Raji: An Ancient Epic - Review

To ινδικό God of War
by Παύλος Κρούστης on 14 Σεπτεμβρίου 2020

Ο αγώνας ενός developer που ξεκινά για την εύρεση χρηματοδότησης και την παράλληλη εργασία για την ανάπτυξη του τίτλου, φαντάζει τιτάνιος. Κάποιες χώρες παραδοσιακά, δεν φτιάχνουν παιχνίδια. Η Ελλάδα είναι μία από αυτές. Προς σεβασμό για τους Έλληνες developers, να αναφέρουμε ότι υπάρχουν σαφώς εξαιρέσεις, όμως η βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών είναι πρακτικά ανύπαρκτη στη χώρα μας. Η Ινδία είναι μια άλλη χώρα που ισχύει το ίδιο. Ο αγώνας για την ανάπτυξη ενός παιχνιδιού, ειδικότερα υπό τέτοιες συνθήκες, φαντάζει μάταιος.

Παρ' όλα αυτά, μια ομάδα 13 ατόμων με εμπειρία από εταιρείες όπως η Rockstar, η Ubisoft, η The Chinese Room και άλλες αποφάσισε να αναπτύξει ένα παιχνίδι με διεθνείς προδιαγραφές που θα είχε ως στόχο να αναδείξει την ινδική μυθολογία και καλλιτεχνικά στοιχεία της ινδικής κουλτούρας. Έπειτα από μια αποτυχημένη προσπάθεια χρηματοδότησης στο Kickstarter, οι υπεύθυνοι κατέληξαν να πουλήσουν μέχρι και τα υπάρχοντά τους για να καταφέρουν να δώσουν ζωή στο παιχνίδι που ήθελαν. Ευτυχώς, η ομάδα, που ονομάζεται Nodding Heads Games, βρήκε ως publisher τη Super.com που πίστεψε στο όραμά της και τη βοήθησε να φτιάξει το παιχνίδι που ήθελε. Μετά από 3 χρόνια ανάπτυξης, ο τίτλος έρχεται στο Nintendo Switch πρώτα, ενώ σε λίγες ημέρες θα κυκλοφορήσει σε PC. PS4 και Xbox One.

To Raji: An Ancient Epic είναι ένας τίτλος που φαίνεται από την αρχή ότι έβαλε ψηλά τον πήχη. Όπως δηλώνει και το όνομά του, σκοπός ήταν η αφήγηση μιας επικής ιστορίας, βασισμένης στα στοιχεία της ινδικής μυθολογίας, όπως στο παρελθόν έχουν κάνει κι άλλα παιχνίδια για άλλες μυθολογίες, σαν το God of War. Το παράδειγμα δεν είναι τυχαίο. Οι επιρροές του Raji από τις παλαιότερες περιπέτειες του Kratos, αλλά και του Prince of Persia είναι πολλές και σε πολλαπλά σημεία.

Για αρχή έχουμε την ηρωίδα μας, τη Raji, η οποία προσπαθεί να βγάλει τα προς το ζην μαζί με τον αδελφό της, Golu, ως ακροβάτις. Το σόου της όμως διακόπτεται απότομα από δαίμονες που εμφανίζονται από το πουθενά και απαγάγουν τον Golu. H Raji δεν έχει επιλογή...
Την ιστορία μάς διηγείται η θεά Durga. Σε ένα πολύ ωραίο twist, κατά τη ροή του gameplay εκτός από μουσική ακούμε συχνά την Durga και τον θεό Vishnu να μιλούν για την πρωταγωνίστριά μας: "θα τα καταφέρει; Δεν είναι πολύ δυνατή... Είναι πιο δυνατή απ' όσο νόμιζες..." Οι διάλογοι των θεών κρατούν αρκετή ώρα και δίνουν μια όμορφη ατμόσφαιρα με πρωτότυπη πινελιά και την αίσθηση αφήγησης παραμυθιού. Οι θεοί θα βοηθήσουν τη Raji, δείχνοντας τον δρόμο και εφοδιάζοντάς την με όπλα, για να βρει τον αδερφό της και να μάθει ποιος είναι ο αρχηγός των δαιμόνων, Mahabalasura.

