Pixel Ripped 1995 - Review

Ωδή στο gaming της δεκαετίας του 90
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 9 Ιουλίου 2020

Δείτε το video review:

Το πρώτο Pixel Ripped, με τον υπότιτλο «1989», ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον πρότζεκτ που εκμεταλλεύτηκε τις δυνατότητες της εικονικής πραγματικότητας με έξυπνους τρόπους. Στην ουσία, ήταν ένα παιχνίδι μέσα σε παιχνίδι, αφού χειριζόμασταν ένα κορίτσι και παίζαμε με τη φορητή κονσόλα του. Το Pixel Ripped 1989 έσπαγε συχνά τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και παιχνιδιού και παρουσίαζε έναν κόσμο όπου τα πίξελ ζωντάνευαν και αλληλεπιδρούσαμε μαζί τους. Ταυτόχρονα, είχε μια ευχάριστη μικρή ιστοριούλα ως υπόβαθρο, γεμάτη αναφορές και νοσταλγία για τη δεκαετία του 80 και το gaming της εποχής.

Η εταιρεία ανάπτυξης φαίνεται πώς άκουσε όσα παράπονα υπήρξαν για το πρώτο Pixel Ripped και στο δεύτερο, που ονομάζεται Pixel Ripped 1995, προσπάθησε να τα διορθώσει. Όπως φανερώνει και ο υπότιτλος, πλέον παίζουμε στα μέσα της δεκαετίας του 90, με πιο εξελιγμένες κονσόλες και διαφορετική αισθητική. Βέβαια, το ποια εποχή θα σας κάνει κλικ έχει να κάνει με το ποια ζήσατε και θυμάστε περισσότερο. Όπως και να ‘χει, το στήσιμο είναι πολύ νοσταλγικό και «ζεστό». Θα παίξετε με την κονσόλα σας δίπλα από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, ενώ γκρινιάζει ο πατέρας σας. Θα προσπαθήσετε να απολαύσετε το παιχνίδι σας το βράδυ, όταν κοιμάται η μητέρα σας, χωρίς να την ξυπνήσετε γιατί θα έρθει να σας το κλείσει. Θα παίξετε στο σαλόνι, με όλη την οικογένεια παρούσα, και θα βομβαρδιστείτε από τα σχόλια για το πόσο θα χαλάσουν τα μάτια σας και θα χαζέψετε αν συνεχίσετε την ενασχόληση με βιντεοπαιχνίδια. Ναι, πράγματι, όσο κι αν έχουμε στο μυαλό μας εκείνα τα χρόνια με ζεστά συναισθήματα, η αλήθεια είναι πως μας έσπαγαν τα νεύρα. «Πολλές ώρες έπαιξες, κλείστο». Ακόμη θυμάμαι μία ιδιαίτερα ευχάριστη περίοδο, που μου έκλεισαν το SNES στο πατάρι. Ανάθεμά σε Pixel Ripped.

Το ότι ξυπνούν αυτές οι αναμνήσεις, πάντως, είναι ενδεικτικό της δουλειάς που έχει γίνει με το immersion. Πολλές φορές, ενώ έπαιζα, ξεχνούσα ότι βρισκόμουν σε παιχνίδι και ένιωθα πραγματικά βυθισμένος στον νοσταλγικό του κόσμο. Θα έλεγε κανείς πως θόλωναν τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και παιχνιδιού, όπως ακριβώς συμβαίνει και στο σενάριο του τίτλου. Όχι, δεν εννοώ πως δεν μπορώ να ξεχωρίσω, δεν είχαν δίκιο οι γονείς. Πέρασα τα 30, παίζω ακόμη και μπορώ να καταλάβω πού τελειώνει η πραγματική ζωή και πού αρχίζει το βιντεοπαιχνίδι. Πώς σας φάνηκε, boomers;

