The Evil Within

Άσε το κακό να μπει
by Παύλος Κρούστης on 22 Οκτωβρίου 2014
Reviews

Επιτέλους κυκλοφόρησε ο πολυαναμενόμενος survival horror τίτλος του "πατέρα" του είδους, Shinji Mikami. Ο συγκεκριμένος κύριος, γνωστός για τις επιτυχίες του με τα Resident Evil (1996), Resident Evil (2002 - GameCube) και Resident Evil 4, έχει τελέσει χρέη director και producer σε πολλά ΑΑΑ games των τελευταίων ετών. Μετά τη φάρσα του Shadows of the Damned και με τη δική του εταιρεία, για πρώτη φορά επιστρέφει στο είδος που τον έκανε γνωστό. Το The Evil Within είναι ένας καθαρόαιμος survival horror τίτλος, διαφημισμένος αρκετά πιο "horror" απ' ότι τελικά καταλήγει να είναι, όμως το υποδειγματικό game design και τα στοιχεία που θα μας θυμίσουν γιατί λατρέψαμε εξαρχής το Resident Evil 4 είναι εδώ.

Το ξαφνικό (επανα)ξέσπασμα των survival horror τίτλων από πέρσι περίπου και η αποδοχή τους από το κοινό φαίνεται να έστρεψαν την προσοχή των αδηφάγων εταιρειών προς αυτή τη μεριά με ένα νέο κύμα horror τίτλων. H indie επιτυχία του Slender (σε πιο ευρύ κοινό), αλλά και του Outlast (πιο... "δικό μας" κοινό) επανέφερε στο νου των developers ότι υπάρχει και αυτό το είδος προς "ξεζούμισμα". Για τους πεινασμένους από εμάς για λίγη ταραχή προς διασκέδαση, αυτά είναι εξαιρετικά νέα. Πόσο μάλλον, δε, όταν συνοδεύονται από τους πρωτομάστορες του είδους σε ΑΑΑ πακέτο για τη νέα γενιά. Οι απαιτήσεις και οι προσδοκίες είναι αρκετά υψηλές. Τι κατάφερε τελικά το "εσωτερικό κακό";

the_evil_within_review_1a

Για αρχή από τον τίτλο, μπορούμε να πάρουμε μια γεύση για το τι ήθελε να κάνει ο δημιουργός. Χρησιμοποιώνας τη λέξη Evil ταυτόχρονα καταφέρνει να επαναφέρει στις μνήμες μας τα παλιά μεγαλεία, να μας δηλώσει την κληρονομιά του τίτλου, αλλά και να μας δείξει ότι δεν αστειεύεται. Τα concepts που ακολουθεί χρησιμοποιήθηκαν απ' την Bethesda και τους ανθρώπους του marketing ως κάτι πραγματικά φρικαλέο και ψυχανώμαλο. Το τελικό αποτέλεσμα έχει όλα αυτά τα στοιχεία, αλλά δεν καταφέρνει να αποδώσει την ατμόσφαιρα του φόβου με τρόπο που θα μας κάνει να κοιτάμε πίσω απ' την πλάτη μας συνεχώς. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, ατμόσφαιρα υπάρχει άπλετη, η οποία συντίθεται από πολλές δημιουργικές πλευρές, αλλά προκαλεί διαφορετικά συναισθήματα απ' ότι  το Outlast ή το P.T., που μας σοκάρισε πρόσφατα. Δημιουργείται με λίγα λόγια πιο έντονη survival ατμόσφαιρα, παρά horror.