Η αισθητική μοιράζεται πολλά στοιχεία με τα παιχνίδια Prince of Persia, ενώ βλέπουμε πολύ όμορφο artwork και με σχετικά μεγάλη ποικιλία, παρότι το level design είναι αρκετά απλό. Τα κινηματογραφικά cutscenes απεικονίζουν στην ουσία μαριονέτες σαν να βλέπουμε θέατρο σκιών, με δισδιάστατη μορφή. Είναι ένας πολύ έξυπνος τρόπος για να καλυφθεί η έλλειψη budget για κάτι που θα απαιτούσε CGI, ενώ παράλληλα ταιριάζει και στο ύφος. Έχουμε παντού τοιχογραφίες που βασίζονται στην ινδική κουλτούρα, ενώ σε πολλά σημεία του παιχνιδιού, θα σταματήσουμε και θα ακούσουμε τους θεούς να διηγούνται ιστορίες από τη μυθολογία.

Το πρώτο πράγμα που είδαμε από το παιχνίδι - και μάλιστα από τα trailers - είναι το εξαιρετικό animation της πρωταγωνίστριας. Το φόρεμα και η κοτσίδα της απλά δεν θα έπρεπε να κινούνται τόσο όμορφα! Το παιχνίδι είναι σε προοπτική τρίτου προσώπου από μακρινές κάμερες αλά God of War (εποχής PS2/PS3). Ο χαρακτήρας μας δηλαδή είναι μακριά και έχουμε ευρεία άποψη του χώρου. Οι πίστες είναι εντελώς γραμμικές και η εξερεύνηση διατηρείται σε μίνιμαλ επίπεδο, καθώς θα δοκιμάσουμε απλά την τύχη μας και θα στρίψουμε αντίθετα σε ένα σταυροδρόμι για να συλλέξουμε κάποιο collectible.

Οι ρουτίνες του παιχνιδιού θυμίζουν κάτι από Prince of Persia και God of War. Έχουμε μάχες, ελαφρύ platforming, ξανά μάχες, επίλυση κάποιου απλού παζλ και τέλος κάποιο boss fight που θα κλείσει το κεφάλαιο, προτού μεταφερθούμε στο επόμενο. Στο ενδιάμεσο συλλέγουμε όπλα (4 συνολικά) και εναποθέτουμε τις φωτεινές σφαίρες που βρίσκουμε σε βωμούς επάνω στα όπλα που χρησιμοποιούμε, δίνοντάς τους ιδιότητες, όπως φωτιά, ηλεκτρισμό ή πάγο. Τα upgrades που θα βρούμε δεν είναι πολλά, ενώ αρκετά έξυπνο είναι το σύστημα που μας επιτρέπει να επιλέξουμε εμείς ποιο όπλο θέλουμε να πάρει ποια ιδιότητα. Για παράδειγμα μπορούμε να επιλέξουμε να δώσουμε την ιδιότητα του πάγου στο όπλο μακράς εμβέλειας, ώστε να παγώνουμε τους εχθρούς από μακριά και στη συνέχεια να αλλάζουμε όπλο και να... σπάμε τον πάγο.

