Pokémon: Let's Go, Pikachu! / Let's Go, Eevee!

Νοσταλγία και εξέλιξη σε ένα
by Παναγιώτης Τριάντης on 30 Νοεμβρίου 2018

Η σειρά Pokemon είναι μία από αυτές τις σειρές που με μεγάλωσαν. Την έχω ακολουθήσει καθ’όλη τη διάρκεια της gaming ζωής και συνεχίζω να την ακολουθώ ακόμα και σήμερα. Μπορεί με το anime να μην τα πηγαίνω και πολύ καλά εξαιτίας του χαρακτήρα που διατηρεί, όμως τα βιντεοπαιχνίδια πάντα μου άρεσαν και μου έκαναν «κλικ», είτε άνηκαν στη βασική σειρά, είτε σε κάποιο spin-off. Έτσι, όταν άκουσα πως έρχεται ο πρώτος τίτλος της σειράς στο Nintendo Switch ενθουσιάστηκα, αν και δεν ήταν ακριβώς αυτό που περίμενα. Με όνομα Pokémon: Let's Go, Pikachu! και Pokémon: Let's Go, Eevee!, η νέα Pokemon κυκλοφορία είναι ένα remake βασισμένο στην Pokemon Yellow, σε συνδυασμό με το Pokemon GO, της Niantic.

Το ταξίδι μας ξεκινάει για άλλη μία φορά στην Pallet Town όπου ο ήρωας μας, ο οποίος δεν είναι ο Red ή o Ash αλλά ένας νέος χαρακτήρας, ξυπνάει για να αρχίσει την περιπέτεια του ως εκπαιδευτής Pokemon. Μαζί με τον rival του, κατευθύνονται προς το εργαστήριο του Καθηγητή Οακ προκειμένου να πάρουν τα πρώτα τους τέρατα, όμως ο καθηγητής απουσιάζει. Όπως γινόταν και στις παλιές εκδόσεις, όταν ο παίκτης προχωράει προς την επικίνδυνη περιοχή, έξω από την πόλη του, συναντάει τον καθηγητή και το Pokemon που κοσμεί το εξώφυλλο της έκδοσης που παίζουμε. Στο ταξίδι του, ο ήρωας έρχεται αντιμέτωπος με την εμβληματική Team Rocket και προσπαθεί να φτάσει στην κορυφή του Elite Four μετά από πολλά και διάφορα γεγονότα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε κάποιο remake στην περιοχή Kanto, μιας και την έχουμε επισκεφτεί μέσα από πολλές εκδόσεις, όπως τις Fire Red και Leaf Green, στο GameBoy Advance και Soul Silver και Heart Gold, στο Nintendo DS. Τα γεγονότα, στην πλειοψηφία τους, παραμένουν όπως ακριβώς τα θυμόμαστε από την Pokemon Yellow του 1998, με εξαίρεση μερικές μικρές αλλαγές που έγιναν, προκειμένου να ταιριάξουν καλύτερα στα νέα δεδομένα και το ανανεωμένο gameplay του Let’s Go. Η νοσταλγία χτυπάει "κόκκινο", με τα cutscenes, τα οποία ξυπνούν πολλές αναμνήσεις, να μας χαροποιούν ιδιαίτερα, αφού είδαμε πολλές σκηνές να ζωντανεύουν όπως ακριβώς τις φανταζόμασταν παλιά. Ταυτόχρονα, αυτό είναι πολύ καλό και για τους νέους παίκτες που θέλουν να μάθουν την αρχική ιστορία της σειράς.

