Remothered: Tormented Fathers (Console Version)

by Βασίλης Τατσιόπουλος on 5 Σεπτεμβρίου 2018

Τα κλισέ και τα στερεότυπα είναι από τα δυσκολότερα εμπόδια για έναν δημιουργό τρόμου. Συχνά βλέπουμε ιστορίες και τεχνάσματα, τα οποία έρχονται αυτούσια από πολλά χρόνια πριν. Οι πιο επιδραστικοί συγγραφείς και σκηνοθέτες τρόμου έχουν ήδη αφήσει το στίγμα τους. Αρκετοί είναι που ακολουθούν τα βήματά τους και χρησιμοποιούν την κληρονομιά που τους άφησαν. Τα κόλπα του Ψυχώ, σήμερα τα έχουμε δει χιλιάδες φορές, όμως κάποτε ταρακούνησαν τον κινηματογράφο αλλά και το κοινό. Το ύφος του Λάβκραφτ έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης για αμέτρητα έργα σε σημείο που μερικές φορές, στις σημερινές εκδοχές του, μοιάζει τετριμμένο.

Δεν είναι πως έχουμε πρόβλημα με ένα τρομακτικό δημιούργημα που δανείζεται από παλιότερα· σίγουρα μπορεί να ξεχωρίσει, χωρίς να φέρει καινοτομίες. Παρόλα αυτά, η φρεσκάδα είναι κάτι που θέλουμε από τον τρόμο. Δυστυχώς, μερικά από τα στερεότυπα που έχουν ξεκινήσει χρόνια πριν, από συγγραφείς όπως ο Λάβκραφτ, μεταξύ άλλων και όχι μόνο φυσικά, διατηρούνται ακόμη. Η δαιμονοποίηση συγκεκριμένων χαρακτηριστικών του ανθρώπου, είτε εξωτερικών, είτε ψυχικών, είναι ένα από αυτά. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει ένα κίνημα οπαδών του τρομακτικού και δημιουργών,  οι οποίοι μοιράζονται την επιθυμία για αλλαγές στον χώρο. Έχουμε δει πλέον αρκετά έργα που πρωτοτύπησαν και έσπασαν τα στερεότυπα. Αυτός είναι ο τρόμος που θέλουμε πρωτίστως, αλλά δεν μπορούμε να πούμε όχι σε ένα καλοστημένο τρομακτικό έργο, ακόμη και αν δεν ανήκει στην προαναφερθείσα κατηγορία.

Όσοι μεγαλώσαμε στις εποχές του Silent Hill, του Resident Evil και ιδίως του Clock Tower, θυμόμαστε τι θα πει old school τρόμος σε video games. Αρκετές φορές έχουν γίνει απόπειρες αναβίωσής του, λίγες καρποφόρησαν όσο θα θέλαμε. Το Remothered: Tormented Fathers το ακούσαμε ως πνευματικό διάδοχο του Clock Tower. Ο χαρακτηρισμός αυτός είναι σίγουρα σωστός, καθώς το Remothered θα μπορούσε να είναι ένα νέο παιχνίδι της σειράς.

Το κύριο πρόβλημα του Remothered, βρίσκεται στην αναπαραγωγή κλισέ και στερεοτύπων. Δεν κάνει αρκετά βήματα για να πάει το είδος του μπροστά. Το σενάριό του δεν είναι κάτι πρωτότυπο. Ακολουθεί την Rosemary Reed, την πρωταγωνίστρια, στην προσπάθειά της να μάθει πληροφορίες για ένα αγνοούμενο παιδί, την Celeste. Η αποστολή της, την φέρνει στο σπίτι του πατέρα τής μικρής. Η ιστορία είναι αναμφίβολα καλογραμμένη. Οι χαρακτήρες, οι διάλογοι και ο ρυθμός είναι γραμμένα από ανθρώπους που γνωρίζουν το είδος, ξεκάθαρα. Ακόμη, η χρήση της περιβαλλοντικής αφήγησης και του εμπλουτισμού του σεναρίου από προαιρετικά αναγνώσματα και έξυπνες λεπτομέρειες, γίνεται με πολύ πετυχημένο τρόπο. Η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα από την πρώτη στιγμή, παρόλο που δεν είναι κάτι καινούριο, σε κανένα της σημείο. Το στήσιμο και η σκηνοθεσία βοηθούν ακόμη περισσότερο και το σενάριο μάς κρατάει από την αρχή μέχρι το τέλος, με άνεση.

