The Order: 1886

The Rental: 1886
by Παύλος Κρούστης on 19 Φεβρουαρίου 2015
Reviews

Βικτωριανό Λονδίνο, λυκάνθρωποι, τάγμα Ιπποτών, God Save the Queen, προδοσίες, ίντριγκες, μυστήρια, μουστάκια, βίαιες αναμετρήσεις και ο Tesla (γνωστός εφευρέτης) να προμηθεύει τους ήρωές μας με τις εφευρέσεις του. Γερές δόσεις Gears of War, λίγες σταγόνες Heavy Rain και... μαύρες μπάρες. Βάλτε τα όλα αυτά στο πιο μικρό μπλέντερ του κόσμου και αδειάστε 7-9 ώρες... maximum στο πιο όμορφο, επιχρυσωμένο φλιτζανάκι του κόσμου. Καλωσορίσατε στο The Order: 1886.

the-order-1886-review-1

H Ready at Dawn είναι ένα εσωτερικό studio της Sony, που ως τώρα είχε την ευκαιρία να ασχοληθεί με παιχνίδια για το PSP. Έπειτα από τα διαμάντια Daxter και God of War: Chains of Olympus, ήρθε το God of War: Ghost of Sparta. Ένα μέλος της σειράς GoW, το οποίο θεωρείται μέχρι και σήμερα από τα καλύτερα. Μετά από αυτές τις επιτυχίες, η Sony κατάλαβε ότι είχε ένα λαμπρό studio στα χέρια της. Ήταν καιρός να αρχίσει να ασχολείται με κάτι... μεγαλύτερο.

Έτσι γεννήθηκε το The Order: 1886, το οποίο αντικρίσαμε για πρώτη φορά στην Ε3 2013. Σε εκείνη την έκθεση παρουσιάστηκε ένα teaser trailer, το οποίο κανείς δεν κατάλαβε τι ακριβώς ήταν. Έδειχνε μια πολύ ατμοσφαιρική τοποθεσία με steampunk αισθητική και 4 άτομα με συγκεκριμένες στολές και υπερρεαλιστικά όπλα να ενώνονται για να αντιμετωπίσουν κάτι που ερχόταν από το σκοτάδι.

Έπειτα από μερικούς μήνες, έγινε η αποκάλυψη ενός παιχνιδιού που δεν είχαμε δει ξανά όμοιό του. Τα γραφικά που είχαμε δει στο trailer ήταν in-game. Κανείς δε θα το πίστευε αυτό 2 χρόνια νωρίτερα, ενώ εδώ καλά καλά δεν πιστεύουμε τι βλέπουμε τώρα που έχουμε την final έκδοση. Προτρέχουμε όμως. Ας μιλήσουμε πρώτα για το τι ακριβώς είναι το The Order:1886.

Πρόκειται για έναν απ' τους μεγαλύτερους τίτλους της χρονιάς, αποκλειστικότητα του PS4 και είναι ο πρώτος τεράστιος ΑΑΑ τίτλος της χρονιάς. Είναι σε μια θέση που έχει τη δυνατότητα να κινήσει τα νήματα της βιομηχανίας και να τους κάνει όλους να μιλούν για αυτό. Ήδη η προωθητική του καμπάνια είναι τεράστια και το έχουν ακούσει όλοι. Τα looks του βοήθησαν και στην word of mouth προώθηση. Αξίζει τελικά όλη αυτήν την προσοχή;

the-order-1886-review-2

Σενάριο

Σε ένα παράλληλο σύμπαν ή μια εναλλακτική πραγματικότητα, ο Νίκολα Τέσλα, ο γνωστός εφευρέτης και ένα απ' τα λαμπρότερα μυαλά της ιστορίας, άλλαξε λίγο την πορεία του για χάρη του σεναρίου μας και άρχισε να δημιουργεί πολεμικές εφαρμογές για μια αθάνατη ομάδα, που ονομάζεται The Order. Η "Τάξη" αποτελείται από Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης, που προστατεύουν τα βασιλικά πρόσωπα με ευλάβεια. Σκοπός τους είναι επίσης η προστασία από "άλλους παράγοντες". Κάτι σαν το FBI στις αμερικάνικες ταινίες. Με αγγλικές προφορές όμως.

