτός του να επισκεφθεί τη βάση των Phantom Thieves- είναι να αγοράσει αντικείμενα από τα διάφορα καταστήματα και να μιλήσει με τους συντροφικούς του χαρακτήρες ανά διαστήματα, ξεκλειδώνοντας κάποια μικρά events. Επιπλέον, μέσω της βάσης ο παίκτης μπορεί να πραγματοποιήσει μία σειρά από ενέργειες όπως το να εισέλθει στα jails, να φτιάξει γεύματα που θα τον βοηθήσουν στις φυλακές (εφόσον διαθέτει τα απαραίτητα υλικά), να πραγματοποιήσει αγοραπωλησίες στο τοπικό shop και να ελέγξει τα διαθέσιμα requests, για τα οποία θα μιλήσουμε στη συνέχεια. Πάντως, οι διάλογοι της ιστορίας συνεχίζουν να έχουν μεγάλη έκταση όποτε πραγματοποιούνται.

Ο μηχανισμός των confidants που επέτρεπε στον παίκτη να αναπτύξει βαθύτερες σχέσεις με δευτερεύοντες χαρακτήρες δεν υπάρχει. Τη θέση του έχουν πάρει τα bonds. Πρόκειται για έναν πιο απλοποιημένο μηχανισμό που μοιάζει με skill tree. Με την πρόοδο της ιστορίας τα bonds ανεβαίνουν επίπεδο και προσφέρουν πόντους, τους οποίους χρησιμοποιείτε για να ξεκλειδώσετε perks που χρησιμεύουν στα jails.

Ένα χαρακτηριστικό που επίσης απουσιάζει είναι αυτό της οργάνωσης του χρόνου. Οι μέρες στο ημερολόγιο του παιχνιδιού περνούν μόνο με την πρόοδο των γεγονότων της κύριας ιστορίας. Εφόσον δεν υπάρχει έμφαση πια στην προσομοίωση ζωής και σε συνδυασμό με τις ιδιαίτερα περιορισμένες δραστηριότητες εκτός φυλακών, δεν υπάρχει πια η έγνοια για το πόσα πράγματα προλαβαίνει κανείς να κάνει σε μία ημέρα του τοπικού ημερολογίου. Μάλιστα, οι παίκτες πλέον μπορούν να εισέλθουν και να εξέλθουν ελεύθερα από τις φυλακές χωρίς να περνάνε οι ημερολογιακές ημέρες, κάτι που δεν ίσχυε στο P5. Βάσει όλων των παραπάνω διαπιστώνουμε τη γραμμικότητα που χαρακτηρίζει τα γεγονότα του Strikers και πως το επιτυχημένο στοιχείο της προσομοίωση ζωής δεν έχει θέση στη συγκεκριμένη spin-off πρόταση της Atlus.

Τα requests, που προαναφέραμε λίγες παραγράφους πριν, έχουν τον ρόλο των side missions. Μαζί με την πρόοδο της κύριας ιστορίας και το κατ' επιλογή grinding είναι, περιληπτικά, ό,τι μπορεί να κάνει κάποιος παίζοντας. Η ποικιλία τους είναι μέτρια. Αποτελούνται από αποστολές που γίνονται μόνο μία φορά και αποστολές που μπορούν να γίνουν ξανά και ξανά. Στα ζητούμενα τους συγκαταλέγονται το να βρεθεί ένας εχθρός σε συγκεκριμένο σημείο και να εξοντωθεί, να εξουδετερωθεί συγκεκριμένος εχθρός χτυπώντας την αδυναμία του, να πολεμήσετε ξανά κάποιο boss και να λάβει τα αντικείμενα που επιθυμεί κάποιος συντροφικός χαρακτήρας. Πλην μερικών εξαιρέσεων, τα ζητούμενα των requests ολοκληρώνονται εντός των φυλακών. Η αλήθεια είναι πως θα θέλαμε να υπάρχουν ενδείξεις στον χάρτη των φυλακών σχετικές με τα ενεργά requests, κάτι που δεν γίνεται. Για την ολοκλήρωσή τους οι παίκτες πρέπει να περιοριστούν στην περιγραφή που δίνεται μαζί με κάθε αποστολή. Τις περισσότερες των περιπτώσεων τα ζητούμενα ολοκληρώνονται εύκολα, αλλά υπάρχουν και οι φορές που ο παίκτης θα εύχεται να υπήρχε μεγαλύτερη καθοδήγηση.

