Road 96 - Review

Ένα υπερφιλόδοξο, εξαίσια ατμοσφαιρικό road trip
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 16 Αυγούστου 2021

Πάντα έβρισκα ελκυστικές τις ταινίες με κεντρικό θέμα τον δρόμο, το ταξίδι και τους χαρακτήρες που τριγυρνούν. Έχω περάσει υπέροχα με έργα όπως το The Straight Story του David Lynch ή με τα ταξίδια του Alexander Supertramp στο Into the Wild, ενώ απόλαυσα και την περιπέτεια του On the Road από την πένα του Κέρουακ, αλλά και το κόμικ Preacher των Ennis/Dillon. Ο ανοιχτός δρόμος, η ελευθερία που αποπνέει, και οι «ξεχασμένοι» άνθρωποι που περιφέρονται στην αγκαλιά του, είναι ένα θέμα με πολλές ενδιαφέρουσες προεκτάσεις, με προοπτική για ανάλυση χαρακτήρων και με δυνατότητα για χτίσιμο μιας ιδιαίτερης ατμόσφαιρας.

Το Road 96, ένα νέο παιχνίδι με βασικό θέμα τον δρόμο, δοκιμάζει να ενσωματώσει μία εξαιρετικά καλοδεχούμενη ιδέα στη συλλογική τυχοδιωκτική περιπέτεια: σκεπτόμενοι μάλλον πως ο δρόμος δεν είναι τίποτα χωρίς τους χαρακτήρες που τον περιβάλλουν, οι δημιουργοί του τίτλου έφτιαξαν ένα procedural generated σύστημα, το οποίο αλλάζει τη σειρά εμφάνισης των διαφόρων σκηνών που απαρτίζουν την ιστορία του.

Με την πρώτη ματιά, το Road 96 δίνει την εντύπωση ενός συνηθισμένου walking simulator, όμως η πραγματικότητα διαφέρει αρκετά και οι φιλοδοξίες πίσω από το εγχείρημα είναι αρκετά μεγάλες για να χαρακτηριστεί έτσι.

Ακούστε το εξαιρετικό, ολόσωστα ατμοσφαιρικό main theme του τίτλου, και διαβάστε παρακάτω για να μάθετε τι προσπαθεί να κάνει:

Για να καταφέρει να ξεδιπλώσει τις ιδέες του, το Road 96 στήνει ένα βασικό σενάριο πάνω στο οποίο στηρίζεται όλη η εμπειρία. Το κόνσεπτ έχει ως εξής: βρισκόμαστε σε ένα κόσμο όπου η Δημοκρατία και οι ελευθερίες των ανθρώπων συνεχώς συρρικνώνονται και τη θέση τους παίρνει ένα σύστημα διακυβέρνησης απολυταρχικού τύπου, με όλη την εξουσία σε ένα -τουλάχιστον αμφιλεγόμενο- πρόσωπο και την καταστολή ως κυρίαρχη μέθοδο αντίδρασης απέναντι στον λαό. Οι αστυνομικοί τριγυρνούν στις λεωφόρους, δέρνουν κόσμο, εξευτελίζουν περαστικούς, τα ΜΜΕ ελέγχονται αυστηρά από την κυβέρνηση και παρουσιάζουν τα γεγονότα όπως θέλουν. Οι αντιδράσεις είναι λίγες, με βασική εκείνη της δημιουργίας μιας ομάδας αντίστασης, που κατηγορείται μάλιστα για ένα τραγικό συμβάν, μία έκρηξη που προκάλεσε κατολίσθηση και τον θάνατο αθώων πολιτών.

Σε άλλη μορφή αντίδρασης, μερικά παιδιά έχουν αποφασίσει πως δεν αντέχουν άλλο και θέλουν να φύγουν από το κράτος αυτό. Φυσικά, η έξοδος από τα σύνορα δεν είναι απλή υπόθεση, και δεν πρόκειται οι φύλακες να επιτρέψουν έτσι απλά σε ένα πιτσιρίκι να περάσει. Έτσι, τα παιδιά αυτά, στην εφηβεία τα περισσότερα, καταλήγουν σε τυχοδιωκτική ζωή, κάνοντας οτοστόπ, κλέβοντας για να φάνε ή δουλεύοντας όπου βρουν για μερικά ψίχουλα, ενώ παράλληλα κρύβονται από τις Αρχές, και θεωρούνται αγνοούμενοι από τα σπίτια τους.