Δυστυχώς όμως κάπου εδώ τελειώνουν τα θετικά στοιχεία του τίτλου. Αν σας φάνηκαν δελεαστικά όλα τα παραπάνω, μπορείτε να δοκιμάσετε το παιχνίδι, αλλά να έχετε χαμηλές προσδοκίες. Το σοβαρότερο ατόπημα του παιχνιδιού είναι το σύστημα μάχης του. Εκεί που τα προαναφερθέντα παιχνίδια κατάφεραν να δημιουργήσουν ολόκληρες σχολές, το Raji ναι μεν, τολμά να δοκιμάσει κάποια πράγματα αλλά δεν πετυχαίνει... Οι ενοχλητικές επιθέσεις των εχθρών, η απλότητα στις ρουτίνες τους, η έλλειψη ουσιώδους προγραμματισμού για τη νοημοσύνη τους, η προβληματική απόκριση και η έλλειψη feedback μετρούν στο να κάνουν τη μάχη απλά αγγαρεία. Υπάρχουν κάποιες εμπνευσμένες ιδέες, όπως οι έξτρα επιθέσεις όταν κάνετε wallrun ή κάνετε επίθεση με αποφυγή, καθώς σας ωθεί το παιχνίδι να παίξετε έτσι, όμως ο βασικός μηχανισμός που γεμίζει τη ζωή σας όταν εκτελείτε "finishing moves" (πολύ πιο χλιαρά απ' ό,τι ακούγονται) δημιουργεί προβλήματα, καθώς θα πρέπει να εστιάζετε σε έναν εχθρό αν θέλετε να επιβιώσετε. Επίσης για μεγάλο μέρος του παιχνιδιού δεν μπορείτε να αμυνθείτε και θα προσπαθείτε να αποφύγετε επιθέσεις μάταια, επειδή θα σας "την πέφτουν" ταχύτατα από παντού οι αντίπαλοι. Δεν αφήνει δίοδο το παιχνίδι για πειραματισμό. Σας περιορίζει σε μικρές αρένες κάθε φορά, που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κολώνες ή τοίχους, καθώς επιδίδεστε σε button mashing κατά κύριο λόγο με εναλλαγές γρήγορης επίθεσης/δυνατής και αποφυγής. Υπάρχει ένα power move για κάθε element, το οποίο όμως δεν έχει αρκετό "punch", ενώ τουλάχιστον μας ικανοποίησαν τα boss fights, τα οποία έχουν κάτι "επικό" να δείξουν και ακολουθούν κλασικές ρουτίνες που έχουμε δει και σε άλλα παιχνίδια. Τουλάχιστον αυτές διασκεδάζουν και δεν είναι ενοχλητικές, όπως οι υπόλοιπες μάχες του παιχνιδιού.

Τα όπλα έχουν αρκετά διαφορετική αίσθηση μεταξύ τους, τουλάχιστον τα 3 από τα 4, ενώ το τελευταίο που είναι και το πιο ενδιαφέρον δυστυχώς το παίρνετε για πολύ λίγο. Σε συνδυασμό με το σύστημα των upgrades και τα collectibles νιώθουμε ότι το παιχνίδι "φώναζε" για ένα "new game plus" mode, το οποίο όμως δυστυχώς δεν υπάρχει. Επίσης δεν υπάρχει ούτε επιλογή δυσκολίας, αλλά ούτε και δυνατότητα επιλογής chapter. Και μιας και αναφέρουμε τα αυτονόητα που θα έπρεπε να υπάρχουν, δεν εντοπίζεται ούτε επιλογή για "load checkpoint". Τουλάχιστον όταν χάνουμε, ο χρόνος φόρτωσης είναι ελάχιστος και τα checkpoints αρκετά συχνά.

Το αμέσως σημαντικότερο πρόβλημα του Raji είναι οι επιδόσεις του. Το Switch αγκομαχά τόσο σε handheld, όσο και σε docked με το framerate να κινείται κοντά στα 20-25 fps και σε μερικά σημεία να πέφτει σε μονοψήφιο νούμερο. Αυτό φυσικά είναι εγκληματικό για παιχνίδι του είδους, αλλά εδώ είναι τόσο συνυφασμένες οι επιδόσεις με την γενικότερη κίνηση του παιχνιδιού, που απλά γίνεται ταυτότητα. Έχουμε πολύ μικρή ανάλυση στα πάντα, τα textures μοιάζουν να έχουν φύγει από άλλες εποχές, ενώ όπως αναφέραμε παραπάνω το μόνο πράγμα που αξίζει επί της οθόνης είναι το art και η ίδια η Raji, η οποία μπορεί να μην έχει επίσης λεπτομέρεια σχεδόν καθόλου, αλλά έχει αιθέρια κίνηση.