Ο Grayson Galahad είναι ο πρωταγωνιστής του The Order: 1886 και πατάει στα πόδια του πιο σταθερά από οποιονδήποτε άλλο πρωταγωνιστή έχουμε δει τον τελευταίο καιρό. Τον βλέπουμε κυρίως νευριασμένο ή ανήσυχο, αλλά η υποκριτικές ικανότητές του (γιατί με την τεχνολογία πίσω από το παιχνίδι, μπορούμε να το πούμε αυτό) πείθει ακριβώς όπως πρέπει. Διαθέτει τιμιότητα, προσπαθεί να προστατέψει τους δικούς του και ταυτόχρονα να τιμήσει και την ιδιότητά του ως Ιππότη. Ίσως φταίει το μουστάκι και η φαβορίτα που δίνουν τη βαρύτητα στο χαρακτήρα, ίσως η λυρικότητα με την οποία δίνονται οι φράσεις στο παιχνίδι. Λαμβάνοντας υπόψη μας ότι είμαστε στο Λονδίνο του 1886, οι χαρακτήρες διακατέχονται από μια σοβαρότητα, είναι σκυθρωποί και διαθέτουν φινέτσα. Οι διάλογοι το υποστηρίζουν 100% αυτό. Σε όλο αυτό όμως, δε θα υπήρχε η ίδια καλαισθησία, αν οι συμπρωταγωνιστές δεν ήταν άξιοι.

Έχουμε την Isi Igraine, την συνάδελφο και "προστατευόμενη" του Galahad, τον ερωτιάρη Marquis Lafayette, τον mentor Sebastien Malory και άλλους αρκετούς χαρακτήρες, που αφήνουν το στίγμα τους ο καθένας με το δικό του τρόπο. Όλοι τους είναι μελετημένοι από το ύφος τους, την προφορά τους και τα πιστεύω τους. Οι διάλογοι μεταξύ τους είναι απόλυτα πιστευτοί και γεμάτοι ένταση. Το παιχνίδι βασίζεται σε τεράστιο ποσοστό σε τέτοια στοιχεία, όπως οι χαρακτήρες του και εκεί πετυχαίνει διάνα. Είναι πραγματικά μια πολύ ευχάριστη αλλαγή αυτή προς την ποιότητα, σε σχέση με τα άλλα games που βλέπουμε συμπεριφορές κότας ή βάθος ουρακοτάγκου. Η RAD δίνει σωστά βαρύτητα σε έναν τομέα, που βοηθά το παιχνίδι να εξυψωθεί. Το voice acting και η αυθεντικότητα των διαλόγων βοηθά σε αυτό.

Η ιστορία μας χωρίζεται σε 16 κεφάλαια σε βάθος χρόνου μερικών μηνών του έτους 1886. Καθένα εκ των οποίων διαρκεί από 5 λεπτά μέχρι 1 ώρα. Κάποια από τα 16 κεφάλαια είναι μόνο cutscenes και ξετυλίγουν το story. Στηρίζεται πάρα πολύ καλά σε μια αρχή, μέση και τέλος και είναι τρομερά καλά διηγημένη ιστορία. Χρησιμοποιείται ένα κλασικό τρικ που βλέπουμε και σε ταινίες, όπου η δράση ξεκινά από ένα σημείο πιο μετά στην ιστορία μας (πρόλογος), ενώ στην πορεία επιστρέφουμε νωρίτερα χρονικά, να δούμε πώς είχαμε τις συγκεκριμένες εξελίξεις.