Εμείς, καλούμαστε να χειριστούμε κάποια απ’ τα παιδιά αυτά και να τα βοηθήσουμε να φτάσουν στα σύνορα, αλλά και να τα περάσουν με ασφάλεια. Η δομή είναι ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα: το παιχνίδι χωρίζεται σε επιμέρους τμήματα, κάθε ένα εκ των οποίων αντιπροσωπεύει το ταξίδι ενός παιδιού. Στην αρχή παίζουμε με ένα παιδί και μετά, όταν φτάσουμε στο τέλος του ταξιδιού -όποιο κι αν είναι αυτό το τέλος- παίρνουμε τον έλεγχο άλλου και ούτω καθεξής.

Οι πρωταγωνιστές είναι ανώνυμοι τυχοδιώκτες, των οποίων τα χαρακτηριστικά διαμορφώνουμε εμείς εν μέρει· ένα παιδί μπορεί να θεωρεί ότι η αλλαγή θα έρθει μέσω της πολιτικοποίησης και της ψήφου, άλλο με το χάος και τον βανδαλισμό, ενώ υπάρχουν κι αυτά που δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα και απλώς ψάχνουν το επόμενο μέρος που θα τα φιλοξενήσει. Όλα αυτά εκφράζονται μέσω του gameplay με ένα απλό σύστημα επιλογών, του οποίου η εισαγωγή είναι σωστή απόφαση αλλά η υλοποίηση αφήνει μερικά πράγματα στη φαντασία, κυρίως επειδή είναι βασικού τύπου, χωρίς την απαραίτητη πολυπλοκότητα που χαρακτηρίζει στην πραγματικότητα τέτοιου είδους αναζητήσεις. Στο Road 96, η κάθε σχετική απόφαση τονίζεται από τα κατάλληλα εικονίδια ώστε να γνωρίζουμε πάντοτε αν πρόκειται για απάντηση που ενισχύει την πεποίθηση που ακολουθεί τον δρόμο της ψήφου, της επανάστασης ή του ανασηκώματος των ώμων.

Βεβαίως, για να δοθεί περισσότερο βάρος και βάθος στο σύστημα των επιλογών, την περιπέτεια πλαισιώνει ένα καστ χαρακτήρων, με συγκεκριμένα ονόματα, χαρακτηριστικά και προσωπικότητες, αλλά και ξεχωριστή θέση στην πλοκή. Στο ταξίδι ενός παιδιού θα συναντήσουμε μερικούς απ’ αυτούς τους χαρακτήρες και θα γνωρίσουμε τον κάθε ένα σε κάποιον βαθμό, για να χαθεί στη συνέχεια προς άγνωστη κατεύθυνση. Κάθε παιδί που χειριζόμαστε, μαθαίνει από λίγο τις προσωπικότητες αυτές, αφού δεν περνάει αρκετό καιρό μαζί τους, όμως εμείς, ως παίκτες/παίκτριες, φυσικά τις γνωρίζουμε περισσότερο καθώς οι χαρακτήρες είναι οι ίδιοι σε κάθε ταξίδι.

Πρόκειται για ανθρώπους που συνδέονται με κάποιον τρόπο μεταξύ τους, ακόμα κι αν οι ίδιοι δεν το έχουν ακόμη καταλάβει, και στην πορεία της ιστορίας στήνεται ένα βασικό σενάριο που τους περιλαμβάνει όλους σε έναν βαθμό. Όλοι τους είναι επαρκώς καλογραμμένοι ώστε να μην είναι ποτέ βαρετή μία συνάντηση μαζί τους, ενώ οι ηθοποιοί κάνουν επίσης ικανοποιητική δουλειά και τους ζωντανεύουν σε κάθε σκηνή. Κάποιες εξελίξεις στις ιστορίες και κάποιες αλληλεπιδράσεις με τον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα είναι βεβιασμένες και ξεπηδούν από το πουθενά, χωρίς να έχουν χτιστεί πρώτα, όμως σε γενικές γραμμές έχουμε ένα υπόβαθρο αρκετά ενδιαφέρον για να μας κρατήσει στο δεκάωρο περίπου που διαρκεί ολόκληρη η ιστορία, με σκοτεινούς τόνους όπου χρειάζεται, πάνω σε ένα καρτουνίστικο και ανάλαφρο κάδρο. Πάντως, όπως συμβαίνει συχνά σε τέτοιου είδους στήσιμο, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της δομής εμφανίζεται στο πώς ο παίκτης ή η παίκτρια αποκτά γνώση για τον κόσμο και τις προσωπικότητες που συναντάμε ταξιδεύοντας, και πώς μπορεί να την αξιοποιήσει σε επόμενα runs.