Όπως προαναφέραμε, τα Pokemon Let’s Go Pikachu και Let’s Go Eevee αλλάζουν αρκετά πράγματα, ειδικά ως προς το gameplay. Μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές είναι αυτή των τεράτων που συναντάμε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας και το πως τα αιχμαλωτίζουμε. Σε όλα τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, έπρεπε να περπατήσουμε μέσα σε χόρτα προκειμένου να βρούμε ένα τυχαίο Pokemon. Πλέον, τα τέρατα εμφανίζονται στο overworld, δηλαδή στο περιβάλλον στο οποίο κινούμαστε και μπορούμε να δούμε ποια είναι, γεγονός που μας δίνει τη δυνατότητα να τα αποφύγουμε ή να επιλέξουμε αυτό που θέλουμε εμείς να αντιμετωπίσουμε. Για να κάνουμε περισσότερα τέρατα να εμφανιστούν, είτε περπατάμε στην περιοχή με τα χόρτα, είτε ενεργοποιούμε ένα νέο αντικείμενο που ονομάζεται lure. Η δουλειά που έχει γίνει στην αποτύπωση πραγματικών μεγεθών των Pokemon είναι εξαιρετική, μιας και ένα Onix μπορεί να καλύψει μεγάλη έκταση, ενώ ένα Diglett φαίνεται με δυσκολία. Αυτή είναι μία αλλαγή που μας άρεσε πάρα πολύ και θα μπορούσαμε να πούμε πως θα θέλαμε να τη δούμε ξανά σε ένα κύριο μέρος της σειράς, καθώς κάνει τον κόσμο του παιχνιδιού πιο ζωντανό.

Το πως πιάνουμε τα τέρατα είναι επίσης μια μεγάλη αλλαγή. Στα κύρια παιχνίδια της σειράς, καλούμασταν να πολεμήσουμε το Pokemon, να το αποδυναμώσουμε και στη συνέχεια να το πιάσουμε. Στο Let’s Go, δεδομένου πως μιλάμε για μια μίξη των κλασικών παιχνιδιών με το Pokemon Go, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να πετάξουμε berries για να γίνει πιο πιθανό να το πιάσουμε, και να ρίξουμε μπάλες. Η συγκεκριμένη διαδικασία είναι γνώριμη στους παίκτες του Pokemon Go, ενώ όσοι δεν έχουν ασχοληθεί με το mobile game, μπορούν να φανταστούν πως παίζουν στο Safari Zone, απλά το Safari είναι σε όλον τον χάρτη της περιοχής Kanto. Ως ενεργός παίκτης του Pokemon Go, μου φάνηκε λίγο περίεργο που έβλεπα έναν τέτοιο μηχανισμό σε παιχνίδι κονσόλας, όμως συνηθίζεται γρήγορα και σε όσους λείπουν οι μάχες, μπορούμε να πούμε πως υπάρχει ισορροπία, μιας και το Kanto είναι γεμάτο από εκπαιδευτές Pokemon.

Κάπου εδώ έρχεται το κομμάτι του χειρισμού. Ο τίτλος μπορεί να παιχτεί με ένα JoyCon, όταν το Switch είναι συνδεδεμένο στην τηλεόραση, με την PokeBall Plus, που αντικαθιστά το JoyCon και όχι μόνο και με τα δύο JoyCons, όταν έχουμε το Switch σε handheld mode. Στην τηλεόραση, εκτός από τον βασικό χειρισμό, που χρησιμοποιεί τον αναλογικό μοχλό για την κίνηση του χαρακτήρα μας και τα υπόλοιπα κουμπιά για τις επιθέσεις, υπάρχουν τα motion controls, με τα οποία καλούμαστε να αναπαραστήσουμε το πέταγμα μιας pokeball προκειμένου να πραγματοποιηθεί και μέσα στο παιχνίδι για να πιάσουμε το τέρας που θέλουμε. Ανάλογα με τη δύναμη και το τίναγμα του χειριστηρίου, η μπάλα μπορεί να πάει πιο ψηλά ή πιο χαμηλά και εξαρτάται από τη θέση του Pokemon. Στο handheld κομμάτι, αντί να τινάζουμε το χειριστήριο, μπορούμε να στοχεύσουμε κουνώντας ολόκληρη την κονσόλα. Η συγκεκριμένη λειτουργία είναι αρκετά καλύτερη όταν θέλεις να κάνεις μια καλή ριξιά, όμως υπήρξαν περιπτώσεις που γυρνούσαμε το Switch δεξιά και αριστερά και όταν το φέρναμε στην αρχική του θέση δεν βρισκόμασταν στο ίδιο σημείο.