Aυτό δεν είναι κακό, καθώς παρόμοια αίσθηση είχε το The Last of Us για παράδειγμα. Μαζί με αυτό, ο τίτλος έχει επιρροές από πάρα πολλά παιχνίδια των τελευταίων ετών και όχι μόνο. Η πιο ξεκάθαρη είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του δημιουργού του, το Resident Evil 4. Διατηρεί πολλά στοιχεία από τη μάχη εκείνου του τίτλου και πολλά άλλα στοιχεία απ' το game design, καθώς επίσης διακριτικά αποτιεί φόρο τιμής με κάποιες σκηνές/animations στη μυθική σειρά. Άλλα films ή παιχνίδια τα οποία έχουν αφήσει τα σημάδια τους είναι το Saw και το Silent Hill. Ο Keeper μας θύμισε έντονα μια προσπάθεια προς μίμηση του Pyramid Head, αλλά δεν είναι εύκολο εγχείρημα. Αν θέλαμε να περιγράψουμε το παιχνίδι με μια φράση, θα το χαρακτηρίζαμε "ένα Resident Evil 4 με stealth στοιχεία και ψυχολογικά ασταθές προφίλ". Εκούσια και ακούσια.

the_evil_within_review_3a

Η ιστορία ακολουθεί το ψυχολογικό ράκος που ακούει στο "ντετέκτιβ Sebastian Castellanos", όπου μαζί με τους δύο συναδέλφους του καταφθάνουν σε μια ψυχιατρική κλινική και αντικρύζουν φρικαλεότητες με παρόμοιο τρόπο, όπως ξεκινά το Outlast ή το παλιότερο F.E.A.R. Σύντομα όμως τα πράγματα παίρνουν τελείως διαφορετική τροπή, καθώς σας αποπροσανατολίζει με λάμψεις και περίεργες εναλλαγές σκηνών, βυθίζοντάς σας στην απορία. Αυτή η απορία αρχικώς λειτουργεί ως μέσο που σας οδηγεί σε απόγνωση και αποξένωση (όπως πρέπει να κάνει κάθε τίτλος του είδους, που σέβεται τον εαυτό του), ενώ στην πορεία φανερώνεται η όχι και τόσο καλή ανάλυση αυτού του ύφους.

Σύντομα θα συναντήσετε τον Ruvik, ενώ θα απομονωθείτε από τους συναδέλφους σας, καθώς θα ταξιδέψετε στα 15 κεφάλαια του παιχνιδιού, τα οποία έχουν υπέροχη ποικιλία, που θα σας κρατήσει το ενδιαφέρον, αλλά δε λειτουργούν πολύ ευεργετικά προς το σενάριο. Δυστυχώς, ενώ η ιστορία υπόσχεται ταξίδι στα εσώψυχα ενός τηλεπαθητικού δολοφόνου, κάπου χάνει το στόχο της και γίνεται περισσότερο μια "συλλογή αναμνήσεων" με μπόλικες "βολικές" μάχες. Οι χαρακτήρες εξερευνούνται ελάχιστα και στην προσπάθεια να εξηγηθούν τα κίνητρά τους μέσα από το μυστήριο παρελθόν τους και τις αποκαλύψεις, περισσότερο γίνονται αδιάφοροι και ενοχλητικοί. Οι απαντήσεις που θα πάρετε δεν δίνονται στους σωστούς χρόνους και όταν τελικά καταλάβετε τι ακριβώς συμβαίνει, θα συνειδητοποιήσετε τα κλισέ της υπόθεσης και πόσο λίγο νοιάστηκε το παιχνίδι να παρουσιάσει μια σοβαρή σεναριακή εξέλιξη. Με λίγα λόγια τείνει περισσότερο προς Resident Evil παρά Silent Hill σε ποιότητα ιστορίας, παρά το κατά τα φαινόμενα "ψυχολογικό" θρίλερ.