Κάπου εδώ έρχεται το procedural κομμάτι, που υπόσχεται διαφορετική σειρά στην εμφάνιση των σκηνών, άρα και ενδιαφέροντα νέα playthroughs που θα μας δείξουν ξεχωριστά στιγμιότυπα. Δυστυχώς, το Road 96 σε αυτό το σημείο υπόσχεται περισσότερα απ’ όσα μπορεί να παραδώσει, κάνοντας κάποια δομικά λάθη στο στήσιμο της εμπειρίας. Το σύστημα λειτουργεί -ή φαίνεται να λειτουργεί- κάπως έτσι: υπάρχουν διάφορες σκηνές, με διαλόγους ή άλλου είδους περιπέτειες, οι οποίες είναι διαθέσιμες για να προχωρήσουν την ιστορία. Εμείς, όταν τελειώνουμε ένα σεναριακό βήμα, έχουμε την επιλογή να συνεχίσουμε, φεύγοντας με τα πόδια, να καλέσουμε ταξί, να περιμένουμε λεωφορείο ή να κάνουμε οτοστόπ, με στόχο να πλησιάσουμε λίγο ακόμα προς τον προορισμό μας, τα σύνορα.

Κάθε μία από τις επιλογές αυτές μάς καλεί να ζυγίσουμε την κατάσταση τη δεδομένη στιγμή που μας ζητείται να διαλέξουμε τρόπο μετακίνησης. Το περπάτημα μας κάνει να πεινάμε και να διψάμε, με αποτέλεσμα να πρέπει στη συνέχεια να αναζητήσουμε τροφή ή νερό. Να σημειωθεί πως δεν πρόκειται για έναν μεγάλο ενιαίο κόσμο, αλλά για χωρισμένες σκηνές, μία σε κάθε σημείο που φτάνουμε με τον επιλεγμένο τρόπο μετακίνησης, στις οποίες κινούμαστε σε πρώτο πρόσωπο και αλληλεπιδρούμε με το περιβάλλον ή παίζουμε mini games.

Όλες οι διαθέσιμες επιλογές έχουν συνέπειες και μεταβλητές, αφού κάποιες κοστίζουν χρήματα και όλες μάς βάζουν να συναντήσουμε χαρακτήρες και καταστάσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε πολλών ειδών, κάποιες τελείως εξωφρενικές, εκβάσεις. Λοιπόν, σε κάθε μετακίνηση, το παιχνίδι διαλέγει μία σκηνή από τις διαθέσιμες, με κάποιους περιορισμούς σίγουρα καθώς υπάρχει μία συνέχεια, και μας βάζει σε αυτή. Αυτή η «μπερδεμένη» αφήγηση οδηγεί σε ένα ιδιαίτερα παράξενο storytelling, αφού δεν υπάρχει αυστηρή σειρά με την οποία θα δούμε τα γεγονότα, όμως, παραδόξως, το σύστημα λειτουργεί, αφού έχει στηθεί με έξυπνες μεθόδους.

Κάποια στιγμή, θα βρεθούμε σε έναν καταυλισμό και θα ψάχνουμε μέρος για να κοιμηθούμε, χωρίς λεφτά, και άρα θα καταλήξουμε σε ένα κουτί με μία κοπέλα που μόλις γνωρίσαμε, να παίζουμε στην τρομπέτα το Μπέλα Τσάο, πριν μας πετάξει έξω ο ιδιοκτήτης. Αργότερα, θα προσπαθήσουμε να ηρεμήσουμε έναν δολοφόνο που μας σημαδεύει με το όπλο του, ενώ σε άλλη φάση θα επιχειρήσουμε να εντοπίσουμε το κρησφύγετό του λύνοντας έναν μικρό γρίφο σε στιλ investigation, μαζί με δύο ληστές. Ό,τι ανακαλύψουν οι χαρακτήρες που πλαισιώνουν το σενάριο, ό,τι μάθουν με τη βοήθειά μας ή και χωρίς, θα παραμείνει στο επόμενο ταξίδι, με το επόμενο παιδί, προσδίδοντας έτσι την αίσθηση ενός πραγματικού κόσμου, στον οποίον υπάρχουν συνέπειες για τις πράξεις μας. Η αίσθηση είναι απλοϊκά στημένη και επιφανειακή, αλλά υπάρχει.