Μερικά ερωτήματα που είχαν προκύψει, κατά την ανακοίνωση του remake, ήταν: τι θα γίνει τώρα που δεν θα πολεμάμε τα «άγρια» Pokemon, πώς θα παίρνουμε πόντους εμπειρίας και πώς θα μπορούμε να κάνουμε EV train ένα τέρας, προκειμένου να γίνει πιο δυνατό από τα αρχικά του στατιστικά; Αρχικά, πιάνοντας wild Pokemon, το party επιβραβεύεται με πόντους εμπειρίας. Με λίγο «farm» μπορείτε να ανεβάσετε αρκετά τα levels των τεράτων σας, ώστε να είστε έτοιμοι για τα γυμναστήρια και τους εκπαιδευτές. Με όλο αυτό το farm σύντομα γεμίζουμε Pokemon, τα οποία, όπως και στο Pokemon Go, στέλνουμε πίσω στον καθηγητή προκειμένου να πάρουμε candies. Τα candies αυτά αντικαθιστούν και απλοποιούν το EV training, που απασχολεί πολλούς παίκτες στα κύρια παιχνίδια και τους δίνει ένα κίνητρο να ασχοληθούν λίγο παραπάνω με τις μάχες. Αυτό, από τη μία, είναι καλό για τους πιο casual παίκτες, αλλά από την άλλη, είναι κακό για τους πιο dedicated, μιας και δεν προσφέρει την ίδια ικανοποίηση.

Μπορεί το πιάσιμο των Pokemon και η εκπαίδευση τους να έχει απλοποιηθεί, ώστε το παιχνίδι να γίνει πιο ελκυστικό για τους νέους παίκτες, όμως δεν θα διστάσει να τιμωρήσει τον παίκτη που θα προσπαθήσει να προσπεράσει σημεία του παιχνιδιού, για να προχωρήσει γρηγορότερα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η περιπέτεια μας στο S.S. Anne, όπου κυριολεκτικά μπήκαμε και βγήκαμε και όταν προσπαθήσαμε να αντιμετωπίσουμε τον αρχηγό του επόμενου Gym, είδαμε πως ήμασταν υπερβολικά under-leveled και έτσι, χρειάστηκε να «φαρμάρουμε» πολλά Pokemon προκειμένου να φτάσουμε στα επιθυμητά επίπεδα. Για να μην γίνεται συχνά αυτό, στα γυμναστήρια έχουν τεθεί προϋποθέσεις πριν δοκιμάσει κανείς να το αντιμετωπίσει. Για παράδειγμα, στο πρώτο γυμναστήριο καλούμαστε να παρουσιάσουμε ένα τέρας συγκεκριμένου τύπου, που υπερτερεί ενάντια σε αυτά του τύπου πέτρας. Αντίστοιχα, μεταξύ άλλων, υπάρχουν περιορισμοί επιπέδων και όλα αυτά λειτουργούν θετικά για τους νέους παίκτες, για να μην τους έρθει καμία… έκπληξη.

Δεδομένου πως μιλάμε για το πρώτο παιχνίδι Pokemon που θυμίζει τα κλασικά και κυκλοφορεί σε κονσόλα που συνδέεται στην τηλεόραση, η Game Freak σκέφτηκε έναν τρόπο για να μπορούν να παίξουν δυο άτομα μαζί, στην ίδια οθόνη, μιας και τα Pokemon παιχνίδια πάντα προωθούσαν την αλληλεπίδραση με άλλους, είτε αυτό ήταν ανταλλαγές με καλώδια στο GameBoy, είτε online μάχες στο Nintendo 3DS. Για πρώτη φορά, λοιπόν, έχουμε co-op, με τον δεύτερο παίκτη να παίρνει το δεύτερο JoyCon, όταν η κονσόλα είναι συνδεδεμένη στην τηλεόραση. Αυτόματα, εμφανίζεται ένας δεύτερος χαρακτήρας στην οθόνη μας, ο οποίος μπορεί να κινηθεί στον χώρο κανονικά και να ρίξει pokeballs σε τέρατα. Οι μάχες γίνονται αυτόματα 2vsX, με τον δεύτερο χαρακτήρα να χρησιμοποιεί τέρατα της εξάδας του πρώτου.

Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι διασκεδαστικό, όμως θα μπορούσε να είχε υλοποιηθεί και καλύτερα. Για παράδειγμα, ο δεύτερος παίκτης θα μπορούσε να μεταφέρει τα δεδομένα από το δικό του παιχνίδι και να παίξει με την προσωπική του εξάδα. Αυτό θα μπορούσε να γίνει μέσα από τα Amiibo, τα οποία μπορούν να «κουβαλήσουν» δεδομένα, ενώ κάτι αντίστοιχο είχε γίνει και με τα χειριστήρια του Wii(!), καθώς μπορούσαν να αποθηκεύσουν Miis και να τα εμφανίσουν σε άλλες κονσόλες. Επιπλέον, δεν υπάρχει καμία προσωπική πρόοδος για τον δεύτερο παίκτη και λειτουργεί ξεκάθαρα ως βοηθητικός για τον πρώτο.

Στο post-game κομμάτι του τίτλου, μάς δίνεται η δυνατότητα να πολεμήσουμε ξανά τους gym leaders, οι οποίοι είναι εμφανώς πιο δυνατοί. Επιπλέον, υπάρχουν οι master trainers που προκαλούν τους παίκτες να εκπαιδεύσουν ένα συγκεκριμένο τέρας και έπειτα να πολεμήσουν μεταξύ τους. Τα rematches είναι καθημερινά και μπορούν να κρατήσουν κάποιον στο παιχνίδι, ενώ τα shiny Pokemon είναι ένα ακόμη κομμάτι που μπορεί να προσφέρει πολλές ώρες ενασχόλησης. Σίγουρα το υλικό δεν είναι αντίστοιχο με αυτό των Sun/Moon, όμως είναι αρκετό και προσφέρει ικανοποιητική πρόκληση.

Πολλά στοιχεία του παιχνιδιού είναι παρόμοια με αυτά των πρόσφατων Ultra Sun και Ultra Moon. Ένα από αυτά είναι το Play with Pikachu/Eevee, που ουσιαστικά είναι το αντίστοιχο Pokemon Refresh των Sun/Moon και μας επιτρέπει να παίξουμε με το τερατάκι μας, να το ταΐσουμε και να πραγματοποιήσουμε secret techniques, τις αντικαταστάσεις των HM. Το συγκεκριμένο feature είναι εμφανώς απλούστερο. Για αρχή, το μόνο Pokemon με το οποίο μπορούμε να παίξουμε είναι το αρχικό μας. Επιπλέον, δεν υπάρχει κανένας τρόπος περιποίησης ή αφαίρεσης των status effects, όπως γινόταν στα προηγούμενα παιχνίδια. Είναι από το κομμάτια που ναι μεν έγιναν απλούστερα, όμως δεν θεωρούμε πως ήταν κάτι τόσο σύνθετο που έπρεπε να απλοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό και να χάσει αρκετά από τα χαρακτηριστικά του. Ένα ακόμη στοιχείο που επιστρέφει από τους προηγούμενους τίτλους της σειράς, είναι τα animations των Pokemon που φαίνεται να είναι ολόιδια.

Πέρα από τα animations, τα γραφικά φαίνεται να έχουν αναπτυχθεί εκ νέου. Τα μοντέλα των τεράτων έχουν ανανεωθεί με νέο shading, το οποίο θυμίζει τα παλιά artworks τους από τα βιβλιαράκια των πρώτων παιχνιδιών. Τα γυμναστήρια έχουν ανανεωθεί οπτικά και παρουσιάζουν με ακρίβεια αυτό που ήθελαν να αποτυπώσουν οι παλαιότερες εκδόσεις των παιχνιδιών. Το αποτέλεσμα είναι εκθαμβωτικό σε πολλές περιπτώσεις. Γενικότερα, στον οπτικό τομέα έχει γίνει εξαιρετική δουλειά, με το Pokemon Let’s Go να είναι ο πρώτος τίτλος της κύριας σειράς που "τρέχει" σε 1080p, σε docked mode και 720p, όταν έχουμε το Switch σε handheld mode. Με τη μετάβαση της σειράς στο Switch περιμέναμε ότι δεν θα βλέπαμε ξανά τα frame drops που έκαναν την εμφάνιση τους στους τίτλους του 3DS, όμως, δυστυχώς, αυτό δεν ισχύει.

