Secret of Mana

Time flows like a river and history repeats…
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 25 Φεβρουαρίου 2018

Όταν έχουμε να κάνουμε με remake κάποιου παιχνιδιού που ανήκε σε αρκετά παλαιότερη γενιά, υπάρχουν μερικές παγίδες και ιδιαιτερότητες. Ένα παιχνίδι που παίζαμε όταν ήμασταν παιδιά, είναι πολύ πιθανό να μην το θυμόμαστε σωστά. Είναι πολύ πιθανό η ανάμνηση που έχουμε από αυτό να μην ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Γενικά, τείνουμε να εξιδανικεύουμε το παρελθόν και η γλύκα της νοσταλγίας να επισκιάζει την πραγματική κατάσταση, την ανάμνηση στη ρεαλιστική μορφή της. Το Secret of Mana πέφτει θύμα αυτού του φαινομένου.

Το Secret of Mana κυκλοφόρησε το 1993 στο Super Nintendo και αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παιχνίδια της εποχής και της κονσόλας. Ήταν το ''άλλο’’ παιχνίδι της Squaresoft, εκτός δηλαδή του Final Fantasy που ήταν στα πάνω του τότε.

Το Secret of Mana ήταν ένα κλασικό action RPG ιαπωνικής σχολής. Αν επιστρέψει κανείς σήμερα και το ξαναπαίξει, απομονωμένο από συναισθήματα νοσταλγίας, βλέπει πως ήταν ένα παιχνίδι άλλης εποχής και σήμερα δεν στέκεται όσο καλά θα νομίζαμε. Εξαιρετικό σε όσα έκανε, τότε. Με τα τωρινά δεδομένα, υπάρχουν διάφορα κενά. Πολλά έχουν αλλάξει στα εικοσιπέντε χρόνια που έχουν περάσει από την κυκλοφορία του. Πολλές τεχνικές που εκείνη την εποχή θεωρούνταν σωστές και καθιερωμένες, σήμερα είναι απαρχαιωμένες. Μαζί με αυτές τις αλλαγές στα παιχνίδια, έχουν έρθει αλληλένδετες και οι αλλαγές στους ίδιους τους παίκτες. Όσοι παίζουν video games το 2018, θέλουν διαφορετικά πράγματα από ένα παιχνίδι σε σχέση με τους εαυτούς τους το 1993. Συνεπώς, ένα remake κάποιου γερασμένου τίτλου, όσο και αν αυτός αντέχει στο χρόνο, πρέπει να κουβαλάει μαζί του τροποποιήσεις.

Δυστυχώς, δύσκολα θα ικανοποιηθεί το κοινό. Ο κόσμος ζητά ένα παιχνίδι που είναι όπως αυτό που θυμάται και όχι όπως πραγματικά ήταν. Έτσι, η εταιρεία που αναλαμβάνει το εγχείρημα, έχει να πραγματοποιήσει το δύσκολο έργο της αναπαράστασης του παρελθόντος. Λέγοντας παρελθόν, στην προκειμένη περίπτωση, δεν εννοείται απλώς ένα παιχνίδι στην παλιά του μορφή. Εννοούνται τα συναισθήματα που προκαλούσε στους παίκτες, η "γεύση" που τους έχει αφήσει μετά από τόσα χρόνια. Το να γίνει σωστά το remake ενός παιχνιδιού είναι δύσκολη δουλειά, όμως το να γίνει remake συναισθημάτων είναι διαφορετική υπόθεση.

Η Square Enix, με το νέο Secret of Mana προσπαθεί να αναδημιουργήσει όσα μας έκανε να νιώσουμε το πρωτότυπο. Τα action RPGs αυτού του τύπου μετέδιδαν μια μοναδική παραμυθένια ατμόσφαιρα και την αίσθηση της περιπέτειας και της φιλίας που μάς ιντρίγκαραν ως παιδιά. Η απαιτητική δουλειά της ξεκινάει με την οπτική αποτύπωση των νοσταλγικών sprites του 1993 σε σύγχρονη μορφή. Η εταιρεία επιλέγει να χρησιμοποιήσει γραφικά με chibi αισθητική, η οποία σαφώς παραπέμπει στην αντίστοιχη της εποχής του SNES. Στο remake του Secret of Mana, η οπτική απεικόνιση είναι δύσκολη περίπτωση.