Οι χαρακτήρες, εκτός από το ενδιαφέρον και πλούσιο backstory τους, στηρίζονται και στο εξαιρετικό voice acting. Το καστ των ηθοποιών είναι πολύ αποτελεσματικό, στο σύνολό του. Δεν έχουμε κανένα παράπονο σχετικά με τη δομή και την υλοποίηση του σεναρίου, ούτε και με την ποιότητα του writing. Πολύ θετικό βρήκαμε το σχεδόν μηδενικό exposition και την πολυπλοκότητα της ιστορίας, η οποία θα –και σίγουρα πρέπει- ολοκληρωθεί σε μορφή τριλογίας.

Τα κλισέ και τα στερεότυπα βέβαια, είναι γνωστά και απαντώνται αρκετά συχνά στο είδος. Δεν κατηγορούμε τους δημιουργούς, ούτε πιστεύουμε πως χωρίς καινοτομίες δεν υπάρχει λόγος ύπαρξης. Το Remothered: Tormented Fathers κερδίζει τη θέση του στα σημερινά video games τρόμου. Μας θύμισε έναν τύπο παιχνιδιών που σπάνια βλέπουμε πλέον.

Το Remothered, ως γνήσιο παιχνίδι τρόμου παλιάς κοπής, μας καθιστά αδύναμους από την αρχή ως το τέλος. Ξεχάστε τα όπλα και τα τεράστια μαχαίρια του Resident Evil. Εδώ, δεν χειριζόμαστε στρατιώτες, αστυνομικούς, ή κάτι παρόμοιο. Χειριζόμαστε μία καθημερινή γυναίκα, χωρίς εξωπραγματικές ιδιότητες. Μπορεί να τρέχει, να κρύβεται και να αμύνεται άγαρμπα απέναντι στον κίνδυνο. Δεν υπάρχουν πολλαπλοί εχθροί, τρομακτικά πλάσματα, ζόμπι και λοιπά. Είμαστε αντιμέτωποι με μία unscripted AI.

Την περισσότερη ώρα, κινούμαστε στους διαδρόμους ενός σπιτιού, προσπαθώντας να μην κάνουμε θόρυβο. Κρυβόμαστε από τον κίνδυνο, κάτω από καναπέδες, μέσα σε ντουλάπες και σε άλλα σημεία του χώρου. Αν μας πλησιάσει η εχθρική παρουσία, πρέπει να κρατήσουμε την αναπνοή μας με ένα πολύ απλό mechanic, ή να ολοκληρώσουμε εξίσου εύκολα quick time events και ελιγμούς. Αν, τελικά, μας αρπάξουν, μπορούμε να αντεπιτεθούμε με ένα αιχμηρό αντικείμενο. Ποτέ δεν σκοτώνουμε, όμως. Απλώς ακινητοποιούμε τον εχθρό και προσπαθούμε να ξεφύγουμε. Αυτό προϋποθέτει να έχουμε στην κατοχή μας κάποιο όπλο, όπως ένα ψαλίδι ή μία βελόνα κεντήματος (δεν μπορούμε να έχουμε περισσότερα του ενός, ταυτόχρονα).

Ακόμη, το παιχνίδι μάς δίνει τη δυνατότητα να δημιουργούμε αντιπερισπασμούς. Κρατάμε μέχρι τρία αντικείμενα στην τσάντα μας και τα πετάμε στα διάφορα σημεία του χώρου, ώστε να προκαλέσουμε σύγχυση με τον ήχο που κάνουν. Τα mechanics είναι γνωστά, λίγο έως πολύ. Σε γενικές γραμμές, λειτουργούν ικανοποιητικά. Η ρίψη αντικειμένων είναι κάπως προβληματική: αρκετές φορές εκσφενδονίζουμε ένα μπουκάλι και, αν αγγίζουμε τον τοίχο με την πλάτη μας –αρκετά χρήσιμη τακτική σε παιχνίδια τρόμου- δεν καταλήγει στον στόχο μας. Το πρόβλημα αυτό γίνεται εκνευριστικό στα δυσκολότερα σημεία του παιχνιδιού, όμως δεν μας απασχόλησε πολλές φορές.

