Spyro Reignited Trilogy

by Βαγγέλης Λερός on 28 Νοεμβρίου 2018

Έχουν περάσει 20 χρόνια από τη μέρα που ο εμβληματικός Spyro, ο δράκος, άνοιξε τα φτερά του για πρώτη φορά. Εξ Insomniac ορμώμενος, κατέφθασε στην πλατφόρμα της Sony, σε μια εποχή που τα platformers μεσουρανούσαν και ο ανταγωνισμός ήταν αδυσώπητος. Αρκεί να σταθούμε στο γεγονός ότι ο Spyro, όχι απλά επιβίωσε δίπλα στη μασκότ της Sony, Crash Bandicoot, αλλά διεκδίκησε μια εξίσου υψηλή θέση στην υπόληψή μας, ενώ μέχρι και σήμερα χαίρει καθολικής αναγνώρισης από την gaming κοινότητα ως ένας χαρακτήρας-ορόσημο της 5ης γενιάς κονσολών.

Δυστυχώς, η κοινή πορεία που χάραξε στα ...ντουζένια του με τον Crash, συνεχίστηκε στα πέτρινα χρόνια της αδράνειας που έπληξε και τα δύο francises μετά την αγορά των δικαιωμάτων τους από την Activision. Τόσο η σειρά Crash, όσο και εκείνη του αγαπημένου μας δράκου επανακυκλοφορούν ως remake, πυροδοτώντας κάθε συναισθηματική αντίδραση νοσταλγίας που μπορείτε να φανταστείτε από μέρους μας.

Τα ερωτήματα που εγείρονται, όμως, σε κάθε καχύποπτο μυαλό, σαν και του λόγου μου, είναι τα εξής: Σε τι βαθμό είναι αναγκαία τα remakes των original τίτλων; Γιατί μπορούν να σταθούν στην αγορά, ακόμα, απέναντι σε σύγχρονες, νέες κυκλοφορίες; Γιατί δεν ασχολείται η Activision με μια νέα προσθήκη στη σειρά; Το Spyro Reignited Trilogy απαντά σε τόσα κι άλλα τόσα ερωτήματα απλά ...υπάρχοντας και σημειώνοντας ήδη σημαντική επιτυχία, εμπορικά.

Έχοντας, όμως, στο νου όλα αυτά τα χρόνια ανομβρίας σε κυκλοφορίες Spyro, δεν μπορώ παρά να δείξω μια επιφύλαξη για την "ξαφνική" πρόθεση της εταιρίας να αναβιώσει τη σειρά, έστω με ένα remake. Η ανησυχία μου αυτή πηγάζει, κυρίως, από όλα όσα γράφτηκαν πέρσι για το N.Sane Trilogy της Vicarious Visions. Σε εκείνη την περίπτωση, η υλοποίηση ήταν φανταστική, αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω τα όσα ειπώθηκαν σε σχέση με τη ...νομική υπόσταση της κυκλοφορίας του.

Συγκεκριμένα, είχαμε διαβάσει για το νομοσχέδιο Lanham και την παράγραφο 8, η οποία ορίζει πως κάθε εταιρία που κατοχυρώνει πνευματικά δικαιώματα αγοράζοντας το αντίστοιχο license, οφείλει να κάνει χρήση του trademark (να εκδίδει σχετικό περιεχόμενο, δηλαδή) κάθε 10 χρόνια. Σε διαφορετική περίπτωση, πρέπει να καταθέσει έκθεση με κάποια δικαιολογία που να εμπίπτει σε μια λίστα πιθανών αιτιών μη ολοκλήρωσης αυτής της δέσμευσης. Τέτοιες αιτίες, για παράδειγμα, είναι η χαμηλή ζήτηση για το προϊόν ή κάποιο συμβάν ανωτέρας βίας. Αν, πάλι, δεν συντρέχει λόγος παραβίασης του κανονισμού, η εν λόγω εταιρία χάνει τα δικαιώματα του franchise.

Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τη δίψα του κοινού για κάποιο παιχνίδι Spyro, οδήγησαν την Activision στην υλοποίηση ενός, αντίστοιχου με το N.Sane Trilogy project, με τον τίτλο Reignited Trilogy. Το έργο φέρνει εις πέρας η Toys for Bob, γνωστή από τη συμμετοχή της στην ανάπτυξη του Crash Bandicoot remake και των Skylanders τίτλων, όπου έκαναν guest εμφάνιση αμφότεροι οι εμβληματικοί ήρωες του PlayStation.