Τέλος πάντων, η ιστορία και το στήσιμο του 1995 πετυχαίνουν διάνα και είναι αισθητή η αναβάθμιση σε σχέση με τον προηγούμενο τίτλο της εταιρείας. Πλέον, υπάρχουν περισσότερα χρώματα και τα γραφικά πάνε στα μεγαλειώδη 16 bit. Η οπτική απόδοση μέσω του PS VR είναι πολύ ευχάριστη και δίνει την εντύπωση πως μπαίνουμε μέσα σε παιχνίδι της εποχής του SNES ή του Mega Drive. Πέρα από την Dot, την ηρωίδα που χειριζόμαστε μέσα στα βιντεοπαιχνίδια, παίρνουμε και τον ρόλο του David, ενός πιτσιρίκου με ιδιαίτερη αγάπη για το gaming. Εκτός από το σπίτι του, ο David παίζε φυσικά σε «ουφάδικα», σε arcade, αλλά και σε καταστήματα πώλησης βιντεοπαιχνιδιών. Οι αναμνήσεις που ξυπνά το Pixel Ripped είναι έντονες σε κάθε σημείο και, αν ζούσατε τότε, θα γεμίσετε με νοσταλγία.

Όσον αφορά τα mechanics, έχει γίνει σαφής βελτίωση και μάλιστα έχει μειωθεί και η δυσκολία σε σωστό βαθμό. Στο πρώτο παιχνίδι προσπαθούσαμε να αποσπάσουμε την προσοχή των δασκάλων με το φυσοκάλαμό μας, μεταξύ άλλων, και ο χειρισμός ήταν κάπως άτσαλος. Ή, μάλλον, φαίνεται άτσαλος σε σύγκριση με το 1995, στο οποίο τα πάντα γίνονται με πολύ πιο φυσικό τρόπο. Με το ένα χέρι θα παίζετε, κρατώντας το χειριστήριο, και με το άλλο θα πυροβολείτε με το πλαστικό σας όπλο, πάλι για να αποσπάσετε την προσοχή χαρακτήρων που, αυτή τη φορά δείχνουν πολύ πιο ρεαλιστικοί και καλοσχεδιασμένοι, αν και δυστυχώς επαναλαμβάνουν τις ατάκες τους πολύ και πάλι.

Φυσικά, η πραγματικότητα θα ενωθεί με το παιχνίδι σε στιγμές, και θα πρέπει να βοηθήσετε τον λιλιπούτειο χαρακτήρα σας να περάσει τα εμπόδια, κινώντας τον με το χειριστήριο στο χέρι και πυροβολώντας με το όπλο τους εχθρούς που του επιτίθενται. Μπορείτε να παίξετε με DualShock ή PS Move χειριστήρια και κάθε επιλογή έχει θετικά και αρνητικά. Με τα Move το immersion είναι υψηλότερο, αλλά το DualShock βολεύει περισσότερο. Τελικά, είναι περισσότερο θέμα προτιμήσεων, αλλά δεν θα βολέψουν και τα δύο συστήματα τους πάντες και είναι δύσκολη επιλογή, καθώς το κάθε ένα χάνει κάτι.

Στη συνέχεια, στις τρεις περίπου ώρες που διαρκεί ο τίτλος, θα παίξετε μάλιστα και τη μετάβαση από 16 σε 32 bit, με παιχνίδια που θυμίζουν τα πρώτα, πειραματικά του PlayStation. Σε σχέση με το πιο περιορισμένο πρώτο Pixel Ripped, εδώ υπάρχει περισσότερο υλικό και είναι πιο ενδιαφέρον, ενώ μας θυμίζει και τη δική μας μετάβαση, όταν παίξαμε πρώτη φορά παιχνίδι σε τρεις διαστάσεις, στο Saturn, το PS ή το Nintendo 64, και μας έπεσαν τα σαγόνια.