Τα περιβάλλοντα είναι γεμάτα έντονα χρώματα και παραπέμπουν σε ένα φανταστικό παραμύθι, με την πρώτη ματιά. Τεχνικά, τα πάντα είναι πολύ απλά και δεν εντυπωσιάζουν, όμως το αισθητικό αποτέλεσμα ταιριάζει πάρα πολύ με αυτό του πρώτου Secret of Mana, τουλάχιστον όπως το θυμόμαστε. Σίγουρα θα ξενίσει τους πιο απαιτητικούς, οι οποίοι θα ζητούν κάποιας μορφής sprites για να ικανοποιηθούν. Η δουλειά που έχει γίνει, πάντως, είναι εμπνευσμένη, καθώς μας μεταδίδει το charm του SNES, παρά την περιορισμένη εκτέλεση.

Τα μοντέλα των χαρακτήρων δεν δίνουν θετικές εντυπώσεις. Οι εχθροί δείχνουν καλύτεροι σχεδιαστικά σε σχέση με το πρωτότυπο παιχνίδι, αφού μπορούμε να τους δούμε πιο ολοκληρωμένα σε 3D προοπτική, όμως δεν πείθουν πως δεν ανήκουν σε παλιότερη γενιά γραφικών. Θα μπορούσε να αποτελεί εσκεμμένη επιλογή της εταιρείας, δεδομένης της φύσης του παιχνιδιού, όμως δεν μας άφησε ικανοποιημένους.

Οι διάφοροι χαρακτήρες απεικονίζονται με πολλή περισσότερη λεπτομέρεια αυτή τη φορά, όμως χάνουν λίγη από τη γοητεία των sprites και κάποιες φορές μοιάζουν απλά περίεργοι. Το μεγαλύτερο σφάλμα είναι η παντελής έλλειψη εκφράσεων και κινήσεων στα χείλη όταν οι χαρακτήρες μιλάνε. Τα cut scenes είναι κακοφτιαγμένα, αφού σε συνδυασμό με την απουσία του lip-sync, έχουμε και τη χρήση των in-game μοντέλων τα οποία από κοντινή απόσταση δεν είναι εξίσου όμορφα. Εξαίρεση αποτελεί το εισαγωγικό cut-scene το οποίο μας βάζει στο σενάριο με υπέροχα 2D μερικώς animated σχέδια. Τα τεχνικά προβλήματα συνεχίζονται με πολλαπλά crashes του παιχνιδιού (bless autosave) και καθόλου καλή απόδοση των textures, τα οποία μάλιστα δεν δένουν μεταξύ τους όμορφα.

Η ιστορία του παιχνιδιού είναι αρκετά απλοϊκή, σίγουρα περισσότερο από αυτήν που θυμόμαστε. Παλιά, εντυπωσιαζόμασταν πιο εύκολα λόγω του νεαρού της ηλικίας και της έλλειψης μέτρου σύγκρισης. Έχει τις καλές της στιγμές, κυρίως στις προσωπικές σχέσεις μεταξύ των πρωταγωνιστών, όμως συνολικά δεν είναι μία πλοκή που θα μας μείνει. Η Square Enix έχει προσπαθήσει να προσθέσει νέα στοιχεία. Έχει μετατρέψει μερικώς το writing και υπάρχουν καινούριες σκηνές με διαλόγους όποτε κοιμόμαστε σε πανδοχεία. Το writing δεν μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε ως καλύτερο ή χειρότερο. Είναι διαφορετικό, αλλά παρόμοιο σε ύφος και ποιότητα με το original. Οι νέοι διάλογοι αποτελούν καλή επιλογή της εταιρείας και προσφέρουν περισσότερο background για τους χαρακτήρες, ενισχύοντας το δέσιμό μας μαζί τους.