the-order-1886-review-3

Κάθε κεφάλαιο είναι μοναδικό θεματικά, ενώ το ενδιαφέρον διατηρείται αμείωτο χάρη στα τεκταινόμενα και τον πανέμορφο κόσμο του παιχνιδιού. Το Λονδίνο του 1886 είναι ένας μυστηριώδης και σκοτεινός παράδεισος για games και ταινίες και θα έπρεπε να χρησιμοποιείται παραπάνω κατά τη γνώμη μας (Assassin's Creed Victory incoming). Διαθέτει δύναμη στην ομίχλη που κατακλύζει τα σοκάκια. Το έξτρα στοιχείο του φανταστικού που προσέθεσε η RAD δίνει πολλά επιπλέον επίπεδα και τροφή για όσους αρέσκονται σε παραφυσικά φαινόμενα και την έντονη ατμόσφαιρα. Κάτι το οποίο δεν εξετάζεται όσο πρέπει είναι η υπερφυσική δύναμη του Blackwater που κουβαλούν πάνω τους οι Ιππότες και μπορεί και τους κάνει υγιείς και πάλι. Ίσως μας το εξηγήσουν αργότερα στην πορεία.

Ο Τέσλα και τα όπλα του έχουν το ρόλο ενός άλλου "Q" από τον James Bond, μόνο που ο Τέσλα έχει προοπτικές να εξελιχθεί σε κάτι πιο βαθύ. Κάτι το οποίο δεν προλαβαίνει να ξεδιπλώσει όμως στο παιχνίδι. Οι λυκάνθρωποι είναι ένα απ' τα μυστικιστικά στοιχεία του τίτλου και αυτό που πετυχαίνει είναι ότι δεν τους παρουσιάζει απλά ως "εχθρούς", αλλά δημιουργώντας μυστήριο γύρω από αυτούς, προκαλείται ακόμα και η horror αίσθηση στον παίκτη. Προσθέτουμε και τους "κλασικούς" εχθρούς, που δεν είναι άλλοι από τους "Επαναστάτες", που εναντιώνονται στην κυβέρνηση και έτσι έχουμε ένα "πλήρες πακέτο"

Τα παραπάνω είναι η βάση για να κυλήσει το σενάριο, το οποίο περιλαμβάνει προδοσίες, εμπιστοσύνη σε φίλους, διλήμματα, βία, ωμές αναμετρήσεις και μερικές εξελίξεις που ίσως δε θα περιμένετε. Στη μέση περίπου του παιχνιδιού, θα δείτε μια αλλαγή πορείας, που θα ξαναπιάσει το ενδιαφέρον σας, ενώ το τέλος του μας σάστισε ελαφρώς με την απότομη πορεία του. Αν μη τι άλλο, φαίνεται ότι η Sony δεν έχει σκοπό να το σταματήσει εκεί. Και καλά θα κάνει, γιατί ο κόσμος του τίτλου είναι πλούσιος και γεμάτος ευκαιρίες. Ο κύκλος του Galahad πάντως για το συγκεκριμένο σεναριακό arc έκλεισε αφήνοντας τα κατάλληλα κενά προς εξερεύνηση στο μέλλον.

the-order-1886-review-4

Gameplay

Το The Order: 1886 είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση παιχνιδιού. Κατά βάση είναι ένα Third Person Shooter, όπου ταλαντεύεται έντονα ανάμεσα στο... gameplay και την έλλειψη αυτού. To μεγαλύτερο μέρος του τίτλου είναι cutscenes. Στις 7-9 ώρες που διαρκεί, αν δεν βλέπετε απλά κάποια σκηνή, τότε πιθανότατα θα περπατάτε αργά σε κάποιο σοκάκι. Στο ενδιάμεσο θα έχετε τη δυνατότητα να πολεμήσετε με τους Rebels ή άλλους εχθρούς με ανθρώπινη μορφή ή όχι.