Πιο συγκεκριμένα, στο handheld mode, παρατηρήσαμε πτώση στα καρέ κάθε φορά που έπρεπε να μάθουμε μια νέα κίνηση σε ένα Pokemon, λόγω του level up. Αντίστοιχη πτώση υπήρχε και όταν χρησιμοποιήσαμε τα secret techniques, τα οποία έχουν ειδικά animations που εμφανίζονται στην οθόνη. Τα προβλήματα δεν τελειώνουν εδώ όμως, μιας και στις μάχες σταματούσε το πλάνο μέχρι να «φορτώσουν» τα δεδομένα όταν επιλέγαμε κίνηση. Επιπλέον, ορισμένες φορές, γύρω από τα μοντέλα φαίνονται οι γωνίες των pixels που σημαίνει πως δεν έχει γίνει αρκετά καλή δουλειά με το anti-aliasing, όπως και στις σκιές των μοντέλων στο overworld, που είναι εμφανέστατα τα pixels. Στις περιπτώσεις που δεν φαίνονται διάφορες γωνίες, έχουμε το πιο «καθαρό» οπτικό αποτέλεσμα που θα μπορούσαμε να έχουμε ποτέ σε παιχνίδι της σειράς Pokemon. Όλα αυτά είναι μικρές λεπτομέρειες που δεν επηρεάζουν το gameplay, όμως είναι εκεί και με τα δεδομένα των παιχνιδιών της Nintendo, απογοητεύουν.

Απογοητευτικό είναι και το online κομμάτι του τίτλου, το οποίο περιορίζεται σε ένα κουμπί, στο μενού επιλογών του τίτλου, σε αντίθεση με το hub του Festival Plaza που είχαμε συναντήσει σε παλιότερα παιχνίδια. Οι δυνατότητες περιορίζονται σε ανταλλαγή, μάχη 1vs1 και μάχες τεράτων 2vs2. Το matchmaking, δυστυχώς, γίνεται με την εισαγωγή κωδικού, κάτι που σημαίνει πως δεν μπορούμε να πολεμήσουμε τυχαίους εκπαιδευτές, ούτε να ανταλλάξουμε τυχαία Pokemon, όπως γινόταν με το Wonder Trade. Θα μπορούσε να πει κανείς πως κακώς συγκρίνουμε ένα κύριο παιχνίδι με το spin-off -και ταυτόχρονα κύριο, σύμφωνα με τους δημιουργούς- που ακούει στο όνομα Let’s Go, όμως λειτουργίες σαν το Wonder Trade είναι απλές, φιλικές και διασκεδαστικές και δεν πιστεύουμε πως θα μπέρδευαν το κοινό στο οποίο απευθύνεται ο τίτλος.