Οι διάλογοι είναι εξ ολοκλήρου ηχογραφημένοι. Η δουλειά που έχουν κάνει οι ηθοποιοί στα αγγλικά είναι κάτω του μετρίου, καθώς τη μία ακούγονται σαν να έχουν μόλις ξυπνήσει, ενώ την άλλη λες και απαγγέλουν μονόλογο με στόμφο και πάθος, χωρίς να σχετίζεται η μεταβολή του τόνου με το context. Δυστυχώς, το voice acting δεν είναι πολύ καλύτερο ούτε στα ιαπωνικά.

Το remake του Secret of Mana, στο gameplay του, είναι σχεδόν πιστή αναπαράσταση του original. Εκτός από μερικές βελτιώσεις σε λεπτομέρειες όπως είναι η αναγνώριση των χτυπημάτων μας από τους εχθρούς μέσω των hit boxes τους και το εμφανές range των όπλων, δεν βλέπουμε πολλές αλλαγές. Η μπάρα που φτάνει μέχρι το 100% και εκφράζει το damage που θα προκαλέσουμε στους αντιπάλους με την επόμενη επίθεσή μας κάνει ξανά την εμφάνισή της· γεμίζει όσο δεν κάνουμε επίθεση και αδειάζει με κάθε μία, δίνοντας στις μάχες καλύτερο ρυθμό και στρατηγική από ένα ξερό hack and slash παιχνίδι. Δυστυχώς, ο τρόπος με τον οποίο οι εχθροί σταματούν να ανταποκρίνονται για λίγο μετά από κάθε χτύπημα που δέχονται ανήκει σε άλλη εποχή και μοιάζει εντελώς παράταιρος. Καλή προσθήκη αποτελεί η δυνατότητα διακοπής των κινήσεων ενός εχθρού με ένα καλά υπολογισμένο χτύπημα.

Αυτό που χαλάει αρκετά τις μάχες, είναι η AI εχθρών και συμμάχων. Πολλές φορές τυχαίνει να κολλάνε οι χαρακτήρες μας σε έναν τοίχο και να πρέπει να πάρουμε τον έλεγχό τους ώστε να τους κάνουμε να προχωρήσουν. Όσο δεν τους ελέγχουμε εμείς, έχουμε στη διάθεσή μας κάποιες εντολές οι οποίες, αν και δίνουν περισσότερες δυνατότητες από το original, είναι ελλιπείς. Υπάρχει φυσικά και η επιλογή local co-op multiplayer, η οποία είναι ιδανική καθώς το παιχνίδι είναι πολύ διασκεδαστικό με αυτόν τον τρόπο και επίσης γλιτώνουμε από την AI. Το συνεργατικό mode είναι ιδανικό για όσους έχουν μικρά παιδιά, καθώς τα πάντα στο παιχνίδι θα είναι ελκυστικά στα μάτια τους, όπως ήταν στα δικά μας το 1993. Δυστυχώς, η δυσκολία είναι άνιση και αυξάνεται απότομα, παρά τις προσπάθειες μετρίασής της με εξισορρόπηση των εχθρών και του damage. Η ύπαρξη autosave είναι σωτήρια, αφού δεν μπορούμε να κάνουμε save χειροκίνητα και για κάποιον ανεξήγητο λόγο έχουμε δύο μόνο save slots.

Το σύστημα της μάχης μπορούσε να βελτιωθεί περισσότερο, με την ύπαρξη αποφυγών ή parries, για παράδειγμα. Επίσης, στο πρωτότυπο Secret of Mana ο χαρακτήρας μας έλαμπε ελαφρώς όσο δεν είχε γεμάτη μπάρα για να κάνει τη βέλτιστη επίθεση και έτσι γνωρίζαμε ανά πάσα στιγμή αν είμαστε έτοιμοι, χωρίς να κοιτάμε την μπάρα με την άκρη του ματιού μας. Ο ήχος ειδοποίησης μόλις γεμίζει η μπάρα δεν είναι αρκετός.