Τo παιχνίδι έχει ένα πολύ στιβαρό cover system, ενώ στις περιοχές όπου θα μαχηθείτε, θα δείτε αμέτρητα κιβώτια και τειχάκια για να στηριχθείτε πάνω τους πατώντας το κουμπί του "κύκλου". Τούμπα και αποφυγή δεν υπάρχει, αλλά όταν σας πετούν βόμβες ή σας επιτίθενται κάποιοι συγκεκριμένο εχθροί, εμφανίζεται στην οθόνη το "Χ", ώστε να κάνετε την τούμπα σας όταν πρέπει (contextual). Στη διάθεσή σας θα έχετε 2 όπλα (ένα πιστόλι και ένα κύριο) ανά πάσα στιγμή και 2 τύπους χειροβομβίδων: Frag και Smoke. Τα όπλα του τίτλου δεν είναι πάρα πολλά, αλλά είναι αρκετά για να γεμίσουν όλες τις κλασικές κατηγορίες. Υπάρχει το κλασικό μονόβολο rifle, υπάρχει το αυτόματο rifle, υπάρχει ένα αυτόματο Μ2 Falchion το οποίο διαθέτει μια έξτρα δυνατότητα να πετά συμπιεσμένο αέρα πάνω στους εχθρούς, ώστε να τους κάνει stun. Μετά έχουμε τα πιο ενδιαφέροντα όπλα, όπως τις καραμπίνες (υπάρχει και τρι-κανη, ναι, τρεις κάννες), που ακρωτηριάζουν τους εχθρούς ή τις δημιουργίες του Tesla, όπως το Thermite Gun ή το Arc TS23. Τα 2 τελευταία είναι τα πιο πρωτότυπα και η μόνη δόση (δυστυχώς) πρωτοτυπίας που έχει να προσφέρει ο τίτλος από άποψη gameplay. Το Thermite Gun, πετάει εύφλεκτο υλικό σε αέρια μορφή προς τους εχθρούς και μετά σημαδεύοντας εκείνη την περιοχή, μπορείτε πετώντας thermite να κάνετε τον αέρα να πάρει κυριολεκτικά φωτιά. Το Arc Gun πετάει δεσμίδες ηλεκτρισμού, κάνοντας τα άκρα των αντιπάλων σας να εκραγούν. Το αποτέλεσμα είναι τόσο εντυπωσιακό, όσο ακούγεται.

Το shooting έχει εκπληκτική αίσθηση χάρη στα "κόλπα" με το Depth of Field και το άριστο βάρος των όπλων. Με λίγα λόγια το core gameplay του τίτλου είναι στιβαρό σαν τσιμεντόλιθος. Οι εχθροί διαφοροποιούνται μόνο σε κάποιους που φορούν πανοπλία και σκοτώνονται πιο δύσκολα, και στους απλούς που πεθαίνουν με headshots ή μερικές βολές στο σώμα (στο normal επίπεδο δυσκολίας). Σε κάποιες περιπτώσεις θα αντιμετωπίσετε λυκάνθρωπους είτε με τη βοήθεια των ευλογημένων QTEs, είτε με μια ιδιαίτερη τακτική που θα σας μάθει το παιχνίδι. Τις συγκεκριμένες αναμετρήσεις όμως, ενώ εκτιμούμε την ποικιλία, δεν τις βρήκαμε ιδιαίτερα... συναρπαστικές. Ελαφρώς ενοχλητικές. Δεν είναι πολλές όμως. Επιπρόσθετα υπάρχουν και κάποιες λίγες στιγμές με stealth και άλλες κλασικές διαφοροποιήσεις, όπως sniper section. Αν χάσετε σε κάποια απ' αυτές τις φάσεις, έχετε τη δυνατότητα να πατήσετε το "τρίγωνο" αν προλάβετε και δε σας σκοτώσουν, ενώ είστε στα γόνατα. Μετά πατάτε το Χ επανειλημμένα για να γεμίσετε την (κατά τ' άλλα) regenerative health σας. Δεν υπάρχει όμως δυνατότητα για δεύτερη χρήση του Blackwater άμεσα.

