Q.U.B.E. 2

The Company of Cubes
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 13 Μαρτίου 2018

Κάθε παιχνίδι πρέπει να προσφέρει ανταμοιβή στον παίκτη. Κάθε παιχνίδι πρέπει να μας δίνει λόγους ώστε να συνεχίζουμε να ασχολούμαστε μαζί του. Τα είδη των ανταμοιβών που συναντάμε σε διάφορα παιχνίδια ποικίλουν, μα πάντοτε έχουν τον ίδιο σκοπό: να μας κρατήσουν το ενδιαφέρον.

Πολλά ανταγωνιστικά παιχνίδια ανταμείβουν τους παίκτες με κάποιο σύστημα ανόδου σε βαθμίδες, ανάλογα με τις επιδόσεις τους. Ανταμοιβή είναι και η επίλυση ενός δύσκολου γρίφου, από μόνη της, καθώς δίνει στον παίκτη αισθήματα ικανοποίησης. Μετά από ένα κόλλημα ωρών σε κάποιο σημείο του παιχνιδιού, η πρόοδός μας μας κάνει να νιώθουμε πως καταφέραμε κάτι δύσκολο και σημαντικό, χρησιμοποιώντας το μυαλό μας, τα αντανακλαστικά μας ή κάποια άλλη ικανότητα. Επίσης, η ανταμοιβή μπορεί να παρουσιάζεται με τη μορφή gameplay μηχανισμών ή σεναριακών εξελίξεων. Ένα καλό σενάριο, το οποίο ξεκλειδώνεται ουσιαστικά μαζί με την πρόοδό μας στο παιχνίδι, αρκεί ως έπαθλο. Ένα νέο όπλο, διασκεδαστικό, αστείο ή παντοδύναμο, είναι αρκετό για να μας κρατήσει. Ένας νέος χαρακτήρας, ένα flashback της ιστορίας. Ένα τρόπαιο ή ένα achievement. Μία νέα τοποθεσία, έστω. Πρέπει, όμως, να μας δώσει κάτι.

Η ανταμοιβή είναι συνώνυμη της παρακίνησης, όταν έχουμε να κάνουμε με παιχνίδια.

Πολλά παιχνίδια χρησιμοποιούν διάφορες τεχνικές παρακίνησης ταυτόχρονα. Ένα παιχνίδι που αποτελείται κατεξοχήν από γρίφους, έχει μεγάλη ανάγκη τις προαναφερθείσες μεθόδους, ώστε να παραμείνει ενδιαφέρον μέχρι τέλους. Εκτός από νέα mechanics, αντικείμενα, είδη γρίφων και τοποθεσίες, πρέπει να μας δίνει ακόμη περισσότερα. Πρέπει να μας δίνει λόγους να συνεχίσουμε στον επόμενο γρίφο. Απαιτείται ένταξη των puzzles στο σενάριο, όπως είδαμε στο Portal και στο The Talos Principle. Χρειάζεται μία καλή ιστορία, η οποία να εξελίσσεται παράλληλα με το gameplay. Λύνοντας ένα γρίφο, βλέπουμε το επόμενο κομμάτι της ιστορίας. Ένα μυστήριο και σωστά δομημένο pacing βοηθάει πάρα πολύ.

Το Q.U.B.E. 2, συνέχεια του puzzle παιχνιδιού Q.U.B.E., θα μπορούσε να επωφεληθεί πολύ από τέτοιους είδους μεθόδους. Για να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, υπάρχουν πολλά που το Q.U.B.E. 2 κάνει σωστά. Το Q.U.B.E. 2 είναι ένα παιχνίδι γρίφων σε πρώτο πρόσωπο. Από την αρχή, μας θυμίζει τίτλους όπως το Portal, κάτι που δεν είναι αρνητικό σε καμία περίπτωση, αφού το Portal αποτελεί έμπνευση για πολλούς δημιουργούς. Το QUBE 2 έχει δική του ταυτότητα, τουλάχιστον όσον αφορά στο gameplay. Πλαισιώνεται από αρκετές πετυχημένες ιδέες και καλή υλοποίησή. Στο πρώτο παιχνίδι, είχαμε τη δυνατότητα να επεμβαίνουμε πάνω σε κύβους που βρίσκονται στο περιβάλλον. Μπορούσαμε να αλλάζουμε το μέγεθός τους, να δημιουργούμε σκαλοπάτια και κύβους που λειτουργούσαν ως ελατήρια. Συνδυάζοντας τις διάφορες μορφές και ιδιότητες των κύβων, λύναμε γρίφους ώστε να συνεχίσουμε παρακάτω.

