Battlefield Hardline

Cliché and Cheesy
by Vag.93 on 23 Μαρτίου 2015
Reviews

Για την Visceral Games, το Battlefield Hardline ήταν ένα στοίχημα που έπρεπε να κερδίσει. Μετά την κυκλοφορία του "End Day" σαν DLC για το Battlefield 3, το οποίο έφερε στην επιφάνεια... καβάλα σε ΑΤΧ τον μικρό Γαρδέλη που κρύβουμε όλοι μέσα μας, το μήνυμα του κόσμου ήταν πια ξεκάθαρο. Ήθελε ένα Battlefield γρήγορο, έξυπνο που θα έδινε στο καλοστημένο σκαρί του multiplayer το "fun factor" που πολλοί ισχυρίστηκαν ότι έλειπε. Ωστόσο το Hardline δεν αποτελεί μόνο την προσπάθεια της Visceral να δημιουργήσει ένα αυτόνομο multiplayer shooter. Συνοδεύεται και από ένα φρέσκο και καινοτόμο Campaign Mode, που ξεχωρίζει τόσο για τα θετικά, όσο και τα αρνητικά του στοιχεία.

Αν δεν μοιάζει ο Mendoza με τον Aguero, τότε ποιος;

Σε αυτό ακολουθούμε την ιστορία του Nick Mendoza, ενός τίμιου μπάτσου, που φυσιογνωμικά φέρνει λίγο σε επιθετικό της Man.City και σε backstory θυμίζει Ξανθόπουλο. Ο Λατίνος Βασιλάκης Καΐλας, με ρίζες από Κούβα, πατέρα με συμμετοχή στις μυστικές υπηρεσίες και μια παιδική ηλικία- στιγματισμένη από τη βία και την κακομεταχείριση, έχει σαν στόχο στη ζωή του να αποδώσει δικαιοσύνη μέσω της δουλειάς του αστυνομικού, να κάνει μια ζωή τίμια και να μην ακολουθήσει σε καμία περίπτωση τα χνάρια του μπαμπά.

Έχοντας πρόσφατα μετατεθεί στο Miami, δουλειά του είναι να εξιχνιάσει υποθέσεις που σχετίζονται με το εμπόριο και την διακίνηση ναρκωτικών στην πόλη. Σύντομα αντιλαμβάνεται πως δεν είναι όλοι το ίδιο... ενάρετοι και όταν θα αρνηθεί να χρηματιστεί και να γίνει μέρος της συνολικής διαφθοράς στο σώμα, οι ίδιοι του οι συνεργάτες τον παγιδεύουν και τον οδηγούν στη φυλακή. Και κάπου εκεί ο Nick αποφασίζει να πάρει την δικαιοσύνη στα χέρια του. Δραπετεύει και με την βοήθεια της ομάδας του γίνεται... εγκληματίας και στρέφεται ενάντια στην Αρχή και την διεφθαρμένη ηγεσία της.

Gameplay

Ίσως το πιο δυνατό χαρτί του τίτλου, στο κομμάτι της καινοτομίας, είναι η αλλαγή φιλοσοφίας από αμιγώς πολεμική σε stealth. Από τα πρώτα λεπτά παιχνιδιού βλέπουμε πως έχουν προστεθεί στο παιχνίδι νέα mechanics που ευνοούν πιο... αστικές συμπλοκές.
Δίνεται έτσι η δυνατότητα για μια διαφορετική προσέγγιση σε κάθε περίπτωση, εκείνη της επιβολής της τάξης, σε αντίθεση με το βάρβαρο "ντου-attitude" που υιοθετούν τα περισσότερα shooter πλέον.