Ένα κλασικό bonus που βλέπουμε σε shooter τίτλους είναι το slo-mo. Εδώ ο ήρωας, χρησιμοποιεί μια τακτική που ονομάζεται Blacksight και είναι προνόμιο των Ιπποτών (εννοείται...). Σταματά το χρόνο (αφού έχετε γεμίσει τη μπάρα με kills) για λίγο και σας δίνει τη δυνατότητα να πυροβολήσετε με αυτόματο σημάδι τους εχθρούς που βρίσκονται στο οπτικό σας πεδίο. Εμάς μας φάνηκε περιττό, κλισέ και νιώθουμε ότι περισσότερο μπήκε σαν χαρακτηριστικό επειδή το προστάζει η μόδα. Τουλάχιστον είναι εντυπωσιακό.

the-order-1886-review-6

Γενικότερα ο τίτλος καθόλη τη διάρκεια βασίζεται στις μάχες που αναφέρουμε παραπάνω και στα QTEs. Τα Quick Time Events στη συγκεκριμένη περίπτωση κατά τη γνώμη μας δεν κάνουν ζημιά, έχουν την αίσθηση που είχαν στο Heavy Rain, όπου επηρεάζετε εσείς την "ταινία" που βλέπετε, ενώ συνήθως έχουν αρκετά μεγάλο χρονικό περιθώριο να ολοκληρωθούν. Διαφοροποιούνται μέχρι ένα σημείο από την άποψη ότι σε κάποια σημεία μπορεί να χρειαστεί να κινήσετε και τους μοχλούς αντί μόνο για τα κουμπιά. Δυστυχώς δεν υπάρχει η ρευστότητα που υπάρχει σε άλλους τίτλους όπως τα QTE των melee επιθέσεων του The Last of Us ή του Uncharted, αλλά κάνουν τη δουλειά τους. H χατζάρα που κουβαλάτε δημιουργεί πιο brutal καταστάσεις βέβαια.

Ο τίτλος είναι αρκετά εύκολος στο Normal, ενώ στο Ηard δε θα σας δυσκολέψει σχεδόν καθόλου. Δεν υπάρχει trophy συνδεδεμένο με τη δυσκολία και θα προτείναμε στους πιο έμπειρους, να δοκιμάσουν το Hard. Αυτή η έλλειψη πρόκλησης έχει αντίκτυπο δυστυχώς και στη διάρκεια του παιχνιδιού, αλλά και στην αντοχή στο χρόνο.

Πέρα από τις ομολογουμένως εντυπωσιακές αναμετρήσεις, θα περάσετε αρκετό χρόνο περπατώντας και σκαρφαλώνοντας σε κάποιες λίγες περιπτώσεις στα πανέμορφα περιβάλλοντα του τίτλου. Διασκορπισμένα θα βρείτε διαφόρων ειδών collectibles, όπως εφημερίδες, memos, κυλίνδρους φωνογράφων και άλλα. Μπορεί να χαθείτε σε κάποια σημεία, παρότι είναι αρκετά "στενές" οι περιοχές του, αλλά πατώντας το R3 συνήθως βρίσκετε το δρόμο σας.

Τεχνικός Τομέας

Το The Order: 1886 είναι ένα παιχνίδι που δε διαφοροποιείται και πολύ. Δεν έχει αυτό το κάτι που θα το διακρίνει κάποιος για το gameplay του ή το σενάριο, καθένα εκ των οποίων είναι σε εξαιρετικά επίπεδα, αλλά... "λίγα". Το παιχνίδι όμως, όπως και όλα τα games έχουν άλλον ένα τομέα, στον οποίο μπορούν να βασίσουν τις πωλήσεις τους: Τα γραφικά. Αν θα έπρεπε να ζυγίσουμε το οπτικό κομμάτι του τίτλου, θα το εκφράζαμε με τραυλές δηλώσεις, αγκομαχητά και ξεφυσήματα. Δεν έχετε ξαναδεί ποτέ κάτι παρόμοιο. Το αποτέλεσμα μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο "τρελό". Δε θα πιστεύετε στα μάτια σας.  Είναι σίγουρα το νέο standard σε όλες τις πλατφόρμες, ενώ εκτός απ' την τεχνική υπεροχή, διαθέτει και το κατάλληλο γούστο για την αρτιστικότητα. Το Ryse μπροστά του φαίνεται πλαστικό. Το Crysis 3 πρέπει να ντρέπεται. Το μόνο που θα μπορούσαμε να συγκρίνουμε είναι οι animation ταινίες που "χτίζονται" σε υπερPC με χιλιάδες ώρες rendering. Κι όμως, κάπως το PS4 καταφέρνει να αποδώσει τέτοια ποιότητα real-time.