Ο ήχος είναι σε αντίστοιχο επίπεδο με υψηλά και χαμηλά σημεία. Υπάρχουν ηχητικά εφέ "φθηνά", που ακούγονται με πολύ χαμηλή ποιότητα ή δυναμική και υπάρχουν άλλα, που ακούγονται σαν να ξέφυγαν από ΑΑΑ τίτλο. Η ινδική μουσική (παιγμένη από Έλληνες!) είναι όχι μόνο ταιριαστή, αλλά και ατμοσφαιρική, όμως τα μουσικά θέματα είναι μόλις μερικά δευτερόλεπτα το καθένα και η συρραφή γίνεται άτσαλα πολλές φορές, καταλήγοντας να κουράζουν. Παρ' όλα αυτά, η μουσική μπαίνει στα θετικά σημεία του τίτλου. Στα όχι και τόσο θετικά έχουμε τα voice overs με τους ηθοποιούς να μην φτάνουν τα "διεθνή στάνταρ" που θέλει να πιάσει ο τίτλος. Ο Vishnu συγκεκριμένα εκτός του ότι μιλά ασταμάτητα, έχει πολύ μικρή εκφραστική γκάμα και απίστευτα εκνευριστική προφορά, εκπνέοντας ψιθυριστά σχεδόν τις λέξεις. Δυστυχώς είναι ο ίδιος που διηγείται σχεδόν όλες τις ιστορίες από τις πανέμορφες τοιχογραφίες. Κάπως έτσι δεν αντέξαμε να μάθουμε περισσότερα για την ινδική μυθολογία. Η πρωταγωνίστρια επίσης, παρότι δεν έχει πολλές ατάκες, δίνει την απαραίτητη δραματικότητα με τη φωνή της, όμως ανά σημεία νιώθουμε σαν να ξέφυγε από σαπουνόπερα και ότι δεν είναι ταιριαστή με το ύφος.

H μικρή του διάρκεια (περίπου 3-4 ώρες) έρχεται να προστεθεί στα υπόλοιπα προβλήματα. Το platforming μπορούσε να αντιγράψει με καλύτερο τρόπο το Prince of Persia και να έχει περισσότερα σημεία που απαιτούν skills. Τα puzzles θα μπορούσαν να είναι πιο ενδιαφέροντα και σίγουρα να έχουν μεγαλύτερη ποικιλία ή πολυπλοκότητα. Η εξερεύνηση θα μπορούσε να έχει νόημα, αν η κίνηση στον χώρο ήταν πιο ευχάριστη ή εμπεριείχε platforming γρίφους ή έστω υπήρχε κάποιο άλλο είδος collectible.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Raji: An Ancient Epic

Συντάκτης
14 Σεπτεμβρίου 2020
Developer

Nodding Heads Games

Publisher

Super.com

Πλατφόρμες

Nintendo Switch / PlayStation 4 / Xbox One / PC

Tested on

Nintendo Switch

Κυκλοφορία

18 Αυγούστου 2020 (Nintendo Switch)
15 Οκτωβρίου (PS4/PC/XB1)

Είδος

Action-adventure

PEGI

7

Θετικά

+ Όμορφο artwork που πατά στην ινδική κουλτούρα
+ Τα boss fights μπορούν να χαρακτηριστούν διασκεδαστικά
+ Ατμοσφαιρικοί ήχοι και μουσική
+ Θυμίζει God of War (old) και Prince of Persia

Αρνητικά

- Το design της μάχης δεν δουλεύει σε θεμελιώδες επίπεδο
- Απαράδεκτες επιδόσεις (Switch) με συνέπεια την έλλειψη απόκρισης χειρισμού
- Εξαιρετικά μικρή διάρκεια με πολύ μικρό replayability
- Ενοχλητικά voice-overs ως επί το πλείστον
- Έλλειψη "new game plus" / reload checkpoint / επιλογή chapter
- Πολύ μικρή ποικιλία σε level design/platforming sections

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
6.0
Συνοψίζοντας

Γενικά έχουμε μετριότητα σε πολλά επίπεδα για ένα παιχνίδι που φαίνεται σαν ιδέα ότι θα μπορούσε να γίνει το ινδικό God of War, όμως αποτυγχάνει σχεδόν σε κάθε τομέα. Ίσως οι επιδόσεις στις υπόλοιπες πλατφόρμες είναι λιγότερο ενοχλητικές ή ίσως δούμε κάποιο sequel με σύστημα μάχης ανεπτυγμένο εκ νέου. Μάλλον είναι άδικο να κρίνουμε κατά αυτόν τον τρόπο ένα παιχνίδι με τέτοιες δυσκολίες ανάπτυξης, όμως τέθηκαν υψηλά στάνταρ και το μόνο δίκαιο είναι να κριθεί αναλόγως.

Η δουλειά που έχει γίνει σε πολλά σημεία δεν αξίζει την επένδυση που έχει γίνει σε άλλα σημεία, στήνοντας έτσι ένα παιχνίδι, που απαιτεί sequel για να διορθώσει τα λάθη του.

6.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1