the_evil_within_review_2

Αφήνοντας όμως χώρο από το σενάριο με τη "συλλογή αναμνήσεων", δίνεται η δυνατότητα για πιο ταιριαστό gameplay για video game. Τα 15 chapters έχουν τα δικά τους περιβάλλοντα και τα δικά τους themes. Αυτό κάνει την εξερεύνηση πολύ χορταστική, καθώς παρά την τεράστια διάρκεια του τίτλου, δε θα βαρεθείτε. 15 κεφάλαια, που διαρκούν από μισή μέχρι 2 ώρες το καθένα, στην casual δυσκολία κάναμε 20 ώρες παρά κάτι για να δούμε τα credits. Δύσκολα βλέπουμε τίτλους σε κλειστά περιβάλλοντα (όχι free roam) να κινούνται έτσι άνετα για τόση ώρα. Εδώ έρχεται να κάνει ο Mikami αυτό που κάνει καλύτερα και αυτό είναι να σχεδιάζει video games. Η δομή του παιχνιδιού, το gameplay, η ισορροπία, η ποικιλία, η ατμόσφαιρα, η διάρκεια, αλλά και όλες οι λεπτομέρειες διατηρούνται, ώστε να δώσουν ένα αποτέλεσμα, στο οποίο φαίνεται και το μπόλικο playtesting, αλλά και η σωστή κρίση του δημιουργού στο ποια στοιχεία να διατηρήσει από παλιότερες δημιουργίες του, ποια να "δανειστεί" από άλλους τίτλους και πώς να καινοτομήσει. Δίνοντας επιπρόσθετα bonus modes για New Game + και το One-Hit Death/Akumu Mode, προκαλεί το πραγματικό hardcore κοινό, που περίμενε έναν τέτοιο τίτλο. Τα άπειρα collectibles βοηθούν ακόμα περισσότερο στη διάρκεια του τίτλου, ενώ τα keys είναι καινοτομία στο είδος των collectibles με τον τρόπο που ανακαλύπτονται και εξαργυρώνονται.

Ο Mikami βασίστηκε σε γνώριμα μονοπάτια ως επί το πλείστον, καθώς η βάση του (οι μάχες δηλαδή) φωνάζουν Resident Evil 4 από μακριά. Έχει προστεθεί το stealth στοιχείο, το οποίο σας παρουσιάζεται απ' την αρχή κιόλας, αφού μπορείτε να δημιουργήσετε αντιπερισπασμό με μπουκάλια και να επιτεθείτε από πίσω στους ανυποψίαστους εχθρούς σας. Εναλλακτικά πετάτε τα μπουκάλια στα κεφάλια τους και αυτό τους stun-άρει, ώστε να τους "φάτε" από μπροστά. Το μαχαίρι είναι ζωτικής σημασίας, ώστε να μη χαλάτε πυρομαχικά. Ειδικά σε έναν τέτοιο τίτλο, είναι απαραίτητη τακτική. Στοιχείο παρμένο απ' το The Last of Us. Επίσης μπορείτε να αφήνετε τις προϋπάρχουσες παγίδες, που υπάρχουν στα levels, ώστε να τις χρησιμοποιείτε προς το συμφέρον σας. Εναλλακτικά μπορείτε να τις αφοπλίζετε και να χρησιμοποιείτε τα ανταλλακτικά τους για να φτιάχνετε διαφόρων ειδών βέλη (freeze, explosion, shock, κλπ) για τη βαλλίστρα σας, το πιο χρήσιμο όπλο του παιχνιδιού. Ό,τι περιμένετε σε αυτόν τον τομέα από το δημιουργό του Resi 4, θα το πάρετε. Άλλο ένα νέο στοιχείο που δίνει ακόμα μεγαλύτερο βάθος είναι τα σπίρτα που συλλέγετε, με τα οποία μπορείτε να κάψετε τους ξαπλωμένους Haunted, αλλά και όσους βρίσκονται κοντά τους. Δίνει επίσης ένα επιπλέον επίπεδο αγωνίας και ρίσκου.

the_evil_within_review_4a

Στο παιχνίδι θα αντιμετωπίσετε πολλών ειδών εχθρούς. Οι πιο συνηθισμένοι είναι τα "ζομπι" του τίτλου ή αλλιώς "Haunted", όπως λέγονται εδώ. Κινούνται ακριβώς όπως τους έχετε δει κι από τη σειρά Resident Evil, ενώ προστίθενται αργότερα και τα πυροβόλα όπλα στην εξίσωση. Ευτυχώς, όχι σε αταίριαστο βαθμό. Τα bosses είναι φτιαγμένα με αρκετό μεράκι και έχουν τους συμβολισμούς τους, ενώ σε gameplayικό επίπεδο, αν δεν είναι σφουγγάρια για τις σφαίρες σας, τότε πιθανότατα να χρειάζεται να δώσετε μια πιο "Resident" λύση στο πρόβλημά σας. Κάποια απ' αυτά ίσως ταίριαζαν καλύτερα σε κάποιο Gears of War παιχνίδι, αλλά τα περισσότερα είναι αρκετά τρομακτικά και ταιριαστά στις περιστάσεις, ενώ πρέπει να αναφέρουμε ότι απογοητευθήκαμε αρκετά από το τελικό boss. Χαλάλι του όμως, γιατί είχαμε βρεθεί προ πολλών εκπλήξεων πρωτύτερα.