Στο Q.U.B.E. 2, έχουμε τη δυνατότητα να δημιουργούμε κύβους με διάφορες ιδιότητες. Φοράμε ένα γάντι, το οποίο μπορεί να αλληλεπιδρά με συγκεκριμένα σημεία του χώρου και να τα αλλάζει, σύμφωνα με τις ανάγκες μας. Οι διαθέσιμες ενέργειες δεν είναι πολλές και το παιχνίδι μας περιορίζει στη χρήση του γαντιού, το οποίο επιτελεί τις λειτουργίες του από απόσταση. Δεν μπορούμε να σπρώξουμε αντικείμενα, να χρησιμοποιήσουμε το σώμα του χαρακτήρα μας ώστε να κινήσουμε ή να ακινητοποιήσουμε κάτι. Οι συνδυασμοί, όμως, που μπορούμε να πετύχουμε στο παιχνίδι είναι αρκετοί. Μας παρουσιάζει σιγά σιγά μερικά νέα mechanics και όσο προχωράμε οι γρίφοι γίνονται πιο πολύπλοκοι, με την καλή έννοια. Κατά τις πρώτες ώρες παιχνιδιού, τα puzzles είναι πάρα πολύ εύκολα, όμως στην πορεία εξελίσσονται και εισάγουν νέους μηχανισμούς.

Το Q.U.B.E. 2 αργεί να πάρει τα πάνω του. Συνολικά, τα puzzles είναι εύστοχα και δεν απογοητεύουν, ενώ υπάρχουν αρκετές στιγμές που αναφωνήσαμε θριαμβευτικά μετά από την επίλυση ενός από αυτά. Οι λύσεις είναι πετυχημένες και βασίζονται στη λογική σκέψη και την ανάλυση του χώρου και των mechanics. Το στήσιμο είναι όσο πολύπλοκο πρέπει ώστε να αποτελεί αξιόλογη πρόκληση αλλά και όσο απλό χρειάζεται για να μη χαθούμε. Δυστυχώς, η δυσκολία των γρίφων ποτέ δεν φτάνει τα υψηλά επίπεδα που θα έπρεπε. Ο χειρισμός είναι ικανοποιητικός και δεν δημιουργεί προβλήματα σε γρίφους που απαιτούν γρήγορες κινήσεις. Ένα πρόβλημα που παρατηρείται στο κομμάτι των puzzles, έχει να κάνει με τις αντιδράσεις των αντικειμένων στους φυσικούς νόμους. Μία σφαίρα, όταν κυλάει, δεν κυλάει ρεαλιστικά. Το ίδιο και ένας κύβος όταν κινείται. Οι κινήσεις είναι σχεδιασμένες και εκτελούνται με τρόπο τέτοιο, ώστε να βοηθούν τον παίκτη. Από τη μία, αυτό εξαλείφει εκνευριστικές επαναλήψεις και χάσιμο χρόνου. Από την άλλη, όμως, δείχνει παράξενο και παράταιρα καρτουνίστικο. Ένα άλλο αρνητικό στοιχείο βρίσκεται στον σχεδιασμό του παιχνιδιού γενικότερα. Μας βάζει συνεχώς να πραγματοποιούμε πανομοιότυπες δραστηριότητες, όσο δεν λύνουμε γρίφους.

Η εξέλιξη του gameplay είναι περίεργα μοιρασμένη, όμως οι γρίφοι δεν σταματούν να έχουν ενδιαφέρον. Επίσης, η διάρκεια του Q.U.B.E. 2, συνολικά, κυμαίνεται κοντά στις έξι ώρες και έτσι ποτέ δεν γίνεται βαρετό. Δυστυχώς, δεν είναι αρκετό: το σενάριο δεν ανταμείβει. Το gameplay έχει την ταυτότητά του ξεκάθαρα ορισμένη, το σενάριο όμως όχι. Ξεκινώντας, βλέπουμε μία κλασική ιστορία με κεντρικό άξονα το setting επιστημονικής φαντασίας και την αμνησία της κεντρικής πρωταγωνίστριας. Η ροή της ιστορίας είναι πολύ αργή.  Η παρουσίασή της χαλάει ακόμη περισσότερο από το μέτριο voice acting και τα κλισέ. Το σενάριο δεν ανεβαίνει ποτέ ποιοτικά άνω του μετρίου. Δεν κρατάει το ενδιαφέρον μας και υπάρχουν άλλα παιχνίδια, με πολύ παρόμοια concepts να πλαισιώνουν τις ιστορίες τους, καλύτερα όμως δοσμένα. Δεν προσφέρει τίποτα νέο και όσα δίνει, δεν τα παρουσιάζει σωστά.

Το στήσιμο της προόδου στο παιχνίδι στηρίζεται αρκετά στο σενάριο αλλά δυστυχώς, λόγω σχεδιασμού, ο τρόπος με τον οποίο μαθαίνουμε τα διάφορα γεγονότα, καθώς και ο ρυθμός αφήγησής τους, πάσχουν. Κάθε φορά που προχωρούμε σε νέα περιοχή, βλέπουμε σωλήνες να διακλαδώνονται στα γύρω δωμάτια, όπου πρέπει να πάμε και να λύσουμε γρίφους. Κάθε φορά που τελειώνουμε ένα puzzle, ακούμε ένα κομμάτι διαλόγου που προχωράει την ιστορία. Τα πάντα είναι πολύ αργά και η ιστορία δεν καταλήγει σε κάποιο μεγάλο γεγονός· είναι, καθ’ όλη τη διάρκειά της, χλιαρή.