Κάθε παιχνίδι της τριλογίας παίζεται ξεχωριστά και έχει το δικό του progress. Επίσης, υπάρχουν 3 διαθέσιμα save slots για πολλαπλά playthroughs.

Αυτή τη φορά, ο τίτλος γίνεται διαθέσιμος, εκτός από το αναμενόμενο κοινό του PlayStation 4, στους κατόχους Xbox One. Σε αντίθεση με το remake του Crash, που κυκλοφόρησε σε Switch και PC, δεν έχουμε κάποια πληροφορία για μελλοντικά σχέδια port σε άλλο platform.

Από τις 13 Νοέμβρη, λοιπόν, μπορείτε να απολαύσετε, στις κονσόλες Sony και Microsoft, μια φρέσκια, ανανεωμένη έκδοση των τριών πρώτων τίτλων Spyro, σε ένα πακέτο που συμφέρει οικονομικά και ...παικτικά. Σχεδόν 30 ώρες νοσταλγίας, μη συνυπολογίζοντας το replay value που διαθέτουν τα old school παιχνίδια, θα σας στοιχίσουν περίπου 30€, κάνοντας το deal αρκετά δελεαστικό για όλους.

Πως στέκεται, όμως, αν και ανανεωμένο, το Spyro εν έτει 2018 σε σύγκριση με ό,τι άλλο βλέπουμε; Πόσο καλό remake είναι; Αξίζει τον χρόνο σας;

Αρχικά, ας κάνουμε μια μικρή αναδρομή στην ιστορία των τριών παιχνιδιών, εξυπηρετώντας, εν τάχει, τους μικρότερους σε ηλικία αναγνώστες και όσους (κατάπτυστους) δεν ασχολήθηκαν ποτέ μαζί τους.

Τα ονόματα των τίτλων κατά σειρά είναι: Spyro The Dragon, Ripto's Rage και Year of the Dragon. Σε όλα, εντελώς προσδοκώμενα, πρωταγωνιστής είναι ο Spyro, αλλά γνωρίζουμε και πρόσθετους χαρακτήρες που συναντάμε σε όλα τα παιχνίδια. Η ιστορία του κάθε τίτλου είναι αυτούσια και, το μόνο που κερδίζει κάποιος από το να τα παίξει με τη σειρά, είναι η αρχική γνωριμία με το cast που γίνεται κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Επιπλέον, μιας και τα παιχνίδια κυκλοφόρησαν, αρχικά, με κάποια χρονική απόσταση μεταξύ τους, μπορούμε να εντοπίσουμε το πώς εξελίχθηκε το gaming σε μεθόδους αφήγησης, βελτιώνοντας τον τομέα του storytelling σταδιακά.

Η βασική ιδέα πίσω από όλους τους τίτλους έχει να κάνει με το αρχέγονο κόνσεπτ της συλλογής χαμένων αντικειμένων, που αποσκοπεί στη σωτηρία του κόσμου από τα σατανικά σχέδια του εκάστοτε κακού. Το μόνο πράγμα που αλλάζει σε κάθε entry είναι ο κακός, τα αντικείμενα που έχουν κλαπεί και οι τρόποι που εφευρίσκουμε για να τα ανακτήσουμε.

Στο Spyro the Dragon, o Gnasty Gnorc μεταμορφώνει σε κρυστάλλινα αγάλματα όλους τους δράκους και καλούμαστε να τους ελευθερώσουμε. Στο Ripto's Rage, ο ομώνυμος κακός μάς δείχνει την ...οργή του, επιβάλλοντας τον πόλεμο στο Avalar και υποδουλώνοντας τους κόσμους του. Στο Year of the Dragon, τέλος, η Μάγισσα, βασίλισσα των Rhynocs, κλέβει όλα τα αβγά δράκων και τα σκορπίζει στους κόσμους του Forgotten Realm.

Σε κάθε ένα από τα παιχνίδια της σειράς, ο μωβ δράκος που ενσαρκώνουμε ταξιδεύει από πίστα σε πίστα περνώντας μέσα από μαγικά portals και ξεπερνά τα εμπόδια με τη βοήθεια των φίλων του και των επίκτητων, νέων ικανοτήτων που μας διδάσκονται. Το σύμπαν του Spyro, που απλώνεται σε όλη τη σειρά, διακρίνεται για την τεράστια ποικιλία του σε θεματολογία των settings, είδη εχθρών και τρόπους αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον.