Αν κάτι μας ενόχλησε σίγουρα κατά την εμπειρία μας με το παιχνίδι, αυτό είναι οι συνεχόμενες κακές λήψεις της κάμερας. Είναι γεγονός πως κατά τις μάχες η οθόνη είναι γεμάτη από περιεχόμενο και κίνηση, προερχόμενα από το πλήθος των εχθρών και την εκτέλεση των αλλεπάλληλων επιθέσεων. Επί μονίμου βάσεως προσπαθούσαμε να ρυθμίσουμε την οπτική της, καθώς οι άστοχες λήψεις της περιόριζαν το οπτικό μας πεδίο με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να αμυνθούμε αποτελεσματικά ή να εστιάσουμε άμεσα στον επιθυμητό εχθρό. Ο απαραίτητος lock-on μηχανισμός εστίασης υπάρχει, αλλά η γενικότερη κακή απόδοση της κάμερας υπονομεύει την αποτελεσματικότητά του.

Η συντροφική AI χαρακτηρίζεται αξιόλογη και διατηρεί μία ουδετερότητα στη συμπεριφορά της στις μάχες. Η επιθετικότητα της βρίσκεται σε τέτοιο επίπεδο που καταφέρνει να εξοντώσει εύκολα τους αδύναμους εχθρούς, ενώ στις σημαντικότερες μάχες δίνει προτεραιότητα στην επιβίωσή της. Στη δεύτερη περίπτωση θα δείτε τους χαρακτήρες που χειρίζεται η ΑΙ να πραγματοποιούν επιθέσεις μικρού ρίσκου και ανά διαστήματα να χρησιμοποιούν buffs και τεχνικές αναπλήρωσης υγείας. Η συμπεριφορά αυτή είναι προκαθορισμένη. Δεν υπάρχει επιλογή προσαρμογής σε περισσότερο συντηρητική ή επιθετική προσέγγιση, όπως έχουμε δει να γίνεται σε άλλες περιπτώσεις τίτλων με συμμετοχή φιλικής AI στις μάχες. Έτσι, τεράστιο ρόλο στην έκβαση μίας μάχης παίζει η στρατηγική που ακολουθεί ο ίδιος ο παίκτης με τον χαρακτήρα που χειρίζεται κάθε στιγμή. Μια μικρή "ατασθαλία" που εντοπίσαμε στην AI έχει να κάνει με την εξερεύνηση στις φυλακές. Οι συντροφικοί χαρακτήρες είναι έτσι προγραμματισμένοι ώστε να το αναφέρουν πάντα όταν πλησιάζετε σε ένα σεντούκι, ακόμη και αν αυτό βρίσκεται στην άλλη πλευρά του τοίχου και δεν είναι δυνατόν να το έχουν δει. Μικρολεπτομέρεια θα πει κανείς, αλλά είναι ατέλεια που δεν περνάει απαρατήρητη.

Η αισθητική διατηρεί τον ανάλαφρο κόμικ/animated χαρακτήρα που γνωρίσαμε στο P5. Στα "σημεία" τα animations δείχνουν να είναι περισσότερο λεπτομερή, ενώ η γενική εικόνα των επιφανειών δείχνει ελαφρώς υποβαθμισμένη, συγκριτικά, με περισσότερες γωνίες. Το aliasing που παρατηρείται, αφορά ιδιαίτερα τα μοντέλα χαρακτήρων. Οι χρωματισμοί στα dungeons έχουν κυρίως "ψυχρές" ή σκούρες αποχρώσεις, ενώ το αστικό περιβάλλον του πραγματικού κόσμου διαθέτει ευρύτερη παλέτα χρωμάτων.

Το παιχνίδι προσφέρει την τεχνική επιλογή να παιχτεί σε performance ή framerate mode. Παίζοντας σε PlayStation 5 την PS4 έκδοση του τίτλου παρατηρήσαμε πως οι μεταξύ τους διαφορές είναι ελάχιστες. Και στα δύο modes ο ρυθμός των καρέ είναι ικανοποιητικός, παραμένοντας στα 60/sec σχεδόν πάντα, στοιχείο ευεργετικό όταν η οθόνη συχνά γεμίζει από κίνηση. Αν θα έπρεπε να προτείνουμε κάποιο mode, αυτό θα ήταν το framerate. Στη συγκεκριμένη επιλογή δεν παρατηρήσαμε ποτέ πτώση των καρέ, ενώ η ελαφρώς χαμηλότερη ανάλυση της εικόνας σε σχέση με το performance mode δεν αποθαρρύνει. Σε οποιαδήποτε περίπτωση δεν παρατηρήσαμε bugs ή glitches. Οι χρόνοι φόρτωσης παρουσιάζονται σχετικά γρήγοροι. Βέβαια, αυτή τη φορά ο SSD δίσκος του PS5 δεν ευεργετεί ιδιαίτερα την ταχύτητα φόρτωσης, όπως έχουμε δει να συμβαίνει σε άλλες περιπτώσεις PS4 τίτλων που "έτρεξαν" στη νέα κονσόλα.