Οι εξωφρενικές περιπέτειες δεν σταματούν εκεί: θα βοηθήσουμε έναν serial killer να κρύψει ένα πτώμα από την αστυνομία, θα δουλέψουμε σε βενζινάδικο και σε μπαρ, θα ληστέψουμε ένα diner (όλα μεταφράζονται σε mini games, τα οποία είναι διασκεδαστικά, σύντομα, και εντάσσονται στο σύνολο αρμονικά, δεν μοιάζουν αποκομμένα), θα πέσουμε θύμα ληστείας σε ένα εγκαταλειμμένο κτήριο στη μέση του πουθενά, θα κάνουμε τον κάμεραμαν σε ομιλία ενός πολιτικού, θα παίξουμε pong σε ένα arcade, θα ρουφήξουμε βενζίνη από παρατημένα αυτοκίνητα, θα κλέψουμε οχήματα, θα παίξουμε ποδόσφαιρο με έναν μεθυσμένο νταλικέρη σε ένα βουνό, και πολλά, πολλά ακόμα.

Οι μικρές περιπέτειες αυτές είναι διασκεδαστικές, αστείες, άριστα δοσμένες με χιούμορ, συναίσθημα και εξαιρετική ατμόσφαιρα συνεχώς, στημένη πάνω σε αξιομνημόνευτες εικόνες και τοποθεσίες και σε ένα εκπληκτικό original soundtrack, απόλυτα ταιριαστό και γεμάτο τραγούδια που θα ακούτε και εκτός του παιχνιδιού. Ο οπτικός τομέας ακολουθεί και ενισχύει το feeling της περιπέτειας, αν εξαιρέσουμε κάποια χαρακτηριστικά όπως την επανάληψη προσώπων για «κομπάρσους» NPCs. Μάλιστα, έχει γίνει εξαιρετική χρήση της εικόνας και του φωτισμού για να μεταδοθούν ορισμένα συναισθήματα, με επιτυχία, με ένα «ζεστό» ύφος, σαν εκείνο του Life is Strange για παράδειγμα. Παρά τον γενικό «χαμό» που επικρατεί, οι πιο αξιομνημόνευτες και γλυκές στιγμές είναι οι ήσυχες, με έναν χαρακτήρα στην άκρη ενός λόφου, σε μια συζήτηση σε ένα παρατημένο diner και την πάντα αποδοτική μουσική από πίσω.

Ένα ακόμα δείγμα της έξοχης μουσικής του Road 96:

Το πρόβλημα της δομής πάντως είναι πως, παρόλο που σε ένα playthrough είναι ικανοποιητική και δεν δίνεται η εντύπωση procedural συστήματος, σε επόμενο επαναλαμβάνονται συχνά οι σκηνές, και γρήγορα γίνεται βαρετό, αν και υπάρχουν αρκετές νέες αλλά και η δυνατότητα να κάνουμε διαφορετικό role-playing για να δούμε τι θα γίνει. Αν η διάρκεια του παιχνιδιού ήταν μικρότερη, ενδεχομένως οι ξεχωριστές σκηνές να μπορούσαν να εμφανίζονται πιο σπάνια τη δεύτερη φορά που παίζουμε, και να ήταν πιο ευχάριστο το new game+.

Ναι, υπάρχει όντως NG+, γιατί, εκτός από το απλό σύστημα επιβίωσης και τις επιλογές σε διαλόγους, έχουμε και κάποια skills που ξεκλειδώνονται και μας επιτρέπουν να χακάρουμε υπολογιστές, να ανοίγουμε πόρτες με lockpick αλλά και να κάνουμε διαθέσιμες περισσότερες, πιο εύστοχες παρατηρήσεις στους διαλόγους (οι ιδιότητες αυτές μένουν μόνιμα, και μπορούμε να τις χρησιμοποιούμε και με τα επόμενα παιδιά που χειριζόμαστε). Βέβαια, οι συνομιλίες δεν περιλαμβάνουν πραγματικές, ουστιαστικές επιλογές, αλλά περισσότερο δίνουν εναύσματα για τα επόμενα τμήματα της περιπέτειας και, μέσω των διαφορετικών απαντήσεων που δίνουμε, στήνουν την ατμόσφαιρα και την προσωπικότητα που έχει ο εκάστοτε πρωταγωνιστής μας (σε μερικά σημεία μόνο υπάρχουν πιο σημαντικές επιλογές). Το Road 96, ευτυχώς, καταφέρνει να ισορροπήσει σε γενικές γραμμές τα πολλά ετερόκλητα συστήματά του και δίνει ένα σύνολο που βγάζει νόημα και είναι ενδιαφέρον, αν και επιφανειακό σε πολλές πτυχές.