the_evil_within_review_5a

Στην άλλη μεριά, έχουμε τον τεχνικό τομέα του παιχνιδιού. Απίστευτο art direction (εξαιρετικά αιματηρές εικόνες) με ιαπωνικές πινελιές έρχεται να δέσει με την "δυτική" id Tech 5. H μηχανή, η οποία μας έχει δώσει και το RAGE, αλλά και το Wolfenstein: The New Order δουλεύει αρκετά καλά και για τις 2 γενιές, ενώ εδώ δίνει τον καλύτερό της εαυτό με μεγάλο κόστος όμως. Το παιχνίδι τρέχει σε ανάλυση 1920x768 (έκδοση PS4). Η αναλογία σε αυτό (aspect ratio) είναι 2.5:1. Με λίγα λόγια, έχουμε τις καταραμένες τις μαύρες μπάρες πάνω κάτω. Το "κακό" (pun intended) που κάνουν στην οπτική πληροφορία που λαμβάνουμε είναι οι φωτογραφίες που βλέπετε στο άρθρο. Ο Mikami είχε καινοτομήσει και με το Resi 4, όπου τότε είχαμε 4:3 οθόνες και μας έφερε την wide προοπτική. Τώρα που έχουμε wide οθόνες μας φέρνει την ultra-wide. Βασικά super-wide γιατί είναι ακόμα πιο μακρόστενο το κάδρο και από τις ταινίες που παίζουν σε 2.35:1. Με λίγα λόγια, ελάχιστη οπτική πληροφορία. Σε συνδυασμό με ένα προβληματικό Field of View, θα περάσουν 2-3 κεφάλαια και παραπάνω μέχρι να συνηθίσετε αυτό που βλέπετε. Απλά ελπίζουμε να παίζετε σε μεγάλη οθόνη και να κάνετε υπομονή, χωρίς να παίξετε κάποιο άλλο παιχνίδι (σε full κάδρο), ώστε να συνηθίσετε. Ο ίδιος ο δημιουργός λέει ότι οι μπάρες είναι κινηματογραφικότητα. Όχι, δεν είναι. Είναι μείωση του όγκου που χρειάζεται να γίνει render, ώστε να εξοικονομηθούν πόροι.

Με τέτοια θυσία θα περιμέναμε ο τίτλος να τρέχει αψεγάδιαστα. Οι επιδόσεις του όμως δεν είναι τέλειες. Τα framedrops δεν είναι συχνά, αλλά σε κάποια σημεία όπου θα συναντήσετε πολλά effects μαζί, όπως καπνούς, θα δείτε σίγουρα επιπτώσεις. Κατά τ' άλλα, έχει γίνει τρομερή δουλειά αρτιστικά, ώστε το The Evil Within να είναι άμεσα αναγνωρίσιμο. Χρησιμοποιώντας post-process φίλτρα και ιδαιίτερα ενεργό blur, δίνεται μια εικόνα εφιαλτική, όπου μπορείτε να δείτε αρκετά καθαρά γύρω σας με πεντακάθαρα textures, ενώ πιο μακρυά τα τοπία φαίνονται στοιχειωμένα χάρη και στον εντυπωσιακό φωτισμό. Οι λάμψεις και τα εφέ είναι πολύ συχνό φαινόμενο, όπως και οι εναλλαγές σκηνών, οι οποίες χρειάζονται γρήγορη φόρτωση των textures, το οποίο δυστυχώς δεν επιτυγχάνεται. Το πιο βαρύ τεχνικά πρόβλημα της συγκεκριμένης μηχανής φαίνεται στο collision system όμως. Η πρώτη μας εμπειρία στο παιχνίδι ήταν ο θάνατος από το "χασάπη" της εισαγωγής. Την ώρα που μας κυνηγούσε είδαμε να έχει περάσει ο μισός μέσα από το μοντέλο μιας κλειστής πόρτας, ενώ όταν μας έφτασε δε, τα 2 μοντέλα χάθηκαν το ένα μέσα στο άλλο, καθώς η κάμερα βρισκόταν μπερδεμένη σε μια γωνία. Ευτυχώς τέτοιου τύπου λάθη/bugs δεν εντοπίσαμε πολλές φορές.