Το Remothered: Tormented Fathers είναι τρομακτικό παιχνίδι. Παίζοντάς το, μας κυριεύει συνεχώς ανησυχία και ένταση. Υπάρχουν jump scares, όμως δεν είναι φθηνά και δεν είναι καν scripted, τις περισσότερες φορές. Ο τρόμος στηρίζεται στην ατμόσφαιρα και στην αίσθηση αδυναμίας.

Η μουσική υπόκρουση βοηθά αρκετά τα stealth mechanics. Η AI είναι εντελώς απρόβλεπτη και δεν ακολουθεί προκαθορισμένα μονοπάτια. Έτσι, μπορεί να ανοίξουμε μία πόρτα και, εντελώς ξαφνικά να πέσουμε πάνω σε κάποιον εχθρό. Υπάρχει και η δυνατότητα να ανοίξουμε τις πόρτες σιγά-σιγά, κοιτώντας πρώτα μέσα στο δωμάτιο, όμως δεν αποκλείεται να βρεθούμε προ εκπλήξεως. Η μουσική, λοιπόν τείνει να «αγριεύει» όταν ο κίνδυνος βρίσκεται κοντά. Δεν είναι πάντα εντελώς ξεκάθαρο, αλλά η ένταση που δημιουργείται από τη μουσική μάς στέλνει τρέχοντας στις διάφορες κρυψώνες.

Ο ήχος, γενικά, παίζει σημαντικό ρόλο. Κυκλοφορώντας στο σπίτι, ακούμε φωνές, βήματα, σφυρίγματα και απειλές από τον διώκτη μας. Μία παράξενη επιλογή έχει να κάνει με τον εντοπισμό της πηγής του ήχου. Οι διαφορές βάσει του χώρου και της απόστασης είναι ελάχιστες έως και μηδαμινές, ακόμη και αν οι φωνές προέρχονται από δύο ορόφους πάνω. Πολλές φορές κρυβόμαστε, πιστεύοντας ως η απειλή πλησιάζει, όμως δεν βλέπουμε τίποτα. Λειτουργικά, δημιουργείται πρόβλημα, όμως η ένταση και η αδρεναλίνη κορυφώνονται συνεχώς. Σε συνδυασμό με την συνεχώς καλοδουλεμένη και εύστοχη μουσική επιμέλεια, έχουμε ένα εφιαλτικό και πολύ αγχωτικό αποτέλεσμα.

Γενικά, το Remothered είναι παιχνίδι για γερά νεύρα. Η δυσκολία του είναι αυξημένη, ιδιαιτέρως για τα σημερινά δεδομένα. Υπάρχουν μερικά αυτόματα checkpoints, διάσπαρτα, όμως συνήθως πρέπει να αρκεστούμε σε manual saves. Αυτά, πραγματοποιούνται σε συγκεκριμένους καθρέπτες, οι οποίοι αποτελούν και τη μόνη μέθοδο healing. Δεν είναι λίγες οι φορές που είδαμε την οθόνη του game over (με σκηνές γεμάτες gore) και αναγκαστήκαμε να επαναλάβουμε κάποιο τμήμα του παιχνιδιού. Δεν το θεωρούμε αρνητικό στοιχείο, καθώς έτσι μπαίνει το survival στο survival horror. Αν τα checkpoints βρίσκονται πολύ συχνά και δεν χάνουμε τίποτα απολύτως σε κάθε game over, το άγχος και η ένταση μειώνονται. Αν μη τι άλλο, θα μπορούσαν τα αυτόματα checkpoints να είναι ακόμη λιγότερα, ή και να μην υπάρχουν καθόλου.

Ως έχει όμως το παιχνίδι, είναι απόλυτα ικανοποιητικό. Είναι ακριβώς αυτό που ζητάμε, όταν μιλάμε για old school παιχνίδια τρόμου στο ύφος του Clock Tower. Οι σφυγμοί μας είναι συνεχώς ανεβασμένοι και αισθανόμαστε ανήμποροι μπροστά στον κίνδυνο. Το παράπονο που έχουμε έχει να κάνει με τους λίγους τύπους εχθρών. Η αντιμετώπιση κάθε επικίνδυνης παρουσίας γίνεται με τον ίδιο τρόπο, όπως πανομοιότυπη είναι η συμπεριφορά τους (εκτός κάποιων εξαιρέσεων). Έτσι, από ένα σημείο και μετά χάνεται κάπως ο αντίκτυπος. Βέβαια, το παιχνίδι διαρκεί περίπου 6 ώρες (διαθέτει και μερικά collectibles, για τους ενδιαφερόμενους), οπότε δεν προλαβαίνει να υπάρξει σοβαρό πρόβλημα.