Ακόμα όμως και στις περιπτώσεις που το stealth καθίσταται αδύνατο, το παιχνίδι προσαρμόζεται δυναμικά, ακολουθώντας το ρητό "shit happens". Αυτό επιτυγχάνεται με ένα σύστημα πόντων επιβράβευσης (XP) που κλιμακώνεται πανέξυπνα, επικροτώντας τα θεμιτά μέσα σύλληψης, χωρίς όμως να τιμωρεί σε περιπτώσεις που η βία κρίνεται απαραίτητη. Έτσι θα βρεθείτε πολλές φορές να προσεγγίζετε τους κακοποιούς, φωνάζοντας "Freeeze! Πουτ δε κοτ νταουν σλοουλυ", αντί να τους τους τινάζετε τα μυαλά στον αέρα. Και αυτό θα γίνεται: πρώτον, επειδή έτσι παίρνετε περισσότερα XP (που σημαίνει level up και ξεκλείδωμα νέων όπλων) και δεύτερον γιατί κάποιοι κακοποιοί έχουν πλουσιότατο φάκελο και χρησιμεύουν περισσότερο ζωντανοί.

Deja Vu...

Η σύλληψη αυτών των συγκεκριμένων -σε κάθε αποστολή- κακοποιών, καθώς και η συλλογή αποδεικτικών στοιχείων για διάφορες σχετικές υποθέσεις, είναι τα κύρια side objectives, που από μόνα τους μπορεί να μην σας τραβήξουν την προσοχή, αλλά για τους completionists κρίνεται αναγκαίο να ασχοληθούν.

Επιπλέον, μας δίνεται ο χρόνος και τα μέσα να οργανώσουμε την επίθεση μας από μακριά, με έναν τρόπο που "μυρίζει" έντονα Far Cry. Έχουμε λοιπόν ένα Scanner που εντοπίζει κάθε χρήσιμη πληροφορία γύρω μας και μπορεί να κάνει tag τους εχθρούς μας

Το οπλοστάσιο είναι κάτι παραπάνω από πλήρες, κρίνοντας από άλλα παιχνίδια της θεματολογίας του Hardline, ωστόσο είναι κοινό με εκείνο του Multiplayer, οπότε η ποικιλία είναι κάτι που δεν περνάει απαρατήρητο, τουλάχιστον χωρίς να δώσουμε τα εύσημα. Τα γκατζετάκια τύπου Taser θα μπορούσαν να είναι περισσότερα, όμως ευτυχώς για όσα μας γίνονται διαθέσιμα, υπάρχει τρόπος να αξιοποιηθούν σε όλη σχεδόν τη διάρκεια του Campaign. Ήταν ευχάριστη έτσι η έκπληξη, όταν χρειάστηκα Grapple Hook Gun σε περισσότερες από 2-3 περιπτώσεις, ενώ νόμιζα πως θα το χρειαζόμουν μόνο σε μία: ένα επεισόδιο που έπρεπε να κάνω τον Ράμπο πάνω από κάτι βάλτους.

  • Πρώτη σύλληψη...

Περνώντας στα προβλήματα του gameplay, πρέπει οπωσδήποτε να αναφερθώ στην μέτρια και πολλές φορές κάκιστη τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ). Αυτό το πρόβλημα ξεκινά να γίνεται αντιληπτό από τον τρόπο που αντιμετωπίζουν την υπόλοιπη ομάδα οι κακοί -σα να είναι αόρατοι δηλαδή- και καταλήγει στον τρόπο που κινούνται στον χώρο. Κάποιοι έχουν προδιαγεγραμμένη πορεία την οποία επαναλαμβάνουν, και άλλοι κάθονται ακίνητοι αιώνια.

Επίσης οι διαθέσεις των κακών είναι μόνο δύο: Είτε φοβούνται σαν 5χρονα στον οδοντίατρο, είτε η ζωή τους είναι ασήμαντη μπροστά στις παρανομίες τους. Με εκνεύρισε αφάνταστα η απουσία μηχανισμού διαπραγμάτευσης κατά τη συμπλοκή. Αν για παράδειγμα γίνω αντιληπτός από μια στρατιά εχθρών και στο τέλος μένει μόνο ένας -ας πούμε ο κύριος ύποπτος που τον ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ζωντανό- θα ήμουν ευγνώμων αν μπορούσα να τον φέρω στα λογικά του και να του φωνάξω: Μεγάλε, έχεις μείνει μόνος σου με ένα περίστροφο και είμαστε τρεις μπάτσοι με machine guns...Ψήσου να παραδοθείς...