the_evil_within_review_6a

O ήχος του βρίσκεται σε εξαιρετικά επίπεδα, με απίστευτη ποικιλία στα εφέ και με μουσικά κομμάτια να παίζουν όσο πρέπει και εκεί που πρέπει, ενώ το highlight είναι το Clair de Lune του Debussy, το οποίο σας δηλώνει το safe room και είναι ίσως η μόνη μελωδική γραμμή που θα ακούσετε. Τα voice overs βρίσκονται σε μέτρια επίπεδα, σκηνοθετημένα για τους fans των Resi παιχνιδιών, αφού οι ηθοποιοί δεν πείθουν, αλλά δίνουν απ' τη μεριά τους κάτι στην ατμόσφαιρα. Παράδειγμα προς μίμηση είναι το user interface το οποίο είναι άμεσο και απίστευτα βολικό, ενώ συνολικά ο χειρισμός έχει τα πάνω και τα κάτω του με τα προβληματικά σημεία να είναι αποτέλεσμα του collision system της μηχανής.

Το παιχνίδι μας παραχωρήθηκε από την επίσημη αντιπροσωπεία της Bethesda Softworks στη χώρα, IGE S.A., για τις ανάγκες του Review.

Οι φωτογραφίες του παιχνιδιού είναι τραβηγμένες με τη Share λειτουργία του PS4 κι έχουμε κάνει crop μόνο τις μαύρες μπάρες.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Developer

Tango Gameworks

Publisher

Bethesda Softworks

Διανομή

IGE S.A.

Πλατφόρμες

PC / PS3 / PS4 / Xbox 360 / Xbox One

Tested on

PS4

Κυκλοφορία

14 Οκτωβρίου 2014

Είδος

Survival Horror

PEGI

18

Θετικά

+ Game Design

+ Πολυεπίπεδη μάχη

+ Ποικιλία στα chapters

+ Διάρκεια και replayability

+ Στιγμές πραγματικής αγωνίας

Αρνητικά

- Το extra-wide aspect ratio

- Κάποια τεχνικά θέματα

- Το σενάριο απογοητεύει

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.0
8.2
Συνοψίζοντας

Το The Evil Within καταφέρνει να καλύψει ένα κενό που είχε δημιουργηθεί από την έλλειψη πραγματικών survival τίτλων, φέρνοντας στο τραπέζι αγνή δυσκολία, αγωνία και game design που αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση ενώ υποδηλώνει την εμπειρία του δημιουργού του. Κάποια παραπατήματα, όπως μερικές αποφάσεις για τα τεχνικά του, αλλά και το απογοητευτικό σενάριο απ' όλες τις απόψεις, δεν το αφήνουν να γίνει άλλο ένα instant classic. Ο κύριος Mikami δημιούργησε μια συλλογή από "Best of" κομμάτια του, τα οποία θα μπορούσαν να έχουν συρραφθεί με πολύ καλύτερο τρόπο. Το αποτέλεσμα όμως δεν μπορούμε να φανταστούμε καν πώς θα μπορούσε να απογοητεύσει τους οπαδούς του Resident Evil 4. Αφού ξεπεράσετε τις αρχικές δυσκολίες με το aspect ratio εννοείται...

8.0
Βαθμός
8.2
Βαθμός
1 rating
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%