the-order-1886-review-7

Καθένα απ' τα κεφάλαια είναι μοναδικό τόσο σε αίσθηση, όσο και σε χρωματικές παλέτες και μέσω των καιρικών συνθηκών και της ώρας μες στην ημέρα δίνεται μια πολύ όμορφη ποικιλία. Όλα τα στενά, οι δρόμοι και οι αλάνες έχουν τα δικά τους textures, δικά τους μικροαντικείμενα και το copy paste είναι το ελάχιστο που έχουμε δει ποτέ σε παιχνίδι.  Θα περιπλανηθείτε σε τούνελ, νοσοκομεία, σε αερόστατα, στις αποβάθρες, βιομηχανικές περιοχές και πολλά άλλα. Δεν πρόκειται να δείτε ούτε σπιθαμή που δεν είναι τέλεια. Δεν υπερβάλλουμε. Δεν το έχετε ξαναδεί αυτό το αποτέλεσμα. Τα ξύλα πετάνε σκλήθρες, τα βάζα και τα τζάμια σπάνε όπως πρέπει, ο ήλιος σας τυφλώνει ρεαλιστικά, οι εκρήξεις είναι πανέμορφες, οι τρύπες στους τοίχους απ' τις σφαίρες, οι ζημιές στις κατσαρόλες, τα alpha effects (καπνός, ομίχλη κλπ.) είναι ρεαλιστικότατα... Η βροχή και γενικότερα το υγρό στοιχείο κινείται και φαίνεται όπως πρέπει, ενώ τα ragdoll physics θα δώσουν μαζί με τη βιαιότητα του τίτλου την απαραίτητα ικανοποίηση στη δίψα σας για αίμα. Μιλάμε για εκπληκτικά animations και απόλυτη ικανοποίηση όταν για παράδειγμα τινάζετε στον αέρα το κεφάλι κάποιου εχθρού με το Arc Gun του Tesla (τι γράφω ο αιμοδιψής...)

Ειδική μνεία πρέπει να δοθεί στο απαράμιλλο αρτιστικό στυλ, το οποίο ευθύνεται σε μεγάλο ποσοστό και για το τελικό αποτέλεσμα. Μαζί εκεί ψηλά είναι και τα post process effects. Τα παιχνίδια με το Depth of Field για έναν τέτοιο Third-Person Shooter τίτλο είναι ταμάμ για το σημάδι σας και την ένταση που δημιουργείται απ' τις μάχες. Τα σωστά ζουμαρίσματα και θολώματα στην εικόνα μαζί με το grain effect του film δίνουν ένα αποτέλεσμα, που οποιοσδήποτε (σχετικός ή μη) θα δει, δεν υπάρχει περίπτωση να μην του ρίξει τα σαγόνια στο πάτωμα. Τα γυαλίσματα, οι επιφάνειες, τα animations (παντού mocap) και όλων των ειδών οι αντανακλάσεις (εκτός απ' το καθρέπτισμα του χαρακτήρα σας) είναι ακριβώς όπως πρέπει με άριστη προσοχή στη λεπτομέρεια.

Ο τίτλος κάνει render σε μικρότερη ανάλυση από τη συνηθισμένη, λόγω των "κινηματογραφικών" μαύρων μπαρών. Στα 1920x800 πλέον μπορούν και χρησιμοποιούν όμως υψηλής ανάλυσης AA, το οποίο κάνει και τη διαφορά. Δεν είμαστε σίγουροι αν θα θέλαμε το fullscreen τελικά, γιατί οι προγραμματιστές είχαν δίκιο. Εδώ βλέπουμε σωστή χρήση, εν αντιθέσει με το The Evil Within (το οποίο είχε κατά μερικά pixels ακόμα πιο στενό κάδρο), καθώς τεράστιο ρόλο παίζει και το Field of View. Δεν υπάρχει στιγμή που να μην έχει προσεχθεί, ανάλογα με τα όσα συμβαίνουν, ώστε να νιώσετε ότι βλέπετε το περιβάλλον σας μια χαρά και δε σας φαίνεται "στενό". Με λίγα λόγια, οι μαύρες μπάρες δε μας ενόχλησαν. Φυσικά και θα θέλαμε να τα δούμε όλα με τέλεια λύση για το aliasing και σε 1080p, αλλά το αποτέλεσμα σίγουρα δεν απογοητεύει.