Γραφικά - Ήχος

Μπορεί η Visceral να χρησιμοποίησε Frostbιte 3 για την ανάπτυξη του Hardline, ωστόσο υπάρχουν σημεία μέσα στο παιχνίδι που δεν δικαιολογούνται. Οι εσωτερικοί χώροι εκμεταλλεύονται στο έπακρο τα assets της μηχανής γραφικών και δίνουν την αίσθηση του φωτορεαλισμού. Το ίδιο συμβαίνει γενικότερα με τα textures των όπλων, τις λεπτομέρειες στα μοντέλα των χαρακτήρων και όχι μόνο. Δυστυχώς όμως όταν βρισκόμαστε σε ανοιχτά σημεία, σε δρόμους ή έχουμε πανοραμική άποψη, το παιχνίδι δείχνει να μην έχει λάβει την προσοχή που αρμόζει στο όνομα του. Τα τοπία στο βάθος συχνά είναι στατικές εικόνες με μικρά animation που μοιάζουν ξένο σώμα στο όλο θέαμα, τα κτήρια και οι πόλεις είναι πρόχειρα φτιαγμένες, με άλλοθι την σύντομη εμφάνιση τους κατά τα pursuits και γενικά παρατηρούμε ένα μεγάλο contrast ανάμεσα στις πίστες. Υπάρχουν στιγμές που -ποιοτικά- ο τίτλος αγγίζει το Battlefield 4 και υπάρχουν άλλες που σας κάνει να αναρωτιέστε αν άλλαξε η γενιά του gaming ή αν παίζετε launch game για 360/PS3.

Ο ήχος ευτυχώς διατηρείται σε πολύ καλά επίπεδα, όπως μας έχει μάθει εδώ και χρόνια η EA με τα Battlefield. Στο Campaign είχα τις αμφιβολίες μου, κυρίως όταν χρησιμοποίησα τα ηχεία της τηλεόρασης σαν πηγή ήχου, αλλά στο Multiplayer με τα ακουστικά της Sony σε Virtual Surround και με την ένταση τέρμα, θυμήθηκα γιατί κυριαρχεί στον ακουστικό τομέα το BF.

  • Μπορείτε να τραβήξετε την προσοχή των κακών, πετώντας άδειους κάλυκες...

Multiplayer

Εδώ είμαστε. Ο πραγματικός λόγος να αγοράσετε το παιχνίδι. Το κομμάτι που σηκώνει στις πλάτες του όλο το βάρος του franchise, κάνει υποφερτά τα flaws του Campaign και δίνει βαθμολογική ανάσα σε έναν τίτλο που σε κάθε άλλη περίπτωση θα μπορούσε να κριθεί σκληρά.

Το εντυπωσιακό στο όλο εγχείρημα του Hardline, έχει να κάνει με την πραγματοποίηση του βασικού οράματος της ομάδας. Να προσθέσουν δηλαδή στο ήδη αγαπητό ύφος του Battlefield το στοιχείο της διασκέδασης που προσφέρει ένα από τα πιο αγαπητά concepts στην ιστορία του "gaming" και όχι απαραίτητα "video-gaming". Μιλάω φυσικά για το "κλέφτες κι αστυνόμοι", ένα σενάριο που από την αλάνα μέχρι την κονσόλα πωρώνει και διχάζει.