Η μουσική επένδυση είναι, σε μεγάλο βαθμό, ίδια με εκείνη του Persona 5, με μικρές προσθήκες και ορισμένα remixes. Τα rock/pop κομμάτια "ντύνουν" ταιριαστά την animated αισθητική του τίτλου και τις ταχύρρυθμες μάχες του. Το voice acting διατηρεί την υψηλή ποιότητα που χαρακτήρισε και το πρώτο μέρος, με το πλήρες καστ ηθοποιών του να δηλώνει παρόν.

Η Atlus επιχείρησε να "παντρέψει" δύο εντελώς διαφορετικά franchises και τα πήγε αρκετά καλά. Μπόρεσε να προσαρμόσει επιτυχώς τους αυθεντικούς μηχανισμούς μάχης των Phantom Thieves στη διασκεδαστική action προσέγγιση μίας musou κυκλοφορίας.

Ως sequel, ο τίτλος έχει τις στιγμές του αλλά δεν καταφέρνει να φτάσει τη μεγαλοπρέπεια του προκατόχου του. Έχει τα ελαττώματά του, καθώς κάποιοι επιτυχημένοι μηχανισμοί απουσιάζουν, ενώ άλλοι έχουν απλοποιηθεί. Από την άλλη, το σενάριο στέκεται στο "ύψος" της σειράς και η τεχνική απόδοση είναι ικανοποιητική. Οι συνολικοί μηχανισμοί δίνουν στον τίτλο χαρακτηριστική προσωπικότητα και τον κατατάσσουν ως μία από τις καλύτερες Warriors προτάσεις, αν όχι την καλύτερη. Η εμπειρία του Persona 5 Strikers είναι διασκεδαστική τόσο για τους φίλους της σειράς Persona, όσο και για εκείνους του Dynasty Warriors.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Persona 5 Strikers - Review

Συντάκτης
4 Μαρτίου 2021
Developer

Οmega Force / P-Studio

Publisher

Atlus

Διανομή

Zegetron S.A.

Πλατφόρμες

PC / PlayStation 4 / Nintendo Switch

Tested on

PlayStation 5 (έκδοση PlayStation 4)

Κυκλοφορία

23 Φεβρουαρίου 2021

Είδος

Action role-playing

PEGI

16

Θετικά

+ Οι νέοι χαρακτήρες
+ Το σενάριο στέκεται στο "ύψος" του
+ Διατηρείται η αισθητική του Persona 5
+ Επιτυχημένη προσαρμογή και εναρμόνιση μηχανισμών
+ Ομαλή τεχνική απόδοση
+ Εκ των καλύτερων musou τίτλων

Αρνητικά

- To "άγνωστο" υπόβαθρο των Phantom Thieves
- Οι περιορισμένες δραστηριότητες εκτός φυλακών
- Απουσία ή απλοποίηση επιτυχημένων μηχανισμών
- Οι κακές λήψεις της κάμερας
- Ελαφρώς υποβαθμισμένο οπτικά

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
7.5
8.0
Συνοψίζοντας

Η Atlus επιχείρησε να "παντρέψει" δύο εντελώς διαφορετικά franchises και τα πήγε αρκετά καλά. Μπόρεσε να προσαρμόσει επιτυχώς τους αυθεντικούς μηχανισμούς μάχης των Phantom Thieves στη διασκεδαστική action προσέγγιση μίας musou κυκλοφορίας.

Ως sequel, ο τίτλος έχει τις στιγμές του αλλά δεν καταφέρνει να φτάσει τη μεγαλοπρέπεια του προκατόχου του. Έχει τα ελαττώματά του, καθώς κάποιοι επιτυχημένοι μηχανισμοί απουσιάζουν, ενώ άλλοι έχουν απλοποιηθεί. Από την άλλη, το σενάριο στέκεται στο "ύψος" της σειράς και η τεχνική απόδοση είναι ικανοποιητική. Οι συνολικοί μηχανισμοί δίνουν στον τίτλο χαρακτηριστική προσωπικότητα και τον κατατάσσουν ως μία από τις καλύτερες Warriors προτάσεις, αν όχι την καλύτερη. Η εμπειρία του Persona 5 Strikers είναι διασκεδαστική τόσο για τους φίλους της σειράς Persona, όσο και για εκείνους του Dynasty Warriors.

7.5
Βαθμός
8.0
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1