Όσον αφορά στην οπτική παρουσίαση, έχουν γίνει κάποιες σωστές κινήσεις. Το πρώτο παιχνίδι διαδραματιζόταν εξ ολοκλήρου σε ένα λευκό, απρόσωπο περιβάλλον. Στο δεύτερο, βλέπουμε τοποθεσίες που σπάνε τη μονοτονία. Τα γραφικά δεν είναι εντυπωσιακά και πολλές φορές μάλιστα δείχνουν κακοφτιαγμένα, όμως δεν μειώνουν το παιχνίδι καθώς επιτελούν το σκοπό τους ικανοποιητικά. Η μουσική επιμέλεια είναι πιο πετυχημένη. Ακούμε μελωδίες που εντείνουν τον μυστήριο χαρακτήρα της πλοκής και του παιχνιδιού του ίδιου και ταιριάζουν απόλυτα στην ατμόσφαιρα.

Επίσης, στο Q.U.B.E. 2 παρατηρούνται τεχνικά προβλήματα. Υπάρχουν σημεία –στην έκδοση του PS4, την οποία δοκιμάσαμε, έστω-  όπου ο ήχος κολλάει και σταματάει να ακούγεται. Ακόμη, το παιχνίδι υπέστη crash και έκλεισε αρκετές φορές. Η εταιρεία γνωρίζει για την ύπαρξη των προβλημάτων αυτών και δουλεύει για την επίλυσή τους με κάποιο patch κατά την κυκλοφορία του τίτλου. Εκτός από τέτοιου είδους προβλήματα, παρατηρούνται και κολλήματα σε σημεία του χώρου, όπως ανάμεσα σε τοίχους και αντικείμενα.

Το Q.U.B.E. 2, με δεδομένα τα παραπάνω, θα μπορούσε να επωφεληθεί από μία διαφορετική δομή και προσέγγιση. Θα έπρεπε να δίνει τα νέα του mechanics πιο μοιρασμένα στον παίκτη και να μας ανταμείβει περισσότερο με νέες ιδιότητες ή κάτι παρεμφερές. Στη μορφή που έχει το παιχνίδι τώρα, οι νέες ιδιότητες που παίρνουμε έρχονται σε δύο είδη: αυτές που εμφανίζονται πολύ νωρίς και εκείνες που έρχονται πολύ αργά. Περνάει μία περίοδος κατά την οποία τα πράγματα μένουν λίγο στάσιμα. Αν η διάρκεια του παιχνιδιού ήταν μεγαλύτερη και η δομή έμενε ως έχει, θα ήταν πιο έντονο το πρόβλημα καθώς τώρα δεν είναι απαγορευτικό. Απλώς, το Q.U.B.E. 2 είχε τα φόντα για να είναι κάτι περισσότερο. Αυτό που τελικά είναι, είναι ένα παιχνίδι γρίφων με καλές ιδέες, ξεκάθαρες επιρροές και δική του ταυτότητα στο gameplay, διασκεδαστικούς και καλοστημένους μηχανισμούς, όμως τελικά καταλήγει να ξεχνιέται εύκολα εξαιτίας των ελλείψεών του.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Q.U.B.E. 2

Συντάκτης
13 Μαρτίου 2018
Developer

Toxic Games

Publisher

Toxic Games / Grip Digital

Πλατφόρμες

PS4 / Xbox One / PC

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

13 Μαρτίου 2018

Είδος

Puzzle

PEGI

12

Θετικά

+ Ενδιαφέροντες και καλοστημένοι γρίφοι με πετυχημένα mechanics επίλυσης
+ Αξιόλογη μουσική επιμέλεια
+ Καλή προσπάθεια εναλλαγής χώρων
+ Τιμά τις επιρροές του χωρίς να χάνεται μέσα τους

Αρνητικά

- Προβλήματα σε τεχνικό τομέα και γραφικά
- Αδιάφορο σενάριο
- Άνισος ρυθμός αφήγησης και παρουσίασης νέων mechanics
- Περίεργη λειτουργία των physics
- Μέτριο voice acting

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
6.5
Συνοψίζοντας

Το Q.U.B.E. 2 είναι ένα παιχνίδι γρίφων που αντλεί μεγάλο μέρος την έμπνευσής του από τίτλους όπως το Portal. Οι γρίφοι του είναι καλοστημένοι και διασκεδαστικοί, όμως πολύ εύκολοι και χωρίς καλό ρυθμό ανανέωσης μηχανισμών, ώστε να μας κρατήσουν το ενδιαφέρον. Επίσης, το σενάριο είναι αδιάφορο και όχι πολύ σωστά δοσμένο. Παρόλα αυτά, για όσο κρατάει, το Q.U.B.E. 2 δεν γίνεται βαρετό και έχει μερικές εύστοχες ιδέες και στιγμές. Κυρίως, προσπαθεί να κάνει σαφές πως είναι το Q.U.B.E. 2 και όχι το Portal και το πετυχαίνει γενικά, αν και στην προσπάθειά του αστοχεί σε διάφορους τομείς.

6.5
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1