Την στιγμή που στην Rockstar παλεύουν ακόμα να φέρουν τα Heists σε ένα παιχνίδι που ξεκίνησε την ανάπτυξή του 10 χρόνια πίσω, το Hardline παίρνει το Battlefield, το στολίζει με 5-6 νέα Modes, 9 maps  και δηλώνει έτοιμο να χαρίσει ΠΟΛΛΕΣ ώρες διασκέδασης στους πιστούς της σειράς και όχι μόνο.

Από τα Modes που εισάγονται στο παιχνίδι, την παράσταση κλέβουν τα Heist και το Hotwire. Στα Heists έχουμε μια ομάδα κλεφτών που προσπαθεί να διαρρήξει vaults και να αρπάξει τα χρήματα, ενώ οι αστυνομικοί προσπαθούν αρχικά να τους εμποδίσουν και στην συνέχεια να τους συλλάβουν. Στο Hotwire έχουμε το κυνηγητό μεταξύ των παραπάνω, με την χρήση νέων οχημάτων, όπου η ταχύτητα σημαίνει τα πάντα και γίνεται ο βασικός παράγοντας που ξεχωρίζει το νικητή από τον χαμένο.

Φυσικά δεν λείπουν και τα κλασσικά modes του Team Deathmatch και του Conquest, ενώ αξίζει να αναφερθούμε στα:

  • Blood Money: Κάτι σαν καυτή πατάτα με χρήματα, όπου οι δυο ομάδες μάχονται για τα πλούτη...
  • Crosshair: Οι αστυνομικοί φυγαδεύουν έναν καλά εξοπλισμένο VIP παίκτη, την ώρα που οι αντίπαλοι προσπαθούν να τον σκοτώσουν...
  • Rescue: Οι εγκληματίες έχουν κρατήσει ομήρους και οι αστυνομικοί πρέπει να τους ελευθερώσουν σώους...

Το παιχνίδι μας παραχωρήθηκε από την επίσημη αντιπροσωπεία της Electronic Arts στη χώρα μας, CD Media, για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Item Reviewed

Battlefield Hardline

Author
23 Μαρτίου 2015
Developer

Visceral Games

Publisher

Electronic Arts

Διανομή

CD Media

Πλατφόρμες

PC / PlayStation 3 / PlayStation 4 / Xbox 360 / Xbox One

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

19 Μαρτίου 2015

Είδος

First Person Shooter

PEGI

18

Θετικά

+ Το concept με τους αστυνομικούς και τις συλλήψεις δίνει νέα ταυτότητα στη σειρά και κάνει το Hardline μοναδικό.

+ Κλίμα και ύφος τηλεοπτικού δράματος. Σε σημείο να ξεκινάει κάθε episode με "Previously on Hardline".

+ Ποικιλία σε Multiplayer Modes

Αρνητικά

- Χαμηλής ποιότητας έως ανύπαρκτο A.I αντιπάλων.

- Ο Mendoza χάνεται ανάμεσα σε τόσους πολλούς και ιδιαίτερους χαρακτήρες. Επομένως δεν υπάρχει καμία ταύτιση.

- Προβλέψιμο σενάριο με πολλά κλισέ και μέτριο χιούμορ.

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
7.0
Συνοψίζοντας

Το Battlefield Hardline, σε κάθε περίπτωση, είναι ένα αξιόλογο shooter που έχει κάτι να δώσει σε όλους. Από τους απογοητευμένους φαν του CSI και του NCIS που δεν έχουν δει ποτέ τους σοβαρό μπατσοπαίχνιδο, μέχρι τους σκληροπυρηνικούς net-καφενόβιους, που τους γαλούχησε το Counter-Strike. Αυτή η φρεσκάδα που βγάζει, του συγχωρεί τις ατέλειες, ενώ το Multiplayer μέρος του είναι ίσως αυτή τη στιγμή ό,τι πιο αξιόλογο έχει να δείξει το είδος.

7.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
10%
Cheers
60%
Τιιιιι ;
10%
Μπαααα
20%
Sad
0%
Rage
0%