Εκτός από stealth και τρέξιμο, έχουμε το άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα του είδους: ψάχνουμε και χρησιμοποιούμε αντικείμενα, λύνοντας μικρούς γρίφους. Πρέπει να βρούμε διάφορα αντικείμενα και να σκεφτούμε πώς θα τα χρησιμοποιήσουμε και πού. Το εγχείρημα αυτό γίνεται δυσκολότερο εξαιτίας του χαμηλού φωτισμού (έχουμε φακό, αλλά αυξάνει τον κίνδυνο να μας εντοπίσουν) και των συνεχώς περιφερόμενων εχθρών. Ευτυχώς, έχει επιτευχθεί η απαιτούμενη ισορροπία.

Οπτικά, το Remothered αποδίδει ικανοποιητικά.  Δεν εντυπωσιαστήκαμε, αλλά ούτε και μας ενόχλησε κάτι. Οι εκφράσεις των προσώπων είναι λίγο περίεργες, όμως ταιριάζουν αισθητικά στον κόσμο του παιχνιδιού και στον σχεδιασμό των χαρακτήρων. Για τα animations, μπορούμε να πούμε το ίδιο. Η Rosemary, ειδικά, τρέχει με πολύ παράξενο τρόπο. Βέβαια, δεν έχουμε δοκιμάσει να τρέξουμε και να μας κυνηγάει ένας άγνωστος που κραδαίνει δρεπάνι, ενώ φοράμε ψηλά τακούνια, άρα συγχωρείται. Το μόνο χαρακτηριστικό του τεχνικού τομέα που μας δημιούργησε θέμα, είναι τα frames per second και οι συχνές τους πτώσεις.

Το Remothered: Tormented Fathers είναι ένα survival horror παιχνίδι, κατευθείαν από παλιότερες εποχές. Χαρακτηρίζεται επάξια ως ο πνευματικός διάδοχος του Clock Tower. Η ατμόσφαιρα είναι πολύ πετυχημένη και το σενάριο δύναται να μας κρατήσει μέχρι το τέλος. Επίσης, είναι τρομακτικό. Μπορεί να μην φέρνει καινοτομίες και την επιθυμητή φρεσκάδα που χρειάζεται το είδος, όμως είναι σαφέστατα απαραίτητο για τη συλλογή κάθε fan των παιχνιδιών τρόμου.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Developer

Stormind Games

Publisher

Darril Arts

Πλατφόρμες

PC / PS4 / Xbox One

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

25 Ιουλίου 2018

Είδος

Survival horror

PEGI

18

Θετικά

+ Πετυχημένη ατμόσφαιρα
+ Εύστοχη μουσική επιμέλεια
+ Ένταση και άγχος, χωρίς πολλά jump scares
+ Αγνό survival horror παλιού τύπου, από αυτά που μας έχουν λείψει
+ Καλογραμμένο σενάριο

Αρνητικά

- Μέτρια stealth mechanics
- Κλισέ και στερεότυπα
- Συχνές πτώσεις στα frames per second

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
7.5
10
Συνοψίζοντας

Το Remothered: Tormented Fathers είναι ένα παιχνίδι τρόμου παλιάς σχολής. Μας θυμίζει τίτλους όπως το Clock Tower, με όλη τη σκοτεινιά και την απελπισία που μας κάνει να νιώθουμε. Είναι ένα τρομακτικό παιχνίδι, χωρίς πολλά φθηνά κόλπα. Μπορεί να υπάρχουν μερικά προβλήματα στη λειτουργικότητα του gameplay και τον τεχνικό τομέα, καθώς και κάποια κλισέ στο -κατά τ'άλλα καλογραμμένο- σενάριο, όμως τίποτα δεν είναι αρκετό για να μας αποτρέψει από το να προτείνουμε το Remothered: Tormented Fathers σε κάθε fan των survival horror παιχνιδιών.

7.5
Βαθμός
10
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1