Συγκεκριμένα, στο 1995 θα δούμε τίτλους που μοιάζουν με τα Castlevania της εποχής, με το Streets of Rage, θα χαμογελάσουμε με έξυπνες αναφορές, και θα απολαύσουμε κάποιες πολύ πετυχημένες ιδέες. Η κορυφαία στιγμή έρχεται όταν πάμε σε κατάστημα με βιντεοπαιχνίδια και παίζουμε εναλλάξ σε δύο κονσόλες. Η μία έχει φορτωμένο ένα παιχνίδι σε στιλ Sonic, ή άλλη κάτι σαν 2D metroidvania στο σύμπαν του Alien. Εμείς, χειριζόμαστε τη δική μας πρωταγωνίστρια, την Dot, η οποία μπορεί να πηγαίνει από τη μία κονσόλα στην άλλη. Έτσι, έχουμε τη δυνατότητα να παίξουμε το metroidvania, να λάβουμε ένα upgrade που επιτρέπει στην Dot να εξαπολύει φλόγες, να γυρίσουμε στο Sonic και να κάψουμε ένα εμπόδιο που μας έκοβε τον δρόμο. Μετά, στο Sonic, βρίσκουμε την ικανότητα του άλματος, επιστρέφουμε στο Alien και πηδάμε σε μία μέχρι τότε απρόσιτη πλατφόρμα. Εξαιρετικές ιδέες, άριστα υλοποιημένες και πολύ ταιριαστές σε περιβάλλον VR. Επίσης, πολύ πετυχημένα είναι τα boss fights, που συγχέουν τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και παιχνιδιού ακόμα περισσότερο από ό,τι συνήθως, και διασκεδάζουν πάντοτε.

Τελικά, το Pixel Ripped 1995 είναι μια σύντομη, νοσταλγική εμπειρία που εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες του VR για να εμβυθίσει τον παίκτη στον κόσμο της, και τα καταφέρνει αβίαστα. Η εταιρεία ανάπτυξης άκουσε, σκέφτηκε, και βελτίωσε το νέο της παιχνίδι αισθητά σε κάθε τομέα σε σχέση με το προηγούμενο. Ελπίζω και περιμένω με ανυπομονησία να δω τις μεταγενέστερες εποχές του gaming σε επόμενους τίτλους της σειράς, και δηλώνω ήδη fan.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Pixel Ripped 1995 - Review

Συντάκτης
9 Ιουλίου 2020
Developer

Arvore Immersive Experiences, LLC

Publisher

Arvore Immersive Experiences, LLC

Πλατφόρμες

PlayStation 4 (Απαιτείται PS VR), PC

Tested on

PS VR

Κυκλοφορία

19 Μαίου 2020 (PS VR)
23 Απριλίου 2020 (PC)

Είδος

Adventure, Platform, Action

PEGI

12

Θετικά

+ Υψηλό immersion
+ Εξαιρετικές και ευφάνταστες ιδέες
+ Βελτιωμένο παντού σε σχέση με τον προκάτοχό του
+ Ιδιαίτερο και μοναδικό παιχνίδι

Αρνητικά

- Τα δύο συστήματα χειρισμού δεν θα βολέψουν εξίσου τους πάντες
- Επανάληψη διαλόγων
- Κάπως μικρή διάρκεια

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.0
Συνοψίζοντας

Τελικά, το Pixel Ripped 1995 είναι μια σύντομη, νοσταλγική εμπειρία που εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες του VR για να εμβυθίσει τον παίκτη στον κόσμο της, και τα καταφέρνει αβίαστα. Η εταιρεία ανάπτυξης άκουσε, σκέφτηκε, και βελτίωσε το νέο της παιχνίδι αισθητά σε κάθε τομέα σε σχέση με το προηγούμενο. Ελπίζω και περιμένω με ανυπομονησία να δω τις μεταγενέστερες εποχές του gaming σε επόμενους τίτλους της σειράς, και δηλώνω ήδη fan.

8.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1