Όπως και να ‘χει και παρά τα ελαττώματά του, τα οποία είναι εύκολο να συγχωρεθούν εξαιτίας της μεγάλης φιλοδοξίας που τα φέρνει μαζί της, κοιτώντας το συνολικά, το Road 96 είναι ένα άρτιο δημιούργημα -άλλωστε, οι μεγάλες φιλοδοξίες ενέχουν και ρίσκο αλλά είναι συχνά προτιμότερες της ασφαλούς οδού. Διαθέτει πολλές ξεχωριστές ιδέες, αρκετές ευφάντασες εμπνεύσεις και έναν ενδιαφέροντα κόσμο γεμάτο συμπαθείς χαρακτήρες, αλλά και μία πλοκή που κρατά τον παίκτη ή την παίκτρια μέχρι το τέλος με άνεση, παρά τα άνισα σημεία.

Ένα παιχνίδι με «ψυχή», που στάζει ατμόσφαιρα από παντού και έχει στον πυρήνα του έννοιες όπως η εμπιστοσύνη και η αλληλεγγύη, προτείνεται σε όσους βρίσκουν ελκυστικά τα road trips και τον ύπνο κάτω απ’ τα αστέρια. Από τις ευχάριστες εκπλήξεις της χρονιάς, υπόσχεται πάρα πολλά, σε κάποια αποτυγχάνει, αλλά παραδίδει αρκετά ώστε να θεωρείται επιτυχία. Και μόνο που ένα τόσο φιλόδοξο πρότζεκτ κατάφερε να κυλοφορήσει αλλά και να είναι ικανοποιητικό στα περισσότερα σημεία του, είναι επίτευγμα, ειδικά όταν μιλάμε για indie studios και όχι για μεγάλα μπάτζετ. Δίνω συγχαρητήρια στους δημιουργούς που δεν έκαναν εκπτώσεις και παρέδωσαν έναν μοναδικό τίτλο και περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο έργο τους, στο οποίο πιθανότατα θα δούμε τις ιδέες του Road 96 να ολοκληρώνονται, και θα εντυπωσιαστούμε.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Road 96 - Review

Συντάκτης
16 Αυγούστου 2021
Developer

DigixArt

Publisher

DigixArt

Πλατφόρμες

PC , Switch

Tested on

PC

Κυκλοφορία

16 Αυγούστου 2021

Είδος

Adventure

PEGI

16

Θετικά

+ Εκπληκτικό soundtrack
+ Έξυπνες, φιλόδοξες ιδέες, άρτια υλοποιημένες
+ Πολλά, διασκεδαστικά συστήματα στο gameplay
+ Ικανοποιητικό σενάριο, ενδιαφέροντες χαρακτήρες
+ Εξαιρετική ατμόσφαιρα

Αρνητικά

- Procedural generation με ελλείψεις
- Κάποια επιφανειακά mechanics
- Άνιση αφήγηση σε σημεία

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.0
Συνοψίζοντας

Ένα παιχνίδι με «ψυχή», που στάζει ατμόσφαιρα από παντού και έχει στον πυρήνα του έννοιες όπως η εμπιστοσύνη και η αλληλεγγύη, προτείνεται σε όσους βρίσκουν ελκυστικά τα road trips και τον ύπνο κάτω απ’ τα αστέρια. Από τις ευχάριστες εκπλήξεις της χρονιάς, υπόσχεται πάρα πολλά, σε κάποια αποτυγχάνει, αλλά παραδίδει αρκετά ώστε να θεωρείται επιτυχία. Και μόνο που ένα τόσο φιλόδοξο πρότζεκτ κατάφερε να κυλοφορήσει αλλά και να είναι ικανοποιητικό στα περισσότερα σημεία του, είναι επίτευγμα, ειδικά όταν μιλάμε για indie studios και όχι για μεγάλα μπάτζετ. Δίνω συγχαρητήρια στους δημιουργούς που δεν έκαναν εκπτώσεις και παρέδωσαν έναν μοναδικό τίτλο και περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο έργο τους, στο οποίο πιθανότατα θα δούμε τις ιδέες του Road 96 να ολοκληρώνονται, και θα εντυπωσιαστούμε.

8.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1