Οι μεγαλύτερες διαφοροποιήσεις εμφανίζονται στο interface, το menu και τις λειτουργίες του. Το κλασικό menu ring του Secret of Mana βρίσκεται εδώ, όμως δουλεύει καλύτερα αυτή τη φορά. Παρόλα αυτά, παραμένει μέτριο καθώς είναι αρκετά δύσχρηστο. Το πιο εκνευριστικό χαρακτηριστικό του, το οποίο έπρεπε να διορθωθεί, είναι η έλλειψη ‘’μνήμης’’ του κέρσορα, ο οποίος ξεκινάει από το ίδιο σημείο του menu κάθε φορά που το ανοίγουμε. Επίσης, μία τεράστια παράλειψη είναι έλλειψη πληροφοριών για τα αντικείμενα. Δεν ξέρουμε τίποτα για εκείνα, μέχρι να τα χρησιμοποιήσουμε. Όταν αγοράζουμε πανοπλίες, δεν υπάρχει κάποια ένδειξη για το αν είναι καλύτερες από αυτές που ήδη φοράμε και αυτό αποτελεί κάκιστη σχεδιαστική επιλογή.

Γενικά, δεν υπάρχουν οδηγίες και tutorials, σε προβληματικό βαθμό. Τριγυρνώντας στο menu, θα δούμε πως υπάρχει Guide, όμως δεν είναι αυτό που περιμένουμε. Παλιομοδίτικο σχεδιασμό βλέπουμε σε πολλές ακόμη μικρές λεπτομέρειες. Αν δεν μπορούμε να συλλέξουμε κάποιο αντικείμενο λόγω έλλειψης χωρητικότητας, εκείνο εξαφανίζεται. Όταν ξεκινάει κάποιος σημαντικός διάλογος, οι χαρακτήρες στοιχίζονται με τον περίεργο και ατσούμπαλο τρόπο που έχουμε συνηθίσει σε παλιά παιχνίδια του είδους.  Ακόμη, κάθε φορά που αλλάζουμε τοποθεσία βλέπουμε ένα μικρό loading screen και κάποια στιγμή μας κουράζει.

Μία ακόμη παράλειψη που έχει το remake, είναι ο χάρτης. Μπορεί να μην είχε το original, όμως δεν είναι απαραίτητο να μεταφερθούν όλα αυτούσια, όταν πάνε κόντρα στην ομαλή λειτουργία του παιχνιδιού. Υπάρχει ένα mini map στην οθόνη μας, όμως δεν βοηθάει αρκετά και η εξερεύνηση του κόσμου μερικές φορές γίνεται αγγαρεία και μας μπερδεύει, παρόλο το στρωτό και πολύ απλό design του. Στο παιχνίδι κάνουμε αρκετό backtracking, επιστρέφουμε πολλές φορές σε περιοχές που έχουμε ήδη επισκεφτεί και ο χάρτης θα έκανε τα πάντα πιο εύκολα και τις ανούσιες ώρες στο σχεδόν 20 ωρών playthrough λιγότερες.

Τα αντικείμενα χρησιμοποιούνται πιο γρήγορα και πιο ομαλά αυτή τη φορά. Γι' αυτό ευθύνεται η συμπερίληψη δύο shortcuts, δύο πλήκτρα στα οποία μπορούμε να αναθέσουμε όποιο αντικείμενο, όπλο η μαγικό θέλουμε για άμεση χρήση στο παιχνίδι. Σαφέστατα, θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερα από δύο, όμως ακόμη και αυτά βοηθούν αρκετά.