Δεν υπάρχει νέο περιεχόμενο στη συλλογή, γενικότερα. Θα λέγαμε πως αποτελεί μια πολύ πιστή αναπαράσταση των αυθεντικών Spyro, βήμα προς βήμα -κάτι θετικό, αν αναλογιστούμε το σχεδιαστικό τους μεγαλείο σε επίπεδο level design. Προφανώς, η ηλικία του παιχνιδιού φαίνεται σε πολλά σημεία της ιστορίας, αφού τα objectives μοιάζουν εξαιρετικά απλουστευμένα, ωστόσο η δυναμική του παραμένει, μαγνητίζοντας τον παίκτη για πολλές συνεχόμενες ώρες χωρίς να τον κουράζει με σύνθετα νοήματα και φλυαρίες.

Μιλώντας για gameplay, το Reignited Trilogy ισχυρίζεται πως αλλάζει ριζικά την εμπειρία χειρισμού. Οι αλλαγές αυτές γίνονται ευκόλως αντιληπτές από την πρώτη στιγμή, χωρίς, όμως, να πείθουν πως βελτιώνουν ουσιαστικά το παιχνίδι. Βασικότερη επέμβαση αποτελεί ο νέος τρόπος χειρισμού της κάμερας, που αποδίδεται, πλέον, στον δεξή μοχλό, αλλά και η "Active" λειτουργία που κάνει το πλάνο να μας ακολουθεί. Και τα δύο παραπάνω features είναι καλοδεχούμενα, αφού θα βολέψουν τους περισσότερους που συνήθισαν, πλέον, σε αυτές τις τεχνικές. Άλλωστε, αυτές χρησιμοποιούνται κατά κόρον στα σύγχρονα video games. Παρόλα αυτά, η αυτόματη λειτουργία δεν λειτουργεί πάντα σωστά, ενώ η χειροκίνητη μας αφήνει αρκετές φορές εκτεθειμένους στους εχθρούς από "τυφλά σημεία" ή μας προδίδει στα επίπεδα με απαιτητικό platforming.

Κατά τα λοιπά, ο πρωταγωνιστής μας ακολουθεί τις συνήθειες που είχε πάντα, με το βασικό πακέτο μηχανισμών να περιλαμβάνει πέραν του χαρακτηριστικού platforming στον -σχεδόν- ανοιχτό κόσμο του, gliding, φλογερές ανάσες, κουτουλιές, αλλά και τις περιστασιακές εναλλαγές στις διαθέσιμες ενέργειες, όπως και τους χαρακτήρες που χειριζόμαστε σε συγκεκριμένα σημεία της ιστορίας. Μαζεύουμε πολύτιμους λίθους για να αγοράζουμε υπηρεσίες και να ανοίξουμε μονοπάτια, σκοτώνουμε εχθρούς και ζώα για να ταΐσουμε τον Sparx, τη λιβελούλα που μας ακολουθεί και αντικατοπτρίζει την υγεία μας, ενώ σε κάθε παιχνίδι υπάρχουν τα αντίστοιχα collectibles που θα κρατήσουν τους completionists απασχολημένους για αρκετές ώρες.

Η δυσκολία της τριλογίας δεν θα αποτελέσει ιδιαίτερη πρόκληση για τους περισσότερους, έμπειρους gamers. Στα δυσκολότερα σημεία της το "trial and error" μπορεί να ενοχλήσει κάποιους, όμως, οι ζωές μάς δίνονται τόσο απλόχερα και τα checkpoints γίνονται τόσο συχνά, που δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας.

Η πιο ευχάριστη, μα συνάμα παράξενη, αίσθηση που μου έδωσε το παιχνίδι, ήταν εκείνη της μνήμης που είχα θάψει στο μυαλό μου, σε μια άλλη ηλικία, που οι παραστάσεις μου και οι ικανότητές μου στο gaming απείχαν παρασάγγας από τις σημερινές. Πιστεύω πως για εκείνους που βίωσαν τα παιχνίδια στην αρχική τους μορφή πριν 20 χρόνια, η ανανεωμένη μορφή τους είναι μια καλή ευκαιρία να επισκεφτούν εκ νέου αυτούς τους εμβληματικούς σταθμούς, τόσο της ιστορίας όσο και της ατομικής μας "σταδιοδρομίας" με την ταυτότητα του gamer.