Για το τέλος αφήσαμε τη συνδεσιμότητα του τίτλου με το Pokemon Go. Δεδομένου πως το παιχνίδι είναι εμπνευσμένο από το Pokemon Go, δεν γινόταν να λείπει η σύνδεση μεταξύ τους. Έτσι, στη θέση του Safari Zone, έχουμε πλέον το Go Park με το οποίο μπορούμε να συνδέσουμε τον λογαριασμό μας στο Pokemon Go και να μεταφέρουμε τέρατα από αυτό στο Let’s Go. Τα levels φαίνεται να αντιστοιχούν στα «κρυφά» levels των τεράτων του Pokemon Go, μιας και μεταφέραμε ένα Snorlax που ήταν level 15 και βγήκε το αντίστοιχο στο Let’s Go. Αυτό σημαίνει πως το μέγιστο level που μπορεί να έχει ένα τέρας που θα προέλθει από το Pokemon Go είναι το 40, μιας και αυτό είναι το level cap αυτή τη στιγμή στο παιχνίδι της Niantic. Επίσης, δεν επιτρέπεται να στείλουμε Pokemon από το Let’s Go, στο Pokemon Go. Η συγκεκριμένη λειτουργία είναι αρκετά καλή για τους ενεργούς παίκτες του Pokemon Go, καθώς η μεταφορά τους προσφέρει τα ίδια candies που θα προσέφερε το απλό transfer ενός Pokemon, ενώ ταυτόχρονα επιβραβεύει τον παίκτη με λίγους πόντους εμπειρίας για μεταφορά στο Let’s Go.

Τα Pokemon Let’s Go Pikachu και Let’s Go Eevee είναι η πρώτη εμφάνιση της σειράς στην τηλεόραση, όμως δεν μπορούμε να τα χαρακτηρίσουμε κύριο κομμάτι της σειράς. Αντί για αυτό, το παιχνίδι επιδιώκει να προσελκύσει νέους παίκτες, είτε αυτό σημαίνει παιδιά, είτε παίκτες του Pokemon Go που δεν έχουν ασχοληθεί ξανά με τη σειρά, απλοποιώντας τα πάντα μέσα στο παιχνίδι, από το πιάσιμο των Pokemon, μέχρι την επικοινωνία με άλλους παίκτες. Το οπτικοακουστικό αποτέλεσμα είναι άριστο, παρά τα μικρά προβλήματα και μας κάνει να περιμένουμε το επόμενο κύριο παιχνίδι της σειράς με ανυπομονησία. Η απουσία ορισμένων features δεν δικαιολογείται, παρά την πρόφαση του να γίνει πιο απλό το παιχνίδι. Όπως και να ’χει το παιχνίδι είναι τόσο για αυτούς που θέλουν να ζήσουν ξανά την περιπέτεια του Kanto με την καλύτερη δυνατή οπτική αποτύπωση, όσο και για νέους παίκτες που έχουν ασχοληθεί μόνο με το Pokemon Go.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Pokémon: Let's Go, Pikachu! / Let's Go, Eevee!

Συντάκτης
30 Νοεμβρίου 2018
Developer

Game Freak Inc.

Publisher

Nintendo

Διανομή

CD Media

Πλατφόρμες

Nintendo Switch

Tested on

Nintendo Switch

Κυκλοφορία

16 Νοεμβρίου 2018

Είδος

Role-playing

PEGI

7

Θετικά

+ Πολύ καλές αλλαγές που θα μπορούσαμε να δούμε και στο κύριο μέρος της σειράς
+ Βελτιωμένα γραφικά και μοντέλα τεράτων
+ Φιλικό προς νέους και παλιούς παίκτες

Αρνητικά

- Μικρά τεχνικά προβλήματα στα οποία δεν μας έχει συνηθίσει η Nintendo
- Το online κομμάτι είναι «γυμνό» χωρίς ουσιαστικό λόγο

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.0
Συνοψίζοντας

Τα Pokemon Let's Go Pikachu και Let's Go Eevee λειτουργούν τόσο ως νοσταλγικοί τίτλοι για τους παλιούς παίκτες, όσο και ως η ιδανική εισαγωγή στον κόσμο των Pokemon για τους νέους παίκτες. Οι νέοι μηχανισμοί που παρουσιάζουν είναι αρκετά ενδιαφέροντες, όμως μερικά παλιά χαρακτηριστικά που επιστρέφουν δεν είναι το ίδιο πλούσια. Τα βελτιωμένα γραφικά και οι δυνατότητες του Switch επιτρέπουν στους παίκτες να απολαύσουν την περιοχή του Kanto με απίθανες, χαρακτηριστικές σκηνές που βλέπαμε στις οθόνες των GameBoy να ζωντανεύουν και να αποτυπώνονται όπως ακριβώς τις φανταζόμασταν.

8.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1