Ο ήχος αν είναι δυνατόν να το πούμε αυτό, είναι ακόμα πιο εντυπωσιακός. Θεόρατη ποιότητα με ηχογραφήσεις για την παραμικρή λεπτομέρεια. Τα όπλα είναι αυτά που θα σας δώσουν τον παλμό, ενώ το κάθε κλείσιμο πόρτας, πάτημα σε ξύλο και σπάσιμο γυαλιού έχει την hi-def αισθητική που αναβλύζει ούτως ή άλλως ο τίτλος. Οι ομιλίες και τα voice actings είναι άκρως επιτυχημένα και δίνουν πολύ στην αίσθηση που αποπνέει τελικώς το παιχνίδι. Το cast ήταν ιδανικό. Όλοι οι ηθοποιοί δίνουν μερικές απ' τις καλύτερες ερμηνείες που έχουμε ακούσει/δει τελευταία.. Ακόμα και η μουσική θα σας στοιχειώσει με θέματα που ταιριάζουν στην ατμόσφαιρα της εποχής, αλλά και τη "μαυρίλα" του τίτλου. Cellos θα συνοδεύουν την αισθητική του 19ου αιώνα και εσείς θα γεύεστε ό,τι καλύτερο υπάρχει αυτή τη στιγμή σε οπτικοακουστική απόλαυση. Οι καλύτερες εκρήξεις μακράν και μερικά απ' τα πιο όμορφα reload animations που έχουμε δει.

Αν κάτι τεχνικό μας φάνηκε μεμπτό (πέρα απ' τις αντανακλάσεις του χαρακτήρα), τότε αυτό είναι η Α.Ι. των αντιπάλων, η οποία δεν είναι κακή. Απλά μέτρια. Έχουμε ξαναδεί ίσως καλύτερες αντιδράσεις. Θα εντυπωσιαστείτε όταν τους ακούσετε να αναφέρουν το όπλο που κουβαλάτε και να τρομάζουν, αλλά λειτουργούν λίγο "ρομποτικά" όσον αφορά τις αναμετρήσεις σας. Ακόμα και στο Hard.

the-order-1886-review-9

Γενικά

Μας έλειψαν πολλά πράγματα από τη ναυαρχίδα του PS4 για την αρχή του 2015. Ο τίτλος στερείται gameplay. Τόσο σε βάθος, όσο και σε ποικιλία. Δίνει πολύ περισσότερα στοιχεία ταινίας απ' ό,τι game. Και εκεί είναι που οφείλουμε να απογοητευθούμε ελαφρώς. Δεν υπάρχει co-op, κάτι το οποίο κατανοούμε εν μέρει. Εστιάζει πολύ στο χαρακτήρα του Galahad κι είναι αυστηρά single player experience. Φαίνεται αυτό. Δυστυχώς όμως όταν δεν υπάρχουν ιδέες, το υπόλοιπο αντικείμενο (που εξετάζουμε) φαίνεται λειψό. Στα 16 κεφάλαια τα 3-4 είναι μόνο cutscenes. Δεν υπάρχουν trophies να δώσουν κίνητρο για κάτι περαιτέρω. Έχει το replayability μίας ταινίας.