Ακόμη μία αλλαγή που είναι προφανής από την αρχή, ακούμε στο soundtrack του παιχνιδιού. Οι μελωδίες είναι οι ίδιες με τις παλιές γνώριμες, όμως έχουν υποστεί ανανέωση. Η αποδοχή ή μη της νέας μουσικής θα λέγαμε πως εξαρτάται από τις προσωπικές προτιμήσεις του κάθε παίκτη καθώς οι περισσότερες μελωδίες είναι ικανοποιητικές και πολύ κοντά στις παλιές, με λίγο διαφορετικό ύφος. Ακόμη, σε όσους δεν αρέσει το καινούριο soundtrack, η Square Enix δίνει τη δυνατότητα να επιλέξουν αν το παιχνίδι θα ‘’ντύνει’’ η παλιά μουσική ή η νέα.

Το remake του Secret of Mana είναι, καλώς ή κακώς, το Secret of Mana. Δεν υπάρχουν αρκετές αλλαγές και βελτιώσεις, καθώς πρόκειται για σχεδόν πιστή αναπαράσταση με διαφορετικά γραφικά. Είναι σίγουρα διασκεδαστικό παιχνίδι και προκαλεί όμορφα νοσταλγικά συναισθήματα σε όσους έχουν παίξει το original (ή κάποιο άλλο, παρόμοιο παιχνίδι), όμως περιμέναμε περισσότερα. Τα παλιά παιχνίδια που έχουμε βάλει σε βάθρο ως αγαπημένα και τα θυμόμαστε με αγάπη, δεν είναι πάντα όσο άρτια νομίζουμε και σίγουρα χωράνε ανανεώσεις. Ελπίζουμε η Square Enix, αν συνεχίσει τα remakes, να κάνει περισσότερες αλλαγές και να τολμήσει πιο πολύ. Θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί γιατί να μην παίξει το παλιό Secret of Mana αντί του remake, αφού τα sprites ακόμη και σήμερα δείχνουν όμορφα, όμως πρέπει να σκεφτούμε πως το remake δεν απευθύνεται μόνο σε όσους έχουν ήδη αναμνήσεις από το παιχνίδι· απευθύνεται και σε νέους παίκτες, οι οποίοι τώρα φτιάχνουν τις δικές τους και σίγουρα πολλοί από αυτούς θα το αγαπήσουν.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από τη CD Media για της ανάγκες του Review

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Secret of Mana

Συντάκτης
25 Φεβρουαρίου 2018
Developer

Square Enix

Publisher

Square Enix

Διανομή

CD Media

Πλατφόρμες

PS4 / PS Vita / PC

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

15 Φεβρουαρίου 2018

Είδος

Action RPG

PEGI

7

Θετικά

+ Διασκεδαστικό και ιδανικό για νεότερες ηλικίες
+ Παραμυθένια visuals και χρώματα
+ Υπέροχο soundtrack με δυνατότητα εναλλαγής original και νέου
+ Καινούριοι διάλογοι

Αρνητικά

- Τεχνικά προβλήματα σε γραφικά και AI
- Όχι αρκετές βελτιώσεις και προσθήκες
- Κακό voice acting και έλλειψη lip sync
- Άνισος βαθμός δυσκολίας

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
7.0
Συνοψίζοντας

Το Secret of Mana είναι ένα από τα πιο αγαπητά RPG της εποχής του SNES. Το remake που μας φέρνει η Square Enix, κάνει καλή δουλειά όσον αφορά στη μετάδοση της αίσθησης που προκαλούσαν τα παιχνίδια του είδους εκείνη την εποχή. Μπορούσε να είναι κάτι πολύ περισσότερο, αν είχε μερικές σημαντικές βελτιώσεις και κάποιες νέες προσθήκες. Είναι ιδανικό για co-op με μικρά παιδιά, διασκεδαστικό και γεμάτο νοσταλγία για τους μεγαλύτερους. Είναι το Secret of Mana, οπτικά ανανεωμένο και αξιαγάπητο, με τα περισσότερα προβλήματά του ακόμη ανέπαφα (και μερικά καινούρια).

7.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
50%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
50%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1