Ο αισθητικός τομέας είναι εκείνος που έχει τη μεγαλύτερη επίπτωση στη συνολικά αναβαθμισμένη εικόνα των τριών παιχνιδιών Spyro. Οι προσθήκες που γίνονται δεν αφορούν, απλά, textures υψηλής ευκρίνειας και ανανεωμένα animations. Κυριολεκτικά, τα πάντα έχουν επανασχεδιαστεί στα πρότυπα των σύγχρονων βιντεοπαιχνιδιών και το οπτικό αποτέλεσμα δεν έχει να ζηλέψει απολύτως τίποτα από τη μοντέρνα αισθητική των πρόσφατων τίτλων. Πολλά επίπεδα, μάλιστα, έχουν εμπλουτιστεί σε τέτοιον βαθμό που είναι σχεδόν αγνώριστα, δίπλα στα original σκηνικά.

Η ανανεωμένη εμφάνιση της σειράς εντυπωσιάζει...

Το ίδιο προσεγμένος είναι και ο ήχος, ο οποίος έχει δεχθεί αντίστοιχη φροντίδα. Ο Tom Kenny, η αυθεντική φωνή του Spyro, επιστρέφει σε remastered ηχογραφήσεις των διαλόγων, όπως και το soundtrack του Steward Copeland που σημάδεψε τις κυκλοφορίες με τις χαρακτηριστικές μελωδίες που θυμόμαστε όλοι. Μέσα από το μενού, έχουμε τη δυνατότητα να διαλέξουμε μεταξύ του νέου και του original soundtrack, κάτι που ενδεχομένως θα ευχαριστήσει όσους ...επιβαίνουν στο τρενάκι της νοσταλγίας.

Τεχνικά, η συλλογή αντιμετωπίζει κάποια μικρά προβλήματα, που, ενώ δεν μας εμποδίζουν να ευχαριστηθούμε το παιχνίδι, γίνονται ιδιαίτερα εμφανή και απογοητεύουν εκείνους που θα περίμεναν ένα remake 20ετίας να τρέχει απροβλημάτιστα στις σημερινές κονσόλες.
Εκτός από την κάμερα που μπορεί να εμφανίσει buggy συμπεριφορά, βλέπουμε αρκετά συχνά stutters ή κακό frame pacing, ενώ η μέθοδος του motion blur, που εφαρμόζεται για να κρύψει τις ατέλειες, το κάνει αρκετά έντονα, συνθέτοντας μια αρκετά θολή εικόνα στις σκηνές έντονης δράσης.

Συμπερασματικά, το Spyro Reignited Trilogy ορθώνει το ανάστημά του με αξιοπρέπεια μπροστά στις προσδοκίες που είχαμε από το remake ενός εκ των αγαπημένων παιχνιδιών της παιδικής μας ηλικίας. Δεν είναι αψεγάδιαστο, αλλά τα πάει περίφημα στο να εκσυγχρονίζει κάθε εμβληματική στιγμή της τριλογίας που αγαπήσαμε, παρουσιάζοντας ένα πανέμορφο οπτικοακουστικό αποτέλεσμα.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από τη IGE S.A. για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Spyro Reignited Trilogy

Συντάκτης
28 Νοεμβρίου 2018
Developer

Toys for Bob

Publisher

Activision Publishing, Inc.

Διανομή

IGE S.A.

Πλατφόρμες

PlayStation 4 / Xbox One

Tested on

PlayStation 4 Pro

Κυκλοφορία

13 Νοεμβρίου 2018

Είδος

Action adventure / Platformer

PEGI

7

Θετικά

+ Εκπληκτικός νέος σχεδιασμός, γραφικά και ήχος
+ Εκσυγχρονισμός ενός φανταστικού platformer
+ Αρκετά συμφέρον πακέτο, με 3 παιχνίδια σε σχετικά χαμηλή τιμή

Αρνητικά

- Τεχνικά προβλήματα με την κάμερα και τη σταθερότητα των καρέ
- Το δισκάκι περιλαμβάνει μόνο το πρώτο παιχνίδι (τα άλλα δύο κατεβαίνουν ψηφιακά)

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.0
7.2
Συνοψίζοντας

Tο Spyro Reignited Trilogy ορθώνει το ανάστημά του με αξιοπρέπεια μπροστά στις προσδοκίες που είχαμε από το remake ενός εκ των αγαπημένων παιχνιδιών της παιδικής μας ηλικίας. Δεν είναι αψεγάδιαστο, αλλά τα πάει περίφημα στο να εκσυγχρονίζει κάθε εμβληματική στιγμή της τριλογίας που αγαπήσαμε, παρουσιάζοντας ένα πανέμορφο οπτικοακουστικό αποτέλεσμα.

8.0
Βαθμός
7.2
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
33%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
33%
Sad
0%
Rage
33%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1