To The Order: 1886 έχει πολλά απ' τα στοιχεία που μπορούμε να λατρέψουμε σε ένα Third Person Shooter. Έχει απαράμιλλο τεχνικό τομέα. Στιβαρό χειρισμό, φοβερή αίσθηση στα όπλα, και άλλα πολλά. Αυτό που μας απογοητεύει όμως είναι η έλλειψη ιδεών και καινοτομιών από τη μία και από την άλλη, η απαξίωση των developers να δώσουν ένα παραπάνω κίνητρο για έστω ένα δεύτερο playthrough. Ο τίτλος διαρκεί μονοψήφιο αριθμό ωρών, κάτι το οποίο το κάνει ιδανικό για ενοικίαση και τίποτα παραπάνω. Απλά θα είναι η ιδανικότερη ενοικίαση ever.

Το παιχνίδι εκούσια δε σας αφήνει να κάνετε skip τα cutscenes, ακόμα κι όταν διαρκούν για ολόκληρο το κεφάλαιο. Αυτό ίσως σας αποτρέψει κάποιους από το να κάνουν ένα δεύτερο run. Τουλάχιστον δεν υπάρχει ίχνος loading. Καλύπτεται από τις σκηνές, αλλά ακόμα και όταν ξεκινά το παιχνίδι ή μετά τα restarts των checkpoints φορτώνει άμεσα. Αξίζει να αναφέρουμε ότι η trophy list του είναι μικρή με 20+ trophies, ενώ όλα είναι silver και gold (εκτός του platinum φυσικά), καθώς δεν υπάρχει ούτε ένα bronze. Μπορείτε να ολοκληρώσετε το παιχνίδι με platinum trophy μαζεύοντας όλα τα collectibles (τα οποία βγαίνουν μπροστά σας λίγο χύμα) σε ένα playthrough.

the-order-1886-review-8

Το παιχνίδι μας παραχωρήθηκε από την αντιπροσωπεία της Sony Computer Entertainment στη χώρα μας, Sony Hellas, για τις ανάγκες του Review.

Οι φωτογραφίες είναι captured με την Share λειτουργία του PS4 και έχουν γίνει crop οι μαύρες μπάρες.

Αποκτήστε το παιχνίδι τώρα από το GamerGeeks.gr

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

The Order: 1886

Author

Παύλος Κρούστης

Developer

Ready At Dawn

Publisher

Sony Computer Entertainment

Διανομή

Sony Hellas

Πλατφόρμες

PS4

Tested on

PS4

Κυκλοφορία

20 Φεβρουαρίου 2015

Είδος

Action-adventure, third-person shooter

PEGI

18

Θετικά

+ Τεχνικός τομέας ορόσημο, που θα αργήσει να ξεπεραστεί
+ Setting / Ατμόσφαιρα
+ Απίστευτα "καλογυαλισμένο"
+ Χαρακτήρες: O Galahad ανήκει πλέον στην elite της Sony
+ Βίαιο, χωρίς να γίνεται χυδαίο
+ Μουστάκια κι αγγλικές προφορές

Αρνητικά

- Platinum με ένα playthrough σε μονοψήφιο αριθμό ωρών / Μηδενική αντοχή στο χρόνο
- Καμία καινοτομία στο gameplay
- Το ποσοστό του gameplay έναντι των cutscenes είναι αρκετά μικρό

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.0
2.7
Συνοψίζοντας

Το The Order: 1886 απέκτησε status που λίγα παιχνίδια μπορούν να χαρούν. Το πρώτο AAA εγχείρημα για την Ready at Dawn δείχνει το ταλέντο της εταιρείας όσον αφορά τα τεχνικά/αρτιστικά και το πόσο "δεύτερη" θέση έχει πάρει το gameplay. Κατά μία έννοια, ταιριάζει γάντι στην εποχή που βρισκόμαστε με τη βιομηχανία των games και είναι ο ορισμός του AAA game/blockbuster. Το λατρέψαμε για όσο κράτησε, αλλά πέρα απ' το σοκ που προκάλεσαν τα γραφικά και τις πολύ διασκεδαστικές 7-9 ώρες που μας προσέφερε, πιθανότατα να το ξεχάσουμε γρήγορα...

8.0
Βαθμός
2.7
Βαθμός
7 ratings
You have rated this
What's your reaction?
LOL
8%
Cheers
23%
Τιιιιι ;
8%
Μπαααα
8%
Sad
15%
Rage
38%